Σάββατο, Σεπτεμβρίου 30, 2006

ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ!

Διεκδικούσε τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι όμως δεν ήταν πράγματα για να μπορεί να τα διεκδικεί. Αγνοούσε την αντίληψη αυτή και συνέχιζε να διεκδικεί.

Ζητώντας να αποκτήσει ανθρώπους δαπανούσε μεγάλα ποσά ψυχικής ενέργειας.

Όπως συμβαίνει πάντα ο καιρός περνούσε γρήγορα. Το ίδιο γρήγορα ξοδευόταν και η ψυχή του.

Αισθανόταν εξαντλημένος. Ένιωθε να έχει στεγνώσει από αυτή τη γενναιοδωρία του.

Άρχισε να αναζητάει αυτά που είχε δώσει. Στην αρχή το έκανε δειλά και αργότερα απαιτητικά.

«ΔΩΣΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ»,φώναζε!

Τώρα πια, η διεκδίκηση που μας καλημέρισε στην αρχή του κειμένου μας δείχνει το άλλο της πρόσωπο:Την απαίτηση.

Με αυτό μας καληνυχτίζει…

(1996)

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2006

ΕΙΔΩΛΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!

Ένα μεγάλο μέρος της στρατιωτικής μου θητείας το πέρασα στην Ρόδο. Όταν πήγα να πάρω τα χαρτιά της μετάθεσης ο μόνιμος λοχίας με κοίταξε απορημένος και με ρώτησε αν όντως υπηρετούσα στο ίδιο στρατόπεδο με αυτόν. Ισχυρίστηκε πως δεν με είχε ξαναδεί. Του έλυσα την απορία λέγοντας πως συνυπήρχαμε στο ίδιο στρατόπεδο για καμιά δεκαριά μήνες! Εντυπωσιάστηκε από την απάντηση μου δεδομένου πως ο αριθμός των στρατιωτών που υπηρετούσαν την στρατιωτική τους θητεία στο συγκεκριμένο στρατόπεδο δεν ήταν και πολύ μεγάλος! Η έκπληξη του έγινε ακόμα πιο μεγάλη όταν του είπα πως ήμουν βαθμοφόρος!

Ήμουν ένας βαθμοφόρος που διατηρούσε χαμηλούς τόνους. Η αλήθεια είναι πως ελάχιστες φορές απασχόλησα τους ανωτέρους μου. Γενικά ήθελα να περνάω απαρατήρητος. Αυτό με βοηθούσε να ασκώ έναν πιο αποτελεσματικό έλεγχο στο περιβάλλον του στρατοπέδου. Για αυτό το περιβάλλον παρεμπιπτόντως δεν έτρεφα και καμιά ιδιαίτερη συμπάθεια.

Σας τα λέω αυτά γιατί ξαναδιάβασα την συνέντευξη που είχε δώσει ο φωτογράφος Μπρεσόν. Ο ίδιος έλεγε πως αρνιόταν να φωτογραφήσει τον εαυτό του. Δικαιολογούσε την στάση του με το επιχείρημα πως μόνο ένας αθέατος άνθρωπος θα μπορούσε να παρατηρεί τον κόσμο. Η άσκηση της παρατηρητικότητας κατά αυτόν τον τρόπο πρόσφερε την δυνατότητα στον φωτογράφο να βλέπει εκεί που οι άλλοι δεν μπορούσαν.

Νομίζω πως η άποψη του Μπρεσόν είναι πολύ σωστή! Δεν μπορείς να παρατηρείς κάτι όταν ο ίδιος μετατρέπεσαι σε αντικείμενο παρατήρησης. Ουσιαστικά σε καθορίζει το βλέμμα των συνανθρώπων σου και σε εμποδίζει να αποστασιοποιηθείς και να γίνεις ένας ψύχραιμος παρατηρητής των άλλων αλλά και του ίδιου σου του εαυτού.

Σήμερα χάσαμε την ικανότητα να παρατηρούμε και αυτό γιατί επιθυμούμε με πάθος να φαινόμαστε. Θέλουμε να είμαστε αντικείμενα παρατήρησης και με αυτόν τον τρόπο δηλώνουμε την ύπαρξη μας.

Σήμερα προέχει η εικόνα μας! Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι σχόλια πάνω σε αυτές τις εικόνες μας…

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006

ΠΤΩΣΗ!

(Περσινό γράμμα)


Δεν μου αρέσουν οι μισοτελειωμένες δουλειές! Έπειτα είμαι και λίγο πεισματάρης. Πήγα να ξαναδώ την ταινία που είχα δει από την μέση και πέρα! Μιλάω για την ΠΤΩΣΗ που αναφερόταν στις τελευταίες στιγμές του Χίτλερ!:Πηγα να την δω γιατί με ενδιέφεραν οι τελευταίες στιγμές ενός ανθρώπου που είχε τόσα παρανοϊκά οράματα ,που ήταν τόσο γαντζωμένος από την εξουσία.Τι μου έκανε εντύπωση; Ότι δεν θέλησε να παραδοθεί στους αντιπάλους αλλάεμφανιζόταν αμετανόητος μέχρι τέλους. Στα τελευταία του διαπίστωνες μια αποδυνάμωση της αίσθησης της πραγματικότητας. Αυτό νομίζω πως το ζούσε σε όλητην διάρκεια της ζωής του. Δεν μπορείς να δίνεις διαταγές για να σκοτωθούν άνθρωποι και να κοιμάσαι ήσυχος !Ανύπαρκτες τύψεις...

Όταν πια έχασε το παιχνίδι και βρισκότανε ταμπουρωμένος στο καταφύγιο παντρεύεται την Εύα Μπράουν. Ζητάει να αυτοκτονήσει μαζί της. Το κάνει και αφήνει διαταγή να κάψουν τη σορό. Δεν θέλει να αφήσει ίχνη. Εδώ που τα λέμε τι άλλα ίχνη να αφήσει!!!

Μου έκανε εντύπωση η τυφλή υποταγή και η εμπιστοσύνη που του έδειχνε ο περίγυρος αλλά και ένα μεγάλο τμήμα του γερμανικού λαού! Αυτός ο λαός είχε βγει ταπεινωμένος από έναν Α΄παγκόσμιο πόλεμο και στο πρόσωπο του Φύρερ έβρισκε έναν άνθρωπο που θα του εξύψωνε το ηθικό. Πάνω από όλα το γόητρο του γερμανικού λαού!

Ο Χίτλερ δεν έδειχνε διατεθειμένος να δείξει κανέναν οίκτο στους προδότεςκαι σε όλους εκείνους που δεν είχαν σαν μέλημα τους την ιδέα του ΕΘΝΙΚΟΥΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ. Με τους αξιωματικούς δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις .Ότανπροαισθάνεται το τέλος ,τους κατηγορεί για δειλία και ανικανότητα. Αυτοί από την πλευρά τους σκέφτονται αυτές τις δύσκολες ώρες πως θα αναρριχηθούν σευψηλότερες θέσεις εξουσίας!!!

Η ζωή στα καταφύγια συνεχίζεται κανονικά. Οι αξιωματικοί γλεντάνε και πίνουνε. Είναι το κύκνειο άσμα πριν το τέλος και μια καλή αλληγορία για τον δικό μας σύγχρονο τρόπο ζωής. Για αυτό θα σου μιλήσω άλλη στιγμή...

Γενικά η ταινία με ικανοποίησε.

Αυτά τα λίγα.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2006

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ!

(Περσινό γράμμα)


Μεσοβδόμαδα πήγα σε δύο εκθέσεις ζωγραφικής. Στην μία είδα έργα αποφοίτων τουΑΝΑΤΟΛΙΑ. Καθώς αποχωρούσα είδα και τον ποιητή Χριστιανόπουλο. Μπήκε μέσα και μιλούσε με ένα φίλο του. Μιλούσε επικριτικά για ορισμένα έργα τέχνης που τα χαρακτήρισε ως αηδίες. Ακόμα κάποιος τον πλεύρισε και του θύμισε το βιβλίο που ήθελε να του παραδώσει. Ο ίδιος ο Χριστιανόπουλος έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως κουβαλητή. Στα λογοτεχνικά πρωινά που είχαν γίνει προς τιμήν του κουβαλούσε δύο-τρεις σακούλες με γραπτά επίδοξων συγγραφέων που τον περίμεναν να αποφανθεί για την λογοτεχνική αξία των κειμένων!

Μ’ αρέσει ο Χριστιανόπουλος γιατί το έμφραγμα που έχει υποστεί και τοπροχωρημένο της ηλικίας του δεν φαίνεται να τον καταβάλλουν! Είναι ένα διαρκές παρών στην πνευματική ζωή της πόλης.

Στην συνέχεια πήγα σε έκθεση με Αϊτινούς ζωγράφους. Πολύ πρωτότυπα σχέδια, ένας Αϊτινός γιατρός που επιμελήθηκε της έκθεσης μας μίλησε για το κίνημα του Αγίου Ηλίου. Αυτό το κίνημα είχε δημιουργηθεί από ζωγράφους στις αρχές του 1970.Αυτοί είχαν σαν βασική τους αρχή να μην πουλάνε τα έργα τους. Δυστυχώς αυτή η αρχή κατέρρευσε και από το 1979 τα έργα άρχιζαν να πωλούνται. Ακόμα μου έκαναν εντύπωση τα χρώματα που χρησιμοποιούν οι Αϊτινοί ζωγράφοι. Σε ερώτηση που έκανα δεν πήρα απάντηση. Τα χρώματα είναι το μυστικό τους και τα φτιάχνουν με υλικά της φύσης. Υπήρχαν τρεις πίνακες που ο δημιουργός τους έφτιαξε με μαχαίρι. Πολλά θέματα είχαν σχέση με την αγροτική ζωή και το βουντού. Το βουντού είναι επίσημη θρησκευτική λατρεία, ένα μείγμα αφρικάνικων και χριστιανικών δοξασιών...

Είδα κάτι διαφορετικό! Αύριο Κυριακή θα πάω στο Μουσείο Φωτογραφίας και στην αποθήκη του λιμανιού για να δω ορισμένα πράγματα. Θα πήγαινα σήμερα αλλά η κακοκαιρία με εμπόδισε!Tο πιο όμορφο πράγμα είναι να ψάχνουμε τα πάντα, να έχουμε ερευνητική διάθεση και να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας! Αυτό είναι η ΖΩΗ!!!

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 23, 2006

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ!

(Μάρτιος 1997)


Πεζοπορώ και ομιλώ!

Χάνομαι στους ρυθμούς της πόλης.

Μ’ αρέσει να ανακαλύπτω και να βιώνω την καθημερινότητα.

Να δέχομαι και να επεξεργάζομαι μηνύματα και παραστάσεις από αυτές τις βόλτες.

Μ’ αρέσει να κινούμαι με τα πόδια.

Έτσι εκπαιδεύω την θέληση μου.

Συνειδητοποιώ τα όρια μου.

Κάνω την δικιά μου υπέρβαση.

Ξεκινάω από ένα σημείο και φτάνω σε ένα άλλο.

Τίποτα δεν με σταματά.

Δεν λιγοψυχώ ούτε στις μικρές ούτε στις μεγάλες αποστάσεις.

Βασίζομαι στις δικές μου δυνάμεις.

Περιφρονώ στο μέτρο των δυνατοτήτων μου τον σύγχρονο και αγχώδη τρόπο ζωής.

Υπάρχω με τον τρόπο μου.

Αρνιέμαι την καλοπέραση, το βόλεμα, την ευκολία!

Δεν χάνω ευκαιρία να βάζω εμπόδια στον εαυτό μου.

Η προσωπική μου διαδρομή δεν είναι μελωδία της Αποσύνθεσης.

Είναι μελωδία της Σύνθεσης.

Τα έμπειρα μουσικά αυτιά μπορούν να την ακούσουν…

ΤΑΞΙΔΙ!

Κείμενο γραμμένο το 1997

Χάνουμε τον εαυτό μας.
Βυθιζόμαστε στο κενό και την ανασφάλεια!
Το ψυχικό κόστος μεγάλο.
Χρειαζόμαστε δύναμη για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό
το ταξίδι στο κενό της ψυχής μας.
Γεννιόμαστε με μια ψυχή που είναι κενή και διαρκώς
πασχίζουμε να καλύψουμε αυτόν τον άδειο χώρο.
Συσσωρεύουμε υλικά αγαθά και βολευόμαστε
με την ψευδαίσθηση πως γεμίζουμε.
Γρήγορα τα υλικά αγαθά χάνουν την αξία τους!
Η απαξία των υλικών αγαθών ορθώνει
το κενό, άγριο και απειλητικό, μπροστά μας.
Τρομάζουμε και φοβόμαστε γιατί βλέπουμε τον εαυτό μας
όπως πραγματικά είναι, αφρόντιστο και χωρίς ίχνος καλλωπισμού.
Εκείνες τις στιγμές διαπιστώνουμε πως μέσα μας
υπάρχει η τάση να ωραιοποιούμε τον εαυτό μας.
Κατανοούμε και αντιλαμβανόμαστε πέρα για πέρα αυτήν την αναγκαιότητα.
Ο εαυτός μας είναι άσχημος, είναι δηλαδή ανθρώπινος.
Έχει αδυναμίες, συμπλέγματα, φόβους που χρειάζεται να κατανοήσει.
Η αποδοχή της άσχημης πλευράς μας είναι σημάδι αυτογνωσίας.

Για να κατακτήσουμε την αυτογνωσία χρειάζεται να
ταξιδέψουμε στο κενό και την ανασφάλεια μας!
Το δύσκολο αυτό ταξίδι το κάναμε αρκετές φορές.
Βιώσαμε για τα καλά τη μοναξιά του ταξιδιώτη!
Τώρα χρειαζόμαστε συντρόφους που θα συμπορευτούν μαζί μας.
Αυτό το ταξίδι πρέπει να γίνει απαραίτητα με συντροφιά!

Προορισμός η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

και όπως είθισται ευχές για «καλό ταξίδι»!

ΠΡΟΣΩΠΑ,ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

(Το έγραψα πριν κανένα 10μηνο.Μέτρησα μήνες και μου πέρασε ο θυμός!)


Όταν ξεκινάω την επικοινωνία μου με κάποιον αναρωτιέμαι ποιός είναι αυτός;Γιατί αποφασίζω να του πω αυτά που του λέω;Προσαρμόζω τις κουβέντες μου στον χαρακτήρα του;Έχω καταλάβει τι τον απασχολεί;Υπάρχει περίπτωση να αλλάξω τον εαυτό μου για χάρη μιας επικοινωνίας;Αν συμβαίνει αυτό θα κατηγορηθώ πως υποκρίνομαι;Με ποιόν τρόπο του μιλάω;Σέβομαι τους προσωπικούς του ρυθμούς ή είμαι βιαστικός και τον πιέζω;Του δίνω χρόνο για να σκεφτεί;Κοιτάζω να μην τον απογοητεύω;Το κάνω αυτό απαντώντας του σε εύλογο διάστημα ή αφήνω να με καθησυχάζει η ανεκτικότητα και η ελευθερία που μου παρέχει;Ποιός είναι αυτός με τον οποίο έχω την τιμή να συνομιλώ;Είναι κάποιος σαν όλους τους άλλους ή έχει πρόσωπο;

Αν κρίνω από την προσωπική μου εμπειρία είναι πιο σπάνιο να συναντήσω το ΠΡΟΣΩΠΟ ενός ανθρώπου και πιο πιθανό να γευτώ την υποτυπώδη και ξενέρωτη επικοινωνία ενός ΑΤΟΜΟΥ ή ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ!

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ!

Από γράμμα στις 25 Σεπτεμβρίου 2005 :


Μια γλυκιά κυριακάτικη καλημέρα! Τα πρωινά της Κυριακής μου αρέσουν πολύ! Ο αέρας είναι φρεσκότατος, ο κόσμος που έχει ξενυχτίσει το Σαββατόβραδο κοιμάται του καλού καιρού! Στην πόλη όλη την εβδομάδα είμαστε εκτεθειμένοισε πολυάριθμα ερεθίσματα! Αν καμιά φορά απαρνιέμαι το πρωινό χουζούρι της Κυριακής είναι γιατί θέλω να απολαύσω μια πόλη με λιγοστά ερεθίσματα! Πριν το καλοκαίρι οργανώνονταν στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών λογοτεχνικά πρωινά της Κυριακής! Νομίζω πως θα συνεχιστούν και φέτος! Εκεί λοιπόν είδα από κοντά ποιητές όπως ο Πρόδρομος Μάρκογλου, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.

Οι περισσότερες αυτοκτονίες στο στρατό γίνονται σε στιγμές που οι φαντάροι βρίσκονται μόνοι με τον εαυτό τους. Είναι οι στιγμές που σκέφτονται πολύ! Πιστεύω πως όλοι ανεξαιρέτως έχουμε προδιάθεση για μελαγχολία! Απλά είναι θέμα συνθηκών να την νιώσουμε! Στη σκοπιά οι στρατιώτες δεν απασχολούν το μυαλό τους με τίποτα. Οι ώρες είναι αργές και βασανιστικές! Αυτό το γνωρίζουν οι διοικητές που φροντίζουν να τους αναθέτουν πολλές δουλειές ώστε να ξεχνιούνται. Μην μου πεις πως αυτό δεν σου θυμίζει τίποτα! Μετέφερε όλα αυτά που συμβαίνουν εντός στρατοπέδου στην κοινωνία μας και θα αντιληφθείς αμέσως την ομοιότητα! Τρέχουμε με τρελούς ρυθμούς, έχουμε πάψει να σκεφτόμαστε, και δεν δείχνουμε ιδιαίτερο ζήλο για να το κάνουμε αυτό! Έτσι όμως δεν επεξεργαζόμαστε τα βιώματα μας και καταργούμε την προσωπική μας ιστορία! Δεν υπάρχουν αναμνήσεις όμορφες που θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τις μελλοντικές μας δυσκολίες! Τείνουμε προς μια εξαφάνιση του παρελθόντος μας! Η εργασιομανία μας έρχεται να αντιμετωπίσει την κατάθλιψη μας. Να σου θυμίσω πως στο ψυχαναλυτικό λεξικό η κατάθλιψη είναι παθολογικό πένθος! Όπως βλέπεις από το πένθος δεν μπορούμε να γλιτώσουμε εύκολα!!! Επιπλέον να σου αναφέρω ,σύμφωνα με δημοσιεύματα,πως είμαστε η δεύτερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην κατανάλωση φαρμάκων που σχετίζονται με το νευρικό σύστημα! Αυτό πληροφοριακά για να δεις το αντίτιμο που πληρώνουμε από τον σύγχρονο τρόπο ζωής! Εδώ έχουμε κατανάλωση φαρμάκων ενώ στην Αμερική ο καθένας κουβαλάει τον προσωπικό του ψυχολόγο...

Την κατάθλιψη μπορείς να την ανιχνεύσεις στο λόγο που χρησιμοποιούν δυστυχισμένοι στιχοπλόκοι σε πανηλίθια τραγουδάκια! Το πεδίο είναι αρκετά πρόσφορο για τέτοιου είδους παρατηρήσεις! Είναι οφθαλμοφανές πως αυτά τα τραγουδάκια στερούνται βάθους και οι δημιουργοί τους τα σκαρώνουν με μοναδικό σκοπό να διασκεδάσουν τους άλλους! Μα αυτά τα τραγούδια σε αφήνουν καθηλωμένο στην ΠΑΡΑΝΟΙΑ! Τα αληθινά τραγούδια που ασκούν μακροχρόνιεςεπιδράσεις στις ψυχές μας είναι αυτά που γράφτηκαν σε στιγμές οδύνης! Ήταν η ανάγκη των δημιουργών τους να μετασχηματίσουν την δυστυχία τους και να την κάνουν έτσι πιο υποφερτή! Και αυτό το καταλαβαίνει ο ακροατής ενόςτραγουδιού΄...

Ανέκαθεν οι κοινωνίες ήταν ανελεύθερες! Πάντα για να έχουν συνοχή επινοούσαν συμβάσεις και διαμόρφωναν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διαπαιδαγωγούντανοι επερχόμενες γενιές! Έχεις δίκιο όταν λες πως οι επιλογές μας είναι κατά κάποιο τρόπο προκαθορισμένες. Αυτό υπάρχει και διαφαίνεται σαν επικρατούσα άποψη στην συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου! Είναι λίγοι αυτοί που συνειδητά ξέρουν πως η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη και ταυτόχρονα παλεύουν να την αλλάξουν!

Όπως μας βγαίνει! Με το ένα πόδι στην ειμαρμένη μας και με το άλλοστην απόπειρα κατάργησης της!


Υ.Γ Χτες πήγα στην τελευταία προβολή θερινού κινηματογράφου. Μάλιστα είχα σκοπό να παρακολουθήσω δύο συνεχόμενες προβολές αλλά η δεύτερη ακυρώθηκε λόγω έλλειψης κόσμου! Κρίμα! Την ώρα που έβλεπα ΤΟΝ ΕΜΠΟΡΟ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ στους δρόμους της Θεσσαλονίκης άκουγες ενθουσιώδεις κόρνες από όλους αυτούς που πανηγύριζαν για την νίκη-πρόκριση της Εθνικής Oμάδας Μπάσκετ! Καινούριες ευκαιρίες για συμμετοχή του κόσμου σε ένα ομαδικό παραλήρημα!!!

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 21, 2006

ΤΣΙΚΛΑ ΧΩΡΙΣ ΖΑΧΑΡΗ!

Eίκοσι εφτά-27 (Ολογράφως και αριθμητικώς) κιλά τσίκλα συγκέντρωσαν τα συνεργεία καθαρισμού από το Ηρώδειο!
Δημοσίευμα εφημερίδων πριν λίγους μήνες


Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς! Όταν βαριέσαι να μασάς μπορείς και να μιλάς. Η ομιλία σου δεν θα είναι λέξεις αλλά σωματικές κινήσεις. Παίρνεις με το χεράκι σου την τσίκλα και την κολλάς κάτω από εκεί που κάθεσαι! Τώρα, φιλότεχνε, μπορείς να απολαύσεις μια παράσταση στο Ηρώδειο!

Καλύτερα να μασάς παρά να ψηφίζεις! Όταν βαριέσαι να μασάς μπορείς και να ψηφίζεις! Αμάσητε λαέ, η ψήφος σου δεν θα είναι συνέπεια μιας τεκμηριωμένης πολιτικής άποψης αλλά αντίθετα θα είναι αποτέλεσμα υποβολής! Σε λίγο καιρό ετοιμάσου να ψηφίσεις τους πιο απίθανους τύπους της ελληνικής επικράτειας! Χαλάρωσε και απόλαυσε τον βιασμό σου…

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2006

"ΑΥΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΗΔΕΜΟΝΑ ΣΟΥ!"

Χονδρικά το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης θα πρέπει να αριθμεί πάνω από πενήντα χιλιάδες φοιτητές. Ας επιμείνουμε εμείς στον αριθμό 50 χιλιάδες για να μπορέσουμε να κάνουμε τον λογαριασμό! Αν κάθε ένας από αυτούς χτυπάει τρία φραπεδάκια την ημέρα φτάνουμε στον συγκλονιστικό αριθμό των 150 χιλιάδων φραπέδων με ή χωρίς γαλατάκι (Άτιμο καρτέλ του γάλακτος!!!).Η ζήτηση είναι μεγάλη και έτσι δικαιολογείται και η αύξηση μαγαζιών που σερβίρουν καφέ. Η πόλη έχει απεμπολήσει τον τίτλο της φτωχομάνας και έχει ανακηρυχτεί με κάθε μεγαλοπρέπεια, φραπεδομάνα!

Οι φοιτητές για να πιουν καφέ χρειάζονται ελεύθερο χρόνο. Δεν μπορούν να τον πίνουν στα όρθια και στα κλεφτά. Αράζουν στις καφετερίες και τον απολαμβάνουν.

Η εικόνα ανθρώπων που απολαμβάνουν τον καφέ τους εξοργίζει τους εργαζόμενους αυτής της πόλης. Στο μυαλό αυτών που δουλεύουν γίνεται βασανιστικό εκείνο το ρητό που λέει πως «μόνο τα ρολόγια και τα κορόιδα δουλεύουν».Δικαίως τους πιάνει το παράπονο! Ο πειρασμός να ξεκλέψουν λίγο χρόνο για να απολαύσουν έναν καφέ είναι μεγάλος.

Οι φοιτητές άθελα τους αλλοιώνουν την φυσιογνωμία της πόλης. Στην Θεσσαλονίκη όλοι μοιάζουν χασομέρηδες! Το περιβάλλον σπρώχνει τους συμπολίτες μας σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Το ραχάτι και η καφείνη μπορούν να συνδυαστούν άψογα με την εργασία.

Είναι γνωστό πως δουλεύουμε πολύ αλλά δεν είμαστε αποδοτικοί! Αυτή η ισχυρή αντίφαση προκύπτει επειδή προσποιούμαστε πως ζούμε σε τρελούς ρυθμούς και μέσα σε μια επίφαση εργασίας. Αυτήν την προσποίηση την χαιρετίζω και δεν θα ήμουν ούτε στους τελευταίους που θα την κατέκριναν! Αυτό όμως που με πειράζει είναι πως αυτή η προσποίηση δεν έχει αντίκρισμα στην παραγωγή σκέψης που εκφράζεται μέσα από μια πρωτότυπη γλώσσα . Παρεμπιπτόντως να σας θυμίσω πως τα χειρόγραφα του Σαιντ Εξυπερί για τον ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ήταν λεκιασμένα με σταγόνες καφέ. Επίσης να σας πω πως ο Μίλτος Σαχτούρης ολοκλήρωσε ποιητική συλλογή σε καφέ ,ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τις ατέλειωτες ώρες συγγραφής από τον Σαρτρ στα παρισινά καφέ.

Να το πω διαφορετικά:Ακούγεται πως ο Πατέρας της φιλοσοφίας είναι ο ελεύθερος χρόνος. Ακόμα ακούγεται πως η γλώσσα είναι η Μητέρα. Γλώσσα και ελεύθερος χρόνος είναι οι κηδεμόνες μας.

Τα παιδιά στα σχολεία, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, οι φοιτητές και όλοι οι άνθρωποι αναζητούν επειγόντως τους κηδεμόνες τους…

ΤΜΗΜΑ ΧΑΡΑΣ!

Tα χρόνια 2002 και 2003 εκτός από την εργασία μου ασχολήθηκα ερασιτεχνικά και με την παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών! Σε ένα όμορφο νησί των Κυκλάδων η Ποίηση , οι επιπτώσεις της εικονικής πραγματικότητας στην ψυχολογία των παιδιών γινόντουσαν αντικείμενα σχολιασμού και διερεύνησης μέσα από το ραδιόφωνο. Η εμπειρία ασυναγώνιστη! Μερικές φορές προέκυπταν και διάφορα αφιερώματα σε μπάντες και μουσικούς που το άξιζαν…Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το αφιέρωμα που είχα κάνει στους Joy Division.Σας παραθέτω το μικρό αυτό κομμάτι όπως ακριβώς το είχα γράψει τότε:

Οι άνθρωποι τιμούνται όταν κλείσει ο βιολογικός τους κύκλος και αυτό είναι περίεργο! Ο νεκρός είναι ένα πρόσωπο ιερό. Πρέπει να πεθάνει κάποιος για να αγιάσει! Μέχρι να συμβεί αυτό ελάχιστοι είναι που θα τον εκτιμήσουν. Ίσως η εκτίμηση σαν μια μορφή απονομής της δικαιοσύνης να συνδέεται με την ψυχική δύναμη που διαθέτει κάποιος αλλά και με την θέληση να σπαταλήσει αυτή τη δύναμη σε ζητήματα ουσίας! Να αναγνωρίζεις την προσφορά ενός ανθρώπου είναι, αναμφισβήτητα, ζήτημα ουσίας… Ο Παζολίνι, ποιητής κινηματογραφικών εικόνων, λέει: «Κατεβαίνω κάτω στην κόλαση και ξαναγυρίζω να σας πω τι είδα. Οι άνθρωποι τιμούν μετά θάνατον κάποιον γιατί είναι σίγουροι πως δεν πρόκειται να αλλάξει»! Ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Οι άνθρωποι αγαπούν τα απολιθώματα. Αγαπούν αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν, δηλαδή τους νεκρούς. Οι νεκροί κλείνουν τον κύκλο τους. Οι συμπεριφορές τους, οι νοοτροπίες τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Οι ζωντανοί νιώθουν μαζί τους ασφάλεια! Μέσα σε αυτό το κλίμα της ασφάλειας και της σιγουριάς αρχίζουν να εξιδανικεύουν. Κατασκευάζουν το μύθο ενός ανθρώπου ,τον εκτοξεύουν ψηλά, του αποδίδουν πολλαπλάσιες τιμές από αυτές που θα άξιζε. Το έλλειμμα προσφοράς προς τον άνθρωπο- μύθο ,ενόσω ζούσε, αντισταθμίζεται με την υπερβολή της προσφοράς αφότου ξεψυχήσει. Οι ενοχές δουλεύουν κανονικά και παραμορφώνουν τη πραγματική εικόνα αυτού του ανθρώπου.

Οι φύλακες ,λοιπόν, έχουν γνώση! Με το σημερινό αφιέρωμα δεν πρόκειται να ωραιοποιήσω τους Joy Division που δεν υπάρχουν πια. Επιπλέον δεν θα χαριστώ στον τραγουδιστή τους Ίαν Κέρτις που στις 17 Μαϊου 1980 βάζει τέλος στην ζωή του…

Βάδιζα στα περίχωρα της πόλης
Κάποιος-την ώρα της θλίψης-με έπιασε από το χέρι
Μια γοητευτική δύναμη με κυρίευσε
Αν έκλεινα τα μάτια μου μπορούσα να συνηθίσω
Στη γωνιά του δρόμου εκεί που μια κούκλα βρισκόταν πεταμένη
Είδα το μέρος που είχε ένα δωμάτιο και έμενε
Ένα συρματόπλεγμα έκλεινε το μέρος που έπαιζαν τα παιδιά
Τα είδα να χορεύουν εκεί που βρισκόταν το κορμί
Και έψαχνα έναν φίλο μου
Και δεν είχα ώρα για χάσιμο
Ναι, έψαχνα έναν φίλο μου
Το αυτοκίνητο ούρλιαξε μέσα στην άμμο και τη σκόνη
Πήρα κουράγιο-Ένα αυτοκίνητο στο πλευρό του
Το μπλε χρώμα που είχε ξεθωριάσει από την σκουριά
Το έσπρωξα κοντά στον τοίχο του σπιτιού
Στο δωμάτιο για τους νέους που ξέχασαν και ξεχάστηκαν
Μπορούσα να σκέφτομαι ή να αφήνω την σκέψη μου
Να γλιστράει σε μία νύχτα μαζί σου
Είδα τα μέρη που οι φίλοι μου δεν θα έρθουν ποτέ
Και έψαχνα ένα φίλο μου
Και δεν είχα ώρα για χάσιμο
Ναι, έψαχνα τους φίλους μου
Στον σκοτεινό δρόμο όλα τα σπίτια έδειχναν ίδια
Σταμάτησα και κοίταξα τριγύρω μου
Πιάστηκα σε ένα παιχνίδι
Περπάτησα εδώ και εκεί
Καρφώθηκα σε ένα δέντρο
Προσπάθησα να βρω έναν τρόπο
Για να ξεφύγω
Σε δώδεκα παράθυρα στη σειρά
Πίσω από τον τοίχο με το δωμάτιο που μπορούσες να πας
Τα φώτα έλαμπαν σαν φωτεινές επιγραφές κάποιας παράστασης
Δες την μαγευτική θερμότητα της λάμψης
Δεν υπάρχει μέρος να σταθείς
Δεν υπάρχει μέρος να πας
Δεν υπάρχει ώρα για χάσιμο
Πρέπει να συνεχίσω τον δρόμο μου
Πρέπει να έχουν πεθάνει από καιρό
Πρέπει να έχουν πεθάνει από καιρό

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: INTERZONE

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ!

Μετακόμισε στην Αθήνα πρώτον, γιατί ο άντρας της είναι από εκεί και δεύτερον λόγω εργασίας. Προχτές την συνάντησα τυχαία στην Θεσσαλονίκη. Μετά τις χαιρετούρες μπήκαμε αμέσως στο ψητό! Με ρώτησε αν εξακολουθώ να είμαι ανύπαντρος. Της απάντησα καταφατικά. Με παρακίνησε να παντρευτώ γιατί τα χρόνια περνάνε και πρέπει να κάνουμε όπως και δήποτε οικογένεια! Προτού καν τελειώσει τη φράση της μου κλείνει πονηρά το μάτι και μου λέει πως δεν χάνω και τίποτα! Αυτή η ευκολία με την οποία ακυρώνει την άποψη της για χάρη μιας άλλης είναι εκπληκτική! Αυτή η διχογνωμία δείχνει γενικότερα πως ο κόσμος πορεύεται χωρίς να έχει συνείδηση των αντιφάσεων του. Διακινεί με ευκολία ιδέες και απόψεις και είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να τις ανακυκλώσει από την χωματερή των ιδεών!

Όσον αφορά εμένα ποτέ δεν παρότρυνα κάποιον παντρεμένο να χωρίσει. Ίσα, ίσα που προσπαθούσα να ωραιοποιήσω τις καταστάσεις και να κάνω τους παντρεμένους να νιώθουν τυχεροί που βρήκαν το ταίρι τους. Ακόμα και όταν άκουγα να μου μιλάνε για την ανία που ένιωθαν κάτω από την συζυγική στέγη, τους στήριζα ψυχολογικά και προσπαθούσα να διασκεδάσω την πλήξη τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας που βασανίζεται ακόμα από μια νοοτροπία που μας παραπέμπει σε εποχές του 1950.Σύμφωνα με αυτήν την νοοτροπία η πορεία των ανθρώπων είναι προδιαγεγραμμένη!
Πολλές φορές θα ακούσατε τους άλλους να διακηρύσσουν πως ο προορισμός του ανθρώπου είναι να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια! Αυτή είναι μια αστική αντίληψη που δεν λαμβάνει υπόψη της πως ο άνθρωπος είναι πρωτίστως ένα υπαρξιακό δράμα! Καταλαβαίνω πως η αναπαραγωγή της ζωής φιλοδοξεί να αποτελέσει λύση στο υπαρξιακό μας δράμα. Δεν συμφωνώ όμως πως αυτή από μόνη της είναι ικανή να μας λυτρώσει.

Προορισμός των ανθρώπων είναι να συμφιλιώνονται με το υπαρξιακό τους δράμα και να πεθαίνουν. Αυτό νομίζω πως μας δίδαξαν οι ποιητές όλων των εποχών!

Μην χολοσκάτε με τους αστούς. Αφήστε τους να αναπαράγουν τα στερεότυπα τους…

ΓΕΝΝΗΤΟΥΡΙΑ!

Σε μια αποστροφή της κουβέντας μας την πιάνει το παράπονο. Είναι μια φίλη μου που γέννησε πριν κάποιους μήνες. Για άντρα της έχει έναν , επίσης, καλό μου φίλο. Στιγμιαία της περνάει από το μυαλό πως ο ελεύθερος χρόνος της έχει συρρικνωθεί πια και έχει δεσμευτεί στην υπηρεσία της ανατροφής του παιδιού. Γρήγορα την βλέπω να θέλει να μεταβάλλει την αρνητική σκέψη σε θετική. Αρχίζει να μου λέει πόσο πλήρης νιώθει με το νεογέννητο γιο. Τον κοιτάζει με νόημα! Δεν μπορεί να μην είναι ευτυχισμένη! Γέννησε μια ζωή και αυτό από μόνο του είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μιας γυναίκας.

Πιστεύω πως εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα! Μια γυναίκα που γεννάει και γίνεται μητέρα δεν της επιτρέπεται να εκφράσει αυτό που νιώθει αληθινά! Πέρα από την αδιαμφισβήτητη ευτυχία για αυτό που έχει συμβεί υπάρχει και μια αντίθετη συναισθηματική κατάσταση όπου η μητέρα αισθάνεται το βάρος της ευθύνης ενός άλλου ανθρώπου. Δεν είναι εύκολο για αυτήν να αποδεχτεί την οριστική μοίρα που έχει να κάνει μόνο με το μεγάλωμα του παιδιού. Η μητέρα αντιλαμβάνεται πως όσο και αν μυθοποιήσει την στιγμή της γέννησης αυτό δεν φτάνει για να την καθησυχάζει. Χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της μέσα σε συνθήκες που η αίσθηση της ελευθερίας είναι πολύ δυνατή.

Η φίλη βρίσκεται σε αυτό το μεταβατικό στάδιο.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 17, 2006

ΤΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΤΡΟΠΩΝ!

Προς Ρεγγίνα Μπούκουρα:

Ένα στοιχείο που προσδιορίζει την νεότητα ,σ’ όλη την ιστορία του ανθρώπου, είναι η απάρνηση της πραγματικότητας στ’ όνομα μιας καλύτερης ζωής. Οι νέοι έχουν δικαίωμα και καθήκον να απαρνιούνται αυτό που τους σερβίρουν ως πραγματικότητα οι μεγαλύτεροι. Στο περιστατικό που αναφέρω(βλέπε post, ΜΕΡΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ) δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο! Η κοπέλα αρνούμενη όλα αυτά που συμβαίνουν δεν κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ίσα, ίσα που προσφέρει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να δυσφημιστεί στο πρόσωπο της, ο κάθε νέος!

Ποτέ μου δεν κατηγορώ τους νέους για τα στραβά και τα ανάποδα της καθημερινότητας. Θεωρώ πως οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν το περισσότερο μερίδιο ευθύνης για τον κόσμο που παραδίδουν. Αυτό δεν με εμποδίζει όμως να διατηρώ τις επιφυλάξεις σχετικά με κάποιες από τις συμπεριφορές που μόνον υγιές θράσος δεν προδίδουν.

Θα συμφωνήσω με την evelina πως τα μικρά παιδιά διαπαιδαγωγούνται μέσα σε ένα θράσος που βαθμιαία μεταμορφώνεται σε αλαζονεία(υπάρχει πλούσια προσωπική εμπειρία για αυτό, λόγω της εργασίας μου).Τα μικρά παιδιά δεν γνωρίζουν όρια γιατί οι περισσότεροι γονείς επιθυμούν να πλασάρουν στους άλλους το προφίλ των φιλελεύθερων(Ανάθεμα και αν έχουν προβληματιστεί πάνω στην έννοια της ελευθερίας!). Πετάνε ένα, "το παιδί πρέπει να μεγαλώνει ελεύθερο" και ξεμπερδεύουν! Ο φόβος μην τους αποκαλέσουν οπισθοδρομικούς από την υιοθέτηση άλλων πρακτικών, τους παραφυλάει! Ακόμα θα συμφωνήσω και με την marilia. Υπάρχουν ανάγωγοι νέοι όπως υπάρχουν και γριές ξεμωραμένες και γέροι ξεκούτηδες. Απλά η ανεκτικότητα μιας κοινωνίας θα πρέπει να εξαντλείται και προς τις δύο ηλικιακές ομάδες. Αυτό το λέω γιατί ό,τι είναι γερασμένο στέλνεται στο πυρ το εξώτερον!

Σε καμιά περίπτωση δεν έχω διάθεση να ηθικολογώ. Δεν υπάρχει στο κείμενο μια κυρίαρχη ηθική αξία. Ο σεβασμός προς τους μεγαλύτερους είναι μια αξία που έχει αποδυναμωθεί σε σχέση με το παρελθόν και άρα δεν υπάρχει πίεση να την ενστερνιστεί κάποιος. Εσείς,όμως, θα ήθελα να μου πείτε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το έλλειμμα και το κενό; Τι βάζουμε στην θέση του;

Κοντολογίς, από ένα πνιγηρό κλίμα απαγορεύσεων που πνίγει τις νεανικές ψυχές μην πάμε στο άλλο άκρο της ασυδοσίας. Το ορθό βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα άκρα. Την μέση ψάχνουμε να βρούμε!

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ!

Περιγράφοντας σε μια φίλη τι είδα(περσινό κείμενο):

Εκθέσεις ζωγραφικής που λήγουν πρόωρα .Χαρτάκια που μας ενημερώνουν πως λυπούνται πολύ για την ταλαιπωρία που ενδεχομένως έχουμε υποστεί...καλά είναι τόσο δύσκολο αυτοί που οργανώνουν εκθέσεις να ειδοποιούν τις εφημερίδες για τις αλλαγές;Πιστεύουν πως δεν θα δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα επειδή το κοινό που παρακολουθεί τέτοιου είδους πράγματα είναι μικρό και οι αντιδράσεις του χλιαρές; Αν έχουν αυτήν την νοοτροπία κακώς!Το κοινό θα εξακολουθεί να είναι περιορισμένο...

Την προηγούμενη φορά πήγα στο Μουσείο Φωτογραφίας.Είχε μια έκθεση του Δημήτρη Λέτσιου(Οδοιπορία στο φως και τη σκιά της Ελλάδος-πάντα μου αρέσουν οι αντιθέσεις!). Προτού προλάβω να μπω νάσου το χαρτάκι που σου έλεγα πιο μπροστά...

Παραδίπλα στο Κρατικό Μουσείο είχε μια εγκατάσταση με μπρούτζινα χέρια σφιγμένα σαν γροθιές.Ο τύπος που τα έφτιαξε εμπνεύστηκε από τον μύθο του Προμηθέα.Αυτές οι γροθιές βρίσκονταν συμμετρικά της αίθουσας.Κρατούσαν σωλήνες με μπλε χρώμα που συμβολίζει την θάλασσα.Στο κέντρο ακριβώς, τοποθετημένο οριζόντια , ένα χέρι που κρατάει σωλήνα με κόκκινο χρώμα που συμβολίζει την φωτιά.Νερό και φωτιά,να πάλι η αντίθεση!Οι γροθιές έτσι όπως τις είδα εξέπεμπαν μια αποφασιστικότητα.Σε μια από αυτές τις γροθιές υπάρχει με κεφαλαία η επιγραφή ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Έφυγα από το χώρο του λιμανιού!Είχα δει ένα στα δύο που είχα προγραμματίσει.Μην είμαι και αχάριστος!!!

Ανηφόρισα στο Τελλόγλειο.Εκεί υπήρχε αναδρομική έκθεση από τους αποφοίτους της σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.Μια έντoνη μυρωδιά λαδιού πάνω σε μουσαμάδες,μελάνια,χαρακτικά,ακρυλικά πάνω σε καμβά,κάρβουνα σε χαρτί και... κάποια μικρά κουβαδάκια τουαλέτας που υπήρχαν στο χώρο για να μαζεύουν τα νερά της δυνατής μπόρας που είχε προηγηθεί στην πόλη!!! Και όλα αυτά σε ένα καινούριο κτίριο(στάξε οροφή μου τους χυμούς του ουρανού!!!).Σίγουρα οι απόφοιτοι της σχολής δεν θα είχαν τέτοια φαντασία για να κάνουν αυτήν την... εικαστική παρέμβαση!!!

Με εντυπωσίασε πολύ μια εικόνα τρισδιάστατη.Υπήρχε μια τράπεζα και ένα μηχάνημα ανάληψης χρημάτων κολλημένο πάνω σε ένα ξύλινο πλαίσιο.Παραδίπλα μια φωτογραφια από ένα δρόμο και χαμηλά κάτω το ομοίωμα ενός ζητιάνου με τρύπια παπούτσια και κουρελιασμένα ρούχα.Δίπλα στον ζητιάνο ήταν τοποθετημένο ένα καλαθάκι με χαρτάκια-αποδείξεις της συναλλαγής που έχουμε με την τράπεζα.Από την μία η φτώχεια και από την άλλη η κοινωνία της ευμάρειας.Είμαι από εκείνους που πιστεύουν στην όξυνση των αντιθέσεων μέσα από την τέχνη.Αυτή θα πρέπει να δείχνει όσο γίνεται πιο παραστατικά τις αντιφάσεις του σύχγρονου τρόπου ζωής..

Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο μια βιντεοπροβολή με ένα πηγάδι στην οροφή του δωματίου.Το τέλος του βίντεο δείχνει μια γυναίκα (το πρόσωπο της καθρεφτίζεται στο νερό του πηγαδιού) να ρίχνει μια πέτρα και τα ηχητικά κύματα να διασκορπίζονται σε ομόκεντρους κύκλους. Παραδίπλα υπηρχε μια εγκατάσταση με δύο ομοιώματα γυναικείων ποδιών που φορούσαν μαύρα καλτσόν και κόκκινες μπότες.Σε μια σχισμή έριχνες 50 λεπτά του ευρώ και αυτά τα πόδια ανοιγόκλειναν και σου έλεγαν i love you!!!(και σεξ και αγάπη στην συμφέρουσα τιμή των 50 λεπτών!Ακόμα καθόμαστε!!!)

Στα ενδιαφέροντα της έκθεσης μια βιντεοπροβολή με κινούμενα σχέδια.Μικρές αυτοτελείς ιστορίες.Ένας πολύ καλός συνδυασμός εικόνας και λέξεων.Για κάθε ιστορία υπήρχε και κείμενο που την υποστήριζε.Στην πρώτη υπήρχε ένα ζευγάρι που χόρευε.Το ίδιο έκανε μια καρέκλα δίπλα τους.Το κείμενο έλεγε πως όλα αυτά τα στοιχεία βρίσκονται σε μια απόλυτη σχέση μεταξύ τους.Κάθε διαταραχή αυτών των σχέσεων προκαλεί παραμόρφωση του χώρου.Όταν η γυναίκα χάνει την ισορροπία της και πέφτει στα πόδια του άντρα, η καρέκλα χάνει το αρχικό της σχήμα και γίνεται μια άμορφη μάζα.Από το οπτικό μου πεδίο εξαφανίζεται και το ζευγάρι που χορεύει.

Στη δεύτερη ιστορία βλέπω έναν πιλότο αεροπλάνου.Αυτός περνάει δίπλα από σύννεφα.Αυτά τα σύννεφα παίρνουν σιγά,σιγά την μορφή μιας γυμνής γυναίκας.Όταν προσγειώνεται βλέπει τα σύννεφα να γίνονται ένας άντρας και μια γυναίκα που βγάζουν τα μάτια τους!!!Η ιστορία θέλει να πει πως το οπτικό ερέθισμα το ερμηνεύουμε ανάλογα με την ψυχική μας διάθεση και την νοητική κατάσταση που βρισκόμαστε στην δεδομένη στιγμή.Η ιστορία θα μπορούσε να είναι ένα μικρό δοκίμιο πάνω στην φράση Ο ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ!!!

Η τρίτη ιστορία είχε να κάνει με ένα μουσικό που παίζει βιολί.Κανείς δεν του δίνει σημασία και φιλοδώρημα.Οι νότες περνούν πάνω από τα ηλεκροφόρα καλώδια και κάποια στιγμή του πέφτουν πάνω στο κεφάλι του,τον τραυματίζουν και του καταστρέφουν το μουσικό του όργανο...αλλά ο πλούτος είναι αλλού.Αυτό έγραφε το κειμενάκι που συνόδευε την ιστορία.Ίσως να εννοεί πως η μουσική που παίζουμε είναι το καλύτερο φιλοδώρημα.Σε τέτοιες συνθήκες ευμάρειας είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον που δεν έχει χρήματα να ασπαστεί αυτήν την αντίληψη...

Χτες περπάτησα πολύ!Πήγα σε ρεσιτάλ πιάνου ,είδα μια έκθεση ζωγραφικής και δεν κατάφερα να δω φωτογραφίες της Φρίντα Κάλο και χαρακτικά στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας .Έχουμε χρόνο και για αυτά...

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 15, 2006

ΜΕΡΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ!

Ένας φίλος μου αφηγήθηκε το περιστατικό και εγώ μπαίνω στον πειρασμό να το ερμηνεύσω:


Ένας παππούς οδηγεί και κατεβαίνει με μικρή ταχύτητα τον δρόμο. Πηγαίνει κανονικά όταν πετάγεται μπροστά του ένα άλλο αυτοκίνητο. Πατάει φρένο και τα δύο αυτοκίνητα μόλις που ακουμπούν. Η σωφερίνα από το άλλο όχημα είναι μια ηλιοκαμένη και μινοφορούσα δεσποινίδα. Η ηλικία της να ‘ναι γύρω στα εικοσιπέντε. Η νεαρούλα έχει στρίψει παρανόμως στον μονόδρομο. Από το αυτοκίνητο κατεβαίνει ο ηλικιωμένος και βλέπει πως το μέγεθος της ζημιάς δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο! Φαίνεται άνθρωπος ήπιων τόνων. Το ίδιο δεν συμβαίνει με την κοπέλα που μοιάζει εξοργισμένη. Αρχίζει να του φωνάζει. Πιθανόν εκείνη τη στιγμή ψάχνει να ξεφορτώσει τις ενοχές από πάνω της. Ένας ηλικιωμένος με μειωμένα αντανακλαστικά είναι ο ιδανικός φταίχτης. Ο έκδηλος εκνευρισμός της είναι μια άμυνα μέσα από την οποία αποφεύγει να συνειδητοποιήσει την βλακεία που έχει διαπράξει!

Για να μην σας τα πολυλογώ η νεαρή δείχνει ένα απίστευτο θράσος. Μιλάει άσχημα στον παππού που φαίνεται σαστισμένος. Πάνε χρόνια που έχει καταργηθεί ο σεβασμός στους μεγαλύτερους και αυτό γιατί πια άρχισαν να ομογενοποιούνται οι ηλικίες(Πρόσφατα, ψυχολόγοι και εκπαιδευτικοί έβγαλαν κραυγές αγωνίας για την παιδική ηλικία που χάνεται)! Όλο και περισσότερο τα παιδιά, μέσα από μιμήσεις, συμπεριφέρονται όπως και οι ενήλικες. Στον ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΤΟΥ ΗΡΟΣΤΡΑΤΟΥ ο Βασίλης Καραποστόλης το λέει καλύτερα: «οι νέοι γερνούν πρόωρα ώστε να μπορούν να νεάζουν οι γέροι».

Η δεσποινιδούλα, λοιπόν, καταργεί τα ηλικιακά όρια και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να γνωρίζει τον Καραποστόλη και τα λόγια του! Είμαι σίγουρος, όμως, πως γνωρίζει πολύ καλά αυτά που λέει το σύμβολο της χειραφετημένης γυναίκας, η Βάνα Μπάρμπα. Αυτή λοιπόν έχει πει πριν χρόνια(όταν διατηρούσε την σιλουέτα της!) πως δεν υπάρχουν άντρες! Αν την ρωτούσες βέβαια τι εννοούσε θα εισέπραττες έναν γλωσσοδέτη!

Τα χρόνια πέρασαν και γενιές γυναικών γαλουχήθηκαν με το απόφθεγμα της Βάνα Μπάρμπα! Oι νέες κοπέλες ξεχύθηκαν και άρχισαν να αυθαδιάζουν και να μιμούνται ανδρικές συμπεριφορές! Αφού οι άντρες ήταν εξαφανισμένοι, αυτές θα αναλάμβαναν την υπεραναπλήρωση τους. Θα γίνονταν πιο επιθετικές και από τους άντρες! Θα έπρεπε να βρίζουν ελεύθερα ,να καπνίζουν, να διατυμπανίζουν πως τους άντρες τους αλλάζουν σαν τα παντελόνια( γιατί, χάθηκαν οι φουστίτσες;) και γενικά να προσπαθούν να είναι πιο κοντά σε ανδρικά πρότυπα. Έτσι εννοούσαν την ανεξαρτησία τους. Αυτήν έπρεπε να την βιώνουν στον υπερθετικό βαθμό!

Τέτοιας εσοδείας είναι και η κοπέλα για την οποία μιλάμε. Βγαίνει στην γύρα και προσπαθεί να συντρίψει οτιδήποτε εκπροσωπεί την πατρική εξουσία. Κάθε υποκατάστατο αυτής της εξουσίας θα πρέπει να υποστεί τον εξευτελισμό και την συντριβή από μέρους της.

Υποκατάστατο της εξουσίας μπορεί να αποτελεί όμως και μια γυναίκα. Αυτή δουλεύει σε μαγαζί στον συγκεκριμένο δρόμο . Μόλις αντιλαμβάνεται την χυδαία συμπεριφορά της νεαρής κοπέλας παρεμβαίνει. Της ζητάει να είναι πιο κόσμια στην συμπεριφορά της και να σέβεται. Φυσικά η υβριστική συμπεριφορά της κοπέλας συνεχίζεται. Νουθεσίες και παροτρύνσεις δεν δέχεται! Μπορεί να επιδεικνύει το θράσος της και να λέει ό,τι θέλει. Αρνείται κάθε περιορισμό και δεν ντρέπεται. Ακόμα και αν έχει άδικο δεν το ομολογεί.

Η φιλονικία διαρκεί για λίγα λεπτά. Η κοπέλα μπαίνει μέσα στο αμάξι και φεύγει. Η κυρία από το μαγαζί προλαβαίνει να γράψει τον αριθμό της πινακίδας από το αμάξι.

Λέγεται πως η πινακίδα δεν είχε αριθμό αλλά γράμματα. Η πινακίδα έγραφε, ΚΑΚΟΣ ΑΠΟΓΑΛΑΚΤΙΣΜΟΣ…

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 14, 2006

ΜΕΣΟΚΟΣΜΟΣ!

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ του Χουάν- Εδουάρδο Σιρλότ(εκδόσεις Κονιδάρη):


Μεσόκοσμος: Κατά τον μυστικισμό sufi ,υπάρχει μια ζώνη ανάμεσα στο Ένα και τον κόσμο. Αυτό είναι ο μεσόκοσμος, όπου το προνομιούχο πνεύμα βλέπει την πραγματικότητα υπό το φως του ανωτέρου κόσμου. Ο Ηenri Corbin ,στο « L’ imagination creatrice dans le sufisme d’ ibu Arabi», παρατηρεί πως αυτή η «διαφώτιση» είναι η μεταμόρφωση όλου του ορατού κόσμου σε σύμβολα. Τα πράγματα, τα στοιχεία, αποκτούν διαφάνεια και μετατρέπονται σε «τρόπους» εκδήλωσης του ενός, με επαρκή ,ωστόσο ,ατομικότητα για να αποτελούν ακόμα κάτι τι το φαινομενικό, το εγκόσμιο.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

"ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΑΓΙΑΤΡΕΥΤΕ!"

Φαντάσου τα καλόπαιδα των μονάδων αποκατάστασης τάξης. Βρίσκονται μέσα σε κλούβες .Χαριεντίζονται μεταξύ τους. Ρίχνουν κανένα βλέφαρο στις μορφονιές που περνούν από τους δρόμους. Ειρωνεύονται ο ένας τον άλλον, μιλάνε για τις σεξουαλικές τους επιδόσεις και για τα οικογενειακά και προσωπικά τους προβλήματα.

Ό,τι και αν πουν ,όμως,το οκτάωρο είναι οκτώ ολόκληρες ώρες. Πολλές φορές γίνεται και υπερωρίες που τις πληρώνονται πολύ αργότερα. Πάντως το οκτάωρο με τέτοια τεχνάσματα δεν περνάει. Αυτό το γνωρίζουν οι αναρχικοί που αναλαμβάνουν να ξεκολλήσουν τον χρόνο που έχει ακινητοποιηθεί!


Και αρχίζει το ματς(Να ξέρετε πως πάντα η ώρα έναρξης των εχθροπραξιών συμπίπτει με τα δελτία ειδήσεων)!Πέτρες, καδρόνια για την αποκόλληση του τσιμέντου, ήχος από τα δακρυγόνα, κροτίδες θορύβου και μπουκαλάκια γεμάτα με εύφλεκτο υλικό που σκάζουν στο οδόστρωμα και κάνουν την νύχτα μέρα (στα προχθεσινά επεισόδια τα μπουκάλια με τις μολότωφ ήταν τόσα πολλά που σκέφτομαι πως οι αντιεξουσιαστές θα χρειάζονταν στο χώρο του Πανεπιστημίου κανένα βυτιοφόρο!), συνθέτουν το απαραίτητο σκηνικό! Το ντεκόρ αυτό συναρπάζει και ανεβάζει την αδρεναλίνη των εμπλεκομένων!

Παντού μικροεστίες φωτιάς και εκατέρωθεν βρισιές! Οι αναρχικοί θα πρέπει να πούμε πως διεγείρονται όταν βλέπουν ένστολους με κράνη, γκλοπάκια και ασπίδες! Από την άλλη μεριά και οι μονάδες καταστολής ερεθίζονται στην θέα κρανοφόρων ή ανθρώπων με περίεργες κομμώσεις που κουβαλούν στις πλάτες τους σακίδια! Συμπέρασμα; Υπάρχει μια έντονη διέγερση που σχεδόν κορυφώνεται με την έναρξη των συγκρούσεων. Θα έλεγα πως η σχέση ανάμεσα στους αντιμαχόμενους είναι βαθύτατα ερωτική! Ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον. Ο οργασμός επιτυγχάνεται κατά την διάρκεια των επεισοδίων!

Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ΜΑΤ και αντιεξουσιαστές είναι μια υγιής σχέση. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει μια διέγερση που πάντα βρίσκει διέξοδο για να εκτονωθεί! Και οι δύο πλευρές αισθάνονται ικανοποιημένες. Δεν υπάρχουν απωθημένα! Οι μεν αναρχικοί τα καίνε για πολλοστή φορά και έτσι δίνουν την δυνατότητα για ανακαίνιση του Πανεπιστημίου! Τα λαμόγια θα περιμένουν πως και πως να κάνουν υπερτιμολογήσεις της αποκατάστασης των φθορών και έτσι να ξεζουμίσουν δημόσιο χρήμα. Οι μονάδες καταστολής από την άλλη ασκούνται επί πραγματικών συνθηκών! Επίσης ξεφορτώνονται πολεμοφόδια και δηλώνουν έτοιμες για την παραλαβή καινούριου υλικού.

Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο εχθρούς είναι ψυχοθεραπευτική! Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο! Η ψυχολογία τους είναι πολύ κοντινή! Είναι τα δύο άκρα που έλκονται! Ο διώκτης τα βρίσκει πάντα με τον διωκόμενο!

Παιδιά, αν σταματήσουν τα επεισόδια οι δύο πλευρές θα μαραζώσουν! Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μια βαθιά κατάθλιψη;

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!

Δύο κοριτσάκια παίζουν. Από δίπλα τους περνάει ένας κύριος που μου φαίνεται να περπατάει βαριεστημένος. Κάπου πηγαίνει. Το ένα από τα δύο κορίτσια τον αναγνωρίζει. Είναι ο πατέρας της. Τον φωνάζει και τον ρωτάει προς τα πού πηγαίνει. Ο πατέρας κοντοστέκεται και της απαντά «πουθενά».Το κοριτσάκι όμως είναι σίγουρο πως κάπου πηγαίνει. Επιμένει στην ερώτηση και ο πατέρας επιμένει στην αρχική απάντηση, «πουθενά».

Αυτό το περιστατικό είναι ενδεικτικό του πως αντιμετωπίζουμε τις ερωτήσεις και τις απορίες των παιδιών. Μπροστά στον βομβαρδισμό των ερωτήσεων εμείς δείχνουμε αδιαφορία και επικαλούμαστε έλλειψη χρόνου. Θεωρούμε τις υποθέσεις που κλωθογυρίζουν μέσα στο μυαλό μας πολύ πιο σπουδαίες από την απορία ενός μικρού παιδιού.

Γνωρίζω πολύ καλά από το Νηπιαγωγείο πως τα νήπια εξαιτίας της έμφυτης περιέργειας τους κάνουν πολλές ερωτήσεις. Ακόμα ξέρω πως είναι αδύνατον να απαντήσουμε σε όλες αυτές τις ερωτήσεις. Αφήστε που για πολλές από αυτές δεν υπάρχουν απαντήσεις.

Τουλάχιστον να ομολογούμε την αδυναμία και την άγνοια μας. Είναι μια έντιμη στάση που το παιδί την εισπράττει θετικά. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να γυρνάμε περιφρονητικά το κεφάλι και να συνεχίζουμε τον δρόμο μας.

Ας μην προσποιούμαστε τους βιαστικούς. Όταν θα έρθει η ώρα που θα δοκιμαστεί η σχέση με τα παιδιά θα πληρώσουμε την βιασύνη μας. Εδώ βρίσκει εφαρμογή το αντιφατικό :Πηγαίνω αργά με τα παιδιά γιατί βιάζομαι…

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 08, 2006

ΟΥΡΟΣΚΟΠΟΣ TV!

Πρέπει να ήταν πριν καμιά εβδομάδα. Άνοιξα την τηλεόραση και προσπαθούσα να ανακαλύψω κάτι ενδιαφέρον. Καθώς άλλαζα τα κανάλια έπεσα σε ένα σήριαλ. Μην με ρωτάτε ποιοι ηθοποιοί έπαιζαν γιατί δεν ξέρω. Ούτε να με ρωτήσετε τον τίτλο του σήριαλ. Έμεινα να το παρακολουθώ για 2,5 περίπου λεπτά. Ακούστε τι είδα σε αυτό το χρονικό διάστημα:

Δύο κοπέλες ευπαρουσίαστες και με αποκαλυπτικά ντεκολτέ βρίσκονται σε ένα μπαράκι και είναι μόνες(αχ, αυτή η μοναξιά!!!). Εκ των υστέρων καταλαβαίνω πως είναι προσκαλεσμένες από ένα φιλικό ζευγάρι. Αυτές οι νοστιμούλες, λοιπόν, ψάχνουν να φλερτάρουν(απολύτως λογικό).Απέναντι τους βρίσκεται μια αντροπαρέα συνομηλίκων τους. Πίνουν και αστειεύονται. Οι φίλες αρχίζουν να αναρωτιούνται αν ανάμεσα τους βρίσκεται κανένας άντρας με ζώδιο Ταύρος(!!!).Επιβάλλεται να μάθουν. Πηγαίνουν πρώτα να χαιρετήσουν το ζευγάρι που ήδη πίνει ποτό (Γιατί σώνει και καλά να πίνουν ποτό! Χάθηκε κανένας χυμός; Φοβούνται μην τους πουν ξενέρωτους;). Αφού το κάνουν κατευθύνονται στο μπαρ. Έτσι θα γίνουν αντιληπτές από την παρέα των νεαρών. Η κίνηση τους αυτή φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Κάνα-δυο από τους άντρες τις αντιλαμβάνονται και προθυμοποιούνται να τις κεράσουν σφηνάκια (όπως βλέπετε η πρωτοτυπία συνεχίζεται και εγώ μένω αποσβολωμένος περιμένοντας τις εξελίξεις!).Αυτές αρχικά δείχνουν δισταγμό αλλά δεν το πολυτραβάνε το σχοινί γιατί θα αποτύχουν στον σκοπό τους. Πίνουν στην υγεία κάποιου που γιορτάζει από την παρέα. Ομολογούν τα ονόματα εκατέρωθεν και μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό. Οι δύο χαριτωμένες δεσποινίδες ρωτούν την αντροπαρέα αν βρίσκεται ανάμεσα τους κάποιος που να είναι Ταύρος. Και ναι, ω του θαύματος, κάποιος ταιριάζει σε αυτό το ζώδιο! Αυτές ενθουσιάζονται αλλά δεν μένουν εκεί. Συνεχίζουν την ανάκριση και ρωτούν να μάθουν για τον ωροσκόπο(Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης τον λέει ουροσκόπο!).Δυστυχώς ο νεαρός δεν έχει ωροσκόπο της αρεσκείας τους. Μια μικρή απογοήτευση ζωγραφίζεται στα πρόσωπα τους. Και εκεί που το έχουν πάρει απόφαση πως δεν θα βρουν άντρα( Πως ζητάμε ακριβώς την ίδια ομάδα αίματος; Κάπως έτσι γίνεται και στην επιλογή συντρόφου!) πλησιάζει ένας τύπος που πληροί όλες τις προϋποθέσεις. Είναι ταύρος και έχει τον ωροσκόπο που ζητούν. Τηρεί τις προδιαγραφές! Από εκεί και πέρα η συναναστροφή και το φλερτ είναι ανοιχτό. Η μία από τις φίλες αποσύρεται διακριτικά για να αφήσει ελεύθερο πεδίο στην κολλητή της….Αποσύρομαι και εγώ διακριτικά από το έπος της τηλεόρασης αναλογιζόμενος πως το σήριαλ που πρόλαβα να δω είναι σαν τα όπλα μαζικής καταστροφής των εγκεφάλων μας.

Γρήγορα στα χαρακώματα μην μας πάρουν τα βόλια…

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2006

ΧΑΠΙ ΕΝΤ!

Στην Αργεντινή διάβαζα πως ακόμα και οι ταξιτζήδες είναι πλήρως εξοικειωμένοι με τις έννοιες της Ψυχανάλυσης. Στην Γαλλία η ψυχανάλυση είναι αρκετά διαδεδομένη και υπάρχουν χιλιάδες ψυχαναλυτές που ασκούν το επάγγελμα. Γαλλία και Αργεντινή φαίνεται να αντιμετωπίζουν στα σοβαρά το πρόβλημα του ψυχικού πόνου.

Εδώ στην Ελλάδα οι ψυχαναλυτές είναι λίγοι. Σε αυτήν την χώρα προτιμούμε να υπερκαταναλώνουμε ψυχοφάρμακα. Σαν ευκολόπιστος λαός γινόμαστε το άθυρμα σε μια κατηγορία γιατρών που πανικοβάλλει και μοιράζει αφειδώς συνταγές, αλλά και στις φαρμακοβιομηχανίες που βλέπουν τα κέρδη τους να εκτινάσσονται.

Τα γράφω αυτά γιατί θυμήθηκα την ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ. Ψυχολόγοι, γιατροί ,ασθενείς ,ερευνητές και φιλόσοφοι συνασπίζονται και κατηγορούν την ψυχανάλυση πως είναι αναποτελεσματική στην αντιμετώπιση του ψυχικού πόνου.

Με δεδομένο τις προβλέψεις για την αύξηση των ψυχικών ασθενειών(βλέπω μια βιασύνη να αρρωστήσουν τον κόσμο!) ο πόλεμος θα συνεχίσει να υφίσταται. Η Ψυχανάλυση θα θεωρείται παρωχημένη και θα ανοίγει ο δρόμος για την μονομερή αντιμετώπιση των ψυχικών νόσων μέσω των φαρμακευτικών σκευασμάτων.

Υ.Γ Κάποιος θα ισχυριστεί πως ορισμένοι ψυχαναλυτές και ψυχολόγοι αντιμετωπίζουν τους ασθενείς ως πελάτες και τους ταράζουν στις συνεδρίες. Σωστό και αυτό! Δεν το αγνοώ, απλά εδώ αναφέρομαι περισσότερο στην κυρίαρχη τάση.

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 06, 2006

ΔΙΑΚΟΜΙΔΗ!

Κάθομαι και πίνω καφέ με την παρέα μου σε ένα συνοικιακό μαγαζί. Λέμε ασυναρτησίες και γελάμε. Από μακριά ακούγεται η σειρήνα ενός ασθενοφόρου. Το ασθενοφόρο πλησιάζει και μπορώ να διακρίνω τα πρόσωπα των τραυματιοφορέων. Είναι τρεις και ανάμεσα τους μια γυναίκα. Φαίνονται ανήσυχοι. Το περιστατικό ,μάλλον, είναι εξαιρετικά επείγον.

Το ασθενοφόρο στρίβει σε έναν δρόμο που είναι ακριβώς κάθετος στο καφέ που καθόμαστε. Σταματάει λίγο πιο κάτω. Ευελπιστούμε πως θα είναι μια απλή μεταφορά στο νοσοκομείο και συνεχίζουμε να αστειευόμαστε. Σε λίγο και καθώς γυρνάω το κεφάλι μου βλέπω το ασθενοφόρο να μην έχει φύγει. Ήδη έχει βραδιάσει και μπορώ να διακρίνω, από το τζάμι της πίσω πόρτας, τον τραυματιοφορέα να κάνει συνεχείς μαλάξεις. Αντιλαμβάνομαι την κρισιμότητα της κατάστασης. Ένας άνθρωπος χαροπαλεύει και την ίδια στιγμή συνάνθρωποι του πίνουν καφέ ,χαζογελούν και ακούνε μουσική ανυποψίαστοι για αυτό που συμβαίνει λίγα μέτρα παρακάτω.

Μετά τις συνεχείς μαλάξεις το ασθενοφόρο φεύγει προς το Νοσοκομείο. Δεν γνωρίζω την τύχη του άγνωστου ανθρώπου.

Αυτό το γεγονός μου έφερε στο μυαλό αυτά που έλεγε ο Ελύτης για τον ετοιμοθάνατο φίλο του Ανδρέα Εμπειρίκο. Σε ένα δωμάτιο αργόσβηνε ο Εμπειρίκος και έξω από αυτό το δωμάτιο ακούγονταν οι χαρούμενες φωνές ανέμελων παιδιών.

Κοντά στο γέλιο και τη ζωή, ο θάνατος και η τραγωδία…

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006

Ο ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

Με την θρησκεία έχω χαλαρές σχέσεις!Χτες ένας καλός μου φίλος με κάλεσε στην βάφτιση του παιδιού του.Τα τελετουργικά τα βρίσκω πολύ βαρετά αλλά δεν θα μπορούσα να τα αποφύγω.Οι φίλοι μου το γνωρίζουν αυτό και σε πολλές περιπτώσεις με κατανοούν.Η κατανόηση βοηθάει στην πρόληψη των παρεξηγήσεων.

Πηγαίνω στην εκκλησία λίγο αργοπορημένα.Ο ιερέας ,σχετικά νέος,έχει αρχίσει την προπαρασκευή του μυστηρίου.Σε μια στιγμή ζητάει από τον νονό να πει "Απεταξάμην τον διάβολο".Επίσης του ζητάει να φτύσει τρεις φορές.Ο νονός χαμογελάει με όλα αυτά που πρέπει να κάνει.Τον αντιλαμβάνεται ο ιερέας που τον επιπλήττει.΄Του εξηγεί και για ποιόν λόγο ακριβώς θα πρέπει να το κάνει.Αφού τελειώνει το προπαρασκευαστικό μας προτρέπει να καθίσουμε μέσα στην εκκλησία και μας ενημερώνει πότε θα πρέπει να σηκωθούμε.

Στο τέλος της βάφτισης μας ζητάει να φιλήσουμε το βρέφος για να λάβουμε και εμείς την χάρη του θεού.

Απεταξάμην τον διάβολο λοιπόν και...κάπου έχω διαβάσει πως ο διάβολος είναι το αντίθετο του συμβόλου...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 04, 2006

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΑΜΠΡΩΝ!




Όταν οι εξουσίες μπλέκονται γλυκά…(Κείμενο γραμμένο τον Δεκέμβριο του 1995)


Από την Ιερά Μητρόπολη καλούνται από τις 23 ως τις 30 Ιανουαρίου 1996 οι εξής για γάμο:
Από την κλάση 1991(γεννηθέντες το 1970) αυτοί που κατάγονται από τους Δήμους και τις Κοινότητες Γρεβενών, Ευβοίας, Κυκλάδων, Μαγνησίας, Πιερίας, Πρεβέζης και Χαλκιδικής.

Από την κλάση 1992(γεννηθέντες το 1971) των νομών Δωδεκανήσου(μόνο επαρχιών Καλύμνου, Καρπάθου και Κω),Ξάνθης(μόνο των Δήμων και Κοινοτήτων Ξάνθης, Σταυρουπόλεως, Αβδήρων, Γεννησέας),Πέλλας και Ρεθύμνου.

Η Ιερά Μητρόπολη που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας ,απέστειλε στις Ενορίες συμπληρωματικά έγγραφα σύμφωνα με τα οποία ζητάει να διευθετηθούν τα προβλήματα που προκύπτουν από όλους αυτούς που μένουν ανύπαντροι. Πιο συγκεκριμένα με τα έγγραφα αυτά καλούνται να παντρευτούν οι κλάσεις από το 1966 και άνω, όλων των νομών της χώρας, που έμειναν ανύπαντροι λόγω των πεποιθήσεων τους. Επίσης καλούνται να έρθουν σε κοινωνία γάμου και όλοι αυτοί που ανέβαλλαν τον γάμο επικαλούμενοι προβλήματα υγείας και οικονομική ανέχεια.

Η άρνηση κάποιων ανθρώπων να παντρευτούν είναι μια στάση που ερμηνεύεται ως περιφρόνηση στην τελετουργία του γάμου. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο ατόπημα και θεωρείται από τη μάζα ως προσβολή του θρησκευτικού της συναισθήματος. Η Ιερά Μητρόπολη σε συνεργασία με τις κατά τόπους Ενορίες, φέρεται αποφασισμένη να πατάξει οποιαδήποτε προσπάθεια άρνησης και διακωμώδησης του θρησκευτικού γάμου. Για όσους σκοπεύουν να αρνηθούν ή να αμφισβητήσουν το θρησκευτικό μυστήριο, προετοιμάζεται νομικό πλαίσιο που θα περιλαμβάνει ποινικές κυρώσεις που θα φτάνουν μέχρι και στον εγκλεισμό των αντιρρησιών συνείδησης στις φυλακές! Οι άνθρωποι θα παντρεύονται σύμφωνα με τις επιταγές και τους κανονισμούς της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι μέλλοντες γαμπροί θα μπορούν να απευθύνονται στις κατά τόπους Ενορίες. Από εκεί οι ενδιαφερόμενοι θα ενημερωθούν για την ακριβή ώρα και ημερομηνία κατά την οποία θα παντρευτούν. Εκεί θα μάθουν και τις υποχρεώσεις τους και αν έχουν δικαίωμα αναβολής σε περίπτωση που ακόμα δεν βρήκαν τον κατάλληλο ερωτικό σύντροφο.

Οι γαμπροί που επισκέπτονται τις Ενορίες θα πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με το δελτίο της αστυνομικής τους ταυτότητας που θα πιστοποιεί πως είναι έλληνες πολίτες στην υπηκοότητα και ορθόδοξοι χριστιανοί στο θρήσκευμα.


Υ.Γ Δεν φτάνει να καταγράφουμε στην ζωή μας. Χρειάζεται να βρίσκουμε και τον χρόνο ώστε να εντάσσουμε μέσα μας το υλικό της καταγραφής μας. Από αύριο τα post που θα ανεβάζω θα είναι μικρής έκτασης και χωρίς εικόνες. Το υλικό της καταγραφής συσσωρεύεται και η εργασία πιέζει για περισσότερη εξέλιξη.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 03, 2006

ΜΑΓΕΙΑ!


Ζωγράφος,ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΤΣΟΥΛΕΑ



Η αστρολογία είναι η λογοτεχνία των αστών… Ρολάν Μπάρτ

Μια ομάδα όνειρο! Μια ομάδα γεμάτη από λαμπρά αστέρια που έχουν σαν προπονητή τον άνθρωπο που σπούδασε παραψυχολογία στην χώρα της ελευθερίας, την Αμερική! Φημολογείται πως τον άνθρωπο αυτό τον έχουν απαγάγει για ένα μικρό χρονικό διάστημα εξωγήινοι που τον μύησαν σε θέματα προπονητικής. Αυτός ο λαμπρός προπονητής έχει σκορπίσει ντελίριο ενθουσιασμού στον κόσμο που παραμιλάει για αυτήν την ομάδα. Αυτή η ομάδα που απασχολεί καθημερινά την κοινή γνώμη μέσα από τις στήλες των εφημερίδων και τις τηλεοπτικές εκπομπές, αποτελείται από τους εξής παίχτες:

Ο Παρθένος είναι ο μεγάλος τερματοφύλακας που δεν έχει δεχτεί ποτέ του γκολ. Υπερασπίζεται με επιτυχία τα δοκάρια και δεν προσφέρει την παραμικρή απόλαυση στους αντιπάλους.

Ο Κριός καταλαμβάνει το δεξί μέρος της άμυνας. Είναι αυτό που λέμε στην ποδοσφαιρική ορολογία,μπακ. Το παιχνίδι του είναι σκληρό και αντιαθλητικό. Πολλές φορές του κοστίζει την αποβολή του. Όταν συμβαίνει αυτό, αντικαθίσταται από την μόνιμη αλλαγή, τον Καρκίνο.

Ο Καρκίνος δεν ενστερνίζεται το σκληρό παιχνίδι. Αντίθετα έχει μεγάλη διπλωματία. Η τακτική του έχει σαν στόχο να εκνευρίσει τον αντίπαλο και να μην τον αφήσει να έχει καλή απόδοση. Ο παίχτης αυτός είναι ο φόβος και ο τρόμος των αντιπάλων επιθετικών που γνωρίζουν πως μαζί του δεν έχουν καμιά τύχη. Μένει το ερώτημα γιατί ο προπονητής δεν τον χρησιμοποιεί στην αρχική ενδεκάδα.

Στην αριστερή μεριά της άμυνας δεσπόζει ο Σκορπιός. Παίχτης δυναμικός και νευρώδης που τσιμπάει ,όπως λέμε, την μπάλα. Μειονέκτημα του είναι πως όταν πάρει φωτιά το παιχνίδι αυτός δεν μπορεί να αποδώσει. Λέγεται μάλιστα πως παρουσιάζει τάσεις για αυτογκόλ. Αυτό ισοδυναμεί με αυτοκτονία για την ομάδα του. Το αδύνατο σημείο του το γνωρίζουν όλοι και κυρίως ο άξιος τερματοφύλακας Παρθένος.

Στο κέντρο της άμυνας υπάρχει ο Λέων με καρδιά λιονταριού. Είναι άρχοντας και εγγυητής. Κουμαντάρει με επιτυχία την άμυνα δίνοντας ακριβείς οδηγίες στους υπόλοιπους αμυντικούς.

Κοντά στον Λέων βρίσκεται ο Υδροχόος που πάσχει από υδροκεφαλία. Το ύψος και το ιδιαίτερα μεγάλο κεφάλι του είναι προσόντα που τα αξιοποίησε ο προπονητής. Καταλαμβάνει το κέντρο της άμυνας και κυριαρχεί στο ψηλό παιχνίδι. Ο αντίπαλος δυσκολεύεται πολύ να κερδίσει κεφαλιά.

Στο κέντρο κυριαρχούν ο Δίδυμος, Αιγόκερως και Ζυγός. Ο Δίδυμος έχει καλλιτεχνικές τάσεις γιατί ,καθώς λένε ,ζωγραφίζει μέσα στο γήπεδο.(Ζωγραφίζει= άριστος χειριστής της μπάλας).Ο Αιγόκερως είναι πραγματικά ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο. Είναι ο πιο ευσυνείδητος επαγγελματίας. Στις προπονήσεις έρχεται πρώτος και φεύγει τελευταίος. Την παρέα στο κέντρο την συμπληρώνει ο Ζυγός που έχει την ικανότητα να παγιδεύει τους αντιπάλους και να μην τους αφήνει να « αναπνέουν» από το αδιάκοπη πίεση που τους ασκεί. Είναι επιτελικός παίχτης και αποτελεί το κλειδί της ομάδας.

Στην επίθεση υπάρχουν τρεις ,ο Ταύρος, Τοξότης και Ιχθύς. Ο Ταύρος είναι η προσωποποίηση της δύναμης. Παίχτης με ανεξάντλητες δυνάμεις που παίζει με πάθος για την κατάκτηση της νίκης. Η άλλη ομάδα αποτελεί για αυτόν το κόκκινο πανί!

Ο Τοξότης είναι, ίσως, ο πιο εγκεφαλικός παίχτης. Δεν φημίζεται για την δύναμη του αλλά για την ικανότητα του να πετυχαίνει τον στόχο που δεν είναι άλλος από το γκολ.

Ο τελευταίος επιθετικός είναι ο Ιχθύς. Κάνει αθόρυβο αλλά ουσιαστικό παιχνίδι. Η σπεσιαλιτέ του είναι τα γκολ με κεφαλιά ψαράκι!

Στην περίφημη ομάδα συμπεριλαμβάνεται και ο Οφιούχος που είναι νεοαποκτηθείς. Πρόσφατα δημιούργησε κάποια προβλήματα γιατί αισθάνεται παραγκωνισμένος και δεν μπορεί να αποδείξει την αξία του μέσα στο γήπεδο .Όλα όμως λύθηκαν χάρη στην ψυχραιμία και κατανόηση που επέδειξαν ο προπονητής και οι υπόλοιποι παίχτες.

Ο κόσμος που αγαπάει, που ξοδεύει τα χρήματα του και παραμυθιάζεται από την ομάδα, αποτελεί τον δωδέκατο παίχτη.

Όλοι μαζί, προπονητής, παίχτες και κόσμος αποτελούν το τρίπτυχο της επιτυχίας που κάνει την ομάδα να αυτοδιαφημίζεται σαν ομάδα από άλλο πλανήτη…

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006

ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΟΛΕΜΟΥ!

Φαγοπότι στο μικρασιατικό Μέτωπο-Δεξιά ο ελληνολάτρης φωτογράφος, Herni-Paul Boissonnas.(Φωτογραφικό αρχείο Αντώνη Σ. Μαϊλλη)



(Γράφτηκε ως αντίδραση σε ένα πολεμολάγνο κλίμα, τέλη της δεκαετίας του ‘90!)

Οι κρέπες ΦΛΩΡΑΝΤΙΝ για νερόβραστους και φλωρομπεμπέδες νεοέλληνες. Τις κρέπες αυτές μπορούν να τις απολαμβάνουν όλοι, εκτός από τις ηλικίες που υπερβαίνουν το 60ο έτος . Η κατανάλωση στους ηλικιωμένους προκαλεί παρενέργειες.

Πως φτιάχνονται οι κρέπες;

Στο πρώτο στάδιο φτιάχνουμε περιτύλιγμα κρέπας.Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι τα εξής:

ένα και μισό φλιτζάνι τσαγιού μπαίκιν πάουντερ,

μισό κουταλάκι τσαγιού κοφτό αλάτι,

δύο αυγά,

φρέσκο παστεριωμένο γάλα,

δύο κουταλιές λιωμένο βούτυρο,

βούτυρο για το τηγάνισμα.

Αφού συγκεντρώνουμε τα υλικά ,επιχειρούμε να φτιάξουμε τις κρέπες. Δεν ξέρουμε πως; Αρνούμαστε να ζητήσουμε βοήθεια από άλλους(Κυρίως απεχθανόμαστε τους αμερικάνικους τσελεμεντέδες).Βαδίζουμε σαν ήρωες πολέμου στα σκοτεινά. Ξεκινάμε την διαδικασία παρασκευής κρέπας με δικές μας καθαρά επινοήσεις…

Μέλημα μας είναι το γέμισμα! Με μια πρώτη και ακαριαία κίνηση ψιλοκόβουμε το σπανάκι(Τεχνηέντως το έχουμε αποκρύψει το σπανάκι ως υλικό!).Προσέχουμε να μην κοπούμε με το μαχαίρι. Την κρίσιμη στιγμή του επερχόμενου πολέμου μπορεί να ανακαλύψουμε πως είμαστε αλλεργικοί με το αίμα και τότε πως θα πάμε στον πόλεμο;

Στην συνέχεια σοτάρουμε με βούτυρο τα κρεμμυδάκια. Να μην φοβόμαστε! Τον εχθρό θα τον κάνουμε με τα κρεμμυδάκια! Προσθέτουμε κατόπιν μανιτάρια που έχουμε εισάγει κατευθείαν από την Τουρκία. Αυτά τα μανιτάρια είναι ελεγμένα, πράγμα που μας εξασφαλίζει την αποτροπή μιας πιθανής βιολογικής επίθεσης.

Η επόμενη, βαρύνουσας σημασίας ,ενέργεια είναι να ρίξουμε αλάτι που έχουμε πάρει από τις αλυκές του Μεσολογγίου, έτσι ώστε να θυμόμαστε και λίγο τους ελεύθερους πολιορκημένους και να παίρνουμε τα ΄πάνω μας!

Με υψηλό φρόνημα και αίσθημα ευθύνης και πείνας εναποθέτουμε πιπέρι και μοσχοκάρυδο ώστε η ατμόσφαιρα να μην μυρίζει μπαρούτι!

Το μείγμα το σοτάρουμε μερικά λεπτά της ώρας και κατόπιν του ρίχνουμε αλεύρι. Το ανακατεύουμε και επιτέλους φτάνει η συγκλονιστική στιγμή! Ρίχνουμε γάλα παστεριωμένο και αμιγώς ελληνικότατο.

Το μείγμα μένει σε σιγανή φωτιά .Το καλό πράγμα αργεί να γίνει.

Έχουμε πήξει στην διαδικασία και το ίδιο διαπιστώνουμε και στο μείγμα μας. Τότε προσθέτουμε δυναμωτικό σπανάκι και αρκετό άνηθο. Το πράσινο πάντα διευκολύνει την εντερική λειτουργία και έτσι κατά την ώρα του πολέμου δεν θα έχουμε πρόβλημα δυσκοιλιότητας.

Η επόμενη γενναία πράξη μας είναι να βάλουμε τυρί σε κάθε κρέπα που την τυλίγουμε σε ρολό. Στο τέλος βάζουμε τις κρέπες σε βουτυρωμένο ταψί(Καθώς λένε θα τους χορέψουμε στο ταψί τους μεμέτηδες!)

Οι κρέπες είναι σε σειρά στοιχισμένες και ζυγισμένες. Πάνω από όλα πειθαρχία! Σερβίρονται ζεστές και θερμές.

Τώρα μπορούμε να απολαύσουμε τις υπέροχες κρέπες, βλέποντας τηλεοπτικές εκπομπές που μας προετοιμάζουν για μια ενδεχόμενη σύρραξη.

Υ.Γ Η πληροφορία που θέλει έναν τούρκο μάγειρα να κλέβει την συνταγή βασίζεται σε φήμες και διαδόσεις που σκοπό έχουν να πανικοβάλλουν!


Υ.Γ 1 Θα ακολουθήσουν άλλα δύο κείμενα με ανάλογο ύφος.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

ΚΟΜΜΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!

Στις επικείμενες εκλογές οι υποψήφιοι θα μας υποσχεθούν περισσότερες ομπρέλες! Δεσμεύονται για αυτό!


Από γράμμα προβοκατόρικο (26-8-2002) σε εξαίρετο δημοσιογράφο και γνωστό μελωδό της Παρακμής…

ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ ΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ ΛΟΓΟ ΕΝΟΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΗ:

«Μα που είναι ένας εισαγγγελέας;Γιατί δεν επεμβαίνει ένας εισαγγελέας;»

Αυτήν την απορία στα όρια της απόγνωσης την έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές! Στο φαντασιακό των ανθρώπων κατοικοεδρεύει μόνιμα ένας εισαγγελέας! Οι εισαγγελείς είναι η κατηγορία των επαγγελματιών που θα μπορούσε να τρέχει πιο πολύ από όλους. Και μην υπερασπιστείς τον χώρο σου δημοσιογράφε! Η ταχύτητα της πληροφορίας μπορεί να εξοντώνει σήμερα τους χρόνους σου αλλά καμιά σχέση οι δημοσιογράφοι με τους εισαγγελείς! Μέρα με τη νύχτα!

Έπειτα είναι και οι συνήθεις ύποπτοι. Μας είναι απαραίτητοι γιατί χρειαζόμαστε βεβαιότητες. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτές! Δεν έχουμε όλοι την καρδιά ενός Οδυσσέα που περιπλανιέται στο αβέβαιο.

Ακολουθούν οι ψύχραιμοι. Αυτοί ειλικρινά εντυπωσιάζουν. Είναι πανταχού παρόντες. Σε κάθε σύγκρουση, σε κάθε δύσκολη στιγμή παρουσιάζονται από το πουθενά. Χάρη στην παρέμβαση τους αποφεύγουμε τα χειρότερα. Και αυτοί στηρίζουν το πολιτικό σύστημα.

Μια άλλη συμπαθής κατηγορία ανθρώπων είναι και οι αυτόπτες μάρτυρες! Οι περιγραφές τους είναι πάντα αξιόπιστες. Το μάτι είναι γλώσσα και η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και…τα νεύρα μας τσακίζει!

Τελευταίοι είναι οι αγανακτισμένοι πολίτες. Είναι οι πιο μαχητικοί από όλους όσους προανέφερα. Είναι η κινητήρια δύναμη. Χάρη σε αυτούς η επαναστατική προοπτική είναι διαρκής. Ο αγανακτισμένος πολίτης είναι…το μέλλον του αγανακτισμένου πολίτη. Αυτό το παιχνίδι δεν έχει τελειωμό…

Λοιπόν για να κάνω τη συγκομιδή!Έχουμε και λέμε:Εισαγγελείς,ψύχραιμοι, συνήθεις ύποπτοι, αυτόπτες μάρτυρες, αγανακτισμένοι πολίτες…Όλους μαζί δεν μπορώ να τους ψηφίσω. Θα με μαλώσει η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ που είναι ο επίσημος χορηγός μου(Για όσους δεν ξέρουν μου προσφέρει τα απαραίτητα για να μπορώ να σκέφτομαι)..

Από τις παραπάνω κατηγορίες διαλέγω τους αγανακτισμένους πολίτες! Παραδίδω την ψήφο μου απλόχερα γιατί για μια αγανάκτηση ζω...