Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ!

(Φωτογραφία από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία")


Η πρωτοεμφανιζόμενη "επαναστατική οργάνωση 28 Ιούνη" ανέλαβε με προκήρυξή της την ευθύνη για την έκρηξη στο Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (Κ.Υ.Τ.) στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Η προκήρυξη μου παραδόθηκε με σήματα καπνού από το μέρος της έκρηξης. Αυτά τα σήματα τα αποκωδικοποίησα και σας παρουσιάζω, κατ' αποκλειστικότητα και χωρίς λογοκρισία, όλο το περιεχόμενο της προκήρυξης:


Ελληνίδες, 'Ελληνες, Ρώσοι, Αλβανοί, Πακιστανοί, Γότθοι, Οστρογότθοι, Βησιγότθοι και λοιπές φυλές,

Το σάπιο πολιτικό κατεστημένο για μια ακόμα φορά έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Άφησε τον Λαό έρμαιο των υψηλών θερμοκρασιών. Άνθρωποι με καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι και ζώα υπήρξαν θύματα του καύσωνα!Εβδομήντα δύο πρόβατα ψόφησαν στις στάνες ολόκληρης της Ελλάδας. Σαράντα τέσσερις κότες έσκασαν μέσα σε κοτέτσια και δεκαπέντε κόκορες λάλησαν πριν την καθορισμένη ώρα τους. Τα κρούσματα θερμοπληξίας αυτές τις μέρες ήταν ιδιαιτέρως αυξημένα στους κατοίκους αυτής της χώρας. Μπροστά σε αυτά τα εγκλήματα κατά του λαού, η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού δεν έκανε τιποτα για να τα αποτρέψει. Συνέστησε ψυχραιμία στους καταναλωτές, παραπλάνησε τον κόσμο και προχώρησε σε ένα όργιο προπαγάνδας υπέρ της εξουσίας.

Η "επαναστατική οργάνωση 28 Ιούνη" αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Ζητήσαμε από τον ανώνυμο βιοπαλαιστή να υπερκαταναλώσει ηλεκτρικό ρεύμα. Έτσι πετύχαμε ένα καίριο πλήγμα στο ανάλγητο κράτος και τα φερέφωνά του(Δ.Ε.Η.). Η υπερκατανάλωση προκάλεσε την έκρηξη των δύο από τους έξι μετασχηματιστές στο Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης. Ειδικότερα ο μετασχηματιστής των 6 χρόνων, που κόστισε στο Ελληνικό Δημόσιο 1,5 δισεκατομμύριο δραχμές, καταστράφηκε ολοσχερώς! Καταφέραμε επίσης να κάνουμε ορατό το σύννεφο καπνού σε όλη τη Θεσσαλονίκη. Η έκρηξη οδήγησε σε μια σταδιακή κατάρρευση των σταθμών στους γειτονικούς νομούς. Προκαλέσαμε κομφούζιο στους δρόμους. Οι φωτεινοί σηματοδότες έπαψαν να λειτουργούν και έτσι πολλοί οδηγοί γλίτωσαν πιθανά πρόστιμα από την παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη. Το προλεταριάτο κατά τη διάρκεια της διακοπής βρήκε το χρόνο να ξεκουραστεί στις βιοτεχνικές και βιομηχανικές μονάδες της Μακεδονίας και Θράκης. Γελοιοποιήσαμε τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της φωτιάς! Η Πυροσβεστική Υπηρεσία, με γερανοφόρα οχήματα και 50 άντρες, χρειάστηκε τρεις ολόκληρες ώρες για να σβήσει τη φωτιά!

Σε κάθε επαναστατική ενέργεια ασφαλώς υπάρχουν και λάθη! Θα θέλαμε να ζητήσουμε μια μεγάλη συγγνώμη από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που εγκλωβίστηκαν στα ασανσέρ. Επίσης λυπόμαστε για όλους αυτούς που δεν πρόλαβαν να φάνε παγωτά εξαιτίας των αλλοιώσεων που υπέστησαν αυτά από τη διακοπή της παροχής του ρεύματος. Υποσχόμαστε πως στο μέλλον θα είμαστε περισσότερο προσεκτικοί!

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η Θεσσαλονίκη πρωτοπορεί και δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει όλη η υπόλοιπη Ελλάδα. Το ποτάμι πίσω δεν γυρνά. Δεν εφησυχάζουμε. Βρισκόμαστε σε έναν διαρκή αγώνα μέχρι την κατάργηση του ανθρωποκτόνου καύσωνα. Το όραμα για το ξεπέρασμα του ορίου των 11.000 μεγαβάτ είναι εφικτό και πραγματοποιήσιμο.

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ , ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ

BLACKOUT ΚΑΙ ΡΑΧΑΤΙ!


Ο Αγώνας συνεχίζεται

"Επαναστατική Οργάνωση 28 Ιούνη"


Πέμπτη, Ιουνίου 28, 2007

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ... ΑΝΘΡΩΠΟΥ!

Σ Η Μ Ε Ρ Α:

Η Ανατολή του Ανθρώπου θα γίνει στις 6.ο5


Η Δύση του Ανθρώπου θα γίνει στις 20:52

Στο ΚαταΜεσήμερΟ, φ υ λ αχ τ ε ί τ ε από τις Σκιές...

Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2007

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ,"ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ"

Στο περιοδικό "Σύγχρονο Νηπιαγωγείο" (τεύχος 20, Μάρτιος-Απρίλιος 2001) δημοσιεύτηκε το δεύτερο μέρος μιας ενδιαφέρουσας συνέντευξης με τον Γάλλο ψυχαναλυτή και ψυχίατρο Bernard Nomine. O Bernard Nomine είναι πρόεδρος του Ψυχαναλυτικού Κλινικού Κολλεγίου της Νοτιο-Δυτικής Γαλλίας, μέλος του κατευθυντηρίου συμβουλίου της Διεθνούς των Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου στο Παρίσι και τέλος γραμματέας του συμβουλίου του χώρου-Σχολείο στο Παρίσι. Ο ψυχαναλυτής επισκέφτηκε την χώρα μας το Νοέμβριο του 2000 για μια διάλεξη με θέμα "Το βλέμμα, αυτό το σκοτεινό αντικείμενο της επιθυμίας". Με την ευκαιρία αυτής της επίσκεψης παραχώρησε συνέντευξη στη Μάρθα Γκούμα και Νίκο Μαυράκη για θέματα που απασχολούν τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται στο χώρο της προσχολικής αγωγής. Ας δούμε μαζί ορισμένα από αυτά που ειπώθηκαν στην συνέντευξη:

Αρχικά ο ψυχαναλυτής μίλησε για τις νευρώσεις ιδεοληπτικού τύπου στους ενήλικες. Η αιτιολογία αυτών των νευρώσεων εντοπίζεται στην παιδική ηλικία και στην πιεστική απαίτηση των γονέων τους για καθαριότητα. Αυτό συμβαίνει για κοινωνικούς και ναρκισσιστικούς λόγους. Όσον αφορά τους κοινωνικούς λόγους, οι γονείς δουλεύουν και απαιτούν σε μικρή ηλικία από τα παιδιά τους να αποκτήσουν τον έλεγχο των σφιγκτήρων. Ένα βρώμικο παιδί δεν μπορεί να φοιτήσει στο Νηπιαγωγείο. Αυτό είναι διπλό κακό για τους γονείς. Πρώτα απ' όλα τους εμποδίζει στην εργασία τους και δεύτερο αποτελεί πλήγμα στον ναρκισσισμό τους. Ένα παιδί που δεν είναι καθαρό και δεν μοσχομυρίζει είναι ανάξιος αντιπρόσωπός τους και δεν τους προσφέρει ναρκισσιστική ικανοποίηση.
Για τους παραπάνω λόγους οι γονείς πιέζουν και δημιουργούν προβλήματα στην φυσική ανάπτυξη των παιδιών τους. Αγνοούν πως το νευρομυϊκό σύστημα ωριμάζει σε διαφορετικό χρόνο για κάθε παιδί. Ευτυχώς, λέει ο ψυχαναλυτής, οι εκπαιδευτικοί στα Νηπιαγωγεία της Γαλλίας το γνωρίζουν και είναι πιο ευέλικτοι σε σχέση με τους γονείς.
Κάθε παιδί που λερώνεται αποτελεί πηγή άγχους. Τα παιδιά που καθυστερούν στην καθαριότητα είναι τα παιδιά εκείνα που αντιδρούν στο άγχος που αντιλαμβάνονται πως έχουν οι μητέρες τους.

(Την επόμενη φορά θα δούμε για εκείνα τα παιδιά που δαγκώνουν)

Δευτέρα, Ιουνίου 25, 2007

ΕΜΜΟΝΕΣ!

Έχει πολλά χρόνια που διάβαζα πως ο Φρόιντ ,μετά την ηλικία των σαράντα, ένιωθε πολύ κοντά στον Θάνατο. Η ιδέα του επερχόμενου θανάτου του είχε γίνει μια εμμονή! Στους καλούς φίλους που τον επισκέπτονταν, τους ξεπροβόδιζε σαν να ήταν η τελευταία φορά! Πάντα τους υπενθύμιζε πως την επόμενη μέρα μπορεί και να μην ζει! Ήδη σκεφτόταν και έγραφε πολύ! Ο θάνατος τον απασχολούσε και όσο περισσότερο συνέβαινε αυτό, τόσο περισσότερο δινόταν με πάθος στην επιστήμη του.

Κυριακή, Ιουνίου 24, 2007

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ ΚΑΙ ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ!

Στην πρώτη εικόνα βλέπετε το ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ στην μορφή που είχε τον Αύγουστο του 1979.Είναι το τεύχος 32 και κοστίζει 25 δραχμές. Υπεύθυνος, εκδότης και διευθυντής είναι ο Λεωνίδας Χρηστάκης. Η διεύθυνση είναι ΒΕΛΛΙΣΑΡΙΟΥ 4, ΑΘΗΝΑ, Τ.Θ. 4028.Το Ιδεοδρόμιο αυτοπροσδιορίζεται ως «αδέσμευτο περιοδικό πολιτικής δράσης και κουλτούρας».Το τεύχος 32(Αύγουστος 1979) έχει ιστορική αξία. Να τι λέει το Ιδεοδρόμιο εκείνη την εποχή:
Αντί άλλου προλόγου ,δύο χρόνια περίπου πριν, το Ιδεοδρόμιο ξεκίνησε γράφοντας… «Θα αποφύγουμε να δημοσιεύουμε ειδήσεις και ύλη ,όμοια ή παρόμοια μ’ αυτήν του ξεπουλημένου ημερήσιου και περιοδικού τύπου».
Στις αρχές του Μάρτη του 1979 πήραμε έναν αρκετά γεμάτον και ογκώδη φάκελλο (φωτογραφία του δημοσιεύεται), που περιείχε πολλές ανακοινώσεις του Ε.Λ.Α.(Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα).Στο τελευταίο χαρτί υπήρχε και ημερομηνία: Αθήνα ,Γενάρης 79 ,υπήρχε σαν υστερόγραφο μια σημείωση όπου πληροφορούσε πως το κείμενο αυτό στέλνεται στους δημοσιογράφους (ακολουθούν 34 ονόματα), στους δικηγόρους (ακολουθούν 14 ονόματα), στους βουλευτές (ακολουθούν 5 ονόματα), στις εφημερίδες και περιοδικά (ακολουθούν 31 τίτλοι εντύπων), στα γραφεία (ακολουθούν 4 επωνυμίες πολιτικών ομάδων και κομμάτων), στα σωματεία-επιτροπές (ακολουθούν 9 επωνυμίες). (Ό λ α δημοσιεύονται). Ανάμεσα στις εφημερίδες και τα περιοδικά υπήρχε και το Ιδεοδρόμιο.
Σταδιακά ,πολλές εφημερίδες σε πολλές δημοσιεύσεις στα «ψιλά», καθώς και σε πρωτοσέλιδες ανακοινώσεις ,δημοσίευσαν ολόκληρες ή επί μέρους από τις Ανακοινώσεις που ακολουθούν. Στο Ιδεοδρόμιο Νο 1 αναφέρονταν επίσης ότι το περιοδικό δεν το εκδίδει «εκδοτική ομάδα». Κι όπως είναι από μήνες γνωστό ,το περιοδικό δεν εκφράζει τις απόψεις καμιάς νόμιμης , περιθωριακής, ημιπαράνομης ή παράνομης ομάδας. Κατά καιρούς έχουμε δημοσιεύσει «προκηρύξεις» και «ανακοινώσεις», καθώς και «κείμενα» που ενώ δεν αντιπροσώπευαν απόλυτα το νόημα του υπότιτλου «Αδέσμευτο, πολιτικής δράσης και κουλτούρας», έκφραζαν όμως μια εποχιακή κοινωνική και πολλές φορές πολιτική αναγκαιότητα πληροφόρησης.
Στην περίπτωση των ανακοινώσεων του Ε.Λ.Α. ο υπεύθυνος εκδότης του ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟΥ εκδίδοντας το έντυπο αυτό με όλες τις νόμιμες διαδικασίες ,είναι χωρίς αμφιβολία αντίθετος προς την τακτική των ενεργειών ,αλλά και του τρόπου των ανακοινώσεων αυτών που δημοσιεύει. Εκείνο όμως που δεν τον αφήνει αδιάφορο είναι η τακτική της παρασιωπήσεως ορισμένων έκνομων ενεργειών που εποχιακά χαρακτηρίζουν την πολιτική δομή ενός αγώνα, άσχετα αν αυτός λειτουργεί από τα μέσα προς τα έξω από γραφεία ή λειτουργεί χωρίς το περίβλημα της νομιμότητας.
Ενέργειες όπως αυτές που ανακοινώνονται στις «Ανακοινώσεις» του Ε.Λ.Α. ,ανάγονται αμέσως μετά τη δημοσίευση τους είτε στα ψιλά είτε σε έκταση στον ημερήσιο τύπο, στην ιστορία μιας πολιτικής μεθόδου και καταγράφονται συνολικά σαν στατιστική σε έναν αντικρατικό απολογισμό(βλ. παλαιότερες ανακοινώσεις του Μπάλκου).
Όπως φαίνεται ήδη ο Ε. Λ. Α. μη έχοντας «λαϊκό έρεισμα», έχει από καιρό σταματήσει κάθε μορφή «πάλης» και επομένως η δημοσίευση των τελευταίων ανακοινώσεων είναι πια ι σ τ ο ρ ί α.
Τα κείμενα που παρατίθενται ,στερημένα τελείως από ένα ουσιαστικό περίγραμμα –μανιφέστο και στερημένα μιας αναλυτικής-διεξοδικής, διδακτικής τακτικής ,έχουν το χαρακτήρα «πεπραγμένων», χωρίς την παραμικρή αναφορά διαδικαστικών κινήτρων προς τις πράξεις αυτές.
Το γεγονός ότι τώρα-μέσα Αυγούστου- έχοντας έτοιμο για δημοσίευση το τεύχος παίρνουμε μια νέα εξτρά ανακοίνωση με ημερομηνία: Αθήνα , 10.8.79, δεν ανατρέπει την παραπάνω συλλογιστική μας ότι οι πράξεις του Ε.Λ.Α. ανήκουν στην ιστορία.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ


Στην δεύτερη εικόνα βλέπετε ένα τεύχος από το Ιδεοδρόμιο του 2003. Σε αυτό αναφέρονται τα εξής:

Το περιοδικό Ιδεοδρόμιο είναι προϊόν καθαρά ατομικής πρωτοβουλίας .Δεν χρηματοδοτείται από κανέναν ιδιωτικό ή κρατικό φορέα και δεν εμπίπτει σε κανένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Δεν είναι εμπορική επιχείρηση. Τυπώνεται σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων (έως 2000) και κυκλοφορεί αντιστοίχως περιορισμένα στην Αθήνα και σε έξι πόλεις της Ελλάδας. Δεν δέχεται συνδρομές και οικονομικές αρωγές. Διαφημίζει αποκλειστικά και μόνο εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία, βιβλία και καφέ ή μπαρ που δεν έχουν σπόνσορα πολυεθνικές εταιρείες.


Στο Ιδεοδρόμιο μπορείς να διαβάσεις και τα λόγια του Γιώργου Μακρή:

Θα ήθελα να ξέρω το τέλος όλων αυτών που συναντάμε στους καφενέδες αλλά φοβάμαι πως ποτέ δεν θα μπορέσω να το δω...

Πέμπτη, Ιουνίου 21, 2007

Ο ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ!

Σε κάθε "επέλαση" του καύσωνα τα ρεπορτάζ των τηλεοπτικών σταθμών είναι απολύτως προβλέψιμα. Οι εκφωνητές των δελτίων ειδήσεων για πολλοστή φορά μας προτρέπουν να φοράμε ανοιχτόχρωμα ρούχα, να αποφεύγουμε την βαριά σωματική εργασία που σε συνδυασμό με τον καύσωνα μπορεί να μας στείλει με συμπτώματα θερμοπληξίας στα νοσοκομεία. Ακόμα μας μιλούν για τους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων που αναζητούν μια «ανάσα δροσιάς» στις παραλίες , για τον υδράργυρο που κάνει αναρρίχηση, για τα πολλά υγρά που θα πρέπει να πίνουμε για να αποτρέψουμε μια πιθανή αφυδάτωση του οργανισμού! Το επίπεδο πληροφόρησης ,όμως, δεν σταματά εδώ! Μπορούμε να μάθουμε για τα ζόρια που τραβάει η ΔΕΗ εξαιτίας της υπερβολικής κατανάλωσης ενέργειας (ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, εμπρός στον αγώνα για να σπάσουμε το φράγμα των 10.000 μεγαβάτ και έτσι να δημιουργήσουμε ένα νέο ρεκόρ!!! ), αλλά και για τους πάσχοντες από χρόνια καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα που θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί. Τα τιμημένα γηρατειά μπορούν να φιλοξενούνται αυτές τις δύσκολες μέρες σε διάφορους δημόσιους χώρους όπου θα υπάρχει η δροσιά των κλιματιστικών. Με τέτοιο καιρό οι μετεωρολόγοι αναδεικνύονται σε σούπερ σταρς της τηλεοπτικής πραγματικότητας!Σ' αυτούς έχουμε στραμμένη την προσοχή μας και κυριολεκτικά κρεμιόμαστε από τα χείλη τους.Από αυτούς μαθαίνουμε για τις θερμές αέριες μάζες , για το δείκτη δυσφορίας και τα επίπεδα υγρασίας.

Οι κλιματολογικές συνθήκες γίνονται ένα θέμα μείζονος σημασίας για το κοινωνικό σύνολο. Η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από τη δυσφορία που νιώθουμε. Ακραία καιρικά φαινόμενα, οι πάγοι λιώνουν , το φαινόμενο θερμοκηπίου, οι τρελοί ρυθμοί καταστροφής της χλωρίδας και της πανίδας και απλά το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο! Λέμε πως ο καιρός τρελάθηκε ενώ κατά βάθος ξέρουμε πως εμείς είμαστε που λαλήσαμε!

Γύρω από τον καιρό οργανώνεται μια συζήτηση όπου η κάθε λέξη είναι απολύτως προβλέψιμη. Ο Βιτγκενστάιν λέει πως μια προβλέψιμη λέξη είναι μια νεκρή λέξη. Ο καύσωνας δεν αφορά τις μεγάλες τιμές της θερμοκρασίας αλλά μια νεκρή γλώσσα που περιφέρεται άταφη από στόμα σε στόμα.

Τώρα που τα κλιματιστικά δουλεύουν σαν δαιμονισμένα τράβα στο dlog του ΠΕΤΕΦΡΗ για να δροσιστείς με ζωή...




Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ!

Από την εκδήλωση "Λογοτεχνία και Διαδίκτυο" .Ο ένας ομιλητής είναι ο Βασίλης Ρούβαλης που αρθρογραφεί στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία και διαθέτει δικό του blog.

Παρουσίαση του βιβλίου "Λευκά Σοσόνια" του Φώτου Λαμπρινού. Μίλησε για το βιβλίο ο Γιώργος Μπράμος. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε μετά κόπων και βασάνων η ταινία "Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας" που γύρισε το κινηματογραφικό συνεργείο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στα βουνά της Μακεδονίας και στην Τσεχοσλοβακία το 1948.

Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007

Ο ΔΕΡΜΑΤΟΚΕΦΑΛΟΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΓΚΟΥΡΑ!

Στις 12 Φεβρουαρίου 2006 η εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" (Βούλα Σαΐτη) δημοσίευσε μια έρευνα μέσα από την οποία επιβεβαιώνεται πως αρκετοί από τους γονείς εξακολουθούν να πιστεύουν πως ξυλοφορτώνοντας τα παιδιά τους θα τα συνετίσουν κιόλας! Το ξύλο έχει νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των γονέων που το χρησιμοποιούν ως παιδαγωγικό μέσο για να τροποποιήσουν τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές των παιδιών τους. Σαν την πρώτη συμπεριφορά που μπορεί να κάνει τους γονείς να βιαιοπραγήσουν, αποτελεί το πείσμα των παιδιών να έχουν μια συμπεριφορά που οι ενήλικες την έχουν απαγορεύσει από τα πριν. Τους γονείς τους εξοργίζει πολύ να βλέπουν τα αδέλφια να τσακώνονται μεταξύ τους. Επεμβαίνουν με δυναμικό τρόπο και ξυλοκοπούν τα παιδιά για να σταματήσουν τις φιλονικίες. Το παιδί που αντιμιλάει είναι ένα υποψήφιο θύμα για ξυλοδαρμό! Από εκεί και πέρα υπάρχουν και άλλες συμπεριφορές που κάνουν τους γονείς των παιδιών να μην μπορούν να συγκρατήσουν τα νεύρα τους και να ξεσπούν βίαια. Για παράδειγμα το παιδί που λέει ψέματα ή κάνει ζημιές πρέπει να είναι έτοιμο να τις αρπάξει.Ένα χαμηλό ποσοστό γονέων δέρνει επειδή τα παιδιά αρνούνται να διαβάσουν τα μαθήματα τους για το σχολείο ή έχουν χαμηλές επιδόσεις σε αυτό. Τέλος ένα μικρό ποσοστό γονέων παραδέχεται πως έχει ξυλοφορτώσει τα παιδιά του επειδή αυτά μαλώνουν με άλλα παιδιά (εδώ θα σας έλεγα πως αρκετοί γονείς ενθαρρύνουν τις επιθετικές συμπεριφορές των παιδιών τους) αλλά και γιατί αρνούνται να φάνε το φαγητό τους.

Δευτέρα, Ιουνίου 18, 2007

ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ!

H Φ. Καρασσαβίδου είναι μια δασκάλα που υπηρετεί στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς. Ζητάει από τους μικρούς της μαθητές να ζωγραφίσουν. Η δασκάλα συνεργάζεται με το Ταχυδρομείο για να υλοποιήσει την ιδέα της. Ποιά είναι αυτή η ιδέα; Οι ζωγραφιές των παιδιών να γίνουν γραμματόσημα. Το Ταχυδρομείο δείχνει πρόθυμο και ανταποκρίνεται. Με την καθοδήγηση της κ. Καρασσαβίδου οι ζωγραφιές των μαθητών τυπώνονται στα γραμματόσημα. Τα παιδιά καμαρώνουν, η δασκάλα τους χαίρεται και το Ταχυδρομείο δείχνει πως μπορεί να αναλάβει και άλλου είδους πρωτοβουλίες που δεν εμπίπτουν άμεσα στις αρμοδιότητές του. Η χαρά που υπάρχει, όμως, πρέπει να μοιραστεί σε ακόμα περισσότερους. Η δασκάλα μαζί με το Ταχυδρομείο προσκαλούν την τηλεοπτική κάμερα της ΕΤ3. Το γεγονός παίρνει μεγαλύτερη δημοσιότητα. Σε ένα από τα πλάνα που παρατηρώ βλέπω τη κ.Καρασσαβίδου λίγο αγχωμένη εξαιτίας ενός μαθητή που αγνοεί προκλητικά την παρουσία του τηλεοπτικού φακού και δεν κάθεται στη σωστή θέση(!!!). Η δασκάλα αμέσως τον γυρνάει μπροστά στο φακό. Το παιδί κάθεται σαν να έχει καταπιεί μπαστούνι. Είναι ακίνητο για τις ανάγκες του ρεπορτάζ και έχει χάσει στιγμιαία τον αυθορμητισμό και τη φυσικότητα του.

Η δασκάλα χάρηκε με το σχέδιο εργασίας που υλοποίησαν τα παιδιά.Αυτά καμαρώνουν για τις δημιουργίες τους και αισθάνονται περήφανα.Το Ταχυδρομείο χαίρεται και αυτό που συνέβαλλε!Η ένσταση μου είναι γιατί έπρεπε να μετατραπεί η αίθουσα του σχολείου σε στούντιο; Ποιός ο λόγος να καλούμε τα κανάλια για να δημοσιοποιούμε την εργασία μας;

Σάββατο, Ιουνίου 16, 2007

HOMESCOOLING!

Kοντά στο homework ταιριάζει και το homescooling! Διαβάζω σε ένα παλιό άρθρο του 2002 (εφημερίδα Ελευθεροτυπία-επιμέλεια Όλγα Κολιάτσου) πως 850.000 Αμερικανόπουλα διαβάζουν και γράφουν στο σπίτι. Οι γονείς είναι απογοητευμένοι με το εκπαιδευτικό σύστημα. Σαν σοβαρά προβλήματα θεωρούν τον μεγάλο αριθμό μαθητών που υπάρχει σε μια αίθουσα , την βίαιη συμπεριφορά πολλών μαθητών και το χαμηλό επίπεδο κατάρτισης των δασκάλων. Αυτοί οι γονείς, λοιπόν, αναλαμβάνουν να γίνουν οι ίδιοι δάσκαλοι στα παιδιά τους. Θεωρούν πως αυτό που χρειάζεται μόνο είναι η εύκολη πρόσβαση στις πληροφορίες. Αυτές τις πληροφορίες τις λαμβάνουν μέσα από την τηλεόραση το διαδίκτυο και τις βιβλιοθήκες.Το ωράριο συν-διαμορφώνεται με τα παιδιά τους. Αυτά έχουν την δυνατότητα να ασχοληθούν με θέματα που άπτονται των ενδιαφερόντων τους.

Για αυτή την τάση της κατ' οίκον μάθησης υπάρχουν οι επικριτές που λένε πως τα παιδιά δεν αναπτύσσουν διαπροσωπικές σχέσεις και ούτε μαθαίνουν να συνυπάρχουν σε ομάδες. Οι ένθερμοι υποστηρικτές του homescooling τους ανταπαντούν πως τα παιδιά κατακτούν την ομαδικότητα μέσα σε χώρους που αυτά επιλέγουν. Ενδεικτικά αναφέρουν τους προσκόπους, τους αθλητικούς συλλόγους κ.α.

Καλύτερη διαφήμιση για την μάθηση στο σπίτι αποτέλεσαν οι εξετάσεις αξιολόγησης του 2001 για τα Αμερικανικά ΑΕΙ όπου οι μαθητές των Δημόσιων Σχολείων συγκέντρωσαν λιγότερα μόρια από τα παιδιά που δούλευαν στο σπίτι τους.

Ερμηνεύοντας την επιτυχία των παιδιών που μαθαίνουν στο σπίτι θα έλεγα πως αυτή οφείλεται κυρίως στην διαχείριση του ελεύθερου χρόνου τους. Τα παιδιά αποφασίζουν πότε θα διαβάσουν και θα γράψουν και πότε θα ψάξουν για πληροφορίες. Τα παιδιά, ακόμα, ενδιαφέρονται να αποδείξουν στους συνομηλίκους τους που φοιτούνε στα σχολεία, πως τα καταφέρνουν εξίσου και καλύτερα. Η ανάγκη της απόδειξης αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για την επιτυχία.

Μερίδιο για την επιτυχία διεκδικούν και οι γονείς. Συμπαραστέκονται στην πορεία οικοδόμησης της γνώσης από τα παιδιά τους και αφιερώνουν αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο τους. Αυτοί διαθέτουν το πλεονέκτημα της εξατομικευμένης προσέγγισης σε αντίθεση με τους δασκάλους που έχουν να αντιμετωπίσουν αρκετές και διαφορετικές προσωπικότητες.

Καταλήγοντας θα έλεγα πως τα παιδιά χρειάζονται ελεύθερο χρόνο εκτός του σχολείου. Κάθε εργασία που σχετίζεται με το σχολείο θα πρέπει να είναι προαιρετική στο σπίτι. Οι γονείς δεν θα πρέπει να επιβαρύνουν τα παιδιά με περισσότερες ασχολίες, ενώ το έργο της διδασκαλίας είναι καθαρά θέμα των εκπαιδευτικών και θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στο χώρο του σχολείου.

Παρασκευή, Ιουνίου 15, 2007

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ!

Τον τελευταίο καιρό έχουν πυκνώσει τα ρεπορτάζ στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.Οι δημοσιογράφοι αναδεικνύουν( καλά κάνουν!) το πρόβλημα των γονιών που με τη λήξη της σχολικής χρονιάς δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους!Τα σχολεία κλείνουν για τις θερινές διακοπές και οι γονείς επιδίδονται σε έναν αγώνα δρόμου για να επιλέξουν την καλύτερη δυνατή λύση στο πρόβλημα τους.Απευθύνονται σε στενά συγγενικά τους πρόσωπα ,ψάχνουν για τις καλύτερες κατασκηνώσεις ή στέλνουν τα παιδιά τους σε κέντρα δημιουργικής απασχόλησης που λειτουργούν από τους Δήμους.Για την τελευταία λύση οι γονείς πρέπει να το ξανασκεφτούν!Το λέω αυτό γιατί έχω διαβάσει πρόσφατα πως η Νομαρχία Θεσσαλονίκης αποφάσισε φέτος να μην υλοποιήσει τα προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης για τους θερινούς μήνες των διακοπών.Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Δήμοι που χρηματοδοτούνται από τη Νομαρχία να μην τα εφαρμόσουν.Χιλιάδες οικογένειες που υπολόγιζαν πολύ σε αυτά τα προγράμματα οδηγούνται σε αδιέξοδο.Η Νομαρχία λέει πως δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κονδύλια.Το ίδιο, παρεμπιπτόντως, λέει και για την ανέγερση των σχολείων που έχουν ενταχθεί στο πενταετές πρόγραμμα σχολικής στέγης.

Οι Δήμαρχοι εκφράζουν τη δυσαρέσκεια τους για αυτές τις εξελίξεις.Τώρα το καλοκαίρι μόνο ο Δήμος Θεσσαλονίκης και Καλαμαριάς θα εφαρμόσουν με δικά τους χρήματα τα προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης.Δεν γνωρίζω αν αυτοί οι Δήμοι θα επιβαρύνουν με κάποιο χρηματικό ποσό τους δημότες τους.Πάντως οι υπόλοιποι Δήμοι, αν θέλουν να απασχολήσουν παιδιά ηλικίας από 6 μέχρι 12 χρονών σε προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης, θα πρέπει να καθορίσουν κάποιο χρηματικό ποσό για να τα βγάλουν πέρα...

ΔΙΑΛΟΓΟΣ!(5)


Οι μισοί από τους εκπαιδευτικούς ξεφεύγουν της τιμωρίας. Το υπερτονίζεις αυτό και προσπαθείς να κερδίσεις τις εντυπώσεις! Κανονικά και για να είσαι αμερόληπτος, θα πρέπει να συμπληρώνεις πως υπάρχουν και οι άλλοι μισοί που τιμωρούνται. Ο αριθμός των μισών εκπαιδευτικών που τιμωρούνται δεν είναι καθόλου αξιοκαταφρόνητος σε αυτόν τον παράδεισο της ατιμωρησίας που ζούμε! Πρόσφατα ένας εισαγγελέας της πόλης μου ζήτησε να μην διαγράφονται οι κλήσεις για τις παραβάσεις που κάνουν οι οδηγοί. Αυτό σημαίνει πως οι τροχονόμοι γράφουν και κάνουν το καθήκον τους αλλά οι κλήσεις καταντούν κουρελόχαρτα που καταλήγουν στους σκουπιδοτενεκέδες. Το αναφέρω αυτό για να σε ρωτήσω αν θα πρέπει να ασκήσουμε σκληρή κριτική απέναντι στους τροχονόμους που κάνουν το καθήκον τους; Την αιτία για τους παραβάτες που δεν πληρώνουν τα πρόστιμα τους ή δεν υφίστανται τις κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος, ας την αναζητήσουμε στην νοοτροπία των ελληναράδων που ξερογλείφονται δίπλα σε ανθρώπους που κατέχουν πόστα εξουσίας. Οι κατέχοντες τα πόστα είναι διαπλεκόμενοι, έχουν διασυνδέσεις και μπορούν με ένα τηλεφώνημα να διαγράψουν τη κλήση. Έτσι κάνουν το χατίρι του παραβάτη που καταφεύγει σε αυτούς και αναμένουν ,φυσικά, τα μελλοντικά δωράκια του. Το παιχνίδι παίζεται και από τις δύο πλευρές και όλοι βολεύονται. Και ρωτάω: Πόσοι είναι αυτοί που ενώ έχουν την δυνατότητα να εκμεταλλευτούν μια γνωριμία για να ρυθμίσουν ευνοϊκά την προσωπική τους υπόθεση δεν το κάνουν; Ξέρετε πολλούς που θα έπρατταν το αυτονόητο;(αυτή, φίλε , είναι μια αγαπημένη σου λέξη και την χρησιμοποιώ επίτηδες!) Το αυτονόητο, λοιπόν, θα ήταν να αποδεχτούν την παράβαση τους και να υποστούν την τιμωρία τους. Αυτό δεν συμβαίνει και το ξέρουμε όλοι! Η κακή νοοτροπία συνεχίζεται με την ανοχή μιας ολόκληρης κοινωνίας που δείχνει πως δεν θέλει να διαταραχτεί η φυσική τάξη πραγμάτων. Η αντίληψη που θριαμβεύει είναι πως ακόμα και αν παρανομεί κάποιος είναι δυνατόν μέσα από υπόγειες διεργασίες να μην τον αγγίξει το τσιμπιδάκι του νόμου. Θέλεις και άλλο παράδειγμα; Σύμφωνα με το άρθρο του Μάκη Βοϊτσίδη (εφημερ.Αγγελιοφόρος) η κυβέρνηση απεργάζεται το τελευταίο τμήμα ενός νομοσχεδίου, σύμφωνα με το οποίο 700 χιλιάδες συμπατριώτες μας θα καταβάλλουν ένα συμβολικό ποσό και θα κατοχυρώσουν με αυτόν τον τρόπο 3 εκατομμύρια στρέμματα δημόσιας έκτασης. Όπως βλέπεις, ο καταπατητής γίνεται ένας νομιμότατος πολίτης! Όπως επίσης διαπιστώνεις, η λέξη ΔΗΜΟΣΙΟ δεν προσδιορίζει τίποτα και είναι φθαρμένη σε αυτήν την χώρα της ιδιωτείας(ιδιωτεία= βαριάς μορφής διανοητική ανεπάρκεια).Με τα παραδείγματα που σου ανέφερα προσπαθώ να σε βοηθήσω να εντάξεις τις παραβατικές συμπεριφορές των συναδέλφων μου σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο που καθορίζει και επηρεάζει τις συμπεριφορές όλων μας ανεξαιρέτως. Θα είμαι ευτυχής αν το έχω καταφέρει αυτό! Μόνο τότε θα σταματήσεις να μας μιλάς για τον μπαμπούλα της τιμωρίας και θα διεισδύσεις βαθύτερα στην ουσία του προβλήματος. Συνεχίζω,τώρα, με το δεύτερο κομμάτι της επιχειρηματολογίας μου. Διαφαίνεται, από τα άρθρα που επικαλείσαι, πως οι μισοί εκπαιδευτικοί εκμεταλλεύονται την άγνοια των συναδέλφων που δεν τηρούν αυστηρά και απαρέγκλιτα τις διαδικασίες. Αυτό δεν γίνεται εσκεμμένα. Συμβαίνει επειδή υπάρχουν πολλοί νόμοι που η ερμηνεία τους δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση. Το προσωπικό που ασχολείται με την ερμηνεία των νόμων δεν είναι εξειδικευμένο πάνω σε αυτό και μοιραία γίνονται λάθη. Επίσης καταλαβαίνω από την παράθεση των άρθρων πως αυτό το προσωπικό δεν είναι μόνιμο αλλά έρχεται και παρέρχεται. Αυτό δείχνει πως υπάρχουν εκπαιδευτικοί που αντιμετωπίζουν για πρώτη φορά ένα πρόβλημα που απαιτεί προϋπάρχουσα γνώση των προβλεπόμενων διαδικασιών για την παραδειγματική τιμωρία ενός εκπαιδευτικού. Μένει να συμφωνήσεις, λοιπόν, με την άποψη πως οι εκπαιδευτικοί δεν συγκαλύπτουν τους συναδέλφους τους αλλά και ούτε είναι υπεύθυνοι για την καθυστερημένη απονομή δικαιοσύνης εξαιτίας πολύπλοκων γραφειοκρατικών διαδικασιών. Ακόμα ,μέσα από τα άρθρα, έρχεται στο προσκήνιο και η περίπτωση μιας σχολικής συμβούλου που βρήκε την ευκαιρία να προωθήσει ,σε μια σχολική εκδήλωση, το βιβλίο της. Εδώ θα μου επιτρέψεις να σου πως δεν είναι ηθικά μεμπτό να εμπορεύεται κάποιος το πνευματικό του πόνημα. Αξιοκατάκριτος είναι αυτός που χρησιμοποιεί την θέση εξουσίας και κύρους για να πλασάρει το εμπόρευμα του. Εδώ σου διαφεύγει μια ουσιώδη διάκριση. Άλλο οι παιδαγωγικές γνώσεις και οι ικανότητες αξιολόγησης που έχει η σχολική σύμβουλος για το διδακτικό έργο ενός δασκάλου και άλλο η προσπάθεια να αυξήσει τα εισοδήματα της. Είναι τελείως διαφορετικά πράγματα και δεν πρέπει να τα συγχέεις. Αναγκάζομαι να κάνω αυτόν τον διαχωρισμό γιατί καταλαβαίνω πως προσπαθείς να δυσφημίσεις τον θεσμό του σχολικού συμβούλου για να σκορπίσεις την αμφιβολία και την ανασφάλεια. Καταβάλλεις φιλότιμες προσπάθειες για να μας πείσεις πως το εκπαιδευτικό σύστημα είναι διαβρωμένο σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας! Και επειδή σε βλέπω φουριόζο θα σου υπενθυμίσω και την περίπτωση που μερικά από τα μέλη της ομάδας που ήταν υπεύθυνη στην συγγραφή των βιβλίων του Δημοτικού, διακινούσαν στο εμπόριο βοηθήματα των βιβλίων που είχαν γράψει! Δυστυχώς, για σένα, οι καταγγελίες για αυτό το γεγονός έγιναν όχι από «μαχητικούς» αρθρογράφους συγκεκριμένων εφημερίδων(ξέρεις εσύ!!!) αλλά από την ίδια την εκπαιδευτική κοινότητα! Και τελειώνω λέγοντας τα εξής:Ο εκφυλισμός της πειθαρχικής διαδικασίας, οι πολύπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες, η καθυστέρηση της απονομής δικαιοσύνης, οι φιλοδοξίες για ιεραρχική ανέλιξη κάποιων που προσπερνούν ικανότερα στελέχη ,μόνο και μόνο, γιατί γνωρίζουν τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις, οι παραβατικές συμπεριφορές συναδέλφων, η επιείκεια που επιδεικνύεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, όλα αυτά είναι νοσηρές καταστάσεις για τις οποίες δεν πρέπει να εγκαλείται ο πολυπληθής κλάδος των εκπαιδευτικών. Αγαπητέ, επινόησε άλλον δρόμο για να προσεγγίσεις την αλήθεια…
Τ Ε Λ Ο Σ

Πέμπτη, Ιουνίου 14, 2007

ΔΙΑΛΟΓΟΣ!(4)

θεωρώ πως η Ιατρική είναι η σπουδαιότερη επιστήμη. Ο γιατρός μπορεί να κάνει μια σωστή ή λανθασμένη διάγνωση. Ο γιατρός μπορεί να αφαιρέσει ή να σώσει μια ζωή. Τελεία και παύλα! Όλες οι υπόλοιπες επιστήμες ακολουθούν. Η υγεία, η παιδεία, η άμυνα της χώρας ,η δικαιοσύνη είναι τομείς νευραλγικοί για την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Αυτό ,όμως, δεν δίνει το δικαίωμα στους υπόλοιπους κλάδους επαγγελματιών να αλωνίζουν και να συμπεριφέρονται με τρόπο απαράδεκτο και προσβλητικό. Κάθε προσβλητική συμπεριφορά, απ’ όπου και αν προέρχεται, επιδρά αρνητικά στη ζωή της χώρας! Γίνομαι πιο συγκεκριμένος. Μας μίλησες για τους εμπόρους και τους ψαράδες και εγώ θα επιλέξω τρεις τομείς που στην σημερινή εποχή εμφανίζουν υπερκέρδη και συμπεριλαμβάνουν αυτές τις κατηγορίες επαγγελματιών που ανέφερες. Θα σου μιλήσω, λοιπόν, για τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και για τις κεραίες που έχουν εγκαταστήσει σε όλη την ελληνική επικράτεια για την εξυπηρέτηση των πελατών τους. Σε αυτήν την περίπτωση γνωρίζουμε τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας πάνω στους ανθρώπους; Υπάρχει κάτι που να διασφαλίζει την υγεία των έκθετων στην ακτινοβολία, χρηστών; Γνωρίζουμε αν απειλούμαστε; Ξέρουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προστατευτούμε; Όλα αυτά ,μάλλον, θα τα μάθουμε την στιγμή που θα γίνουμε αφηρημένοι στατιστικοί δείκτες που θα επιβεβαιώνουν τα ποσοστά θανάτων. Και στην βιομηχανία τροφίμων τι συμβαίνει; Ένας έμπορας που συντηρεί τα τρόφιμα σε ένα ψυγείο με κακή ψύξη δεν συνιστά απειλή για την δημόσια υγεία; Ένας ψαράς που αλιεύει χρησιμοποιώντας δυναμίτη δεν καταστρέφει τo θαλάσσιο οικοσύστημα; Αυτό δεν επηρεάζει την ποιότητα της ζωής μας; Και αν πάω στις τράπεζες που χαρακτηρίζονται νόμιμοι τοκογλύφοι; Μήπως αρνείσαι πως η τακτική τους έχει σαν στόχο να οδηγήσει τους δανειολήπτες σε ένα καθεστώς ομηρίας; Μήπως δεν έχουμε πολλά παραδείγματα ανθρώπων που επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν απόσβεση των χρεών τους, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία; Σου ανέφερα ,ήδη, τρεις χώρους των οποίων την ευθύνη, θα υποβάθμιζες επίτηδες για να την μεταφέρεις στις πλάτες των εκπαιδευτικών. Με αυτό το τέχνασμα επιχειρείς να καταστήσεις ως υπεύθυνους για την σημερινή κατάσταση τους εκπαιδευτικούς και ταυτόχρονα αποσιωπάς τον ρόλο και την δύναμη της Οικονομίας ,που δίχως άλλο, επηρεάζει άμεσα τις συμπεριφορές και τον τρόπο της σκέψης μας.Σου τα λέω αυτά για να σου καταδείξω πως κάθε διάκριση ανάμεσα σε κατηγορίες επαγγελματιών είναι άστοχη. Ξαναγυρνώ στο χώρο της εκπαίδευσης. Σε αυτόν το χώρο οι επιδράσεις είναι μακροχρόνιες. Το παιδί που ατύχησε να έχει κάποιον δάσκαλο που δεν κάνει σωστά την δουλειά του, θα έχει την ευκαιρία να αναθαρρήσει κατά την διάρκεια της φοίτησης του στο σχολείο. Θα μπορέσει να συναντήσει εκπαιδευτικούς που θα το προσέξουν περισσότερο και θα το βοηθήσουν να προχωρήσει και να ξεπεράσει δυσάρεστες σχολικές εμπειρίες. Τίποτα δεν μας βεβαιώνει πως η αδιάφορη και προσβλητική συμπεριφορά ενός δασκάλου θα είναι ανασταλτικός παράγοντας στην επιθυμία και ανάγκη του παιδιού να μορφωθεί και να εξελιχτεί. Αν επιμένω σε αυτήν την άποψη είναι γιατί μίλησες με έμφαση για το αδιέξοδο που βιώνει ένας γονιός όταν αντιλαμβάνεται με τα δικά του κριτήρια τον ανεπαρκή δάσκαλο του παιδιού του . Μάλιστα αναφέρεις πως σε τέτοιες περιπτώσεις θα μπορούσες να υιοθετήσεις ακραίες συμπεριφορές που θα έφταναν μέχρι και την μετεγγραφή του παιδιού σε ένα άλλο σχολείο. Τι θα συνέβαινε ,όμως, και στην περίπτωση που ένας δάσκαλος διαπίστωνε το χαμηλό επίπεδο ενός παιδιού; Θα μπορούσε να το διώξει από το σχολείο; Τι θα μπορούσε να συμβεί αν ένας γονιός δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα και δεν φαινόταν διατεθειμένος να συνεργαστεί με τον δάσκαλο του παιδιού του; Σε αυτήν την περίπτωση ο εκπαιδευτικός θα μπορούσε να εκδιώξει τον συγκεκριμένο γονέα και να συνεχίσει απερίσπαστος με τους υπόλοιπους; Με άλλα λόγια, φίλε , κανένα παιδί δεν διαλέγει τον δάσκαλο του αλλά και κανένας δάσκαλος δεν διαλέγει ούτε τα παιδιά που θα μορφώσει αλλά ούτε και τους γονείς με τους οποίους θα περάσει όλη την σχολική χρονιά. Αυτή, ακριβώς, είναι και η ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ! Σε αυτό έχουν πρόσβαση όλοι και παντού. Ένα τέτοιο σύστημα δίνει το δικαίωμα σε κάθε μαθητή να γνωρίσει όλες τις διαβαθμίσεις της ποιότητας των δασκάλων. Η λογική που επικαλείσαι ,εσύ, είναι επικίνδυνη και δεν σε βοηθάει να δεις την ομορφιά για την οποία σου μιλώ! Η αντίληψη που έχεις διαμορφώσει είναι απολύτως εσφαλμένη. Μια κοινωνία προχωρά χάρη στην αλληλεπίδραση και την ποικιλία των μελών της.Εσύ στ’ αλήθεια τι νομίζεις; Η οργανωμένη γνώση αρκεί σε ένα παιδί για να προκόψει; Και άντε και βρέθηκε ο αξιόλογος εκπαιδευτικός που μπορούμε να εμπιστευτούμε. Θα αφήσουμε το παιδί μόνιμα σε αυτόν; Είναι παιδαγωγικά αποδεκτό το παιδί να έχει έναν και μόνο δάσκαλο; Οι αλλαγές είναι ανεπίτρεπτες;

Απάντησε σε αυτές τις ερωτήσεις για να πάμε και στα υπόλοιπα…

Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ!

Η κακογουστιά μας δέρνει ανελέητα! Πιάσε μία από τα ίδια! Πλαστικές σημαίες που ανεμίζουν, φλωράκια πασπαλισμένα με τηλεοπτική χρυσόσκονη που αναλαμβάνουν να διαπαιδαγωγήσουν τις μάζες ! Σκάνδαλα, δυσοσμία και παροχές με τη σήμανση «δωροδοκία». Βρέφη που πεθαίνουν σε νοσοκομεία , νοσοκομεία που δεν έχουν ρεύμα, ασθενοφόρα με μηχανικές βλάβες, γιατροί που παραμιλούν από την υπερκόπωση. Οι κρουαζιέρες της εκκλησίας στα βήματα του Απόστολου Παύλου, περιουσιακά στοιχεία και πόθεν έσχες, τροπολογίες διαξιφισμοί και αλληλοκατηγορίες, εκβιασμοί ,παρασκηνιακές μεθοδεύσεις, κυνισμός και οχλοκρατία. Αμνησία, γηπεδικά συνθήματα, γέλια και χαρές, τσιφτετέλια, μπύρες και ρετσίνες. Η κουτοπονηριά του Νεοέλληνα, γκάλοπ και δημοσκοπήσεις, στατιστικολόγοι και επικοινωνιολόγοι, οι μαύρες τρύπες των ΠΑΕ και οι σκανδαλώδεις ρυθμίσεις των χρεών.Ομόλογα και συμβάσεις, παραπληροφόρηση, χειραγώγηση, δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις, ρουσφέτια ,μίζες και προμήθειες…φάτε, φάτε και σκάστε!!!

Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ !



ΔΙΑΛΟΓΟΣ!(3)

Aναφέρεις, λοιπόν, ως επιπλέον πηγή πληροφόρησης τις ετήσιες εκθέσεις του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Την προσθέτεις αυτήν τη πηγή στις προσωπικές σου εμπειρίες και στα δημοσιεύματα των εφημερίδων ,που απ’ όσο καταλαβαίνω, είσαι ένθερμος αναγνώστης τους. Ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης φαντάζομαι πως είναι ένας θεσμός που βρίσκεται ψηλά στην πυραμίδα της Δημόσιας Διοίκησης. Στην έκθεση που συντάσσει, βασίζεις εσύ τις κατηγορίες σου. Βλέπεις ,λοιπόν, πως υπάρχει ένας άνθρωπος που είναι θεσμικά κατοχυρωμένος να επιβλέπει, να ελέγχει και να ανακοινώνει δημόσια τα κρούσματα παραβατικής συμπεριφοράς των υπαλλήλων του Δημοσίου. Άρα είναι ξεκάθαρο και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση πως εντός του Δημοσίου υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου που δεν συγκαλύπτουν τις ατασθαλίες και δίνουν το δικαίωμα στον οποιονδήποτε πολίτη να καταφερθεί εναντίον του Δημοσίου. Ήδη μου δείχνεις ,μ’ αυτά που λες, πως εμπιστεύεσαι τον θεσμό του επιθεωρητή. Αυτή ακριβώς η εμπιστοσύνη είναι μια μεγάλη κατάκτηση του πολίτη που έχει να αντιμετωπίσει υπαλλήλους αδιάφορους και αλαζόνες αλλά έχει να συναντήσει και υπαλλήλους ευσυνείδητους που τιμούν τα χρήματα που λαμβάνουν πάντα στην ώρα τους( όπως λες). Εγώ, φίλε , μένω στην δεύτερη κατηγορία υπαλλήλων. Δεν αγνοώ την παρουσία της πρώτης αλλά δίνω περισσότερη έμφαση και σημασία στην δεύτερη. Το κάνω αυτό γιατί οι ευσυνείδητοι και επαρκώς καταρτισμένοι υπάλληλοι είναι οι μόνοι που θα μπορούσαν να δώσουν μια ώθηση και να κάνουν καλύτερους τους αδιάφορους συναδέλφους τους. Αυτός είναι ο μόνος ενδεδειγμένος τρόπος για να βελτιωθεί η κατάσταση στον Δημόσιο Τομέα και συμφωνεί με όλα αυτά που σου έλεγα σε προηγούμενο κείμενο για τα συστήματα και τις δυνάμεις αυτοκάθαρσης. Τώρα θα ήθελα να αναλογιστείς πόση ενέργεια ξοδεύουν όλοι αυτοί που κάνουν σωστά την δουλειά τους. Σκέψου πως έχουν να διευθετήσουν τον δικό τους όγκο της εργασίας αλλά ταυτόχρονα έχουν να επωμιστούν και τα βάρη των ασυνείδητων συναδέλφων τους που απουσιάζουν συχνά από τα πόστα της εργασίας τους και περιφέρονται σαν τις άδικες κατάρες από δω και από εκεί! Εσύ τώρα τι πιστεύεις μετά από αυτό; Υπάρχει περίπτωση μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον να μην υπάρχουν συγκρούσεις; Ποιος μπορεί να είναι τόσο μεγαλόκαρδος που να αναλαμβάνει πέρα από τις προσωπικές του ευθύνες και τις ευθύνες των άλλων; Πόσο μπορεί να αντέξει ένας φιλότιμος υπάλληλος χωρίς να εκραγεί; Και μέσα σε όλα αυτά θα ήθελα να συμπεριλάβεις τα παιχνίδια εξουσίας, την ασάφεια των αρμοδιοτήτων, τα προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα, την διαφορά στις νοητικές ικανότητες μεταξύ των συναδέλφων, την ευθυνοφοβία, τον χαφιεδισμό, τις κρυφές επιδιώξεις και φιλοδοξίες, την ευνοιοκρατία και γενικά όλα όσα συντελούν στην διαμόρφωση κακών διαπροσωπικών σχέσεων μέσα στον εργασιακό χώρο.O πόλεμος, αγαπητέ φίλε , μαίνεται παντού όπου οι άνθρωποι συγκροτούν κοινότητες. Έναν τέτοιο πόλεμο ζούμε και μέσα στους κόλπους της εκπαιδευτικής κοινότητας. Είναι παρασκηνιακός και αθέατος. Μπορεί να λυπάμαι για την συμπεριφορά μερικών συναδέλφων αλλά εξίσου χαίρομαι και τιμάω αυτούς που δίνονται ολόψυχα στην μόρφωση των παιδιών. Αυτούς έχω σαν παράδειγμα και από αυτούς αντλώ δύναμη για να προχωρώ και να βελτιώνομαι σαν εκπαιδευτικός. Η δουλειά μου δεν είναι να καταγγέλλω συναδέλφους για την απραξία τους αλλά να γίνομαι συνέχεια καλύτερος. Αυτή είναι η μοναδική κριτική που θα μπορούσα να ασκήσω εμμέσως στα «έργα και τις ημέρες» των άλλων εκπαιδευτικών. Θέλω να σου πω ,δηλαδή, πως δεν περιλαμβάνεται στα καθήκοντα μου ο έλεγχος των παιδαγωγικών γνώσεων και της διδακτικής ικανότητας των συναδέλφων μου. Αυτό ανήκει στις αρμοδιότητες του σχολικού συμβούλου και είναι κάτι που πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς εκείνοι που υποκαθιστούν σχολικούς συμβούλους και προϊσταμένους και στήνουν τα δικά τους δικαστήρια έξω από τις αυλές των σχολείων. Τουλάχιστον, εσύ, δείξε πως εκτός από τον θεσμό του επιθεωρητή της Δημόσιας Διοίκησης εμπιστεύεσαι και τον θεσμό του σχολικού συμβούλου και προϊσταμένου…

Ελπίζω να απάντησα στις ερωτήσεις σου. Έθεσες και ένα άλλο θέμα που θα στο απαντήσω σύντομα.
_________________

Τετάρτη, Ιουνίου 13, 2007

ΔΙΑΛΟΓΟΣ!(2)

Το πρώτο και βασικό σου επιχείρημα μιλάει για την «σήψη και τη σαπίλα που χαρακτηρίζει το δημόσιο τομέα». Ξεκινάς με μια προκατασκευασμένη αντίληψη και ,μάλλον, αναζητάς να βρεις γεγονότα που επιβεβαιώνουν αυτήν την αντίληψη. Επισυνάπτεις κάποιες προσωπικές σου εμπειρίες από την δυσλειτουργία του δημόσιου τομέα και την επόμενη φορά είμαι σίγουρος πως θα επικαλεστείς τα κρούσματα διαφθοράς που βλέπουν το φως της δημοσιότητας! Πρέπει να αποδεχτείς πως έχεις δημιουργήσει ένα μέρος της πραγματικότητας αλλά όχι ολόκληρη την πραγματικότητα. Απόφαση σου είναι να βλέπεις το δυσάρεστο κομμάτι αυτής της πραγματικότητας. Φροντίζεις να διογκώνεις τόσο πολύ την ασχήμια και φτάνεις στο σημείο να μιλάς για ολοκληρωτική παρακμή .Εγώ πάλι είμαι πιο συγκρατημένος. Επιλέγω να έχω τα μάτια μου ανοιχτά τόσο στην ασχήμια όσο και στην ομορφιά. θεωρώ πως αυτές οι δύο καταστάσεις συνυπάρχουν. Δεν ωραιοποιώ τίποτα αλλά και δεν αφήνω να με κυριεύσει η αγανάκτηση που βιώνω με την συμπεριφορά κάποιων υπαλλήλων. Σε πληροφορώ πως αρκετές φορές μέσα στην αγανάκτηση μου καταφέρνω να διακρίνω υπαλλήλους που εργάζονται με ευσυνειδησία και με διάθεση να εξυπηρετήσουν. Τότε καταλαβαίνω πως δεν είναι όλοι ί δ ι ο ι! Ναι, πληρώνονται ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως για να μας εξυπηρετούν. Είσαι σίγουρος, όμως, πως αυτό είναι αρκετό για να κάνουν όλοι αυτοί σωστά τη δουλειά τους; Στην πράξη αποδεικνύεται πως δεν ισχύει αυτό. Και μην φανταστείς πως αυτά συμβαίνουν μόνο στον δημόσιο τομέα. Για ρίξε μια ματιά και στον ιδιωτικό τομέα που δεν είναι και τόσο αγγελικά πλασμένος. Εκεί είσαι σίγουρος πως πληρώνοντας θα μείνεις ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες που θα σου παρέχουν; Θα μου επιτρέψεις να αμφιβάλλω! Η αισχροκέρδεια κάνει θραύση και οι καταγγελίες για κακή ποιότητα υπηρεσιών πέφτουν σωρηδόν! Θα μου αντιτείνεις πως στον ιδιωτικό τομέα έχω την δυνατότητα να διαλέγω αυτούς που μου προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες. Δεκτό, αλλά θα πρέπει να πληρώσω κάτι παραπάνω! Έτσι δεν είναι; Και αφού σε βλέπω να μου κουνάς καταφατικά το κεφάλι θα σου ζητήσω να αναρωτηθείς για τις συνθήκες εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα ενός φίλου μου που βοήθησε τα μέγιστα για να στηθεί μια επιχείρηση. Όταν η επιχείρηση έγινε χάρμα οφθαλμών για τους πελάτες ο φίλος μου έλαβε την απόλυση. Αυτός είχε δώσει τον καλύτερο του εαυτό και ο εργοδότης του το ανταπέδωσε… αναλόγως! Και ρωτάω:Αυτή είναι η μοίρα ενός εργαζόμενου που δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα; Αυτήν την μοίρα ονειρεύεσαι και για τους εκπαιδευτικούς που δουλεύουν στο δημόσιο; Τους θέλεις να ζουν κάτω από ένα καθεστώς πίεσης; Τους θέλεις να συμμορφώνονται σε απαιτήσεις που δεν έχουν καμιά σχέση με τον τρόπο άσκησης του επαγγέλματος τους; Αλήθεια με πόση πίεση συμβιβάζεσαι; Αν ο εκπαιδευτικός δεν συμμορφώνεται, να απολύεται; Πες μας, θέλεις να δεις τον εκπαιδευτικό να γίνεται ένα άβουλο πλάσμα που θα ζει με τον φόβο της απόλυσης; Πάρε ξεκάθαρη θέση σε αυτό που ρωτάω. Αλήθεια, όταν μιλάς για ΤΙΜΩΡΙΑ στο χώρο της εκπαίδευσης τι εννοείς πραγματικά; Υπάρχει κανείς εκπαιδευτικός που δεν προσβάλλεται από την αντιεπαγγελματική και αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά ενός συναδέλφου; Υπάρχει κανείς που θα δεχόταν την σπίλωση του κλάδου των εκπαιδευτικών χωρίς να αντιδράσει; Νομίζω πως όχι! Οι αντιδράσεις όλων αυτών που εργάζονται στην εκπαίδευση είναι μορφές έμμεσης αποδοκιμασίας προς το πρόσωπο ενός συναδέλφου που παρεκτρέπεται. Οι αντιδράσεις και οι παραινέσεις μας προς συμμόρφωση είναι πολύ πιο ουσιαστικές από τις παραδειγματικές τιμωρίες που γίνονται περισσότερο για το θεαθήναι, εκτονώνουν το δημόσιο αίσθημα αλλά δεν προχωρούν παραπέρα.

Με κάθε σεβασμό στην ανάπτυξη των συλλογισμών σου
!

Τρίτη, Ιουνίου 12, 2007

ΔΙΑΛΟΓΟΣ!(1)

Θα συνεχίσω με μερικά κείμενα που προέκυψαν, πριν καιρό, για τις ανάγκες του διαλόγου πάνω σε ζητήματα εκπαιδευτικής φύσης:

Μιλάς για τις οικονομικές απαιτήσεις των εκπαιδευτικών και τις βρίσκεις απαράδεκτες! Ακόμα μας λες πως το δημόσιο βιώνει οριακές καταστάσεις και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα δίκαια(αυτή είναι δικιά μου λέξη και δεν θα την χρεώσω σε εσένα!) αιτήματα του κλάδου μου. Οι επιθέσεις σου είναι ένα σταθερό μοτίβο μέσα από τα λόγια σου. Διαρκώς μας μιλάς για τα χρήματα που δίνεις για να μας «συντηρήσεις» και επαναλαμβάνεις, για να το εμπεδώσουμε καλύτερα, πως αυτά είναι λεφτά σε τρύπιο κουμπαρά. Φέρεσαι απρεπώς διότι ακυρώνεις την προσφορά πολλών εργαζομένων στον κλάδο των εκπαιδευτικών. Με συνοπτικές διαδικασίες τους αξιολογείς ως ανεπαρκείς και χρησιμοποιείς την αξιολόγηση όχι ως μια απλή λέξη αλλά σαν μια κυρίαρχη ιδεολογία κάτω από την οποία πρέπει όλοι εμείς να υποταχτούμε και να σκύψουμε το κεφάλι. Βγάζεις αυθαίρετα το συμπέρασμα πως αποφεύγουμε την αξιολόγηση επειδή είμαστε ανίκανοι να ασκήσουμε το διδακτικό μας έργο και φοβόμαστε, συνεπώς, τις κρίσεις. Το ορθό θα ήταν να μας ρωτήσεις για τους ενδοιασμούς και τους προβληματισμούς μας πάνω στον τρόπο της αξιολόγησης. Αν ήσουν λιγάκι καλοπροαίρετος θα πάλευες και εσύ μαζί μας για την θέσπιση όρων που θα διασφαλίζουν την αξιοπιστία της αξιολόγησης. Και μπαίνω στον πειρασμό να ρωτήσω:Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί πως το σώμα των αξιολογητών θα συγκροτείται από ανθρώπους που θα γνωρίζουν καλά το γνωστικό τους αντικείμενο; Ποιος μπορεί να μας βεβαιώσει για την αξιοκρατία της επιλογής των αξιολογητών; Μπορεί κάποιος να μας πείσει πως αυτά τα άτομα δεν θα επιλεγούν με κομματικά κριτήρια; Ποιος μπορεί να μας εξασφαλίσει πως αυτοί που θα αναλάβουν το έργο της αξιολόγησης δεν θα μετατραπούν σε φόβητρα που θα εκμεταλλεύονται την εξουσία τους; Ξέρεις ,παρεμπιπτόντως, πως η εξουσία είναι γλυκιά και αποδεικνύεται πως στην ιστορία του ανθρώπου λίγοι ήταν αυτοί που μπόρεσαν να την διαχειριστούν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Πες μου άραγε τι θα συμβεί σε περιπτώσεις που οι αξιολογητές επιχειρούν να συντρίψουν την διαφορετική προσέγγιση που θα είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη; Θα δίνεται η δυνατότητα σε έναν εκπαιδευτικό να έρθει σε σύγκρουση και να υπερασπιστεί τις απόψεις του χωρίς να κινδυνεύει από μια κακή αξιολόγηση; Και τι θα μπορούσε να συμβεί με εκείνη την κατηγορία των εκπαιδευτικών που αγαπάει τους πειραματισμούς και τις καινοτομίες; Αυτές οι καινοτομίες, όπως ίσως καταλαβαίνεις, δεν συμβαδίζουν πάντα με την επίσημη εκπαιδευτική γραμμή. Τις περισσότερες φορές παρεκκλίνουν από αυτήν και ο εκπαιδευτικός πρέπει να έχει την παιδαγωγική ελευθερία για να εφαρμόζει όλα αυτά που νομίζει ως σωστά. Εσύ είσαι σίγουρος πως το σώμα των αξιολογητών θα επιδέχεται τον παιδαγωγικό διάλογο και δεν θα αποφασίζει με δικά του αμφίβολα κριτήρια για την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου; Αγαπητέ οι εκπαιδευτικοί δεν φοβούνται την αξιολόγηση. Αυτό που φοβούνται είναι πως η γνώμη τους πάνω σε σοβαρά ζητήματα της εργασίας τους περιθωριοποιείται. Βλέπουν καθαρά πως η Πολιτεία(αυτή η λέξη δεν ταυτίζεται μόνο με την κυβέρνηση) δεν είναι διατεθειμένη να ακούσει για τα χρόνια προβλήματα των σχολείων. Η υλικοτεχνική υποδομή, το στεγαστικό πρόβλημα, η αισθητική των σχολείων, το έμψυχο δυναμικό, τα προβλήματα της ειδικής αγωγής, η φθίνουσα πορεία της χρηματοδότησης είναι άλυτες καταστάσεις που παραμένουν κάτω από την σκιά των βιαστικών μεταρρυθμίσεων. Η Πολιτεία αρνείται τον ουσιαστικό διάλογο και προσπαθεί να επιβάλλει την δικιά της άποψη αγνοώντας πως το εκπαιδευτικό σύστημα, όπως και κάθε σύστημα, διαθέτει τις δικές του δυνάμεις αυτοκάθαρσης. Αν η πολιτεία μας σέβονταν θα έπρεπε να μας δώσει την δυνατότητα να καθορίσουμε εμείς τους όρους της αξιολόγησης. Εμείς που ζούμε καθημερινά τα προβλήματα και τις δυσκολίες της δουλειάς θα πρέπει να συμμετέχουμε στην διαμόρφωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε όλα τα στάδια της ,συμπεριλαμβανομένης και της αξιολόγησης. Και σε ρωτώ:Είναι περισσότερο έγκυρες και φερέγγυες οι προτάσεις που διατυπώνουν οι γραφειοκράτες από τα γραφεία τους; Πόσο αξιόπιστος είναι ο σχεδιασμός πάνω στην φιλοσοφία και την δομή του εκπαιδευτικού συστήματος; Απάντησε μου σε αυτό και δείξε μας εμπιστοσύνη. Δεν γίνονται όλα για τα χρήματα. Δεν είμαστε συντεχνίες αλλά διεκδικούμε το δικαίωμα μας να κάνουμε καλύτερα την εργασία μας. Αν στην ζωή σου «συναντήθηκες» με ασυνείδητους εκπαιδευτικούς(στους 170.000 υπάρχουν και αυτοί) έχεις κάθε δικαίωμα να καυτηριάζεις την στάση τους αλλά έχεις και υποχρέωση να τιμάς όλους τους άλλους που παλεύουν να μορφώσουν τα παιδιά του κόσμου. Πρόσεξε! Μην γίνεσαι συμβατός με το «πνεύμα» της εποχής που είναι γεμάτο από υπεραπλουστεύσεις, καταγγελτικά λόγια και ανόητες γενικεύσεις. Αυτό το πνεύμα μας βάζει όλους στο ίδιο καζάνι.Αυτό το πνεύμα λέει πως ό λ ο ι οι εκπαιδευτικοί είναι τεμπέληδες και αμόρφωτοι, δεν διαβάζουν και δεν δείχνουν την απαιτούμενη ευαισθησία.Επίσης είναι αδιάφοροι και έχουν δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Εσύ ξέφυγε από την μόδα της εποχής! Μίλησε για αυτούς που αγωνίζονται να βελτιώσουν τις συνθήκες στο χώρο της εκπαίδευσης και προσπάθησε να αναδείξεις την ωραία και ευγενική προσπάθεια. Ζήτησε πολλά από τους παιδαγωγούς αλλά μην τα ζητάς όλα! Μην έχεις υπέρμετρες προσδοκίες από αυτούς. Ο άνθρωπος της εποχής μας, σε όποιο επαγγελματικό χώρο και αν εργάζεται, περνάει μια βαθιά κρίση. Κυρίως κατάλαβε γιατί φωνάζουμε και ποιες είναι οι ενστάσεις μας! Αντιστεκόμαστε σε μια Οικονομία που τείνει να αλλοιώσει τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της Παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο(σου θυμίζω πως το όραμα για μια Ελλάδα που θα μπορούσε να αποτελέσει το κέντρο των ανθρωπιστικών σπουδών είναι παλιό).Δεν θέλουμε τα σχολεία να εξισωθούν με μικρές επιχειρήσεις! Δεν θέλουμε να συναινούμε στην απαξία της έννοιας του ανθρώπου. Μήπως θέλεις να μην αντιδρούμε σε όλα αυτά; Θα σου άρεσε να βλέπεις εκπαιδευτικούς λειτουργούς που να μην έχουν κριτική σκέψη; Νομίζω πως όχι! Σταμάτα, λοιπόν, να βλέπεις πίσω από κάθε μας αντίδραση συντεχνιακά συμφέροντα και εκπαιδευτικούς που ζητάνε χρήματα για να κοροϊδεύουν την κοινωνία(Ξέρω πως σου αρέσει αυτή η έκφραση!).Σκέψου όμως και δες και κάποια άλλα γεγονότα που θα σε βοηθήσουν να κάνεις μια καλύτερη ανάλυση της σημερινής πραγματικότητας. Ο Υπουργός της Οικονομίας από την αρχή της θητείας του μείωσε τους φορολογικούς συντελεστές επί των κερδών των επιχειρήσεων κατά 10%(άρθρο της Κάκης Μπαλή στον κυριακ.Αγγελιοφόρο).Με αυτήν την πράξη θέλησε να δώσει κίνητρα στους επιχειρηματίες για να κάνουν επενδύσεις και να δημιουργήσουν καινούριες θέσεις εργασίας. Με βάση τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας οι εταιρείες που επωφελήθηκαν δεν προσέλαβαν ανέργους αλλά κοίταξαν την προσωπική τους ευημερία. Και σε ρωτάω:Γιατί το κράτος θα πρέπει να επιδοτεί τις επιχειρήσεις και να προσφέρει κίνητρα για την ανάπτυξη τους; Γιατί πρέπει να υπάρχει κρατική μέριμνα για τις υπηρεσίες της κοινωνικής πρόνοιας; Γιατί πρέπει να χαρίζονται τα χρέη των ανώνυμων ποδοσφαιρικών εταιρειών και γιατί πρέπει να χρυσοπληρώνουμε αθλητές που δόξασαν την χώρα μας; Ποιος λέει πως πρέπει να μισθοδοτείται το ιερατείο; Γιατί η αυτοδύναμη ,από οικονομική άποψη, Εκκλησία θα πρέπει να δεσμεύει μεγάλα ποσά από τα κοινοτικά κονδύλια; Γιατί πρέπει να επιδοτούνται τα κόμματα της βουλής για να διεξάγουν τον εκλογικό τους αγώνα; Ποιος λέει πως πρέπει να δίνουμε σύνταξη στους κουρασμένους ηλικιωμένους; Είναι νόμιμο και ηθικά αποδεκτό να αποζημιώνονται οι αγρότες για τις ζημιές στην παραγωγή τους; Και γιατί πρέπει να παίρνουν λεφτά από τον κουμπαρά του κράτους οι πολύτεκνοι; Και γιατί να πληρώνει ο έλληνας φορολογούμενος για την καλή λειτουργία των Νοσοκομείων ;Γιατί να αμείβει τους γιατρούς και τους νοσηλευτές; Γιατί να πράττει παρομοίως στους αστυνομικούς υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια του; Γιατί υπάρχουν υψηλόβαθμα στελέχη που αμείβονται με παχουλότατους μισθούς; Γιατί δεν μειώνεται ο αριθμός των μελών του Κοινοβουλίου; Και γιατί θα πρέπει να προσληφθούν 4.500 αγροφύλακες; Η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα που γίνεται;…Θα μπορούσα, φίλε, να μακρηγορήσω και να σου αναφέρω πολλές καταστάσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου στις οποίες υπάρχει η παρουσία της κρατικής μέριμνας με την μορφή των επιχορηγήσεων και της κανονικής μισθοδοσίας. Σε μερικές από τις περιπτώσεις που ανέφερα η στάση της Πολιτείας είναι προκλητική και σκανδαλώδης! Θεωρητικά μας μιλάει για ελλείμματα και ταμειακά αδιέξοδα αλλά στην πράξη τι μας δείχνει;

Εν ολίγοις θέλω να σου πω ότι όλοι πληρώνουμε και πληρωνόμαστε από το κράτος. Είμαστε σε μια συνεχή δοσοληψία με αυτό! Αν ο κουμπαράς είναι τρύπιος είναι γιατί οι κουμπάροι της πολιτικής και οικονομικής ζωής είναι η πιο σταθερή και διαχρονική αξία στον πλανήτη Ελλάδα…

Κυριακή, Ιουνίου 10, 2007

ΠΥΤΖΑΜΑ ΠΑΡΤΙ!

Διάβαζα προχτές στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» πως ένας διευθυντής σχολείου στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας δυσανασχέτησε για την εμφάνιση που είχαν οι μητέρες καθώς πήγαιναν τα παιδιά τους στο σχολείο. Αρκετές από αυτές φορούσαν νυχτικιές! Το ίδιο συνέβαινε και τα μεσημέρια που πήγαιναν για να παραλάβουν τα παιδιά τους. Αυτό το γεγονός ο διευθυντής το θεώρησε προσβλητικό και για αυτό συνέταξε μια επιστολή διαμαρτυρίας που την απέστειλε σε όλους τους γονείς. Φαντάζομαι πως μέσα από την επιστολή αυτή θα προέτρεπε τις μητέρες να μην πηγαίνουν με τις νυχτικιές τους και να επιδεικνύουν περισσότερο σεβασμό στο θεσμό του σχολείου. Ακόμα, θα τις υπενθύμιζε πως αποτελούν πρότυπα συμπεριφοράς για τα παιδιά τους! Δεν ξέρω τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες συμβαίνουν όλα αυτά, αλλά υποψιάζομαι μια ομαδική μορφή διαμαρτυρίας από πλευράς των μητέρων προς τον διευθυντή. Διαφορετικά δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί οι μητέρες δεν μπορούν να κάνουν διάκριση του προσωπικού χώρου του σπιτιού τους με τον δημόσιο χώρο του σχολείου! Πάντως, αυτό που κυρίως θα ήθελα να σχολιάσω είναι ο τρόπος που επιλέγει ο διευθυντής να επικοινωνήσει με τους γονείς. Διαλέγει την επιστολογραφία κι έτσι απαλλάσσεται από την δύσκολη θέση να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του μπροστά σε μια συγκέντρωση γονέων. Εγώ θα προτιμούσα μια τέτοια συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο για να κατανοήσω τα ακριβή αίτια των ενδυματολογικών προτιμήσεων από τις μητέρες! Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να αναπτυχθεί ένας διάλογος με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός.


Την επόμενη φορά που θα μας απασχολήσει ένα παρόμοιο περιστατικό, ίσως να μιλάμε για μητέρες που φέρνουν τα παιδιά τους στο σχολείο φορώντας μόνο τα εσώρουχά τους! Καθόλου απίθανο αν σκεφτεί κανείς την όλο και μεγαλύτερη τάση των ανθρώπων, στη σημερινή εποχή, να ξεβρακώνονται…

ΑΥΤΟΜΑΤΕΣ ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ!

(Επειδή οι επιχειρηματίες, οι τραπεζίτες και η εκκλησία για την οποία μίλησα σε προηγούμενο post , ασκούν πολιτική και θέλουν να καθορίσουν το μέλλον της Παιδείας μας).

Το επιχειρηματικό σχέδιο της συγκεκριμένης τράπεζας μπορεί να θεωρείται επιτυχημένο. Το 2006 τα κέρδη έφτασαν στο ποσό των 626 εκατ. ευρώ(εφημερίδα Ισοτιμία). Για τη χρονιά που διανύουμε υπολογίζεται πως τα κέρδη θα αγγίξουν τα 900 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2010 προβλέπεται πως θα ξεπεράσουν το ένα δισεκατομμύριο(1,35 δις ευρώ).Η παροχή στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων και η αξία των μετοχών, βοηθούν αυτήν την τράπεζα να αναδειχτεί σε μια σταθερή δύναμη στους χρηματοοικονομικούς κύκλους. Με τον αέρα του επιτυχημένου η τράπεζα αυτή “σφιχταγκαλιάζει” την Εκπαίδευση. Τα στελέχη της αναφέρουν στο τριμηνιαίο οικονομικό δελτίο πως στη χώρα μας δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός εξαιτίας της αυξημένης κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, πράγμα που επηρεάζει τη διαμόρφωση τιμών αλλά και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και προϊόντων. Αναφέρουν ακόμη πως η άμιλλα μεταξύ των στελεχών για την επίτευξη υψηλότερων επιδόσεων είναι ανύπαρκτη ,ενώ παρατηρούν έλλειψη κινήτρων αλλά και κυρώσεων σε αυτούς που με την εργασία τους πλήττουν αρνητικά την επιχείρηση στην οποία δουλεύουν. Ως εδώ καλά!Η Τράπεζα έχει κάθε έννομο συμφέρον να διατυπώνει απόψεις για κέρδη και ζημίες , για υπηρεσίες και επιχειρηματικά μοντέλα, για περισσότερο ανταγωνισμό. Αυτό είναι κατανοητό και κανείς δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Τα στελέχη της τράπεζας ,όμως, δεν μένουν εκεί. Ασκούν κριτική στην λειτουργία των Πανεπιστημίων της χώρας και αναφέρουν πως το μονοπώλιο του δημόσιου χαρακτήρα τα έχει οδηγήσει στην υπονόμευση του “δικαιώματος στην γνώση”(εφημ.Αγγελιοφόρος-Δέσποινα Ιωαννίδου-Γιώργος Μητράκης) . Θεωρούν πως στην Υγεία και την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ο ανταγωνισμός είναι ανύπαρκτος ή υποτυπώδης εξαιτίας του κρατικού παρεμβατισμού. Ο ανταγωνισμός,συνεχίζουν, παραβιάζεται γιατί ασκείται από κρατικές μονάδες που προσφέρουν υπηρεσίες δωρεάν. Οι κρατικές επιχειρήσεις δεν διακρίνονται για την επιχειρηματικότητα τους. Τα ελλείμματα τους καλύπτονται από τον προϋπολογισμό του κράτους. Τα στελέχη της συγκεκριμένης τράπεζας, πάντως, δεν μπορούν να μην παραδεχτούν πως οι υπηρεσίες είναι υποβαθμισμένες λόγω της υποχρηματοδότησης.
Ξέρω πως οι τράπεζες διαθέτουν κοφτερά δόντια. Τώρα μαθαίνω πως έχουν και μεγάλη γλώσσα! Μήπως πρέπει η Δ.Ο.Ε να συμμαζέψει λίγο αυτή τη γλώσσα;

Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007

Ο ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ!

(Ο Θωμάς Κοροβίνης στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου με τον συνομιλητή Γιώργο Σκαμπαρδώνη, στην τιμητική εκδήλωση για τον Πάνο Γεραμάνη).

(Τιμητική εκδήλωση Σχολείου της Τούμπας ,στο Βαφοπούλειο, για την Διδώ Σωτηρίου)

Ο θωμάς Κοροβίνης παίρνει τον λόγο και δεν μακρηγορεί για την Διδώ Σωτηρίου. Την πρωτογνωρίζει πριν 17 περίπου χρόνια. Αυτή είναι καλά στην υγεία της και τον εντυπωσιάζει με την πνευματική της διαύγεια. Επικοινωνεί μαζί της ,κυρίως, διαμέσου της αλληλογραφίας και του τηλεφώνου. Σε γιορτές ο Θωμάς Κοροβίνης λιγοψυχεί και νιώθει μελαγχολικά! Η εξομολόγηση αυτής της συναισθηματικής κατάστασης κάνει τη Διδώ Σωτηρίου να του βάζει τις φωνές. Η ίδια έχει περάσει πολλά στη ζωή της και δεν της επιτρέπεται να το βάζει κάτω! Η ζωή είναι αγώνας και η Διδώ Σωτηρίου με την δημόσια στάση της το αποδεικνύει έμπρακτα! Το 1993 τα αλλεπάλληλα εγκεφαλικά την δυσκολεύουν στην μαχητική υπεράσπιση των θέσεων της. Η επικοινωνία μαζί της δυσχεραίνει! Το 1993 ξεσπάει ο πόλεμος στο Κουβέιτ. Ο Θωμάς Κοροβίνης της τηλεφωνεί για να μάθει για την πορεία της υγείας της. Αυτή του απαντάει πως είναι καλά. Και καλά να μην ήταν αυτό που την ενδιέφερε, στα αλήθεια, ήταν η ειρήνη και η συναδέλφωση των λαών. Αναρωτιέται που βρίσκονται οι πνευματικές δυνάμεις του τόπου που θα αρθρώσουν τη φωνή τους ενάντια στον πόλεμο. Που είναι οι μεγάλες προσωπικότητες που θα βγουν στους δρόμους και θα ξεσηκώσουν τον κόσμο για μια θαρραλέα καταδίκη του πολέμου. Ο Κοροβίνης την συμπεριλαμβάνει στην κατηγορία με τις άλλες εμβληματικές Ελληνίδες, την αδελφή της Έλλη Αλεξίου , τη Μέλπω Αξιώτη, την Λιλή Ζωγράφου. Η Σωτηρίου σηκώνει ψηλά τη σημαία της γυναίκας με την έννοια που αποδίδει και η ποιήτρια Ζωή Καρέλλη στην λέξη «άνθρωπος».


Ο Κοροβίνης ακούει τα παιδιά του Λυκείου Τούμπας που μιλούν βιαστικά στο αφιέρωμα για την Διδώ Σωτηρίου και θυμάται πως η Διδώ ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα που μιλούσε γρήγορα αλλά δεν βιαζόταν. Χρωμάτιζε κάθε λεπτομέρεια των λόγων της και το ίδιο συστήνει ο Κοροβίνης προς τους μαθητές! Τους προτρέπει να φλερτάρουν με το κείμενο, να το κατακτούν και να γίνονται, όσο μπορούν, περισσότερο εκφραστικοί.Η εκφραστικότητα είναι απαραίτητη όταν απευθυνόμαστε προς τους άλλους!Ο Κοροβίνης αντιλαμβάνεται πως αυτό είναι δύσκολο και δεν το καταφέρνουν μεγάλοι άνθρωποι, αλλά ,πολλές φορές, και ηθοποιοί. Σε κάθε περίπτωση ,πάντως, ο Κοροβίνης επισημαίνει πως η βιασύνη καταστρέφει το νόημα ενός κειμένου. Οι ήρωες της Σωτηρίου δεν αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά τη ζωή τους αλλά αντιδρούν. Ο οδηγός τους είναι η ανθρωπιά και η κοινωνική δικαιοσύνη.Η Σωτηρίου άφησε το δικό της στίγμα στην λογοτεχνία.Τα βιβλία της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Όταν είχε επισκεφτεί την Τουρκία ένιωσε από κοντά την ευγνωμοσύνη και την ευγένεια από το υπηρετικό προσωπικό του ξενοδοχείου που διέμενε,τους απλούς πολίτες και τους επισήμους του τουρκικού κράτους. Η Σωτηρίου ,σύμφωνα με τον Κοροβίνη , ήταν αστή που είχε μαρτυρήσει ως άνθρωπος του λαού και για τον λαό! Η πεντάλεπτη ομιλία του συγγραφέα και φιλολόγου ήταν μια εκδήλωση θαυμασμού για την ανθρωπιά και τις λογοτεχνικές ικανότητες της Σωτηρίου .Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με μικρασιάτικα τραγούδια!

(Ο φιλόλογος και συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης-δεύτερος από αριστερά- σε τιμητική εκδήλωση για το Γιώργο Ιωάννου στην ομώνυμη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κάτω Τούμπας).

ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ!

Διάβαζα πριν καιρό πως οι αντίχειρες από τα βρέφη έχουν επιμηκυνθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της μετάλλαξης που έχουν υποστεί τα γονίδια των γονιών από την υπερβολική χρήση των κινητών τηλεφώνων.Οι γονείς γράφουν πολλά μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα και έτσι ο αντίχειρας γίνεται υπερδραστήριος!

Σε λίγα χρόνια από τώρα τα βρέφη που γεννιούνται στα Μαιευτήρια θα κορνάρουν!Έτσι θα αναγγέλουν το χαρμόσυνο γεγονός στους γονείς τους που έχουν διανύσει πάρα πολλά χιλιόμετρα με τα αυτοκίνητα τους και έχουν υποστεί μετάλλαξη.

Προχτές ήταν η παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος.Όλοι εξέφρασαν την αγωνία τους για το μέλλον του πλανήτη αλλά και των επόμενων γενεών που θα αναγκαστούν να ζήσουν πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.Την ίδια στιγμή όλοι πήραν τα ρυπογόνα αυτοκίνητα τους για να πάνε να απολαύσουν(εξοντώσουν!) ό,τι απέμεινε από τη φύση.

Το αυτοκίνητο ενσωματώθηκε και έγινε μέρος του εαυτού μας! Ο καιρός που θα πάψουμε να είμαστε υποκριτές , αργεί.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]

Τετάρτη, Ιουνίου 06, 2007

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ!

Χτες ήταν η παγκόσμια μέρα για το περιβάλλον και 14000 άνθρωποι κάθε ηλικίας καθάρισαν τις ακτές από τα τενεκεδάκια και τα πλαστικά και γυάλινα μπουκάλια.Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα 209 φορέων σε 33 νομούς της χώρας.Οι εθελοντές υποκατέστησαν το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση.Ανάμεσα στον κόσμο που προσφέρθηκε για τον καθαρισμό ήταν και οι μαθητές πολλών σχολείων.Τα παιδιά αναδεικνύουν την ευαισθησία τους και την περιβαλλοντική συνείδηση ενώ οι αρμόδιοι φορείς(αρμόδιοι;τι αστεία λέξη είναι αυτή;Τι υποδηλώνει στη χώρα που ζούμε;) για μια ακόμα φορά εκμεταλλεύονται τη φιλοτιμία και την αγάπη του κόσμου για το περιβάλλον.

Τώρα το καλοκαίρι να μην ξεχάσουμε να βρωμίσουμε τις παραλίες μας!Του χρόνου ο θεός θα μας στείλει ακόμα περισσότερους εθελοντές...

Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑΚΗ ΔΙΕΘΝΗΣ(1956-1972)

Από τους ηγέτες του πρωτοποριακού κινήματος των Καταστασιακών, Γκυ Ντεμπώρ(φωτογραφία δημοσιευμένη στην εφημ. Καθημερινή).


Το βιβλίο «Το ξεπέρασμα της τέχνης» αποτελεί μια ανθολογία κειμένων της Καταστασιακής Διεθνούς. Από τον πρόλογο του βιβλίου που κάνει ο μεταφραστής αυτών των κειμένων, Γιάννης Δ. Ιωαννίδης, μαθαίνουμε πως ο Μάης του ’68 ήταν ουσιαστικά το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης πορείας που είχε ξεκινήσει με τους Καταστασιακούς από το 1956.Και το 1956 υπήρχαν κάποιοι που μιλούσαν για αποσύνθεση της κοινωνίας ,για παντοδυναμία της βιομηχανίας και για ανεπάρκεια της τέχνης να δώσει λύσεις και να βελτιώσει τη ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Μπροστά σε αυτές τις επισημάνσεις υπήρξαν κάποιες ολιγομελείς ομάδες που εξέφρασαν πιο ανοιχτά από τον οποιονδήποτε, την αγωνία για το μέλλον. Ήδη το 1956 έχουμε μια πρώτη συνάντηση των καταστασιακών στην Άλμπα της Ιταλίας. Την επόμενη χρονιά(1957) οι Ραλφ Ράμνευ, Μισέλ Μπερσντάιν, Γκυ Ντεμπώρ, Άσγκερ Γιόρν , Τζουζέππε Πίνοτ-Γκαλλίτσο, Πιέρο Σιμόντο και Έλενα Βερόνο γίνονται τα ιδρυτικά μέλη της Καταστασιακής Διεθνούς! Ανήσυχα και μονίμως εξεγερμένα, τα μέλη της Καταστασιακής Διεθνούς θα επιχειρήσουν με τις ρηξικέλευθες προτάσεις και τους τρόπους δράσης να παρέμβουν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων με αίτημα την ολοκληρωτική απελευθέρωση από τα δεσμά μιας πολυπρόσωπης εξουσίας. Προπαγανδίζουν πως οι άνθρωποι είναι αυτοί που δημιουργούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούνε. Οι Καταστασιακοί διεκδικούν πολιτικό χαρακτήρα για τη σκέψη που διατυπώνουν αλλά και για τις ενέργειες τις οποίες πραγματοποιούν. Ζητούν την "κατάργηση της διαχωρισμένης εξουσίας" και στοχεύουν στον "ποιοτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας». Ενθαρρύνουν το στοχασμό πάνω στην ύπαρξη και διεκδικούν την « ενότητα βιώματος-αναπαράστασης».


Το κίνημα των Καταστασιακών κράτησε μέχρι και το 1972 οπότε και διαλύθηκε οριστικά. Η κρίση και η ρήξη δεν προήλθε από την αντιπαράθεση διαφορετικών τάσεων στο εσωτερικό του κινήματος αλλά από την απουσία ενός θερμού διαλόγου που προκαλεί γόνιμες συγκρούσεις. Οι καταστασιακοί αγαπούν την εξέλιξη που όμως δεν θα μπορούσε να πραγματωθεί κάτω από αυτές τις συνθήκες!


Η Καταστασιακή Διεθνής αποτελεί ένα από τα πιο συνειδητά επαναστατικά κινήματα που γνώρισε ο κόσμος! Από το 1958 μέχρι το 1969 διακινήθηκαν δώδεκα τεύχη της Επιθεώρησης που αποτέλεσε «τον κυριότερο προπαγανδιστή των ιδεών της ». Αν δεν μακροημέρευσε η Καταστασιακή Διεθνής, αν ηττήθηκε από το θέαμα είναι γιατί «στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την αναγκαιότητα ,γίνεται αναγκαίο το όνειρο. Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας ,που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την επιθυμία της να κοιμηθεί. Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού»(Κοινωνία του θεάματος, Γκυ Ντεμπώρ σε μετάφραση Βασίλη Τομανά).


Οι φύλακες έχουν γνώση !Μην ανησυχείτε, δεν υπάρχει κίνδυνος να διακόψουμε τον ύπνο μας...






Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007

A M N H Σ Ι Α!

Θυμάμαι έναν φίλο μου που είχε επισκεφτεί μαζί με την κοπέλα του τον Πάνο Θεοδωρίδη. Ο Πάνος Θεοδωρίδης έμενε τότε στην Αγροσυκιά. Ο φίλος μου εντυπωσιάστηκε από την ποσότητα των βιβλίων που υπήρχαν μέσα στο σπίτι. Έμειναν αρκετές ώρες να μιλούν και στο τέλος ο φίλος μου αποχώρησε από τη… βιβλιοθήκη του Θεοδωρίδη με μια αγκαλιά βιβλία!

Ο Ουμπέρτο Έκο θυμάμαι πως είχε μετακομίσει σε ένα καινούριο σπίτι επειδή αυτό που εγκατέλειπε είχε φρακάρει από τα πολλά βιβλία. Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ στην εφημερίδα όπου εργάζεται, έγραψε μια επιφυλλίδα μέσα από την οποία δηλώνει πως δεν θα προλάβει να διαβάσει τα βιβλία που έχει στην κατοχή του. Ένας φίλος και καθηγητής στο Α.Π.Θ. έχει μετατρέψει ένα ολόκληρο σπίτι σε βιβλιοθήκη με 8000 βιβλία. Βλέπω και το δικό μου σπίτι και πανικοβάλλομαι! Βιβλία, άρθρα εφημερίδων, δικές μου σημειώσεις, περιοδικά, cd και dvd ,κασέτες και βιντεοκασέτες, όλα περιμένουν κάποια στιγμή για να ασχοληθώ μαζί τους! Αυτή η στιγμή διαρκώς αναβάλλεται γιατί ταυτοχρόνως βγαίνουν στη κυκλοφορία καινούρια βιβλία και άρθρα που επικαλύπτουν το προϋπάρχον υλικό! Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, καταλήγουμε να είμαστε απλοί συλλέκτες πληροφοριών και με εμφανή την ανεπάρκεια να στοχαζόμαστε πάνω σε αυτές τις πληροφορίες.

Στο «Έψιλον» της Ελευθεροτυπίας, ο Κώστας Γιαννακίδης λέει πως σύμφωνα με υπολογισμούς, το 2006 ο κόσμος παρήγαγε συνολικό όγκο πληροφοριών κατά τρία εκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από τα δεδομένα σε όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η εκτίμηση που γίνεται είναι όντως εντυπωσιακή! Η ευχέρεια να αποθηκεύουμε πληροφορίες μέσα στους υπολογιστές, στα κινητά τηλέφωνα, στα cd και τα dvd, στις βιντεοκάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές, οδηγεί σε μια ανεξέλεγκτη ροή πληροφοριών την οποία δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε.

Η βιολογική μας μνήμη παραχωρεί τη θέση της στην ψηφιακή. Όλοι παραπονιόμαστε πως ξεχνάμε! Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα να θυμόμαστε αφού καταχωρούμε όλο και μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών στην ψηφιακή μας μνήμη. Σε λίγο καιρό τα τεχνολογικά μέσα αποθήκευσης των πληροφοριών θα καταλήξουν να είναι τόσο μικροσκοπικά που θα βολεύει να ενσωματώνονται μέσα μας!

Αγάπη μου, συρρίκνωσα τη μνήμη …

Κυριακή, Ιουνίου 03, 2007

Α Γ Α Π Η ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!


Στις φωτογραφίες τα θησαυροφυλάκια μέσα στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.Η επίσημη εκκλησία προπαγανδίζει τις ανθρωπιστικές της πράξεις με τα χρήματα των πιστών.Με" ξένα κόλλυβα κάνει κηδείες".Για διαβάστε και το post του Alterapars http://alterapars.blogspot.com/2007/05/blog-post.html

(Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στις 6 Νοεμβρίου 2006 στην Ελληνική Πύλη Παιδείας)

Η εκκλησία είναι ο καλύτερος επιχειρηματίας στην χώρα που ζούμε. Διαχειρίζεται μια τεράστια περιουσία και γνωρίζει από τις απαρχές της ίδρυσης της, πως το εμπόριο που στήνεται γύρω από την μεταθανάτια αγωνία των ανθρώπων είναι χρυσοφόρο! Φειδωλή και συγκρατημένη στις δωρεές της προς ανθρώπους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, καταφέρνει όχι μόνο να διατηρεί άθικτο το κεφάλαιο της αλλά και να το αυξάνει! Οι απελπισμένοι στη δύση της ζωής τους πληρώνουν όσο, όσο για να εξαγοράσουν την σωτηρία της ψυχής τους.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο χυδαίο από το εμπόριο που οργανώνεται γύρω από την αγωνία της ύπαρξης μας. Αυτό σιγά-σιγά γίνεται αντιληπτό από τον κόσμο. Τα σεξουαλικά σκάνδαλα. οι κακές διαπροσωπικές σχέσεις σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας, οι οικονομικές ατασθαλίες, όλα αυτά είναι γεγονότα που προβληματίζουν τους πιστούς .Η δυσπιστία και η απογοήτευση σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις και τον ρόλο της εκκλησίας είναι έκδηλη στα πρόσωπα τους.

Η εκκλησία βλέπει πως χάνει μέρος από την κοινωνική της ισχύ. Ο πιστός απογοητεύεται και η πελατεία συρρικνώνεται. Στον χώρο της εκπαίδευσης , που αποτελεί βαρόμετρο της επιρροής της, βλέπει να απομονώνεται. Σε μια ύστατη προσπάθεια διατήρησης της επιρροής της επικρίνει το περιεχόμενο των καινούριων βιβλίων των Θρησκευτικών και αντιδρά έντονα στο κατέβασμα της εικόνας του Χριστού από τις σχολικές αίθουσες. Υποστηρίζει φανατικά την συνέχιση της διεξαγωγής των παρελάσεων καθώς και της έπαρσης της σημαίας. Τώρα τελευταία την βλέπουμε να πρωταγωνιστεί σε έναν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων με αφορμή το θέμα της εξομολόγησης στα σχολεία.Πάντως φαίνεται πως σε όλες αυτές τις συγκρούσεις η εκκλησία φεύγει ηττημένη. Το γόητρο της βέβαια μπορεί να πληγώνεται, αλλά αυτή πάντα θα βρίσκει τρόπους για να επανακάμπτει.

Η εκκλησιαστική εξουσία διαπλέκεται με την πολιτική εξουσία. Σε πρόσφατη συνάντηση της ηγεσίας αυτών των εξουσιών, αποφασίστηκε η εκκλησία να καρπωθεί ένα μέρος από τα κοινοτικά κονδύλια. Επίσης είμαι σίγουρος πως σε αυτήν την συνάντηση δόθηκε και το πράσινο φως για την δημιουργία του πρώτου εκκλησιαστικού σχολείου(ήδη υπήρξαν και σχετικά δημοσιεύματα σε εφημερίδες). Αυτό το Σχολείο θα έχει σαν όραμα την διαφύλαξη της παράδοσης και την διαπαιδαγώγηση των νέων παιδιών με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Έπαρση της σημαίας, προσευχές και εξομολογήσεις, παρελάσεις, η εικόνα του Χριστού σε περίοπτη θέση ,ομοιόμορφες στολές, καμιά χρήση κινητών τηλεφώνων, σαφή και ξεκάθαρη απαγόρευση του καπνίσματος και όλα αυτά θα αποτελούν σημάδια πειθαρχίας και συμμόρφωσης προς την παράδοση( Δεν γνωρίζω αν είναι στις προθέσεις του κράτους να χρηματοδοτεί τα εκκλησιαστικά σχολεία με τους ίδιους όρους που αυτό γίνεται στα Δημόσια. Πάντως θα είχε ενδιαφέρον να δούμε αν θα προχωρήσει σε αυτήν την σκανδαλώδη απόφαση).

Το σχολείο της εκκλησίας θα περιλαμβάνει όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και θα έχει λειτουργικά έξοδα. Η εκκλησία δεν διαθέτει τόσα πολλά λεφτά για να το λειτουργήσει δωρεάν(!!!).Με το πρόσχημα του αθέμιτου ανταγωνισμού με τα Ιδιωτικά Σχολεία θα επιβάλλει δίδακτρα που υπολογίζεται πως θα φτάνουν το ποσό των 3000 ευρώ για ολόκληρη την σχολική χρονιά. Αν ο πελάτης-γονέας θέλει κάποιες άλλες υπηρεσίες(μεταφορά με σχολικό λεωφορείο) θα πρέπει να καταβάλλει κάτι παραπάνω.

Η Εκκλησία αναδεικνύει με κάθε επισημότητα το επιχειρηματικό της πνεύμα. Κάνει επένδυση και αναμένει αυτή η επένδυση να είναι κερδοφόρα(σιγά μην αποφασίσει να δωρίσει τις μεγάλες εκτάσεις που έχει στην κατοχή της για την δημιουργία Σχολείων! Ο μηχανισμός που θα δρα στους κόλπους της εκκλησίας με σκοπό την ανακατανομή του πλούτου προς όφελος του κοινωνικού συνόλου θα παραμένει εσαεί ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ!). Η εκκλησία με αυτό της το εγχείρημα θα θέλει να λειτουργήσει υποδειγματικά. Θα θέλει να αποδείξει στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας πως δύναται να υποκαταστήσει τους παιδαγωγούς αυτής της χώρας(ο εκπρόσωπος Τύπου, μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως 'Ανθιμος δηλώνει ατυχώς πως «μέσα στο ρόλο του ιερέως είναι και ο ρόλος του διδασκάλου»!!! Οι επικοινωνιολόγοι του καλά θα κάνουν να τον συμβουλεύουν και να τον αποτρέπουν από τέτοιες δηλώσεις) και να παράγει καλύτερα αποτελέσματα στο «παιδαγωγικό» της έργο. Διατείνεται πως δεν θα λειτουργεί ανταγωνιστικά με τα Δημόσια και Ιδιωτικά Σχολεία. Στην πραγματικότητα αυτό κάνει. Ουσιαστικά με την στάση της επιδιώκει να πάρει την ρεβάνς από την συνεχή πτώση της επιρροής της στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Η πρώτη εκπομπή τηλεοπτικού σήματος έγινε στην Διεθνή Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Το πρώτο εκκλησιαστικό εκπαιδευτήριο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα λέγεται πως θα λειτουργήσει στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης από την επόμενη χρονιά. Στην πρώτη περίπτωση προοδεύουμε και στην δεύτερη οπισθοχωρούμε!

Υ.Γ. Σήμερα Κυριακή υπήρχε μετάδοση της λειτουργίας από : ΕΤ 1, ΕΤ 3,ΤΟΠΙΚΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ,ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.Δεν νομίζετε πως είναι αρκετά τα κανάλια ;



Σάββατο, Ιουνίου 02, 2007

"ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ"!

Η Γκαμπριέλα ήταν από το Παλέρμο. Γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Είχε εγκατασταθεί για δέκα μήνες στην Θεσσαλονίκη και για τις ανάγκες του μεταπτυχιακού της. Εδώ την είχα γνωρίσει. Ήταν συγκροτημένη κοπέλα και είχα πάντα ενδιαφέρουσες συζητήσεις μαζί της. Σε μια από εκείνες τις συζητήσεις την είχα κάνει να θυμώσει πολύ. Κατηγορούσα τους συμπατριώτες της με αφορμή τη βύθιση ενός καραβιού που ήταν γεμάτο με Αλβανούς λαθρομετανάστες(Το θυμάστε το γεγονός;).Εγώ υποστήριζα πως η ιταλική κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για να τους βοηθήσει. Χρέωνα δόλο και πρόθεση στο πνιγμό εκατοντάδων Αλβανών που εγκατέλειπαν μαζικά την χώρα τους. Η Γκαμπριέλα είχε εξοργιστεί. Πίστευε πως οι άνθρωποι πνίγηκαν επειδή βρίσκονταν πάνω σε ένα σαπιοκάραβο .Αρνιόταν να αποδεχτεί πως οι συμπατριώτες της είχαν βουλιάξει σκόπιμα το καράβι. Η συζήτηση δεν είχε προχωρήσει γιατί ο καθένας από εμάς ήταν ανυποχώρητος στην θέση που υποστήριζε. Τα ανακαλώ αυτά στη μνήμη μου με αφορμή ένα παρόμοιο γεγονός. Οι αρχές της Μάλτας, την προηγούμενη εβδομάδα, εντόπισαν λαθρομετανάστες σε ένα μικρό καράβι αλλά δεν έκαναν τίποτα για να τους σώσουν. Άφησαν πολύτιμο χρόνο να χαθεί. Η αδιαφορία, η αναισθησία και η εσκεμμένη καθυστέρηση οδήγησaν 51 ενήλικες και 6 παιδιά να χαθούν στη Μεσόγειο θάλασσα.


Οι επίσημες αρχές της Μάλτας αντιμετώπισαν το θέμα με ωμότητα και κυνισμό. Σκέφτηκαν πως κάθε επιχείρηση διάσωσης είναι δαπανηρή. Κοστίζει, επίσης, η διαμονή, η φροντίδα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους διασωθέντες. Για οικονομικούς λόγους δεν συμφέρει στο κράτος να σωθούν οι λαθρομετανάστες. Αυτή ακριβώς η κυρίαρχη ιδεολογία απενοχοποιεί τους υπεύθυνους που τώρα δεν θα βλέπουν εφιάλτες στα όνειρα τους.


Ο υγρός τάφος της Μεσογείου μπορεί να μας πει πολλά για τον

Ξ Ε Φ Τ Ι Λ Ι Σ Μ Ε Ν Ο πολιτισμό μας…







Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2007

ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ , 1977-2007