Σάββατο, Δεκεμβρίου 01, 2007

ΔΩΡΕΕΣ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ


Πριν χρόνια, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, το Νηπιαγωγείο σ' ένα νησί των Κυκλάδων δεχόταν την προσφορά ενός ανθρώπου που διέμενε στο εξωτερικό. Κάθε χρόνο αυτός ο άνθρωπος συνήθιζε να στέλνει παραμύθια στα νήπια με την μορφή της δωρεάς. Η πράξη αυτή, εκ πρώτης όψεως, ήταν συγκινητική, αθώα και χρήσιμη! Η κίνηση της δωρεάς είχε συμβολική σημασία και πρακτική αξία. Συμβολικά ο δωρητής διατηρούσε τους δεσμούς του με την πατρίδα και πρακτικά η βιβλιοθήκη του Νηπιαγωγείου εμπλουτιζόταν!
Σαν Νηπιαγωγός και αποδέκτης αυτής της προσφοράς θα έπρεπε να ευχαριστήσω ενώπιον των γονέων τον άγνωστο για μένα δωρητή. Αυτός ήταν γνωστός στους ντόπιους και περνούσε στην συνείδηση τους ως άνθρωπος με ευαισθησίες και διάθεση για προσφορά (Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, αλλά ούτε και να το αποδεχτεί με ευκολία).
Βάλτε τώρα στην θέση του δωρητή μια επιχείρηση. Και αυτή αρέσκεται να κάνει χορηγίες. Έρχεται να καλύψει το έλλειμμα του κράτους που όλο και περισσότερο πιστεύω πως δηλώνει επίτηδες ανεπαρκές για να ευνοήσει την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Η επιχείρηση προσφέρει και επιζητά την αναγνώριση. Αυτό που την απασχολεί είναι να νομιμοποιηθεί στην συνείδηση του κόσμου και να αποτελεί λύση σωτηρίας για μερικά από τα χρονίζοντα προβλήματα του δημόσιου σχολείου.
Ο δωρητής στο Νηπιαγωγείο του νησιού διεκδικεί την αποδοχή και την καταξίωση ως άνθρωπος της προσφοράς! Θέλει να υπάρξει περισσότερο με το όνομά του. Χρησιμοποιεί το Σχολείο ως πεδίο προβολής και ,έτσι, η πράξη του περνάει σε δεύτερη μοίρα.
Μια επιχείρηση ζητάει να καταξιωθεί. Πρέπει να προσφέρει για να μπορεί μετά να απαιτήσει. Επιδεικνύει κοινωνική ευαισθησία ώστε να μην την κατηγορήσουν πως στοχεύει μόνο στην κερδοσκοπία. Μέσα από την προσφορά αγωνίζεται να αναδειχτεί ως μια υγιής δύναμη μέσα στο "άρρωστο" περιβάλλον του Σχολείου.
Τι θα λέγατε αν οι δωρεές και οι κάθε είδους χορηγίες διατηρούσαν την ανωνυμία της προέλευσης τους; Τι θα λέγατε αν οι δωρητές και οι χορηγοί παραιτούνταν από κάθε μελλοντική διεκδίκηση;
Τις αγαθές και αθώες προθέσεις ας μην τις ξεχνάμε! Ταυτόχρονα, όμως, να θυμόμαστε πως οι καιροί είναι πονηροί...
[Σεπτέμβριος 2006]

1 σχόλια:

Τη 12:31 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Νίκος Λαγκαδινός είπε...

Φίλε μου Γιάννη, φυσικά και δεν σε ξεχνώ, αλλά τους τελευταίους μήνες έμπλεξα με πολλά. Αν χαζέψεις στα μπλογκ μου θα καταλάβεις. Μου τρώει χρόνο και το περιοδικό. Ωστόσο, επανακάμπτω και στους φίλους μου. Και πήρα αφορμή από το θέμα της "δωρεάς" ή της "χορηγίας", που τελικά όπως ξέρεις είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Η "δωρεά" έχει απόλυτη σχέση με την καρδιά και η "χορηγία" δυστυχώς μόνον με την τσέπη!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα