Παρασκευή, Δεκεμβρίου 09, 2016

ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ!

Το έχω επιβεβαιώσει πολλές φορές• κάθε διαπίστωση οφείλει να περνάει από την βάσανο της συστηματικής παρατήρησης ώστε να διαθέτει αξιοπιστία. Οι άνθρωποι, λοιπόν,  που έχουν πρόβλημα με τα νεύρα τους και παρουσιάζουν μια τάση για ψυχοπάθεια, πατούν τα κουδούνια των σπιτιών με μια επίμονη και παρατεταμένη κίνηση! Σαν να μην αντέχουν τον λιγοστό χρόνο της ανταπόκρισης και σαν να μην μπορούν να καταλάβουν τον εκνευρισμό που προκαλούν σ' αυτόν που ακούει το κουδούνι! Φαίνεται ότι τα προβλήματα που έχουν τα νεύρα τους προκαλούν μια  δραματική πτώση της ικανότητας να αντιλαμβάνονται πόσο ενοχλητικοί και δυσάρεστοι γίνονται για τους άλλους! 

ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ!

Ωριμάζουν μέσα μας εκείνες οι λέξεις που συνδέονται στοιχειωδώς με τη συναισθηματική μας ζωή! Οι υπόλοιπες, άγουρες ή σιτεμένες, δεν έρχονται ποτέ στην ώρα τους! Υπάρχουν στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου να βυθίζεται και να απλώνει τις λέξεις στο βάθος και στο πλάτος του χρόνου! Τότε, διαπιστώνω ότι αυτές οι λέξεις αποκτούν μια τρισδιάστατη όψη. Γίνονται ανάγλυφες, καμπυλόγραμμες και με προοπτική! Οι λέξεις μεταμορφώνονται μέσα μας επειδή συμβολίζουν ουσία αμετάβλητη και όχι μορφή! Γράφουμε και μιλάμε κολυμπώντας σε νοήματα, δηλαδή σε μια  συνεχή μεταβολή του αμετάβλητου των λέξεων! Αυτές παραμένουν σταθερές για να μπορούμε εμείς να τις επικαλούμαστε και να αλλάζουμε! Βρίσκουμε ως πτωχοί τω πνεύματι  μια πλοήγηση στον πλούτο των  λέξεων!Αν βρήκαμε όλες αυτές τις λέξεις για να αποδίδουμε τα νοήματα με τρόπο αξιόπιστο, είναι επειδή κατανοήσαμε την αξία τους σ' αυτή τη διαστολή του χρόνου που συμβαίνει σε  στιγμές αληθινής έντασης της  συναισθηματικής μας ζωής!

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 08, 2016

ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΑ ΚΑΙ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΑ!

Ο  λόγος υποχωρεί. Όταν βρισκόμαστε καθηλωμένοι χωρίς να κάνουμε άλματα από το προγλωσσικό στάδιο, τότε όλα μετατρέπονται σε κουκλόσπιτα και  κουκλοθέατρα. Φυσικά, δεν είμαστε εμείς που παίζουμε τη ζωή μας διαμέσου των κουκλών, αλλά οι κούκλες είναι που αναλαμβάνουν να γίνουν οι αναπαραστάσεις μας! Ζούμε τις ζωές μας σε μικρά κουκλόσπιτα. Άντρες και γυναίκες παίζουμε με τις κούκλες μας, με όλον αυτόν τον πληθωρισμό των νέων τεχνολογικών προιόντων που έρχονται μέσα από την χρήση τους να καταπραΰνουν την οργή για μια ζωή που καταντήσαμε "αγχωμένη μαλακία". Παντού, κουκλόσπιτα μικρών διαστάσεων που δεν χωρούν τους γιγαντιαίους εγωισμούς μας και κουκλοθέατρα όπου οι κούκλες κινούνται σαν μηχανικά και νευρόσπασπα πλάσματα.  

Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2016

ΤΑ "ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ" ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ

"Επί ματαίω, η μητέρα του αδικοχαμένου Γρηγορόπουλου ζήτησε να μην υπάρχουν πράξεις βίας που βεβηλώνουν την μνήμη του νεκρού παιδιού της. Ωστόσο, οι μολότοφ και οι καταστροφές έρχονται ως οι μόνες απαντήσεις στην δολοφονία. Ο πόνος πρέπει να ξεχρεωθεί με πόνο. Τα μόλις δεκαπέντε χρονών παιδιά δεν μπορούν να σκεφτούν και να πράξουν διαφορετικά! Το σύστημα απενοχοποιείται και εξισορροπεί. Οι βανδαλισμοί και οι φωτιές είναι η πιο συντηρητική έκφραση μιας νεολαίας που γερνάει πρόωρα."


Νομίζω ότι το παραπάνω σημείωμα το είχα γράψει ένα ή δυο χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τότε, η  ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι και η μητέρα του αδικοχαμένου 15χρονου εκλιπαρούσε για αποφυγή πράξεων βίας. Η μητέρα ήξερε καλά: οι καταστροφές και οι λεηλασίες στο όνομα του νεκρού παιδιού της θα συνιστούσαν βεβήλωση της μνήμης του! Η μητέρα γνώριζε καλά ότι όλες αυτές οι πράξεις βίας θα ελάφρυναν  το δυσβάσταχτο φορτίο των ενοχών της κοινωνίας και θα  καθιστούσαν προβληματική την ικανοποίηση του επείγοντος κοινωνικού αιτήματος για επανόρθωση και απονομή της δικαιοσύνης. Πιστεύοντας οι πιτσιρικάδες ότι με  μια αναπαράσταση των βιαιοτήτων τιμούν την μνήμη του νεκρού, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Το είχε πει ξεκάθαρα η μητέρα• επειδή ο πόνος της απώλειας έχει μέσα του την πεμπτουσία της ζωής μας...

Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2016

ΑRT THESSALONIKI 2016



(Η αναμνηστική μου φωτογραφία από τον χώρο της έκθεσης)

Η Διεθνής Έκθεση Αιθουσών Τέχνης που γίνεται για πρώτη φορά στη  πόλη της Θεσαλονίκης και στα περίπτερα 9 και 10, είναι ένα "άνοιγμα προς τα έξω". Η Σόνια Παππά, ιστορικός Τέχνης και Λέκτορας του τμήματος εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών του Α.Π.Θ, φιλοδοξεί μέσα από το Art Thessaloniki να δείξει στον απλό επισκέπτη πώς "στήνεται ένα έργο τέχνης, πώς πουλιέται και γιατί το art management είναι πολύ σημαντικό"!

Μπαίνοντας σε τέτοιους χώρους που αφορούν την τέχνη, αισθάνομαι να μπαίνω σε τόπους προβολής της πιο αχαλίνωτης φαντασίας. Στο μυαλό έρχονται πάντα τα λόγια του Πικάσο:" Όταν ήμουν μικρός ήθελα να ζωγραφίζω σαν τους μεγάλους. Τώρα που μεγάλωσα, θέλω να ζωγραφίζω σαν τα μικρά παιδιά" ! Η αισθητική των έργων που παρακολούθησα είχε κάτι από την ανόθευτη παιδικότητα που κατασταλάζει και ψάχνει τρόπο να αναδειχθεί μέσα  από τις συμβάσεις των έργων τέχνης. Για κανέναν καλλιτέχνη δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιεί απλά και άχρηστα υλικά για να φτάσει τις συνθέσεις του σε υψηλά επίπεδα αφαιρετικής ικανότητας. Παράξενα σχήματα, υλικά παράταιρα που συνδέονται σε πρωτότυπες συνθέσεις και  μεγάλου και μικρού μεγέθους συνθέσεις,   όλα διψούν για προβολή και  ,κυρίως, αλληλεπίδραση με τον θεατή που τα επισκέπτεται. Τα έργα τέχνης θέλουν να δεσμεύουν στιγμιαία τις ψυχές μας για να επανέλθουν με φρέσκια ορμή στο προσκήνιο.

Έγραφα και παλιότερα ότι κάθε ανθρώπινη ψυχή είναι μια πάσχουσα ψυχή. Η τέχνη με τις διάφορες μορφές της έχει ψυχοθεραπευτικό χαρακτήρα επειδή δίνει τη  δυνατότητα στον άνθρωπο να δώσει μορφή στο χάος του ψυχισμού του. Στην έκθεση που τελειώνει σήμερα, θα μπορέσετε να δείτε έργα τέχνης από ανθρώπους που νοσηλεύτηκαν σε ψυχιατρεία. Βρήκα αρκετό ενδιαφέρον στα έργα των αποφοίτων της σχολής καλών τεχνών του Α.Π.Θ (γειά σου αγαπητή, Ειρήνη Μπάκα !) και στην ομάδα καλλιτεχνών που επεξεργάζεται τις διαφορετικές έννοιες της παύσης ως "άρσης του λόγου που μπορεί να οδηγήσει σε καταιγισμό λόγου".

Η επόμενη ανάρτηση θα περιλαμβάνει οπτικό υλικό από την έκθεση.


ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

-1-
O Ελύτης δεν άφηνε κατάλοιπα, κι αυτό τον απελευθέρωνε (...)δεν είχε το άγχος να κρατήσει τα πάντα, μη χαθούν. Ό,τι δεν θεωρούσε πλήρες, το άφηνε να περάσει. Ακόμα και στη βιβλιοθήκη του, δεν επιθυμούσε να έχει πάνω από εκατό-διακόσιους τόμους, διάλεγε ποιος θ' αντικαταστήσει ποιον...Ιουλίτα Ηλιοπούλου (επιμέλεια Σταυρούλα Παπασπύρου, περιοδ. Επτά)

-2-
Μας μάγεψε η ντόλτσε βίτα. Από την άλλη σκέφτομαι πως όταν σου δίνουν κάτι, το παίρνεις και δεν ρωτάς πού βρέθηκε. Είναι ανθρώπινο. Έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε(...) Οι Έλληνες τρέχουν πίσω από τα χαρτιά και στο τέλος δεν ξέρουν τι να τα κάνουν.Τώρα, βλέπετε, δεν φτάνει το πτυχίο από το πανεπιστήμιο. Για να έχεις κάποια ελπίδα , πρέπει να κάνεις και μεταπτυχιακό. Για διδακτορικό δεν μιλώ, χρειάζεται κότσια. Το μαστεράκι το παίρνεις σε ένα εννιάμηνο. Ας είναι καλά οι Εγγλέζοι που κάνανε τα μεταπτυχιακά βιομηχανία, όπως είχαν κάνει παλαιότερα με τα νοσοκομεία. Έτσι και οι Έλληνες ανακάλυψαν τη London School of Economics και του έδωσαν και κατάλαβε. Και η κουτσή Μαρία έχει περάσει από 'κει... (από συνέντευξη του Παναγιώτη Τέτση στην Ίσμα Τουλάτου(ΒΗΜΑ,23/10/2011)
-3-
Το είχα διαβάσει παλιότερα :"Είμαι πολύ λίγος για να είμαι κάτι και είμαι πάρα πολύς για να είμαι τίποτα".Η σκέψη και η δράση μας θα πρέπει να κινείται ανάμεσα στο κάτι και το τίποτα.Ούτε ταπεινωμένοι αλλά ούτε και αλαζόνες!Να και μια καινούρια "θεωρία των δυο άκρων"! Καλύτερα να χαθούμε από τα άκρα κι όχι από τις ακρότητες που θα έλεγε και ο Μποντριγιάρ...

-4-
O Mπαλάφας πολεμήθηκε από τους "έντεχνους" σπουδαγμένους, ποτέ δεν τον αναγνώρισαν ως καλλιτέχνη, όπως συνήθως συμβαίνει με το ανόθευτο ταλέντο, το καθαρο κρύσταλλο , σ' όλες τις τέχνες. Αγνοήθηκε και για έναν άλλο λόγο: δεν ταυτίστηκε ποτέ με μια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη...επιστολή του Σταύρου Λαγκαδιανού στην στήλη της Ελευθεροτυπίας: "Οι αναγνώστες γράφουν"(10/11/2011)
-5-
Ο φθόνος εμπεριέχει μια λαχτάρα γι' αυτό που δεν έχεις. Η ζήλια προκαλείται όταν χάνεις κάτι εξαιτίας κάποιου άλλου(...)Υπάρχει ο "καλοπροαίρετος φθόνος", όταν δηλαδή, παρατηρείς τους ανωτέρους σου προκειμένου να φτάσεις στο επίπεδό τους, ενώ υπάρχει και ο "κακοπροαίρετος φθόνος", όταν παρατηρείς τους ανωτέρους σου με στόχο να ανακαλύψεις τα τρωτά τους σημεία μέσω των οποίων θα τους υποβιβάσεις στο δικό σου επίπεδο(JOHN TIERNEY, στην Ελευθεροτυπία, 23/10 2011)
Όλα τα παραπάνω ισχύουν στην περίπτωση που αναγνωρίζουμε τους άλλους ως ανώτερους ή κατώτερους.

Κυριακή, Νοεμβρίου 27, 2016

ΤΟ "ΚΟΥΣΚΟΥΣ" ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!

Στην σύναξη του πρωινού της Κυριακής, η τετραμελής ομάδα των μεσήλικων κυριών βιάζεται να ξεφορτώσει όλα τα άγχη και τα στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής! Οι φωνές τους είναι έναν τόνο πάνω από τον ήχο της διακριτικής ομιλίας και, άθελά μας, γινόμαστε μάρτυρες των στιχομυθιών τους. Φυσικά, δεν μιλάνε για τα απόρρητα του κράτους αλλά για απλά πράγματα της οικογενειακής τους ζωής. Όλες, μιλάνε για τα παιδιά τους ανεξαιρέτως. Πρώτη διαπίστωση: Αν δεν έχει παιδιά ο συνομιλητής, πρέπει την άλλη φορά να σκεφτεί την έξοδο με τη συγκεκριμένη παρέα. Για τα παιδιά τους μιλούν ,κυρίως, για τις επαγγελματικές τους προπτικές και για τα μεταπτυχιακά που κάνουν προκειμένου να καταλάβουν  μια ικανοποιητικώς αμειβόμενη θέση εργασίας στον άγριο χώρο της αγοράς! Ακούω την λέξη "βούτυρο" για ένα παιδί που χαρακτηρίζεται έτσι, εξαιτίας του νηφάλιου χαρακτήρα του. Οι κυρίες φωνασκούν για τις υποχρεώσεις που έχουν το επόμενο διάστημα. Γενικώς, βρίσκω ενδιαφέρον στην θεματολογία των συζητήσεων που γίνεται ανάμεσα σε ομάδες ανθρώπων. Νομίζω ότι αυτή η θεματολογία είναι αξιόπιστος δείκτης της κατεύθυνσης που έχουν πάρει τα πράγματα στη ζωή μας! 

Σάββατο, Νοεμβρίου 26, 2016

ΜΑΥΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Φαίνεται ότι τα μυθικά καλικαντζαράκια δεν αποχωρούν ποτέ από τον επίγειο κόσμο, αλλά παραμένουν εδώ πάνω για μας υπενθυμίζουν την παρουσία τους. Η χθεσινή κωμικοτραγική ημέρα όπου τα μιλιούνια των καταναλωτών αφέθηκαν να δείξουν τα άγρια ένστικτά τους, αποτελεί μια μελανή σελίδα στην ιστορία των ανθρώπων.Ο δημόσιος εξευτελισμός μέσα από την πολύωρη αναμονή και τις σκηνές των ομαδικών  ντου στα πολυκαταστήματα, δείχνουν με πόση ευκολία μπορούμε να αποδεχτούμε και να εφαρμόσουμε τις συνήθειες και τις πρακτικές των ανθρώπων στο εξωτερικό.Ο δαιμονόπληκτος υπήρξε πάντα ένα μιμητικό πλάσμα που δεν μπόρεσε  να κάνει το άλμα στο πεδίο του συμβολικού. Ο καταναλωτής είναι μια ιδιότητα του ανθρώπου αλλά ποτέ ο ίδιος ο άνθρωπος! Μαύρη Παρασκευή, μαύρη εβδομάδα και μαύρα χρόνια...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Κάποτε και σ' ένα βιογραφικό, ο συντάκτης του δεν παρέλειψε να γράψει και για την θερμή χειραψία που είχε με πολιτικό πρόσωπο. Φίλοι και φίλες, θα μου άρεσε για ένα διάστημα να έχω πρόσβαση σε διάφορα βιογραφικά. Όχι για πολύ•πόσο να αντέξει κανείς το άφθονο γέλιο!!!