Κυριακή, Μαρτίου 25, 2007

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΟΥΤΥΡΑΣ!

Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου* ή πολύς Βουτυράς στα τομάρια της αστικής ιδεολογίας;

Ο Δημοσθένης Βουτυράς γεννιέται το 1871 στην Κωνσταντινούπολη. Σε νηπιακή ηλικία μετακομίζει με την οικογένεια του στην Αθήνα. Διακρίνεται για την καλλιφωνία του και ένας δάσκαλος μουσικής αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει το ταλέντο του αυτό. Ο Βουτυράς φτάνει στο σημείο να γνωρίζει δώδεκα όπερες. Αγαπάει την ελευθερία. Ονειρεύεται μια ελεύθερη χώρα στην Αφρική και χωρίς βασιλιά. Οι συνομήλικοι του διαβάζουν και μελετούν τα μαθήματα του σχολείου και την ίδια στιγμή αυτός μπλέκει με συμμορίες και παίζει πετροπόλεμο. Πάσχει από μια ήπια μορφή επιληψίας. Ισχυρίζεται πως κάποιο χέρι ή κλωτσιά τον έσπρωξε στην λογοτεχνία. Ο πατέρας του είναι συμβολαιογράφος που εγκαταλείπει την δουλειά του και ανοίγει ένα χυτήριο στο Π. Φάληρο. Ο Δημοσθένης Βουτυράς αποσύρεται αρκετές φορές σε ένα μικρό δωμάτιο της επιχείρησης. Εκεί μέσα ακονίζει τις συγγραφικές του δραστηριότητες. Είναι η απομόνωση του δωματίου που τον βοηθάει να γράφει διηγήματα. Παντρεύεται τον Ιούλιο του 1903. Ο Βουτυράς είναι ένας κομψός νέος. Το 1905 η επιχείρηση χρεοκοπεί και ο πατέρας του μη αντέχοντας αυτήν την κατάσταση, αυτοκτονεί! Η αυτοκτονία του πατέρα του είναι μια μεγάλη συντριβή για τον ίδιο. Βιώνει μια βαθιά θλίψη και μελαγχολία. Οι στιγμές αυτές αποτελούν ορόσημο στην μετέπειτα ζωή του.

Το 1906 ο Βουτυράς εγκαθίσταται στο Κουκάκι. Η γυναίκα του γεννάει τις δύο κόρες, την Ναυσικά και την Θεώνη που εξελίσσονται αργότερα σε υψίφωνο της Λυρικής, η μία, και σε ζωγράφο η άλλη.
Ο Δημοσθένης Βουτυράς γράφει κοντά στα 500 διηγήματα και γίνεται ο πρώτος επαγγελματίας λογοτέχνης που ζει αποκλειστικά από το γράψιμο. Τον απασχολεί ο αναποφάσιστος άνθρωπος και τα διλήμματα του. Προσπαθεί να αναδείξει τις αντιφάσεις των ανθρώπων και την δυσκολία να επιλέξουν συγκεκριμένη δράση. Κινείται ακριβώς στο πνεύμα των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Ο Βουτυράς μιλάει για τους βαλκανικούς πολέμους. Τον συγκινούν οι τρελοί, οι φυγάδες, οι απροσάρμοστοι και οι περιθωριακοί. Είναι αλληλέγγυος με τους εργάτες, τους φυλακισμένους και τους απεργούς πείνας. Υπερασπίζεται τις κινητοποιήσεις της Αριστεράς και συμπαθεί τον Κομμουνισμό και τον Σοσιαλισμό. Εύχεται να επικρατήσουν αλλά χωρίς αιματοχυσίες. Ο ίδιος παραμένει ανένταχτος και αναρχικός. Είναι ασυμβίβαστος και μοναχικός άνθρωπος. Η κυριότερη διασκέδαση του είναι η ταβέρνα, η μουσική, η ρετσίνα και οι φίλοι. Μερικοί τον κατηγορούν πως κάνει ταβερνογραφία όπως ακριβώς κατηγορούσαν κάποτε και τον Παπαδιαμάντη πως είναι προχειρογράφος. Του προσάπτουν επίσης πως αγνοεί τους κανόνες συγγραφής. Ο ίδιος όμως είναι πρόδρομος. Ανοίγει καινούριους δρόμους και επινοεί του δικούς του κανόνες. Ο Ξενόπουλος του αναγνωρίζει το συγγραφικό ταλέντο. Αντιπαρέρχεται τις κατηγορίες που του εξαπολύουν και καταφέρνει να καταξιωθεί. Απολαμβάνει τιμές και βραβεία. Η φήμη του ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας. Βιβλία του μεταφράζονται σε ξένες γλώσσες και διηγήματα του φιλοξενούνται σε καταξιωμένα λογοτεχνικά περιοδικά του εξωτερικού. Χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Αναζητά την δύναμη της υποκειμενικής έκφρασης. Πλάθει με αυτήν την δύναμη το ύφος των ηρώων του σε ένα αστικό τοπίο. Η ματιά του είναι ανθρωποκεντρική και τον ενδιαφέρει η ψυχολογία της συμπεριφοράς(Τάσος Γουδέλης).Είναι σαρκαστικός με λεπτεπίλεπτο χιούμορ. Σε μερικά διηγήματα του εκδηλώνει, ελαφρώς, την μισανθρωπία του.

Οι κοινωνικές συνθήκες μεταβάλλονται. Οι ταβέρνες που αποτελούν την πηγή της λογοτεχνικής έμπνευσης του Βουτυρά χάνουν την αίγλη τους. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στα αστικά σαλόνια. Η λογοτεχνική γενιά του ’30 βιάζεται να πάρει την σκυτάλη από τους παλιότερους. Μπροστά σε αυτήν την επέλαση ο Βουτυράς αποσύρεται. Επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην σάτιρα και το φανταστικό διήγημα.

Το 1940 είναι εβδομήντα χρονών. Κατά την διάρκεια της κατοχής κρατάει ένα ογκώδες ημερολόγιο. Μέρος του δημοσιεύεται στην εφημερίδα Αυγή. Αυτό οφείλεται στον Στρατή Τσίρκα που είναι ένθερμος θαυμαστής του. Ο Βουτυράς συνομιλεί ακόμα με τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη και τον Γιάννη Σκαρίμπα. Η τελευταία έκδοση του είναι το ΑΡΓΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ. Το μετεμφυλιακό κράτος με την εκδικητική του μανία αποφασίζει την διακοπή της τιμητικής σύνταξης που λαμβάνει ενώ η Ακαδημία αρνείται να τον αναγνωρίσει. Ο κορυφαίος διηγηματογράφος κλείνει τα μάτια του στις 27 Μαρτίου 1958.

Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου ή πολύς Βουτυράς στα τομάρια της αστικής ιδεολογίας; Εγώ θα διάλεγα και τα δύο…


*Τίτλος βιβλίου του Γιώργου Σκαμπαρδώνη

Σάββατο, Μαρτίου 24, 2007

ΖΩΓΡΑΦΟΣ,ΑΛΕΞΗΣ ΚΥΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ!


Οι γυναίκες είναι πολλές μα εμφανίζονται αδύναμες. Όλα αυτά μέχρι να εμφανιστεί στο προσκήνιο η Λυσιστράτη. Δυναμική γυναίκα και φανατική της ειρήνης ! Έχει μεγάλη φαντασία! Αμέσως κεντρίζει το ενδιαφέρον μας!

Οι γυναίκες παρουσιάζονται μέσα από τον Αριστοφανικό λόγο κουτές, ανήμπορες και ασήμαντες! Ταυτόχρονα υπάρχει το πρότυπο γυναίκα που ενσαρκώνεται στο πρόσωπο της Λυσιστράτης! Αυτή η αντίθεση ίσως να είναι εσκεμμένη για να υπερτονιστεί καλύτερα το πρότυπο! Από την μία οι ανήμπορες γυναίκες χωρίς πρωτοβουλία και από την άλλη η έξυπνη και ευφάνταστη Λυσιστράτη. Τελικά δεν είναι οι γυναίκες που σημαίνουν βλακεία και ηττοπάθεια! Είναι τα άτομα που έχουν σημασία!

Η Λυσιστράτη προσπαθεί να ξυπνήσει μέσα από τον λήθαργο τις υπόλοιπες γυναίκες! Οι άντρες λείπουν στον πόλεμο. Οι αγαπητικοί λείπουν στην παραφροσύνη! Η Λυσιστράτη αναζητά έναν τρόπο για να τερματιστεί αυτή η παραφροσύνη. Τον βρίσκει! Αποχή από τα χάδια και το σεξ και αποκλεισμός του Δημόσιου Ταμείου! Τα λεφτά για τον πόλεμο θα περάσουν στην κατοχή των γυναικών. Αυτές από τώρα και στο εξής θα τα διαχειρίζονται!

Οι άντρες εμφανίζονται στην Αθήνα! Είναι πεινασμένοι και αποστερημένοι σεξουαλικά! Η σεξουαλική τους πείνα δεν μπορεί να χορτάσει. Χρήματα δεν έχουν! Προβληματίζονται!

Στη συνέχεια του κειμένου βλέπουμε την αιώνια διαμάχη του αρσενικού με το θηλυκό. Οι γυναίκες είναι πιο ισχυρές και αποτελεσματικές! Η δράση των αντρών περιορίζεται σε ψευτοαγριάδα και σε απειλές για ξυλοδαρμούς. Η βιαιοπραγία χαρακτηριστικό στοιχείο «διαλόγου» σε όλες τις εποχές. Οι άντρες έχουν σωματική δύναμη αλλά οι γυναίκες έχουν θέληση και πονηριά. Εκεί που δείχνανε άτολμες και ελαφρόμυαλες, ξαφνικά μεταμορφώνονται σε πανούργες. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί.

Το κείμενο του Αριστοφάνη είναι μια καλή γροθιά στην αθλιότητα και την μιζέρια των πολέμαρχων της ανθρωπότητας. Είναι μια καλή γροθιά σε όσους πιστεύουν στον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών. Και αν ο στρατός και ο πόλεμος είναι πιο παλιά και από το επάγγελμα της πόρνης, τότε και η πάλη του ανθρώπου για ελευθερία και αξιοπρέπεια είναι κάτι που ταυτίστηκε με την αρχή της ύπαρξης του σε αυτόν τον κόσμο.

Η Αριστοφανική σκέψη είναι παγκόσμια και οικουμενική και δείχνει πως αν οι άνθρωποι πάρουν τις τύχες στα χέρια τους αυτός ο κόσμος θα υποφέρει λιγότερο. Να και ένας άλλος ήρωας στους «Αχαρνείς» που παίρνει τις τύχες στα χέρια του. Ο Δικαιόπολης θέλει την ειρήνη και την πετυχαίνει με την βοήθεια ενός ημίθεου που το όνομα του είναι Αμφίθεος. Οι Αχαρνείς θεωρούν πως η πράξη της συνθηκολόγησης είναι μια πράξη προδοτική και τον λιθοβολούν. Μέσα από την απολογία του και την διχογνωμία του κόσμου, ο Δικαιόπολης δικαιώνεται και γνωρίζει την αποθέωση.

Ένας ζητιάνος μπορεί να μιλήσει για την πόλη και τα πάθη των ανθρώπων της με τον «τρόπο της τραγωδίας ,δηλαδή με κωμωδία».Ένας ζωγράφος που ονομάζεται Αλέξης Κυριτσόπουλος μπορεί να εικονογραφήσει την ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ και τους ΑΧΑΡΝΕΙΣ του Αριστοφάνη με σχέδια τόσο απλά όσο και τα παιδικά.

Ο ζωγράφος Αλέξης Κυριτσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943.Συμμετέχει με καλλιτεχνικές του δημιουργίες σε εκθέσεις ζωγραφικής, εικονογραφεί και σχεδιάζει παιδικά και μουσικά βιβλία. Το 1976 έφτιαξε προσχέδια για τους Αχαρνείς με αφορμή την παράσταση του Σαββόπουλου «Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια». Από το 1990 μέχρι το 1996 ολοκλήρωσε τις ζωγραφιές για τους Αχαρνείς.

Στο πολιτιστικό κέντρο του ΜΙΕΤ(Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης-Βασιλίσσης Όλγας 108) έχετε την ευκαιρία να δείτε τις ζωγραφιές για τους Αχαρνείς και την Λυσιστράτη. Η έκθεση του ζωγράφου Αλέξη Κυριτσόπουλου θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Απριλίου.



Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2007

ANAΠΝΟΕΣ!

Η ανάπτυξη του τουρισμού και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας πολλαπλασίασε τις μετακινήσεις των ανθρώπων με όλα τα μέσα μεταφοράς. Αεροπλάνα, τρένα, αυτοκίνητα και πλοία μεταφέρουν εκατομμύρια ανθρώπους σε διάφορους προορισμούς είτε για επαγγελματικούς, είτε για τουριστικούς λόγους. Αυτές οι μετακινήσεις ικανοποιούν τις ανάγκες των ανθρώπων για ψυχαγωγία και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας των διαφόρων λαών. Ταυτόχρονα ,όμως, έχουν ένα μεγάλο κόστος. Οι επιπτώσεις από την μεγάλη χρήση των μέσων μεταφοράς είναι καταστροφικές για την ατμόσφαιρα του πλανήτη στον οποίο ζούμε. Μια πτήση μετ’ επιστροφής για το Μαϊάμι της Αμερικής, ευθύνεται για την έκλυση στην ατμόσφαιρα μιας μεγάλης ποσότητας διοξειδίου του άνθρακα. Αυτή η ποσότητα διοξειδίου από το αεροπλάνο ισοδυναμεί με την ποσότητα διοξειδίου που θα παρήγαγε ένα αυτοκίνητο που θα οδηγούσαμε επί ένα χρόνο(Τζοάνα Ουόλτερς). Οι αεροπορικές εταιρίες με τα αεροπλάνα τους μολύνουν τον αέρα που αναπνέουμε. Οι προωθητικοί πύραυλοι των διαστημικών αποστολών χρησιμοποιούν τοξικά καύσιμα που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος και συμβάλλουν με την σειρά τους στην μόλυνση της ατμόσφαιρας. Τα εκατομμύρια αυτοκίνητα που κυκλοφορούν ρυπαίνουν τον αέρα που αναπνέουμε, πλήττουν το καρδιαγγειακό και ανοσοποιητικό μας σύστημα και μας καθιστούν ευάλωτους. Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες δεν πάνε πίσω! Οι εκπομπές οξειδίων του αζώτου οφείλονται κυρίως στη δραστηριότητα των φορτηγών πλοίων καθώς και των επιβατικών σκαφών. Μόλυνση προκαλούν ακόμα και τα αλιευτικά σκάφη αλλά και τα σκάφη αναψυχής κατά τους καλοκαιρινούς μήνες! Αγροτικά μηχανήματα όπως ψεκαστήρες και ελκυστήρες που χρησιμοποιούνται στις εργασίες των αγροτών, επιβαρύνουν με ρύπους τον αέρα που αναπνέουμε. Οξείδια του αζώτου ,υδρογονάνθρακες ,διάφορα σωματίδια και διοξείδιο του άνθρακα εκπέμπονται κατά την διάρκεια των βιομηχανικών δραστηριοτήτων!

Από τα προηγούμενα συμπεραίνουμε πως ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την τεχνολογική εξέλιξη με τέτοιο τρόπο που αδυνατεί να αντιληφθεί την ζημιά που προκαλεί στο περιβάλλον. Τα οφέλη αποκοιμίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση είναι συνεχής. Απειλείται πλέον ένας από τους βασικούς όρους ζωής που είναι ο αέρας που αναπνέουμε. Η χρήση των μέσων συγκοινωνίας και με δεδομένο την καταστροφή των δασών, οδηγεί σε μέγιστες εκπομπές αέριων ρύπων. Η μόλυνση του αέρα είναι από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα που αναζητούν άμεσα λύση!

Ο τρόπος σκέψης των ανθρώπων μεταβάλλεται πολύ αργά. Ο κόσμος φαίνεται πως αλλάζει αργά τις συνήθειες του. Καθυστερεί να αφυπνιστεί και το κάνει αυτό μόνο όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο. Κάθε μέρα που περνάει μέσα στην παθητικότητα και την αδιαφορία, είναι ολέθρια! Κάθε μέρα που όλο και περισσότεροι άνθρωποι ευαισθητοποιούνται και αναπτύσσουν δράση για τον τερματισμό της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, είναι νίκη! Η περιβαλλοντική εκπαίδευση έρχεται να επισπεύσει την κατανόηση της βλαπτικής μας επίδρασης πάνω στο περιβάλλον. Ο κόσμος πρέπει να ευαισθητοποιείται και να κινητοποιείται πιο γρήγορα! Όλα ξεκινούν από την οικογένεια και το σχολείο! Οι μαθητές αποτελούν τις καινούριες γενιές που στο μέλλον θα διαχειριστούν τους φυσικούς πόρους. Οι τωρινοί μαθητές θα είναι οι αυριανοί πολίτες που θα πρέπει να βρουν επειγόντως εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης των φυσικών πόρων που δεν θα ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα και θα ακολουθούν τους κανόνες μιας βιώσιμης ανάπτυξης.

Τι αναπνοές θα παραδώσουμε στις καινούριες γενιές;


Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007

ΣΧΟΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ!


Από τις σημερινές κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής
Η ΑΛΥΣΙΔΑ είναι ένα παλιό εγκαταλειμμένο εργοστάσιο. Βρίσκεται στην περιοχή Χαριλάου και επί του κεντρικού δρόμου της Παπαναστασίου. Σήμερα γονείς ,εκπαιδευτικοί και μαθητές συγκεντρώθηκαν για να εκφράσουν την αγωνία τους σχετικά με την τύχη του οικοπέδου. Η εκκρεμότητα κρατάει εδώ και είκοσι ολόκληρα χρόνια(!!!). Το 1987 με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης και με σύμφωνη γνώμη του Νομάρχη είχε καθοριστεί πως η έκταση του παλιού εργοστασίου θα αποτελούσε χώρο για σχολική στέγη.

Είκοσι χρόνια μετά και ο κίνδυνος για αποχαρακτηρισμό του οικοδομικού τετραγώνου είναι ορατός. Ο ιδιοκτήτης βλέποντας πως δεν γίνεται καμιά κίνηση για να αποζημιωθεί, προσέφυγε στο Συμβούλιο Επικρατείας ζητώντας τον αποχαρακτηρισμό του χώρου ως προορισμένου για σχολική στέγη. Κατά την συνεδρίαση δεν παραβρέθηκε κανένας εκπρόσωπος του Δημοσίου , πράγμα που δηλώνει την αδιαφορία της Πολιτείας για το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Το πρόβλημα της σχολικής στέγης είναι ιδιαίτερα οξυμένο στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Οι διπλοβάρδιες, οι πολυπληθείς τάξεις, είναι προβληματικές καταστάσεις που εκπαιδευτικοί και γονείς βιώνουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς και επιλύονται μόνο με την δημιουργία καινούριων σχολείων.

Η ΑΛΥΣΙΔΑ κινδυνεύει. Αντί για Γυμνάσιο και Λύκειο μπορεί να παραδοθεί στις ορέξεις των μεγαλοεργολάβων που οραματίζονται ένα πολυόροφο εμπορικό κέντρο. Τα συμφέροντα είναι μεγάλα και ο Δήμος μαζί με το Υπουργείο Παιδείας καθυστερούν να δώσουν μια οριστική λύση που θα εξασφαλίζει την μελλοντική ανέγερση του Γυμνασίου και Λυκείου.

Περιμένω να δω αν θα αποζημιωθεί ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου! Εσείς τι λέτε;


Τετάρτη, Μαρτίου 14, 2007

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ!


Ο Γιώργος Μακρής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 από καταπιεστικούς γονείς, μοναχογιός. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός με εξουσιαστικές ροπές, δίκαζε ακόμη και στο σπίτι του. Μετά από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που συνέβη όταν ήταν έξι χρονών ,ο Γιώργος Μακρής παραμένει χωλός σε όλη του τη ζωή και βαδίζει με δυσκολία...γράφτηκε στην Νομική Αθηνών αλλά δεν φοίτησε ποτέ...μαθαίνει Γαλλικά και Αγγλικά και διαβάζει μετά μανίας όλους τους συγγραφείς της εποχής εκείνης(Σαρτρ κ.λπ.) στην γλώσσα τους. Ζει σχεδόν μόνος από το 1948.Δεν ενδιαφέρεται για τίποτα και περιφέρει το σαρκίο του από καφενείο σε καφενείο και από στέκι σε στέκι, ξοδεύοντας άσκοπα τα χρήματα της μητέρας του και μετά μένοντας απένταρος για εβδομάδες.. Ήταν λιγομίλητος και με πολύ χιούμορ. Πάντα με ένα βιβλίο ή περιοδικό ξένο στο χέρι, αραγμένος στις καρέκλες των ζαχαροπλαστείων ή των καφενείων της πλατείας Κολωνακίου διάβαζε...υπήρξαν περιπτώσεις που την έστηνε σε μια καρέκλα καφενείου και δεν σηκωνόταν ούτε μετά από εικοσιτέσσερις ώρες. Το ίδιο γινόταν στο δωμάτιο που έμενε...Έγραφε κείμενα δικά του, μετέφραζε και αλληλογραφούσε με φίλους και γνωστούς. Τα γραπτά του ακουμπούσαν τις υπαρξιακές φιλοσοφίες της μεταπολεμικής εποχής.Τα ποιήματα του, γιατί κυρίως ποιήματα έγραφε, αντανακλούσαν τις περισσότερες φορές τις ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις.Οι μεταφράσεις πλησίαζαν περισσότερο τις φιλοσοφικές του διαθέσεις. Οι ολοκληρωμένες ήσαν τρεις. Του Άλντους Χάξλεϋ, του Οκτάβιο Παζ και του Ζαν Μιρό. Από το 1965 άρχισαν οι τάσεις για αυτοκτονία.Εάν προσθέσουμε και μερικές αδικαιολόγητες συγκρούσεις με το αυτοκίνητο του,που τελικά καταστράφηκε ,οι απόπειρες ήταν επτά αλλά ανεπιτυχείς.Στο τέλος του Γενάρη του 1968 ,ήρθε σπίτι μου μεσημέρι.Ήταν χλωμός και αδυνατισμένος.Φάγαμε και αμέσως μετά μου είπε: «Είναι ντροπή να μην μπορώ να δώσω ένα αποφασιστικό τέλος στη ζωή μου»,κι έφυγε.Του τηλεφωνούσα συνέχεια.Δεν απαντούσε.Αργά στις 31 του ίδιου μήνα μου τηλεφώνησαν ότι έπεσε από την ταράτσα του σπιτιού του.
[ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ , Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ]
_________________

Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ!

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από γράμμα που στάλθηκε το 1999 στον δημοσιογράφο Σίμο Τσακίρη. Τον Μάρτιο του 2005, στο θέατρο Αμαλία, απόλαυσα τον ηθοποιό Σίμο Τσακίρη στην θεατρική παράσταση «Δάφνες και πικροδάφνες».
Ο πολιτισμός μας οφείλει να είναι ανθρωποκεντρικός. Πρέπει να περιστρέφεται γύρω από τον άνθρωπο. Ο στοχασμός οφείλει να εμβαθύνει στον άνθρωπο. Κάθε κρίση αρνητική ή θετική χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη της πως ο άνθρωπος είναι το πιο ηρωικό πλάσμα στον κόσμο που ζούμε. Και είναι ηρωικό γιατί ασκεί την συμβολική λειτουργία. Η συμβολική λειτουργία, ανάμεσα στ’ άλλα, σημαίνει και ικανότητα για πρόβλεψη. Ο άνθρωπος προβλέπει πως θα πεθάνει. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς. Γι’αυτό και ο άνθρωπος ξεχωρίζει. Κάθε ένας από εμάς θα πει το ουρανόμηκες ποίημά του (θα είναι καμωμένο από αστερόσκονη και όχι από χρυσόσκονη ματαιόδοξοι αυτής της ζωής).

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η συμβολική λειτουργία εμφανίζεται υποτονική. Υπολειτουργεί. Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε πρόβλεψη καλλιεργεί την αυτοσυνειδησία, γεννάει τη γνώση. Η γνώση φέρνει τον φόβο. Στην προκείμενη περίπτωση γνώση είναι το γεγονός του θανάτου. Το γεγονός του θανάτου εμπεριέχει τον φόβο. Ο άνθρωπος ζητάει να αποτινάξει αυτόν τον φόβο. Το επιτυγχάνει απωθώντας την ιδέα του θανάτου(προσωρινά).Ο θάνατος γίνεται μια απωθημένη ιδέα. Η ψυχαναλυτική σκέψη λέει πως η απωθημένη ιδέα έρχεται στην επιφάνεια της συνείδησης μόνο αν την αρνηθούμε. Αυτήν την άρνηση δεν την κάναμε ποτέ. Το αντίθετο. Λέμε εύκολα ΝΑΙ. Λέμε ΝΑΙ και επινοούμε μια πίστη στην μεταθανάτια ζωή. Πιστεύουμε πως δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Πως έχουμε να ζήσουμε και άλλες ζωές. Δεν ζούμε πραγματικά την μοναδική και ανεπανάληπτη ζωή μας. Αυτή η πίστη στην μεταθανάτια ζωή μολύνει όλα τα πεδία της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Μας καθιστά αδρανείς και παθητικούς. Συμπεριφερόμαστε σαν να έχουμε να ζήσουμε πολλές ζωές. Δεν ζούμε πραγματικά(στην φαντασία μας το μέλλον θα είναι γεμάτο από διαδηλωτές που ζητούν δύο ζωές. Μία για να καταλάβουν τι τους γίνεται και μία για να ζήσουν πραγματικά).Κάποτε αυτό το πράγμα το καταλαβαίνουμε ασυνείδητα. Τότε αρρωσταίνουμε .Ζητάμε να ζήσουμε σε μία και μοναδική στιγμή όλα όσα θα έπρεπε να ζήσουμε σε περισσότερες στιγμές. Ζητάμε να συμπιέσουμε τον χρόνο. Βιάζουμε την αληθινή διάρκεια των γεγονότων. Ζούμε εκδηλώνοντας παθολογικές συμπεριφορές. Τώρα πια καταλαβαίνω καλά τους τραγουδιστές που βιάζονται να γίνουν «αστέρια»,τους λογοτέχνες που βιάζονται να καταξιωθούν, τους ζωγράφους, τους γλύπτες, τους δημοσιογράφους, τους επιστήμονες που κατάντησαν την γνώση εμπορεύσιμο είδος. Τώρα καταλαβαίνω καλά την αρρωστημένη τους ματαιοδοξία…

[Οκτώβριος 1999]

Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007

"ΜΕΡΕΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ"


Από την μία το κοινωφελές Ίδρυμα «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ» και από την άλλη οι φίλοι του ιδρύματος που οργανωμένα δηλώνουν την παρουσία τους στις 11 Δεκεμβρίου 1994 στην Θεσσαλονίκη. Μέσα από σεμινάρια, συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και μακριά από «παραγοντισμούς, ανταγωνισμούς, εξαρτήσεις και άγονη γραφειοκρατία» επιχειρούν να υλοποιήσουν τις ιδέες και τα οράματα της Μελίνας Μερκούρη. Η δύναμη της παράδοσης κρατάει ζωντανή και ενεργή την ελληνική συνείδηση. Η πολιτιστική κληρονομιά είναι τεκμήριο συνεχούς παρουσίας του ελληνισμού και αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όσους επιβουλεύονται και θέλουν να καπηλευτούν την ιστορία μας.

Αυτές τις μέρες και μέχρι την Πρωταπριλιά ,στο περίπτερο 2 της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ,ο πολιτισμός γιορτάζει. Είναι οι «Μέρες έκφρασης και δημιουργίας» που οργανώνουν για δέκατη τρίτη χρονιά οι φίλοι του ιδρύματος «Μελίνα Μερκούρη».Ο αντιπρόεδρος των φίλων του Ιδρύματος, Αντώνης Μανιτάκης, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Α.Π.Θ. λέει: «…Σε μια εποχή και σε μία κοινωνία ,όπου δεν υπάρχει έργο ή δημιούργημα πολιτιστικό που να μην έχει ,προηγουμένως, μεταμορφωθεί σε εμπόρευμα, μετατραπεί σε γραφειοκρατικό νυσταλέο θεσμό ή να έχει γίνει θέαμα εμπορικό, το να υπάρχει μία μη κυβερνητική οργάνωση η οποία με φαντασία, ευαισθησία και σεβασμό στον πολιτισμό διοργανώνει μέρες καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας, αποτελεί νησίδα ανακούφισης και αισιοδοξίας…»

Στο περίπτερο 2 θα δείτε 490 επιλεγμένες ζωγραφιές παιδιών από 22 χώρες. Αναφέρω την Ελλάδα, Κύπρο, Αλβανία, Αίγυπτο, Βουλγαρία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ισραήλ, Ιταλία, Ισπανία, Γεωργία, Καζακστάν, Κροατία, Λίβανος, Ουκρανία, Ουγγαρία, Παλαιστίνη, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία-Μαυροβούνιο, Σλοβακία ,Τουρκία και τέλος το κράτος των Σκοπίων. Επίσης θα δείτε έκθεση φωτογραφίας με θέμα τις εκκλησίες των Κυκλάδων που σύμφωνα με την Ιστορικό Τέχνης και καθηγήτρια στο Α.Π.Θ. ,Αλεξάνδρα Γουλάκη –Βουτυρά, «έχουν πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο σε μάρμαρα».Τις μέρες έκφρασης και δημιουργίας τις ομορφαίνουν τα αφιερώματα στην παραδοσιακή μουσική ,τον χορό και το τραγούδι που μαζί με τις θεατρικές παραστάσεις συμπυκνώνουν όλο τον πλούτο της παράδοσης.

Λυπάμαι που δεν είχα χρόνο να δω τις προηγούμενες εκδηλώσεις. Από σήμερα 11 Μαρτίου και μέχρι 1 Απριλίου το πρόγραμμα έχει ως εξής:

11-3-2007 ,ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, «Ο Θεόφιλος ταξιδεύει στο σήμερα-Ένα ταξίδι με χιώτικα καϊκια»-θεατρικό δρώμενο ,εικαστική έκφραση και έκθεση έργων, στις 11.30 έως 13.30.

14-3-2007, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΚΟΛΕΓΙΟ, «Μυθοπαιγνία»,παράσταση με κείμενα βασισμένα σε αρχαίους μύθους, 10 με 12 το πρωί

15-3-2007, 7ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΥΟΣΜΟΥ, «Από τον Ερωτόκριτο…στον Τσιτσάνη»,θεατρικά δρώμενα με χορούς και τραγούδια στις 10 το πρωί

20-3-2007, ΟΜΑΔΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ “FRACTALS”, «Μάντεψε ΤΙ λέω, ΤΙ κάνω, ΠΟΙΟΣ είμαι», ασκήσεις ,παιχνίδια και θεατρικά δρώμενα, στις 9 το πρωί

21-3-2007 ,ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΣΧΕΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ», «Φτιάχνοντας τις λέξεις», τα παιδιά επεμβαίνουν στην πλοκή ενός παραμυθιού και μπορούν να την διαφοροποιήσουν. Η εκδήλωση γίνεται στις 9 το πρωί

26-3-2007, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΛΕΓΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, «Η βασιλοπούλα Κανέλα και το Δυοσμαράκι», μουσικοθεατρική παράσταση ,στις 10 το πρωί

27-3-2007. ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, «Το κουκί και το ρεβίθι»,στις 10 το πρωί

28-3-2007, ΟΜΑΔΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ «ΦΑΝΤΑΣΙΑ», «Το μαντήλι της Νεράιδας»,δραματοποιημένο λαϊκό παραδοσιακό παραμύθι, στις 10 το πρωί

29-3-2007,ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ «ΤΕΧΝΗΣ». «Ένας περίπατος με τον μικρό Πρίγκιπα», θεατρικό και αυτοσχεδιασμοί με το κοινό, στις 11 το πρωί

30-3-2007, ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΕΧΝΗΣ «ΑΚΜΗ», «Ελάτε να παίξουμε μαζί», θεατρικό δρώμενο, στις 9 το πρωί

1-4-2007 ,ΩΔΕΙΟ «ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΛΕΓΙΟ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, «Οι δώδεκα μήνες»,λαϊκό παραμύθι, στις 12


‘Ωρες λειτουργίας της έκθεσης:Καθημερινές από 09:00-14:00 και 17:00-21:00 και Σάββατο-Κυριακή 10:00-15:00



Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007

ΠΡΩΗΝ ΠΕΖΟΝΑΥΤΗΣ,JIMMY MASSEY!

Δυο-τρεις όμορφες κοπελίτσες πουλάνε την εφημεριδούλα. Παραδίπλα μια ομάδα φοιτητών της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στήνει έναν πάγκο με βιβλία. Όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα. Σε λίγη ώρα θα ξεκινήσει η εκδήλωση στην οποία συμμετέχει ο πρώην πεζοναύτης Jimmy Massey που πολέμησε στο Ιράκ. Είναι ο λόγος για τον οποίο βρίσκομαι στο αμφιθέατρο του Πολυτεχνείου. Από τον πεζοναύτη περιμένω να ακούσω τα βιώματα του. Αναμένω καινούριες πληροφορίες.

Η ομάδα των φοιτητών κολλάει στο στήθος αυτοκόλλητα που λένε «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ»(Στις 17 Μαρτίου στην Αθήνα θα γίνει πανελλαδική συγκέντρωση ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ. Χιλιάδες διαδηλωτές με την παρουσία και τις φωνές τους θα καταδικάσουν την βία των πολέμων).Ένας από αυτούς υποδεικνύει στους παρευρισκόμενους να κατευθυνθούν στα μπροστινά καθίσματα του αμφιθεάτρου. Άλλοι παραμένουν στην θέση τους και άλλοι συμμορφώνονται. Φοιτητές από την ομάδα κάνουν κάτι πιο έξυπνο! Το αμφιθέατρο έχει δύο πόρτες. Κλείνουν την μία και αφήνουν την άλλη. Είσοδος και έξοδος, λοιπόν, ακριβώς δίπλα από τον πάγκο με τα βιβλία. Ακόμα και ένας τυφλός θα μπορούσε να σκοντάψει στον πάγκο!!

Η ομιλία αρχίζει με καθυστέρηση μιας ώρας εξαιτίας της πορείας των φοιτητών στους δρόμους της πόλης. Ο πρώην πεζοναύτης ξεκινά την ομιλία του λέγοντας πως αρχικά πίστεψε στα ψέματα του Μπους.Νιώθει εξαπατημένος!Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπόλοιπους Αμερικανούς. Ο Σαντάμ είναι αυτός που κάνει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, αποδεκατίζει τους Κούρδους και χρησιμοποιεί χημικά. Βασανίζει αυτούς που διαφωνούν με το καθεστώς και τους φυλακίζει. Ο Σαντάμ είναι δικτάτορας και διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής. Όλοι οι Ιρακινοί είναι τρομοκράτες και αποτελούν μια διαρκή απειλή για τα συμφέροντα των Αμερικανών. Αυτή είναι μια ισχυρή προκατάληψη που έχει σφηνώσει για τα καλά στο μυαλό των πεζοναυτών. Αυτοί είναι εξάλλου που θα κληθούν να επιτεθούν στο Ιράκ. Οι πεζοναύτες εκπαιδεύονται με στόχους σοβιετικούς, απομεινάρια του ψυχρού πολέμου. Ο ψυχρός πόλεμος δεν υπάρχει πια και οι Αμερικανοί στρατοκράτες αναζητούν έναν καινούριο αντίπαλο! Όσο ο Σαντάμ εξυπηρετούσε τα σχέδια τους ήταν καλός! Μετά γίνεται δικτάτορας και πρέπει να χάσει την εξουσία. Οι πεζοναύτες και μαζί ο Jimmy Massey, εκπαιδεύονται έχοντας στην κατοχή τους λογισμικά. Κάνουν ασκήσεις προσομοίωσης μέσα στην ψηφιακή πραγματικότητα των πετρελαιοπηγών! Προς τόνωση του ηθικού η CIA τους ενθαρρύνει λέγοντας πως έχει στρατολογήσει αρκετούς Ιρακινούς που θα τους βοηθήσουν και θα συνεργαστούν μαζί τους. Ο πρώην πεζοναύτης αρνείται να ξεχάσει πως η χώρα του είχε προμηθεύσει με άφθονο πολεμικό υλικό τον Σαντάμ κατά την διάρκεια του πολέμου ανάμεσα στο Ιράκ και στο Ιράν.. Ο jimmy Massey το επιβεβαιώνει αυτό καθώς βλέπει εγκαταλειμμένο αυτό τον εξοπλισμό στο Ιράκ. Αρχίζει να αναρωτιέται για την χρήση της βίας και για την πιθανότητα ενός παγκόσμιου πολέμου.

Ο Jimmy Massey κατατάσσεται στους πεζοναύτες στο τέλος του πρώτου πολέμου στον περσικό κόλπο, στα 1992.Ψηφίζει τον Μπους στις πρώτες εκλογές αλλά το μετανιώνει από τη στιγμή που πατάει το πόδι του στο Ιράκ. Εκεί περιμένει να δώσει ιατρική βοήθεια στους τραυματίες. Μετά από τους συνεχείς βομβαρδισμούς νομίζει πως ο ρόλος του θα είναι να προσφέρει φαγητό και ιατρική βοήθεια στους Ιρακινούς. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει! Νιώθει απογοητευμένος. Μαζί με τους υπόλοιπους πεζοναύτες συμμετέχει σε συνεργεία καθαρισμού από τις νάρκες. θυμάται πως ένας από τους πεζοναύτες ,υπαξιωματικός με κομμένο πόδι, θα γίνει η πρώτη απώλεια. Ήταν αυτός που θα πατούσε σε μια νάρκη που είχαν τοποθετήσει οι ίδιοι οι Αμερικάνοι κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών! Υπάρχει ένας διαρκής φόβος και μια άσχημη ψυχολογία. Οι στρατιώτες αναλαμβάνουν την αποστολή να κατευθυνθούν προς τα βόρεια για να προστατέψουν και να ασφαλίσουν τις πετρελαιοπηγές από μια μελλοντική καταστροφή. Έτσι εξοικονομούν εκατομμύρια δολάρια από φόρους. Οι πεζοναύτες γίνονται ένας οργανισμός προστασίας του περιβάλλοντος, των πολυεθνικών και των εταιρειών πετρελαίου. Οι στρατιώτες πυροβολούν ασκόπως σε εγκαταλειμμένες βάσεις ιρακινών μόνο και μόνο για τις ανάγκες του CCN. Ο ίδιος ο jimmy Massey ακούει μόνο δυο πυροβολισμούς εναντίον του στο διάστημα των έξι μηνών.Την πραγματική αποστολή στο Ιράκ την διαπιστώνει όταν γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας τεσσάρων Ιρακινών. Είναι τόσος ο φόβος και ο πανικός των Αμερικανών που πυροβολούν αδιάκριτα και αναίτια. Οι Ιρακινοί είναι άοπλοι και κρατούν πανό με την φωτογραφία του Σαντάμ και ενός μουσουλμάνου κληρικού. Η διαμαρτυρία τους είναι ειρηνική κι όμως χάνουν την ζωή τους! Οι Αμερικανοί πρώτα πυροβολούν και μετά ρωτούν. Οι Ιρακινοί θα μπορούσαν να πυροβολήσουν αλλά δεν το κάνουν. Ο Massey Θυμώνει με αυτά που βλέπει. Εύχεται να μην του ξανασυμβεί. Οι ευχές του όμως διαρκούν λίγο.Αυτοκίνητο με τέσσερις Ιρακινούς δεν σταματάει σε σινιάλο για έλεγχο. Οι Αμερικανοί πανικοβάλλονται και ανοίγουν πυρ. Από τα πυρά πέφτουν τραυματισμένοι θανάσιμα οι τρεις Ιρακινοί. Ο οδηγός του αυτοκινήτου γλιτώνει και θρηνεί τον αδερφό του που τον βλέπει νεκρό. Κατηγορεί τον Massey πως αυτός είναι ο δολοφόνος. «Γιατί τον σκότωσες;» είναι η φράση που ακολουθεί και στοιχειώνει τα όνειρα του πρώην πεζοναύτη! Μόνο τότε συνειδητοποιεί που βρίσκεται και τι κάνει. Ανατρέχει στα διδάγματα του παππού του που ήταν βετεράνος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Αυτός του έλεγε πως είναι τιμή να υπερασπιζόμαστε την πατρίδα αλλά επίσης είναι τιμή να υπερασπιζόμαστε αυτό που πιστεύουμε. Συνήθιζε ακόμα να του λέει πως οι κυβερνήσεις δεν παίρνουν πάντα τις σωστές αποφάσεις. Αυτές οι κουβέντες λειτουργούν καταλυτικά μέσα στο μυαλό και την ψυχή του πεζοναύτη. Αυτός βλέπει τα αποτελέσματα του πολέμου και νιώθει σαν να του ξεριζώνουν την καρδιά. Ο πολεμικός μηχανισμός μπορεί να έχει στην διάθεση του τρόφιμα και φάρμακα και με αυτά να σώσει την ζωή των Ιρακινών. Δεν το κάνει! Ο πρώην πεζοναύτης μιλάει ακόμα για την χρήση του απεμπλουτισμένου ουρανίου. Γνωρίζει καλά για τις παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό και την λευχαιμία που προκαλεί. Επικαλείται την τεκμηριωμένη άποψη ενός Γιαπωνέζου γιατρού που κατείχε έγγραφα που αποδείκνυαν την γνώση των επιστημόνων για τις επιπτώσεις του ουρανίου, ήδη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο!

Ο Jimmy Massey είναι μέλος της οργάνωσης «Βετεράνοι ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ».Αριθμεί γύρω στα τριακόσια άτομα και ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνεται. Ιδρύθηκε το 2004.Κάθε μέλος μοιράζεται τις εμπειρίες του γράφοντας βιβλία ή εκφωνώντας λόγους. Η οργάνωση ζητάει τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράκ. Για να συμβεί αυτό, όπως λέει, πρέπει να αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα ,να παραδοθεί όλη η ευθύνη στην διεθνή κοινότητα, να πληρώσουν οι Αμερικάνοι το κόστος ανοικοδόμησης του Ιράκ, να αναγνωριστεί το διεθνές δικαστήριο και να δικαστούν αυτοί που είναι υπεύθυνοι για το αιματοκύλισμα των λαών.

Ο jimmy Massey γύρισε ΑΝΘΡΩΠΟΣ από την κόλαση του πολέμου…

Υ.Γ Θερμές ευχαριστίες στην κοπέλα που ανέλαβε να μεταφράσει τα λόγια του jimmy Massey!




Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Προς Νίκο Λαγκαδινό:

Το περιοδικό "Αυλαία" διανέμεται δωρεάν σε διάφορα σημεία της πόλης.Θα μπορούσα να σου το στείλω για να δεις και εσύ περί τίνος πρόκειται.
Προσπαθώ , ανεπιτυχώς, να καταχωρίσω σχόλια τόσο στο δικό μου blog όσο και στο δικό σου.Αυτό συμβαίνει και με τα υπόλοιπα blogs.
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Ελπίζω να λύσω σύντομα το πρόβλημα.Αν γνωρίζει κανείς την λύση, ας με ειδοποιήσει.

Τρίτη, Μαρτίου 06, 2007

ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΑΡΑΜΠΑΛ!


Στην πρώτη φωτογραφία ο Αραμπάλ μιλάει και στην δεύτερη θεατρικό δρώμενο βασισμένο σε έργο του Ισπανού συγγραφέα.

Στην αρχή ξαφνιάστηκε αλλά μετά διασκέδασε με την διαμαρτυρία των φοιτητών για το άρθρο 16.Άκουσε με προσοχή τα τιμητικά λόγια των καθηγητών της πανεπιστημιακής κοινότητας. Παρέλαβε την τιμητική πλακέτα που παραλίγο να του φύγει από τα χέρια! Απέφυγε το αναλόγιο και εκφώνησε τον λόγο περπατώντας δεξιά και αριστερά. Έκανε αρκετές φορές το ακροατήριο να γελάσει. Ο Φερνάντο Αραμπάλ φάνηκε να απολαμβάνει την αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Ολόκληρο το ψήφισμα του τμήματος έχει ως εξής:

Επειδή κορυφαίε δημιουργέ, Φερνάντο Αραμπάλ, αφιέρωσες τη ζωή σου στις υπηρεσίες των Μουσών, συγγράφοντας έργο οικουμενικό και πρωτότυπο, συνδυάζοντας την κριτική σκέψη με το πολυσήμαντο προβληματισμό, την ωμότητα με το χιούμορ, το ιερό με το ιερόσυλο, την ποίηση με τον χλευασμό, αποδίδοντας την εικόνα της ενότητας και της ελευθερίας του κόσμου, ανατέμνοντας με μοναδικό τρόπο την κοινωνία των ανθρώπων, αποκαλύπτοντας πρωτόγνωρους πυρήνες της ψυχής και του πνεύματος σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, επειδή ανανέωσες τη σύγχρονη δραματουργία με την ρηξικέλευθη σκέψη σου και τα εξαίρετα θεατρικά σου εργαλεία, επειδή ανανέωσες την σύγχρονη δραματουργία με τόλμη και παρρησία, κατήγγειλες την αυθαίρετη παρέμβαση των ισχυρών στα αναφαίρετα δικαιώματα των ανθρώπων και των λαών με την γραφή σου και τον προσωπικό σου αγώνα, το τμήμα της Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας θέλοντας να τιμήσει εσένα τον εργάτη του θεάτρου, τον ποιητή, τον καλλιτέχνη ,τον διανοητή και τον άνθρωπο, αποφάσισε να σε αναγορεύσει σε επίτιμο διδάκτορα της Φιλοσοφίας και να σου απονείμει όλα τα συνακόλουθα προνόμια.

Έγινε στην Θεσσαλονίκη στις 5 Μαρτίου έτους 2007.


Παρασκευή, Μαρτίου 02, 2007

Ο ΧΡΟΝΟΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ!

«Μικρές ιστορίες εγκλεισμού»,ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΛΜΠΑΡΗ

Οι εργασιακές σχέσεις κοινωνικοποιούν τους ανθρώπους. Αυτό είναι αναμφισβήτητο! Ο ανταγωνισμός στις διαπροσωπικές σχέσεις είναι απόρροια του ανταγωνισμού στο χώρο της εργασίας. Οι εργαζόμενοι εύκολα υιοθετούν κανόνες και πρότυπα συμπεριφοράς που αναπαράγουν ,σχεδόν ασυναίσθητα, εκτός του εργασιακού περιβάλλοντος. Η αυστηρή τήρηση του ωραρίου εργασίας επηρεάζει και τον τρόπο δόμησης του ελεύθερου χρόνου. Ο ελεύθερος χρόνος αποκτά όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του εργάσιμου χρόνου. Γίνεται αγχώδης και παραγωγικός μέχρι ψυχαναγκασμού. Ο άνθρωπος πρέπει, πάση θυσία, να διευθετήσει ζητήματα που δεν προλαβαίνει μέσα σε ένα ολόκληρο 24ωρο. Η εργασία ποτέ δεν τελειώνει όπως δεν τελειώνουν και όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Ζούμε τον παροξυσμό μιας διαρκούς πράξης. Στην Αμερική ακούω πως αυτοί που χασομερούν διαπράττουν ποινικό αδίκημα(!!!).Στο Περού οι κάτοικοι συγχρονίζουν τα ρολόγια τους με την ώρα που τους υποδεικνύει το Πολεμικό Ναυτικό(Κώστας Γούλης-εφημερίδα Αγγελιοφόρος).Σκέφτομαι πως ζούμε σε μια εποχή που έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να αποδεχτούμε, όλοι εμείς, την μετατροπή μας σε κουρδιστά ανθρωπάκια που θα προγραμματίζουν καθημερινά τον ημερήσιο χρόνο τους. Οι ινδιάνοι λένε πως μετά το πρωινό τους ξύπνημα όλος ο χρόνος είναι με το μέρος τους. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν προγραμματίζουν τίποτα και δεν βιάζονται. Αυτό έχει σαν συνέπεια την επιμήκυνση του χρόνου.

Το συγκρότημα YO LA TENGO μας το λέει καλύτερα: I CAN HEAR THE HEART BEATING AS ONE.Να ΄στε σίγουροι πως μπορείτε να ακούσετε τους χτύπους της καρδιάς σαν έναν και μοναδικό! Ο ένας και μοναδικός καρδιακός παλμός μας παραπέμπει στην ακέραιη αίσθηση του Χρόνου. Για αυτήν μας μιλούν οι Ποιητές.

Αποδιοργανώστε, τώρα, το ρολόι του Μπιγκ Μπεν…



Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2007

Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ!

Περιοδικό ΑΥΛΑΙΑ για την « τέχνη και τον πολιτισμό της καθημερινότητας».Ξεφυλλίζω το τεύχος Ιανουαρίου και το βλέμμα μου καθηλώνεται σε μια φράση του Τόμας Μπέρνχαρντ: «Τα πάντα είναι γελοία ,αν σκεφτεί κανείς τον θάνατο».

Καλό μήνα σε όλους!

Υ.Γ Επισκεφτείτε το blog του δημοσιογράφου Νίκου Λαγκαδινού: