Κυριακή, Ιουνίου 29, 2008

ΤΑ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΕΝΟΣ ΤΕΛΙΚΟΥ

video

Οπαδοί του Άρη υποδέχονται την ομάδα τους με τόνους χαρτιού και με κορδέλες σ' ένα από τα τελευταία ματς στο γήπεδο "Κλεάνθης Βικελίδης". Το θέαμα μπορεί να είναι εντυπωσιακό αλλά το χαρτί που ξοδεύεται είναι πολύ.Τα τραγούδια και οι ιαχές είναι αρκετά από μόνα τους για να δώσουν ένα ιδιαίτερο χρώμα στην κερκίδα! Ήδη, οι Αρειανοί έχουν προκριθεί για τον τελικό κυπέλλου Ελλάδας που θα γίνει στο Καυταντζόγλειο Στάδιο στις 17/5/ 2008. Ο αντίπαλος του Άρη είναι ο Ολυμπιακός. Η ομάδα παίζει καλό ποδόσφαιρο.Το παιχνίδι θα γίνει στη Θεσσαλονίκη και αυτός είναι ένα επιπλέον λόγος για να ελπίζουν οι οπαδοί του Άρη στην κατάκτηση του κυπέλλου.

video

Οι οπαδοί του Άρη φωνάζουν στις κερκίδες και ζητούν το κύπελλο από τους παίκτες του Άρη. Η τελευταία φορά που ο Άρης κατακτά το κύπελλο είναι το 1970 σε ματς με τον Πάοκ. Τριάντα οχτώ χρόνια αναμονής είναι πολλά. Τα εισιτήρια του τελικού γίνονται ανάρπαστα. Πρώτοι παίρνουν εισιτήρια οι οπαδοί που πήραν από την αρχή της χρονιάς εισιτήρια διαρκείας. Αυτοί θεωρούνται οι πιο πιστοί και φανατικοί. Πρώτα εξυπηρετούνται αυτοί και έπειτα όλοι οι υπόλοιποι. Πολλοί Αρειανοί καταφέρνουν να πάρουν εισιτήρια που στέλνει ο Ολυμπιακός για τις ανάγκες των οπαδών του στη Βόρεια Ελλάδα. Επικρατεί ένας παροξυσμός. Αρκετοί Αρειανοί έρχονται από το εξωτερικό για να δουν τον τελικό. Οι ανάγκες σε εισιτήρια δεν μπορούν να καλυφθούν. Η Αστυνομία για λόγους ασφαλείας περιορίζει τον αριθμό των εισιτηρίων που εκδίδονται. Αρκετοί μένουν παραπονεμένοι που θα αναγκαστούν να δουν τον τελικό από την τηλεόραση. Άλλοι δηλώνουν την αποφασιστικότητά τους. Θα μπουκάρουν μέσα στο γήπεδο χωρίς να είναι κάτοχοι εισιτηρίου (Όπως φάνηκε στον τελικό, υπήρξαν οπαδοί του Άρη που συγκρούστηκαν με την Αστυνομία και μπήκαν στο γήπεδο χωρίς εισιτήρια).

Οι μέρες πλησιάζουν και όλοι ζουν για τη στιγμή που θα ξεκινήσει ο τελικός.

video

Είναι Παρασκευή βράδυ 16/5/2008. Η αυριανή μέρα είναι σημαντική για τους οπαδούς του Άρη. Σε λίγες ώρες η αγαπημένη τους ομάδα θα διεκδικήσει το κύπελλο από την ομάδα του Ολυμπιακού. Αυτές τις ώρες ελάχιστοι οπαδοί του Άρη μπορούν να κοιμηθούν. Στο βίντεο βλέπετε κάποιους απ' αυτούς να χορεύουν, να τραγουδούν και να πίνουν. Όλα δείχνουν μια γιορτή. Ανάλογες καταστάσεις συμβαίνουν και σ' όλες τις πόλεις της Μακεδονίας που υπάρχουν Αρειανοί.

video

Όλο το βράδυ οι οπαδοί τραγουδούν και πίνουν. Όλος ο κόσμος τριγυρνά στην πόλη. Οι ώρες περνούν αργά. Το βράδυ του Σαββάτου βρίσκει τους Αρειανούς να αποχωρούν από το Καυταντζόγλειο με σκυμμένα κεφάλια. Για μια ακόμα φορά η ομάδα τους δεν θα κατάφερνε να τους χαρίσει το κύπελλο...

Υ.Γ. Την ημέρα του τελικού τα μέτρα ασφαλείας είναι πρωτοφανή! Ελικόπτερο πετάει και ελέγχει τις κινήσεις των οπαδών. Αρκετές διμοιρίες των ΜΑΤ έρχονται και από άλλα μέρη της Ελλάδας για ενίσχυση. Έχει αρκετή ζέστη και μια ομάδα αστυνομικών με πολιτικά κάθεται κάτω από τον ίσκιο ενός δέντρου. Ο επικεφαλής της ομάδας κρατάει κάτι χαρτιά. Εκ των υστέρων υποθέτω πως πρέπει να είναι τα πλάνα για το σχέδιο δράσης. Οι αστυνομικοί με τα πολιτικά φορούν ξεβαμένα τζιν και μερικοί έχουν σκουλαρίκια και κοτσίδες. Ο επικεφαλής τούς δίνει διαταγή να πάνε κοντά σε μια μεγάλη ομάδα οπαδών του Άρη.Τούς ζητάει να ελέγξουν διακριτικά αν έχουν εισιτήρια. Ο ανώτερος παίρνει μαζί του έναν άλλον συνάδελφο και κατευθύνονται προς το συγκεκριμένο μέρος. Ξαφνικά, διαπιστώνει πως οι άνδρες του δεν εκτελούν την εντολή που τους έχει δώσει. Νιώθει εκνευρισμένος που τους βλέπει να πηγαίνουν αλλού. Τη συνέχεια δεν την γνωρίζω!!!

Παρασκευή, Ιουνίου 27, 2008

ΑΝΤΙΛΥΣΣΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ





video


Ίδια ερεθίσματα, πανομοιότυπες αντιδράσεις και ομοιόμορφες πόλεις. Με ενοχλεί που η Θεσσαλονίκη έχει γεμίσει σκυλομάγαζα που νομίζουν πως παράγουν και πολιτιστικό έργο! Αγαπώ την punk-rock μουσική και χαίρομαι να βλέπω νέα παιδιά να παρεκλίνουν από μουσικές που προωθούνται για μαζική κατανάλωση. Αυτά τα παιδιά ακολουθούν μια πιο μοναχική πορεία που είναι, όμως, πολύ πιο ενδιαφέρουσα απ' τη δική μας. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μάθει να μην ψάχνουμε. Ακούμε μόνο αυτά που μας σερβίρουν οι "ειδήμονες" της μουσικής. Στις 20 Ιουνίου, έξω από το Ιβανώφειο, οι οπαδοί του Ηρακλή κάλεσαν τα συγκροτήματα ΓΚΡΟΒΕΡ, ΖΕRΟ ΖΕRΟ, BMW ROCKERS, OLD SCHOOLS για να παίξουν την μουσική που γνωρίζουν. Έπαιξαν, φώναξαν, τσίριξαν και εκτονώθηκαν! Το μήνυμά τους ήταν πως μπορεί να υπάρξει μουσική που δεν είναι υποταγμένη στις δυνάμεις της αγοράς. Οι οπαδοί όλων των ομάδων ας καταλάβουν πως η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!


Πέμπτη, Ιουνίου 26, 2008

Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΛΙΜΠΙΝΤΟ

Κάποτε, το ισχυρότερο αναλγητικό της εξουσίας ήταν η κατανάλωση. Η εξουσία ήξερε πολύ καλά πως απευθυνόταν σε καταναλωτές και γι’ αυτό επιθυμούσε να ικανοποιήσει τις καταναλωτικές ορμές των ανθρώπων ώστε να τους διατηρεί σε κατάσταση ύπνωσης. Όσο ο κόσμος διέθετε αγοραστική δύναμη και μπορούσε να καταναλώνει, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Όταν η αγοραστική δύναμη έπεφτε( η αγοραστική δύναμη, φανταστείτε, είναι κάτι σαν την λίμπιντο!!!) οι μάζες άρχιζαν να ανησυχούν και να διαμαρτύρονται. Η εξουσία, τότε, έβλεπε πολύ ορατό τον κίνδυνο να διασπαστεί η κοινωνική συνοχή και να εξεγερθούν οι μάζες. Προκειμένου να αποτραπούν τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις η εξουσία ζητούσε τη συμπαράσταση του τραπεζικού συστήματος που ήλεγχε τη διακίνηση των χρημάτων. Οι τράπεζες δεν αρνούνταν την βοήθεια και χορηγούσαν με απίστευτη ευκολία δάνεια για αύξηση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών ( τα δάνεια είναι κάτι σαν τα χαπάκια «βιάγκρα» που υποστηρίζουν τη στυτική λειτουργία των αντρών).Τα δάνεια,. όμως, δεν ήταν για χόρταση! Πρόσφεραν παροδικές λύσεις και το πλαστικό χρήμα δημιουργούσε μια στιγμιαία ευφορία αλλά και εθισμό στο καταναλωτικό κοινό. Η δοσολογία των δανείων έπρεπε να γίνεται με μέτρο. Κάθε υπερβολή μπορούσε να οδηγήσει τους δανειολήπτες σε μια αδυναμία να αποπληρώσουν τα δάνεια. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις από κάτι τέτοιες αδιέξοδες καταστάσεις μπορούσαν να είναι οδυνηρές. Υπήρχαν άνθρωποι που έφταναν σε οριακές καταστάσεις και έβαζαν τέρμα στη ζωή τους. Δημιουργούνταν σταδιακά μαύρες λίστες δανειοληπτών που αδυνατούσαν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους προς τις τράπεζες. Αυτές δεν μπορούσαν να δανείζουν επ’ άπειρον! Η εξουσία αντελήφθη εγκαίρως την αδυναμία του τραπεζικού συστήματος. Για να αντιμετωπίσει αυτήν την αδυναμία στράφηκε προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Μία από τις διαπιστώσεις της ήταν ότι οι καταναλωτές δούλευαν λίγο και αμείβονταν λίγο. Η εξουσία θεώρησε επιβεβλημένη τη διεύρυνση του εργασιακού ωραρίου. Ισχυρίστηκε πως η αύξηση του εργασιακού χρόνου θα μπορούσε να επιφέρει και αύξηση των μισθών και της αγοραστικής δύναμης. Αρκετοί καταναλωτές ένιωσαν μπουνταλάδες που έναν τέτοιο απλό συλλογισμό δεν τον είχαν κάνει αυτοί. Έτρεξαν με ενθουσιασμό να συμφωνήσουν με την «πάνσοφη» εξουσία. Άλλοι ήταν πιο επιφυλακτικοί και αυτό επειδή γνώριζαν πως κάθε αύξηση της αποδοτικότητας θα γινόταν με την, όσο το δυνατόν, μείωση του κόστους παραγωγής. Όλα αυτά σήμαιναν πρακτικά πως θα δούλευαν περισσότερο και θα έπαιρναν λιγότερα χρήματα. Η εξουσία, λοιπόν, τους παραπλανούσε και ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ.

Έκτοτε, έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους καταναλωτές...

Υ.Γ. 1 Μετά την φωτιά στον Υμηττό είχε σειρά και η φωτιά στην Πεντέλη. Πάνω από εκατό υπολογίζονται οι φωτιές σ’ όλη την Ελλάδα τις τελευταίες τριάντα ώρες. Ένα μέρος επί του συνόλου αυτών των φωτιών σίγουρα οφείλεται σε εσκεμμένες και κακουργηματικές ενέργειες. Οι εμπρηστές, όπως βλέπετε, δεν κάνουν διακοπές. Δουλεύουν σκληρά για να προλάβουν την προθεσμία για τη σύνταξη του Κτηματολογίου.

Υ.Γ.2 Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, γάμοι ομοφυλοφύλων και πολλή φασαρία για το τίποτα !Το 2050 ακούγεται πως στην Μασαχουσέτη θα τελεστεί ο πρώτος γάμος ανθρώπου με ρομπότ!

Δευτέρα, Ιουνίου 23, 2008

ΑΘΑΝΑΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ

Το αίτημα της δεκαετίας του 1950 για οικονομική ανασυγκρότηση συνοδευόταν από τον μύθο της αντιπαροχής. Η αντιπαροχή κυριαρχούσε στο φαντασιακό των ανθρώπων. Εκατοντάδες χιλιάδες οικοπεδούχοι θα έδιναν τα οικόπεδά τους και θα εξασφάλιζαν διαμερίσματα γι' αυτούς και τα παιδιά τους. Οι πόλεις ψήλωναν με τις πολυκατοικίες και ένα μεγάλο μέρος από την ιστορική φυσιογνωμία αυτών των πόλεων θα αφανιζόταν οριστικά. Οι οικοπεδούχοι και οι μεγαλοεργολάβοι θα έβλεπαν τις περιουσίες τους να μεγαλώνουν. Ο μύθος της αντιπαροχής αποδεικνυόταν χρυσοφόρος. Το μπετόν έστρωνε μεγαλοπρεπώς το δρόμο για τις πόλεις-εκτρώματα. Όλοι οι χώροι χτίζονταν χωρίς καμιά πρόβλεψη και μέριμνα για χώρους αναψυχής, πάρκα και σχολεία.

Στην δεκαετία του 1980 το αίτημα για οικονομική πρόοδο και ευημερία θα ήταν επιτακτικό. Ο μύθος της αντιπαροχής εμφανιζόταν κορεσμένος. Η συνεχής ανοικοδόμηση είχε φρακάρει τις πόλεις και αναζητούνταν διέξοδος. Πάλι, τον πρώτο λόγο για την έξοδο από την κρίση τον είχαν οι μεγαλοεργολάβοι, οι κτηματομεσίτες και οι δικηγόροι που παρείχαν νομικές συμβουλές.

Τον μύθο της αντιπαροχής τον διαδέχτηκε ο μύθος του εξοχικού. Για τους συμπολίτες μου η Χαλκιδική αποτέλεσε τον τόπο για την πραγματοποίηση κάθε φαντασίωσης ιδιοκτησίας. Τα σπίτια στην πόλη έγιναν σπίτια στην εξοχή και δίπλα στο κύμα. Το τσιμέντο ήταν και πάλι στις δόξες του!

Οι συμπολίτες μου, αυτά τα κορμιά τα ζαρωμένα από την ακινησία, υπήρξαν και συνεχίζουν να είναι δυνάμεις κατοχής για τον επίγειο παράδεισο της Χαλκιδικής. Κάθε φορά που επισκέπτομαι τον νομό, διαπιστώνω με μελαγχολία πολυάριθμα σπίτια να ξεφυτρώνουν άναρχα στη μέση του πουθενά. Στην αρχή είναι παράγκες και αργότερα πολυτελείς βίλες. Στην αρχή τα κτίσματα είναι παράνομα και αργότερα γίνονται νόμιμες κατασκευές. Βλέπετε, οι ιδιοκτήτες αυτών των σπιτιών είναι ψηφοφόροι που τα κόμματα εξουσίας τους έχουν ανάγκη. Έγκριση από την πολεοδομία, φως, νερό, τηλέφωνο και νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κάθε παραμονή των εκλογών.

Στο όνομα του περίφημου πολιτικού κόστους, λοιπόν, διαιωνίζεται μέχρι τις μέρες η φαυλοκρατία. Η αισθητική του τσιμέντου και της κακογουστιάς καταστρέφει βαθμιαία την φυσική ομορφιά της Χαλκιδικής.

Οι κτηματομεσίτες πάντα πιάνουν τον σφυγμό του κόσμου. Δεκαετίες τώρα πουλούν και ξεπουλούν. Η ζήτηση είναι αυξημένη και πρέπει να καλυφθούν όλες οι ανάγκες. Όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι σήμερα. Από εδώ και εμπρός η οικονομική στενότητα των Ελλήνων οδηγεί σε μείωση της αγοράς ακινήτων στην Χαλκιδική. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, κ.Καράογλου ,έκανε ,πρόσφατα, επερώτηση στην Βουλή. Με αυτήν την επερώτηση ζητά να μάθει αν υπάρχει πολιτική βούληση για απλοποίηση των διαδικασιών για την αγορά ακινήτων στην Χαλκιδική από Ρώσους, Βούλγαρους και Σκοπιανούς. Ο βουλευτής υποστηρίζει πως οι ενδιαφερόμενοι είναι πολλοί και μπορούν να αποτελέσουν μια καλή λύση στην κρίση της κτηματαγοράς.

Μεγαλοεργολάβοι και κτηματομεσίτες βλέπουν με μεγάλη ικανοποίηση τις πρωτοβουλίες του βουλευτή. Η κτηματαγορά πρέπει να κινηθεί για να αρχίσουν και πάλι οι οικοδομικές δραστηριότητες για την κατασκευή καινούριων σπιτιών. Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι με την κτηματαγορά ενδιαφέρονται μόνο για την τσεπούλα τους. Αν η Χαλκιδική αργοπεθαίνει, λίγο τους νοιάζει! Κανείς από αυτούς δεν προβληματίζεται για τις αντοχές του αποχετευτικού συστήματος και του συστήματος υδροδότησης της Χαλκιδικής , για την σταδιακή αποψίλωση των δασών, για το οδικό δίκτυο που θα πρέπει να δέχεται όλο και περισσότερα αυτοκίνητα και για το όργιο αυθαιρεσιών και καταπάτησης της δημόσιας περιουσίας.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται! Κάποτε ήταν η αντιπαροχή, τώρα είναι η παραθεριστική κατοικία. Κάποτε ήταν εργολάβοι και οικοπεδούχοι, σήμερα είναι εργολάβοι και κτηματομεσίτες. Κάποτε ήταν πολιτικοί χωρίς όραμα και ευαισθησία, σήμερα είναι και πάλι πολιτικοί χωρίς όραμα και ευαισθησία! Κάποτε ήταν αγρίμια-πολίτες, σήμερα είναι και πάλι τα ίδια! Κάποτε η πρόβλεψη υποδομών ήταν ψιλά γράμματα, σήμερα είναι και πάλι ψιλά γράμματα. Κάποτε ήταν το τσιμέντο, σήμερα είναι και πάλι το τσιμέντο!

Αθάνατο τσιμέντο!

Παρασκευή, Ιουνίου 20, 2008

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΛΟΣΙΔΗΣ

[Σημειώσεις που κράτησα από το ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ- επιμέλεια Γιώργος και Ηρώ Σγουράκη]
Ο Γιώργος Λολοσίδης γνωρίζει τα έργα του Πικάσο στα 17 του χρόνια. Έφηβος, με νεανικά ξεσπάσματα, τον αμφισβητεί και τον χαρακτηρίζει «αγύρτη».Αργότερα έρχεται σε επαφή με το σύνολο του έργου του Πικάσο και αναγνωρίζει το μεγαλείο του. Ο Πικάσο είναι ένας πραγματικά μεγάλος ζωγράφος. Κάθε μεγάλος ζωγράφος ευνουχίζει του επίδοξους ζωγράφους. Ο Λολοσίδης βιώνει αυτόν τον ευνουχισμό αλλά δεν το βάζει κάτω. Είναι παθιασμένος με την τέχνη της ζωγραφικής. Βρίσκεται για κάποιο διάστημα στο Λος Άντζελες και αρνείται συμβόλαια που δεσμεύουν την ελευθερία των κινήσεων του και υψηλές χρηματικές απολαβές. Ζει για λίγο καιρό στο Μεξικό. Γυρίζει στην Ελλάδα. Εξυμνεί το αιολικό φως. Το βορειανατολικό φως του Αιγαίου( πατρίδα του η Λέσβος) τον βοηθάει στην δουλειά του. Ένα έργο το δουλεύει και το τελειώνει με διαφορετικούς φωτισμούς. Θέλει να δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον να βλέπει τις ζωγραφιές του με πολύ ήλιο (δυνατό φως), με συννεφιά (λιγοστό φως). Η ζωγραφική ενός δημιουργού είναι το ημερολόγιό του. Το έργο θα πρέπει να είναι ειλικρινές για να γίνει αποδεκτό από τον θεατή. Μοτοσυκλέτες, κυνηγετικά θέματα, η απέραντη θάλασσα, βάρκες, ελαιόδεντρα αποτελούν τα σύμβολα της ζωγραφικής του. Δεν αρνείται πως υπήρξαν στιγμές στη ζωή του που ήταν σκοτεινές και γεμάτες αδιέξοδα.Ήταν στιγμές και ψυχολογικές καταστάσεις που η αντιμετώπισή τους διέγειρε την δημιουργική φαντασία του καλλιτέχνη.

Ο Λολοσίδης θεωρεί ότι η ακουαρέλα είναι το δυσκολότερο υλικό στη ζωγραφική. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν επιδέχεται διορθώσεις. Στην ζωγραφική με λάδι ο ζωγράφος μπορεί να επεμβαίνει και να διορθώνει τα λάθη του.Το μεγάλο παράπονο του ζωγράφου είναι πως δεν κατάφερε ποτέ να δουλέψει και τα δύο υλικά ταυτόχρονα. Η αρχή ενός πίνακα ζωγραφικής είναι σαν ένα μικρό τηλεγράφημα. Σκόρπιες λέξεις-κλειδιά που, μάλλον, εικονογραφούν μέσα στη ψυχή του καλλιτέχνη ένα τοπίο θαμπό και δυσδιάκριτο.Αυτό γίνεται ξεκάθαρο όταν ο Λολοσίδης επιχειρεί να απαντήσει στην ερώτηση «Τι θέλω να κάνω;». Ο χώρος αρχίζει να πλάθεται και μαζί του αρχίζει να πραγματώνεται το όραμα. Αυτή είναι η Ζωγραφική για τον Γιώργο Λολοσίδη που ζει στην Αίγινα. Αγαπάει το φως του νησιού και τους ανθρώπους του.

Τετάρτη, Ιουνίου 18, 2008

ΣΑΛΒΑΝΤΟΡ ΝΤΑΛΙ- ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΩΝ



video



Συστρεφόμενος Χριστός
Κεφαλή Μπετόβεν
Κυβιστής Άγγελος
Σουρεαλιστής Άγγελος
Συστρεφόμενος Χριστός





Ο Σαβλαντόρ Νταλί γεννήθηκε στην μικρή πόλη Figueras της Καταλονίας, στις 11 Μαίου 1904. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Έκανε φιλίες με τους Λόρκα, Μπουνιουέλ, Ραφαέλ Μπαράντες. Νεαρός στην ηλικία επηρεάστηκε από την Ιταλική Μεταφυσική. Η πρώτη περίοδος του δημιουργικού του έργου είναι, μάλλον, μια αγωνιώδης προσπάθεια για την αναζήτηση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Στα έργα του διακρίνουμε ιμπρεσσιονιστικές, κυβιστικές και ακαδημαϊκές τάσεις. Κάνει μελέτες και σπουδές πάνω στο γερμανικό μπαρόκ. Η σουρεαλιστική περίοδος διαρκεί από το 1929 μέχρι το 1940.Διαφωνεί με τους σουρεαλιστές επειδή θέτουν πολιτικούς στόχους. Η γνωριμία του με την Γκαλά, σύζυγο του ποιητή Πωλ Ελυάρ, είναι καθοριστική. Η Γκαλά τον επηρεάζει αφάνταστα και γίνεται μια σταθερή πηγή εμπνεύσεων για αυτόν. Κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου φεύγουν μαζί στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το 1941 γράφει την αυτοβιογραφία «Η μυστική ζωή του Σαλβαντόρ Νταλί».





video



Βρίσκεται στην πλατεία Dali Mαδρίτης- Απομίμηση της λίθινης υπερκατασκευής 13 μέτρων κάτω από την οποία είναι τοποθετημένο το γλυπτό ύψους 4 μέτρων





video





Δείχνει μεγάλο σεβασμό για την αίσθηση του χρόνου που είχε ο Ηράκλειτος. Δημιουργεί μέσα του ζεύγη αντιθετικών εννοιών όπως, ποικιλία και ομοιομορφία, σκεπτικισμός και πίστη, επανάσταση και παράδοση, ισοπέδωση και ιεραρχία. Εναντιώνεται στην μία έννοια αναζητώντας την αντίθετή της. Έτσι επιτυγχάνει να προσδώσει δυναμική εξέλιξη στα ζεύγη των εννοιών. «Βλέπω σημαίνει επινοώ», θα πει.Το 1982, μετά τον θάνατο της Γκαλά, η υγεία του κλονίζεται. Πεθαίνει το 1989 από καρδιακό επεισόδιο. Τον απασχολούσε έντονα η ιδέα του θανάτου . Οι έννοιες της χειμερίας νάρκης και της μετεμψύχωσης ήταν αυτές που τον παρηγορούσαν μπροστά στον θάνατο και την αναπόφευκτη φθορά. Εσύ, με ποιά έννοια παρηγορείσαι μπροστά στην μοίρα του θανάτου;

Διάλεξα τα πιο σημαντικά από τα στοχεία της βιογραφίας που βρήκα στο χώρο της έκθεσης.Την επιμέλεια της έκθεσης είχε η ιστορικός και κριτικός τέχνης, Αθηνά Σχινά ( υπάρχει καμιά σχέση με την ωραιότατη Κατερίνα Σχινά;).



video


video



Για την έκθεση με τα γλυπτά και τις λιθογραφίες του Νταλί, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Θεσσαλονίκης, μπορείτε να διαβάσετε εδώ:


http://alterapars.blogspot.com/2008/05/dali.html


Για τον Σαλβαντόρ Νταλί διαβάστε και εδώ:


http://onlysand-seashells.blogspot.com/2008/05/blog-post_31.html


http://onlysand-seashells.blogspot.com/2008/06/blog-post.html

Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2008

"Η ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ"-ΚΩΣΤΑΣ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ



video


Για το βιβλίο μιλάει ο ομότιμος καθηγητής του Α.Π.Θ, Γεώργιος Χουρμουζιάδης, που αναφέρει πως το διαβάζει όχι σαν βιβλιοκριτικός αλλά σαν αναγνώστης. Ως αναγνώστης το βιβλίο λειτουργεί γιατί έχει μια καθαρή γλώσσα και έναν δημοσιογραφικό λόγο, ένα περιεχόμενο(θέμα) και, τέλος, μια μυθοπλασία. Για τον καθηγητή ο πολιτισμός που θεμελιώνεται στην αλαζονεία είναι ένας πολιτισμός που καταστρέφεται βαθμιαία. Το βιβλίο περιλαμβάνει καλές αναλύσεις, πλούσια και εξειδικευμένη γνώση. Η ανάγνωση του βιβλίου γεμίζει με αισιοδοξία τον κ.Χουρμουζιάδη.

video


Το βιβλίο «Η ήττα των νικητών» είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς. Για το βιβλίο μιλάει ο ένας εκ των συγγραφέων, καθηγητής Πανεπιστημίου και τακτικός αρθρογράφος της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», Κώστας Βεργόπουλος. Για τον κ. Βεργόπουλο οι Αμερικανοί βιώνουν σήμερα μια γενικευμένη ήττα. Το 80% απ’ αυτούς πιστεύουν πως η χώρα βρίσκεται σε κακό δρόμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ακολουθούν στις μέρες μας την ίδια ακριβώς πορεία που είχαν στο παρελθόν αυτοκρατορίες όπως η Ρωμαϊκή, η Ιαπωνική, η Βρετανική και , τέλος, η Ολλανδική. Όλες αυτές οι αυτοκρατορίες καταλάβαιναν πως ήταν σε λάθος δρόμο και πίστευαν πως κάτι θα γινόταν τελευταία στιγμή που θα τους έσωζε ( δεν μπορείς να απαιτείς τη σωτηρία σου όταν όλα τα έχεις αφήσει στο έλεος της τύχης!). Η ιστορική τους διαδρομή και ο αμείλικτος χρόνος τούς διέψευσε! Η τύχη δεν ευνόησε αυτές τις αυτοκρατορίες που οδηγήθηκαν σταδιακά στην παρακμή. Ένα τέτοιο μέλλον φαντάζει πολύ κοντινό και για την, μέχρι πρότινος, παντοδύναμη Αμερική. Οι άνεργοι σ’ αυτήν την χώρα υπολογίζονται σε 28 εκατομμύρια. Οι προβλέψεις είναι απαισιόδοξες και μιλούν για απώλεια 56 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας προς την Κίνα και την ευρύτερη Ανατολή. Αρκετά εκατομμύρια ανθρώπων διαβιούν στην Αμερική χωρίς σπίτια, πόρους και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η χώρα είναι μέγιστος οφειλέτης με μεγάλο έλλειμμα .Τα δωράκια-οικονομική ενίσχυση σε εξαθλιωμένες χώρες -με σκοπό την χειραγώγησή τους- αρχίζουν να διογκώνουν επικίνδυνα το έλλειμμα!! Για τον κ.Βεργόπουλο η πολεμική επέμβαση στο Ιράκ ήταν ένα τραγικό λάθος που προκάλεσε κρίσεις ακινήτων, φούσκες στα χρηματιστήρια, πτώση της αξίας του δολαρίου κατά 40% και αύξηση της τιμής του πετρελαίου (πρόσφατα άκουγα για την περίπτωση μιας Αμερικανίδας που πούλησε το αίμα της για να πάρει βενζίνη!). Οι επιπτώσεις από τον πόλεμο στο Ιράκ ήταν μεγαλύτερες από τις επιπτώσεις στο Βιετνάμ. Χαρακτηριστικά, ο κ.Βεργόπουλος μιλάει για μια «Ιρακινοποίηση της Αμερικής»! Οι Η.Π.Α με την πολιτική τους έχουν προκαλέσει την οργή στο σύνολο του Αραβικού κόσμου και έχουν πέσει στην παγίδα της ύβρεως. Οι αλαζόνες και οι υπερόπτες πάντα τρώνε τα μούτρα τους...




Υ.Γ Στο περιθώριο της συζήτησης προβλήθηκε και ένα βίντεο από το «τείχος του αίσχους» που θέλησαν να χτίσουν οι Εβραίοι στρατιώτες στο χωριό Μπιλίν, τον Φεβρουάριο του 2005. Πολύ καλός ο συντονιστής της συζήτησης... γενειοφόρος κ.Τριάντης, που πρώτον παρακάλεσε τους ομιλητές να τηρήσουν αυστηρά το χρονικό όριο των δέκα λεπτών και δεύτερον ζήτησε να απενεργοποιήσουμε τα κινητά μας τηλέφωνα. Ήταν απ' τις πιο ξεκούραστες ομιλίες που άκουσα στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου.

Κυριακή, Ιουνίου 15, 2008

ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Το πλακόστρωτο της παραλίας που φιλοξενεί τα περίπτερα από την Έκθεση βιβλίου. Οι επισκέπτες γίνονται ένα με τους αμέριμνους περιπατητές της παραλίας. Η καλύτερη εικόνα ήταν ο Γιώργος Χρονάς παρέα με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο.


Όλο και κάποιοι κοντοστέκονται στα περίπτερα και περιεργάζονται τους τίτλους των βιβλίων. Αληθεύει πως οι τίτλοι των βιβλίων, το όνομα του συγγραφέα και όλα αυτά που γράφονται στο οπισθόφυλλο επηρεάζουν τις προτιμήσεις των αναγνωστών; Πως να επιλέξει κάποιος ένα αξιόλογο βιβλίο όταν δεν του περισσεύει χρόνος για να ενημερώνεται; Πιστεύετε πως αν είχε χρόνο θα τον χρησιμοποιούσε για να ενημερωθεί; Εμένα θα μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω!

Τίποτα δεν πετιέται και τίποτα δεν πάει χαμένο! Όλα τα αντικείμενα που θεωρούμε άχρηστα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κατασκευές. Αυτή είναι μια βασική αρχή που ξέρουν πολύ καλά οι νηπιαγωγοί. Αυτήν την αρχή αποδέχεται και ο ζωγράφος Γιώργος Κοσμίδης που ήταν παρών στο εργαστήριο που λειτουργούσε παράλληλα με την Έκθεση Βιβλίου. Ο ζωγράφος έδινε οδηγίες σε μικρά παιδιά για να φτιάξουν με διάφορα υλικά τα δικά τους καλοτάξιδα καραβάκια. Ατλακόλ, κουμπιά, μικρά ξύλα στο σχήμα καραβιών, καπάκια και χαρτιά ήταν μερικά από τα υλικά που είχαν στη διάθεσή τους τα μικρά παιδιά. Κοντά στον ζωγράφο Γιώργο Κοσμίδη και η σύζυγός του Ολυμπία.Στην φωτογραφία μπορείτε να την θαυμάσετε για τις μορφοπλαστικές της ικανότητες!

video

Τα παιδιά και οι συνοδοί τους παρακολουθούν κουκλοθέατρο. Η επιγραφή στο κέντρο του κουκλοθεάτρου λέει πως "Ζούμε για την ανακύκλωση".Το κείμενο που απευθύνεται στα παιδιά είναι φορτωμένο με λεπτομέρειες στις οποίες , νομίζω, δίνουν ελάχιστη σημασία και προσοχή . Τα παιδιά πρέπει να αντιληφθούν το πρόβλημα συνολικά και σε γενικές γραμμές. Τα δεδομένα της Στατιστικής δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πειστικά επιχειρήματα! Στις μέρες μας η Στατιστική φέρνει μόνο φρίκη και τίποτε άλλο! Έπειτα, δεν ζούμε για την ανακύκλωση των πλαστικών, χαρτιών, αλουμινίων και γυαλιών! Η ανακύκλωση δεν είναι πανάκεια, όπως ακριβώς δεν είναι πανάκεια και η αναδάσωση!

video

Η Παγκρήτια Αδελφότητα Μακεδονίας με νέους και νέες που φορούν παραδοσιακές στολές και χορεύουν. Άνθρωποι από την μεγαλόνησο Κρήτη που ένιωσαν την ζεστασιά των γηγενών Μακεδόνων και εγκαταστάθηκαν μόνιμα σ΄αυτόν τον τόπο.

video

Τα φώτα από τα περίπτερα της Έκθεσης Βιβλίου

Παρασκευή, Ιουνίου 13, 2008

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Nάτος ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Επισκέπτεται γεμάτος ενέργεια και τρελή χαρά τους μαθητές ενός σχολείου. Τα παιδιά τον χειροκροτούν! Μέχρι και ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόου, στην πρόσφατη ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, έκανε τη δήλωση πως παραμυθιάστηκε από τον ιδεαλιστικό λόγο του Μπλερ. Στο όνομα και την μεγαλοκαρδία όλων των ευκολόπιστων ο Μπλερ συνεχίζει τη ζωή του. Μερικές φορές, όμως, τα πράγματα δεν του έρχονται όπως τα σχεδιάζει. Πρόσφατα έγινε αντιληπτός χωρίς εισιτήριο στο τρένο που τον μετέφερε στο αεροδρόμιο Χήθροου! Ο πρώην πρωθυπουργός πιστεύει πως πρόσφερε τόσα πολλά στην ανθρωπότητα που έχει την αίσθηση πως του χρωστούν κιόλας!!! Για την ιστορία να αναφέρουμε πως ο ΜΕΓΑΣ ΚΟΥΤΡΑΔΟΡΟΣ Μπλερ πήγαινε στην Αμερική για μια χρυσοπληρωμένη διάλεξη. Για δες ποιοί αμείβονται πλουσιοπάροχα!!!


Η ομιλήτρια στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, Carine Doganis (αριστερά), μέλος του Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών του Παρισιού. Είναι γεννημένη στην Αθήνα και μεγαλωμένη στην Γαλλία. Αν και γνωρίζει τα Ελληνικά, μας μίλησε στα Γαλλικά με ταυτόχρονη μετάφραση. Νιώθει πως το λεξιλόγιο της στην Γαλλική Γλώσσα είναι πιο πλούσιο. Το θέμα που ανέπτυξε ήταν "Διαφθορά και Δημοκρατία", που αποτέλεσε και το θέμα της διδακτορικής της διατριβής. Έκανε αναφορά στην Δημοκρατία της Αρχαίας Ελλάδας και είπε πως η Δημοκρατία είναι αδιάσπαστη από την συμμετοχή και την επικοινωνία μέσα από την οποία οικοδομούνται σχέσεις εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες. Δεν νοείται δημοκρατική κοινωνία χωρίς μόρφωση και χωρίς δικαοοσύνη. Η κατάχρηση της εξουσίας οδηγεί πάντα στην Διαφθορά.




video

Ίδιες οι πρακτικές της αστυνομίας σε όλες τις χώρες, ακόμα και σε αυτές που θεωρούνται προηγμένες. Από την χθεσινή "θεματική βραδιά" στην ΕΤ1 (προβολή ντοκιμαντέρ: "Η αδικία"). Μια πικρή αναδρομή στα θύματα της αστυνομικής βίας στην Αγγλία. Ο πόνος και το πένθος της απώλειας, η αλληλεγγύη των άλλων σ' αυτούς που απομένουν να θρηνούν για τα θάνατο των αγαπημένων τους προσώπων, οι απόπειρες συγκάλυψης των ενόχων, η καθυστερημένη απονομή της δικαιοσύνης, οι διαμαρτυρίες, οι ποινές-χάδια για τους υπαίτιους των θανάτων και η αίσθηση των πολιτών πως ο Νόμος και το Δίκαιο δεν εφαρμόζονται. Δημοκρατία ή Διαφθορά;

Τετάρτη, Ιουνίου 11, 2008

ΣΤΟΥΝΤΙΟ "ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ"

video

O Κώστας, ο Βίκτωρ, ο Βασίλης και ο Ήλιος αποτελούσαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας το συγκρότημα "Πίσσα και πούπουλα". Ηχογράφησαν τον έναν και μοναδικό δίσκο βινυλίου στο στούντιο "Αγροτικόν" τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 1992. Στο εσώφυλλο του δίσκου οι δημιουργοί ευχαριστούν πρώτα απ'όλα τον Νίκο Παπάζογλου για την σημαντική του βοήθεια. Το στούντιο "Αγροτικόν" έχει κλείσει οριστικά. Ο Νίκος Παπάζογλου το αποχωρίζεται για πάντα. Ένα μέρος των μηχανημάτων (διαβάζω συνέντευξη που έχει παραχωρήσει σε παλιό τεύχος του περιοδικού sunday) θα το μεταφέρει στην Νίσυρο. Δεν ξέρω πόσους συγκίνησε η απόφαση για το κλείσιμο του στούντιο. Εμένα, όμως, δεν με άφησε ανεπηρέαστο! Το στούντιο "Αγροτικόν" και οι πολύτιμες οδηγίες του Νίκου Παπάζογλου βοήθησαν πολλά συγκροτήματα της πόλης να βρούν "βήμα έκφρασης" και να παρουσιάσουν ποιοτικές δουλειές. Το στούντιο ανήκει στην ψυχή της πόλης και γι' αυτό η απουσία του θα περάσει ξώφαλτσα από τους πολλούς, όπως ακριβώς ξώφαλτσα πέρασε και ο θάνατος της Σοφίας Σκοπετέα τον περασμένο Δεκέμβριο! Είμαστε άξιοι της μοίρας μας...

Παρακάτω θα διαβάσετε τους στίχους του τραγουδιού από το συγκρότημα ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ :

Τα πόδια σου αφήσαν το περβάζι

κι είσαι μετέωρος σαν το φεγγάρι

το βλέμμα σου καρφώνεται στο έδαφος

που πλησιάζει λυτρωτικά απειλητικό

Δυο δευτερόλεπτα σου μείναν

να αναπνεύσεις το οξυγόνο

μιας στερνής αυγής

δυο δευτερόλεπτα που μοιάζουν

σαν αιώνας

κι η ζωή σου όλη

από τα μάτια σου περνά

ο χρόνος πια σταμάτησε για σένα

κι η ιστορία ξανά από την αρχή

το πρώτο φως της ώρας που γεννιόσουν

κάποια πράγματα

που είχαν ξεχαστεί

Σαν ένα σήριαλ

είδες τη ζωή σου σιγά σιγά

από μπροστά σου να περνά

μα τώρα όμως ακούμπησες

στο χώμα κι αν μετάνιωσες

ποια είναι αργά

ο πόνος φεύγει αργά από το σώμα

κι εσύ μετράς τις αναπνοές

η τελευταία εικόνα της ζωής σου

είναι το αίμα σου

που σιγά σιγά κυλά

Τρίτη, Ιουνίου 10, 2008

ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Πριν κανένα δίμηνο είχα διαβάσει στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» για μια διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στις νηπιαγωγούς του νηπιαγωγείου Νέας Φιλαδέλφειας και στους γονείς. Βασιζόμενος στις δημοσιογραφικές πληροφορίες έβγαλα το συμπέρασμα πως μια μερίδα γονέων κατηγορούσε τις δύο νηπιαγωγούς για ανάρμοστη συμπεριφορά. Πιο συγκεκριμένα, οι νηπιαγωγοί σε μια συγκέντρωση με τους γονείς επιτέθηκαν φραστικά και μίλησαν με υποτιμητικά λόγια για νήπια που προκαλούν προβλήματα στο σχολείο. Επίσης, διαμαρτυρήθηκαν σε μερικούς γονείς για την καθυστερημένη έλευσή τους στην παραλαβή των νηπίων. Από την πλευρά τους οι γονείς μίλησαν για την προκλητική στάση των νηπιαγωγών που έφταναν, μερικές φορές μετά την λήξη του ωραρίου, να αποχωρούν από το νηπιαγωγείο και να αφήνουν τα νήπια στην αυλή χωρίς επιτήρηση. Από αυτές τις λιγοστές πληροφορίες βγαίνει το συμπέρασμα πως αυτό για το οποίο εγκαλούνται οι νηπιαγωγοί είναι η έλλειψη διακριτικότητας και η αδυναμία να διαχειριστούν την κρίση στη σχέση τους με κάποιους γονείς. Από την άλλη φαίνεται να υπάρχουν γονείς που κατ’ επανάληψη αργούν να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο και με αυτήν τη στάση τους προκαλούν δυσαρέσκεια στις νηπιαγωγούς. Σίγουρα, οι αιτίες της διαμάχης είναι βαθύτερες. Αν με ρωτάτε, θα σας έλεγα πως σε ανάλογες περιπτώσεις οι αιτίες δεν έχουν σχέση με την καθαρά εκπαιδευτική διαδικασία. Όποιες, όμως, και να ήταν οι αιτίες το χάσμα στις σχέσεις ολοένα και μεγάλωνε. Η τεταμένη ατμόσφαιρα στο νηπιαγωγείο και η δημοσιοποίηση του θέματος ήταν κάτι σαν την χαριστική βολή. Για να εκτονωθεί η κατάσταση χρειάστηκε η απομάκρυνση των δύο νηπιαγωγών από το σχολείο. Λίγο πριν τις διακοπές του Πάσχα οι δύο νηπιαγωγοί που ένιωθαν θιγμένες έστειλαν την παρακάτω επιστολή στην εφημερίδα:


Νηπιαγωγείο Νέας Φιλαδέλφειας: Πανωλεθρία νηπιαγωγών
Οι τελευταίες ενέργειες μιας μερίδας γονέων έφεραν το επιθυμητό για αυτούς αποτέλεσμα που ήταν «Η εξόντωση και η απομάκρυνση των νηπιαγωγών( παραλείπω, σκοπίμως, τα ονόματα) από το νηπιαγωγείο Ν. Φιλαδέλφειας Θεσσαλονίκης».
Φεύγουμε!...Δεν αντέχουμε πλέον!...
Ο πόλεμος ήταν ακατάπαυστος. Υπόγειος και φανερός. Προσβολές, υποτίμηση, διαγραφή της προσφοράς μας ,που ξεχώριζε σε ποιότητα και σε ποσότητα(συχνά 15ωρα εργασίας)
2000-2008:Μια οχταετία πόνου…
Τα κακουργήματά μας:
Αυτό που ενοχλούσε και ενοχλεί: Πήραμε τη δουλειά μας έντιμα και σοβαρά, όχι απλά βιοποριστικά. Δεν χαϊδέψαμε αυτιά, δεν κολακέψαμε ανασφάλειες, δεν παζαρέψαμε, δεν κάναμε εκπτώσεις…Το σχολείο χώρος ανάτασης πνεύματος, ψυχής, δεν είναι μαγαζί!...Δεν χειριστήκαμε ποτέ τους γονείς σαν «πελάτες», όπου «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο».Όσοι το εφάρμοσαν , πέρασαν μια ζωή ζάχαρη:Βραβεύσεις, παρασημοφορήσεις.
Αυτό το πληρώσαμε πολύ ακριβά!...
Σ’ αυτό το τραγικό παιχνίδι δυστυχώς συμμετείχαν όλοι, ενεργά ή με ανοχή:γονείς, συνάδελφοι, περίγυρος. Γιατί: Στην Ελλάδα ,όποιος θίγει τα κακώς κείμενα βρίσκει κυριολεκτικά τεράστιο μπελά!
Οι ηλικιωμένοι γονείς μας πάσχιζαν και αυτοί ολόψυχα για το καλό του σχολείου. Και σήμερα, αυτοί οι γονείς εισπράττουν παραμονές σταύρωσης του Χριστού, τη σταύρωση των παιδιών τους. Μέσα από την πανελλήνια σπίλωση της αξιοπρέπειας και της τιμής τους!
Οι κατήγοροί μας δεν σεβάστηκαν ούτε την χαρά και την αγάπη που είχαν τα παιδιά τους στο πρόσωπό μας, αποσύροντάς τα επί εβδομάδες από το μάθημά τους για να μας εκδικηθούν!
Οι προσπάθειες τους τελεσφόρησαν…
Δεν αντέχουμε τέτοιο μέγεθος πολεμικής…Κανείς δεν μπορεί να δουλέψει μέσα σε κλίμα απαξίωσης, καχυποψίας, έλλειψης σεβασμού, εμπιστοσύνης.
Τρέμει η ψυχή του Παιδαγωγού, όταν κρατώντας το τρυφερό χεράκι του παιδιού από την αγκαλιά της μανούλας, το βάζει στο δρόμο της Ζωής!
Πέτυχαν. Έβαλαν τα δυνατά τους, αλλά πέτυχαν!
Βιώσαμε οδυνηρότατα τον παραλογισμό και την αχαριστία κάποιων. Πολύς πόνος, δάκρυα, ερωτηματικά…Γιατί μας πετροβολούν!
Αναρωτιόμαστε, αξίζει να αγωνίζεσαι για το σωστό;
Φεύγουμε νικημένες…
Ευχαριστούμε τους διώκτες μας για το μάθημα Ζωής, που μας πρόσφεραν τις Άγιες μέρες του Πάσχα. Θα βιώσουμε τα Πάθη του Χριστού με μεγαλύτερη συναίσθηση…

Δευτέρα, Ιουνίου 09, 2008

ΑΝΘΗ ΘΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΛΕΛΗΣ

video

(Από τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου-Ανθή Θάνου και Παναγιώτης Κούλελης)

Στη σημερινή εποχή, λέει ο Πάνος θεοδωρίδης, λείπουν οι καλοί σεναριογράφοι. Σε μια παλιά του συνέντευξη, με αφορμή την ταινία "'Ολα είναι δρόμος", ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης ισχυρίζεται πως όλα είναι θέμα αφήγησης. Το πραγματικό πρόβλημα της κάθε εποχής είναι η ικανότητα των ανθρώπων να αφηγούνται. Ξέρω αρκετούς που δυσκολεύονται να αφηγηθούν ακόμα και τα προσωπικά τους βιώματα. Σήμερα, λείπουν οι παραμυθάδες και η παρηγορητική λειτουργία του λόγου τους. Η Ανθή Θάνου έρχεται να καλύψει με την εργασία της αυτό το έλλειμμα. Με την μουσική, τον λόγο και τις κινήσεις του σώματος επιθυμεί να "αποπλανήσει" τα παιδιά-ακροατές στον μαγικό κόσμο του παραμυθιού. Η προσπάθειά της είναι αξιέπαινη και αρκετά δύσκολη αφού έχει να αντιπαλέψει τη δύναμη της τηλεοπτικής εικόνας.

Διαβάστε συνέντευξη της Ανθής Θάνου εδώ:

http://cityurbanliving.blogspot.com/2007/11/blog-post_3104.html

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΣΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

Μια φορά κι έναν ζεστό καιρό ζούσε ένα πουλί που είχε φτερά αλλά δεν πετούσε. Ήταν σφηνωμένο στην οροφή της τάξης ενός σχολείου. Ήταν όμορφο στην όψη και δεν τρόμαζε τους μαθητές που δεν έχαναν την ευκαιρία να σηκώνουν το βλέμμα τους και να το καμαρώνουν. Αυτό έβλεπε τους μαθητές από ψηλά και χαιρόταν για τη συντροφιά που τους έκανε.
Μια φορά κι έναν ζεστό καιρό η δασκάλα παρακάλεσε από το πουλί να τινάξει τα φτερά του και να δροσίσει τους μαθητές που ζεσταίνονταν μέσα στην αίθουσα. Το πουλί ενθουσιάστηκε από την παράκληση της δασκάλας. Βέβαια, είχε πολύ καιρό να τινάξει τα φτερά του και αυτό το έκανε να νιώσει λίγο φόβο. Ο ενθουσιασμός του, όμως, και η διάθεση να προσφέρει δροσιά στους μικρούς μαθητές διέγραψαν από πάνω του κάθε ίχνος φόβου. Το πουλί άρχισε να τινάζει τα φτερά του και οι μαθητές ένιωσαν τις πρώτες ριπές του δροσερού αέρα στα πρόσωπά τους. Ξαφνικά, τα αδύναμα και ατροφικά φτερά, εξαιτίας της χρόνιας ακινησίας, άρχισαν να ξεκολλούν από το σώμα του πουλιού και να πέφτουν πάνω στα παιδιά. Δύο από αυτά τραυματίστηκαν στα αυτιά. Η δασκάλα πανικόβλητη ζήτησε τη συνδρομή και των άλλων δασκάλων. Όλοι μαζί πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες και κάλεσαν αμέσως κάτι οχήματα που τα ονομάζουμε ασθενοφόρα. Τα ασθενοφόρα μεταφέρουν στα νοσοκομεία αρρώστους και τραυματίες. Το ίδιο συνέβη και με τα δύο παιδιά. Στο μεταξύ, ενημερώθηκαν οι γονείς των παιδιών που κατέφθασαν ανήσυχοι στο νοσοκομείο. Εκεί, οι γιατροί τους καθησύχασαν λέγοντας πως τα τραύματα δεν ήταν και τόσο σοβαρά. Έκαναν ράμματα στα παιδιά και τους επέτρεψαν να γυρίσουν στο σπίτι τους. Τα δύο παιδιά μέσα σ' αυτήν την ταλαιπωρία σκέφτηκαν τον πόνο του πουλιού. Φαντάστηκαν πόσο περίλυπο και μελαγχολικό θα στεκόταν μέσα στην αίθουσα. Είχε χάσει τα φτερά του, είχε κάνει κακό στα παιδιά άθελά του και, τέλος, κανείς γιατρός δεν το είχε επισκεφτεί για να το κάνει καλά. Οι δύο άτυχοι μαθητές σκέφτηκαν να πάνε την επόμενη μέρα στο σχολείο. Ήθελαν να κάνουν το πουλί να νιώσει και πάλι χαρούμενο. Οι γονείς τούς το απαγόρευσαν. Έπρεπε να παραμείνουν στα σπίτια τους μέχρι την πλήρη ανάρρωσή τους. Τα παιδιά υπάκουσαν και ζήτησαν από τους συμμαθητές τους να κάνουν αυτό που τα ίδια επιθυμούσαν. Οι συμμαθητές τους δέχτηκαν με χαρά και την επόμενη μέρα έκαναν πράξη την επιθυμία τους. Βρήκαν το πουλί και του είπαν τόσα πολλά αστεία που άρχισε να ξεκαρδίζεται. Το ενημέρωσαν για την καλή υγεία των δύο συμμαθητών τους και του είπαν πως δεν πρέπει να νιώθει ενοχές για το ατύχημα. Το πουλί άρχισε να νιώθει καλύτερα μέσα στον πόνο του από την απώλεια των φτερών του. Οι δάσκαλοι το διαβεβαίωσαν πως από ώρα σε ώρα θα κατέφθαναν οι γιατροί. Πράγματι, σε λίγο επισκέφτηκαν το άρρωστο πουλί οι γιατροί. Συγκόλλησαν τα φτερά του και του ευχήθηκαν να μην του ξανασυμβεί. Συνήθως, οι γιατροί κάνουν την εμφάνισή τους κατόπιν εορτής. Δεν πολυσυμπαθούν τα προληπτικά μέτρα και ρίχνουν όλο το βάρος της ευθύνης στον αρχίατρο που δεν τους πληρώνει. Ο αρχίατρος κάθεται μέσα σε ένα γραφείο και η ειδικότητά του είναι να ηθικολογεί, να ψεύδεται, να παραποιεί την πραγματικότητα και να εξαπατά. Αγαπάει την γραφειοκρατία και την ιεραρχία με πάθος. Δεν μεριμνά για το κοινό καλό, αλλά το επικαλείται πάντα προκειμένου να διασφαλίσει την εξουσία του. Ο αρχίατρος κατηγορεί τους γιατρούς πως δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και οι γιατροί του επιστρέφουν τις κατηγορίες. Αντί να βρίζονται και να αλληλοκατηγορούνται δημόσια, παίζουν ένα παιχνίδι με αγχολυτικά μπαλάκια που πετάνε ο ένας στον άλλον. Αυτά τα μπαλάκια γράφουν πάνω τους την λέξη "Ευθύνη". Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ευρέως διαδεδομένο και έχει επινοηθεί για εκτόνωση δυσάρεστων καταστάσεων.
Ο αρχίατρος και οι γιατροί περιμένουν μετά από κάθε ατύχημα "την μια φορά και τον κακό τους τον καιρό" για να ξαναπαίξουν το γνωστό παιχνίδι...

Κυριακή, Ιουνίου 08, 2008

Ο ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ


Εκατομμύρια παιδιά στην Βραζιλία του καρναβαλιού και της αχαλίνωτης διασκέδασης δε ζούνε την παιδική τους ηλικία. Κάτω από την καθοδήγηση των ενηλίκων εκπαιδεύονται στην διάπραξη κλοπών και στη χρήση όπλων. Η εξαθλίωση και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης νομιμοποιούν τη βία μέσα τους. Είναι πολλά τα περιστατικά βίας στα οποία πρωταγωνιστούν παιδιά. Τα μεγαλύτερα σε ηλικία καταλήγουν στις φυλακές. Η φωτογραφία είναι παλιότερη και έχει βραβευτεί για την δύναμη της αλήθειας που κουβαλά!Ένα παιδί έχει φτιάξει πρόχειρα μια αιώρα και την έχει στερεώσει στα κάγκελα της φυλακής. Από εκεί ατενίζει τον "ελεύθερο" κόσμο. Η φωτογραφία είναι πράγματι συγκλονιστική!

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ

video

Θα συνεχίσει να είναι μια από τις πιο φρέσκιες στιγμές στο μπαγιάτικο και ξεψυχισμένο τηλεοπτικό τοπίο. Εξαιρετικές ερμηνείες, έξυπνες και πνευματώδεις ατάκες, μπόλικη ειρωνεία και σαρκασμός. Μια άκρως σουρεαλιστική οικογένεια μπορεί να παραμένει ζωντανή παρά τις αντιξοότητες της ζωής.

Όταν Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ(7)

video

(O κ. Καράογλου, καθηγητής στο Α.Π.Θ., ήταν συντονιστής στη συζήτηση για τη συμβολή των λογοτεχνικών περιοδικών στη διαμόρφωση της πνευματικής ζωής στον 20ο αιώνα)

[Συνέχεια από το προηγούμενο post]

Οι ομιλητές συμφωνούν για την εξαιρετική ποιότητα του περιοδικού «ΤΕΤΑΡΤΟ», του Μάνου Χατζιδάκι. Για τα περιοδικά που κυκλοφορούν στις μέρες μας λένε γενικά πως έχουν χάσει τη φρεσκάδα τους και εξαντλούνται σε αφιερώματα χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους την επικαιρότητα (ξεχωρίζουν ο «Πόρφυρας», το «Εντευκτήριο», η «Νέα Εστία»). Κάνουν λόγο για «γραφειοκρατικοποίηση των διανοουμένων», για ακραία εμπορευματοποίηση και για το λόγο ενός καθηγητικού κατεστημένου από το οποίο απουσιάζει ο προβληματισμός και η οξεία κριτική. Οι καθηγητές που γράφουν σε περιοδικά ενδιαφέρονται περισσότερο για τη θέση που κατέχουν. Αυτό έχει σαν συνέπεια να υποβαθμίζεται η ποιότητα του διαλόγου. Οι ομιλητές καταλήγουν σε μια σειρά κριτηρίων για την αξιολόγηση των περιοδικών. Γλώσσα, χρήση της εικόνας, διάρκεια ζωής, ονόματα συνεργατών, όνομα εκδότη-διευθυντή, θεματολογία( είναι κοντά στους επίκαιρους προβληματισμούς; Η επιλογή της ύλης εξασθενεί το αναγνωστικό ενδιαφέρον με το πέρασμα του χρόνου; ) είναι μερικά από τα κριτήρια αξιολόγησης.

Σάββατο, Ιουνίου 07, 2008

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ(6)

video

Το θέμα είναι "η συμβολή των λογοτεχνικών περιοδικών στην πνευματική ζωή του 20ου αιώνα". Πρώτος μιλάει ο ποιητής-βιβλιογράφος-κριτικός, Δημήτρης Δασκαλόπουλος. Αξιολογεί ως καλά τα περιοδικά του Κίμωνα Μιχαηλίδη "Παναθήναια" με πλούσια εικονογράφηση και παρακολούθηση εικαστικών, το περιοδικό "Διόνυσος" με σχετικά σύντομη παρουσία, το μαχητικό όργανο του δημοτικισμού, "Νουμάς", ο "Καλλιτέχνης" του Βώκου και τη "Νέα Ζωή" που εκδιδόταν από Έλληνες στην Αίγυπτο. Ο ερευνητής λογοτεχνίας, Γιώργος Ζεβελάκηςμαζί με τον ερευνητή του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, Λάμπρο Βαρελά, κάνουν αναφορές σε πολλά περιοδικά. Ο πρώτος μιλάει για περιοδικά που συγγενεύουν μεταξύ τους και διαδέχονται το ένα το άλλο. Για τον Ζεβελάκη σαν να υπάρχει μια συνέχεια των περιοδικών. Κάνει λόγο για "δίπτυχα ή περιοδικά που ακολουθούν παράλληλους εκδοτικούς δρόμους". Παρατίθενται και από τους δύο ομιλητές ένα πλήθος περιοδικών όπως, "Νεοελληνικά Γράμματα", "Ελεύθερα Γράμματα", "Τρίτο Μάτι", "Κοχλίας", Νέα γράμματα", "Εποχές", "Επιθεώρηση Τέχνης", "Φραγγέλιο", "Νέα Εστία", "Ιδεοδρόμιο", "Panderma", "Tραμ"(με πλειάδα ικανών συνεργατών) , "Διαγώνιο". Το 1964-1966 έχουμε το περιοδικό "Πάλι" που φέρνει τον υπερρεαλισμό ξανά στο προσκήνιο. Στο περιοδικό δραστηριοποιούνται οι Νάνος Βαλαωρίτης, Εμπειρίκος και Εγγονόπουλος (οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή!). Στις αρχές της δεκαετίας του '80 κάνει την εμφάνισή του το περιοδικό "Τομές" με θεματογραφία αφιερωμένη σε έλληνες και ξένους συγγραφείς.Το περιοδικό επιμελείται ο Δημήτρης Δούκαρης. Ακόμα, οι ομιλητές μιλούν για το περιοδικό "Πρίσμα", μια πολυσέλιδη θεώρηση της παγκόσμιας λογοτεχνίας.Το περιοδικό επιμελούνταν ο Δημήτρης Χατζής που πρόλαβε και έβγαλε τέσσερα τεύχη λίγο προτού ξεψυχίσει. Τέλος, γίνεται αναφορά και στον "Χάρτη" που κυκλοφορούσε από το 1982 μέχρι το 1988.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]

Πέμπτη, Ιουνίου 05, 2008

ΡΟΥΛΑ ΑΛΑΒΕΡΑ

video

Την Ρούλα Αλαβέρα την θεωρώ γνήσια και αυθεντική. Έχει διασώσει μέσα της κάτι από την παλιά σαλονικιώτικη ψυχή που συνίσταται σε αμεσότητα, φιλερευνητική διάθεση, πείσμα και εναλλαγή εσωστρέφειας με εξωστρέφεια. Η Ρούλα Αλαβέρα αποτελεί την ψυχή των πετυχημένων Λογοτεχνικών Πρωινών. Πάντα διαβάζω με ενδιαφέρον αυτά που γράφει στον Κυριακάτικο Αγγελιοφόρο.


Την Πέμπτη 29 /5, στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα «Υπάρχει μέλλον για τα λογοτεχνικά περιοδικά στην εποχή του Διαδικτύου;». Αρχικά, έκανε αναφορά στο μακροβιότερο λογοτεχνικό περιοδικό, την Νέα Πορεία. Επεσήμανε πως στόχος του περιοδικού υπήρξε, ανέκαθεν, να αποτελεί ένα επιστημονικό περιοδικό υπό την έννοια πως θα περιλαμβάνει πρόδρομες ανακοινώσεις. Η κ. Αλαβέρα αναρωτιέται σήμερα αν υπάρχει δημιουργική φαντασία; Κάνει μνεία για τον ένα χρόνο από τον θάνατο του Τηλέμαχου Αλαβέρα. Χάρη σ’ αυτόν η Ρούλα Αλαβέρα γνωρίζει τις δύο προηγούμενες γενιές από αυτόν. Η ίδια αισθάνεται το ιστορικό βάρος από την κατοχή του δημοσιευμένου και αδημοσίευτου υλικού του Τηλέμαχου Αλαβέρα. Κάνει μια αναδρομή στα 52 χρόνια διαρκούς παρουσίας της Νέας Πορείας και διαπιστώνει πως κάθε δεκαετία έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της (π.χ. τα χρόνια της Δικτατορίας, όπου τα κείμενα που δημοσιεύονταν στο περιοδικό έπρεπε να εγκρίνονται από την ασφάλεια). Χαρακτηρίζει την Νέα Πορεία ως «περιοδικό φιλοξενίας». Δεν ξεχνάει να αναδείξει την οικονομική διάσταση της έκδοσης ενός περιοδικού και τη δυσκολία εξεύρεσης πόρων. Λέει ότι στην Αυστρία τα περιοδικά βγαίνουν από μεγαλοεκδότες που απαλλάσσονται από την φορολογία. Για τον καλλιτέχνη λέει πως οφείλει να είναι θερμόαιμος και να να μην φοβάται να έρχεται σε ρήξη. Ιδανικό παράδειγμα καλλιτέχνη θεωρεί τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη που, όσο ζούσε, δε δίσταζε να διατυπώνει έναν ρηξικέλευθο και καινοτόμο λόγο. Η κ.Αλαβέρα θεωρεί ως καινοτόμο λόγο αυτόν που ερευνά και ερευνάται. Αισθάνεται μεγάλη χαρά που γράφει στην ελληνική γλώσσα. Πιστεύει πως αρκετοί λογοτέχνες δεν ξέρουν γραμματική και συντακτικό και τους παρομοιάζει σαν τους ζωγράφους που δεν ξέρουν από σχέδιο. Αναφέρει την περίπτωση του Γιώργου Θέμελη που πάντα κουβαλούσε στην τσέπη του ένα μικρό βιβλιαράκι γραμματικής. Δεν είναι αρνητική ως προς τον ρόλο του διαδικτύου.Τελειώνει, λέγοντας πως το τελευταίο τεύχος της Νέας Πορείας θα βγει ηλεκτρονικά ή θα είναι ένα τεύχος που θα εκδοθεί εκτός εμπορίου. Η διακοπή του περιοδικού είναι μια δύσκολη απόφαση για την κ.Αλαβέρα. Όπως και να ΄χει το περιοδικό έχει μεγάλη ιστορική αξία για την πνευματική ζωή της πόλης.

Τετάρτη, Ιουνίου 04, 2008

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

video

(Ο Τόλης Νικηφόρου απαγγέλλει στίχους του στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου)

Ο Τόλης Νικηφόρου διαθέτει τη δική του ιστοσελίδα μέσα από την οποία μπορείτε να βρείτε βιογραφικά στοιχεία, ποιήματα και πληροφορίες για το συνολικό του έργο. Σκέφτηκα πως η επανάληψη τέτοιων στοιχείων δεν θα σας πρόσφερε κάτι καινούριο. Προτίμησα να ταξινομήσω κατά χρονολογική σειρά τα διαδικτυακά ίχνη που αφήνει ο Τόλης Νικηφόρου στο ιστολόγιο της Βιβλιοθήκης της Άνω Τούμπας. Αρχίζω με ένα κείμενο από το μέλος της Λέσχης Ανάγνωσης , Φένια, για το βιβλίο του κ. Νικηφόρου "Η εξαίσια ηδονή του βιασμού". Το δεύτερο σχόλιο ανήκει στην ψυχή της Λέσχης, Λένα Παπαθανασίου, που της εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έχει την υγεία της.

Στα τρία πρώτα κεφάλαια είπα: Αποκλείεται! Δεν μπορώ να το τελειώσω. Αν συνεχίσει έτσι δεν θα το αντέξω. Είχα ταραχτεί πάρα πολύ. Στιγμές, σταματούσα και κοιτούσα γύρω με απόγνωση.Τέσσερις βιασμοί: Ένας στον επαγγελματικό χώρο. Δύο μέσα στην ίδια την οικογένεια (μητέρα και κόρη). Ένας σ` ένα γιαπί.Το θέμα του βέβαια, ο βιασμός, είναι από μόνο του ένα θέμα σκληρό. Πώς θα μπορούσε λοιπόν να είναι το βιβλίο ρεαλιστικό χωρίς να ταράξει τα ήρεμα νερά μας;Η χρήση του πρώτου προσώπου από την αρχή του βιβλίου σε καθιστά άμεσο δέκτη των μαρτυριών των θυμάτων αλλά κι ενός δράστη, που πρώτος με εξοργιστική ωμότητα παραθέτει και υποστηρίζει την πράξη του, χωρίς βέβαια να την αποκαλεί βιασμό. Παραδέχεται απροκάλυπτα ότι πατάει στην ανάγκη του άλλου για να ικανοποιήσει τις ορέξεις του και δικαιολογεί τον εαυτό του με το κυνικό κλισέ «κανείς δεν κέρδισε με το ευαγγέλιο στο χέρι.»Στη συνέχεια εμφανίζονται διάφορες μορφές-θύματα, καθεμιά με τη δική της αντίδραση στην ίδια πάντα πράξη, ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο κινείται, με τις κοινωνικές προκαταλήψεις, τους φόβους, τις προσωπικές αδυναμίες, τις μαθημένες συμπεριφορές που δύσκολα αλλάζουν.Πώς ένα θύμα βιασμού να μαζέψει τα κομμάτια του και να τολμήσει να ξαναζήσει τη φρίκη του μαρτυρίου του δημόσια προκειμένου να βρει δικαιοσύνη; Πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει πως αυτή τελικά θα αποδοθεί και μάλιστα με τρόπο που να ικανοποιεί πραγματικά; Πόση υπομονή μπορεί να επιστρατεύσει για να περιμένει μια δικαιοσύνη που αργεί πολύ κι ακόμη κι όταν εφαρμόζεται αφήνει «παραθυράκια», βρίσκει ελαφρυντικά κι είναι δυσανάλογα μικρή μπροστά στο έγκλημα που έχει διαπραχθεί; Ποια ποινή μπορεί να ισοφαρίσει αυτό το έγκλημα, αλλά και τον εξευτελισμό που νιώθει το θύμα για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια της δίκης, όταν θα χρειαστεί ν` απαντά σε καχύποπτες ερωτήσεις της υπεράσπισης, συγκεντρώνοντας πάνω του και τα βλέμματα γνωστών κι αγνώστων;Μήπως τελικά σε κάποιες περιπτώσεις η αυτοδικία δικαιολογείται; Υπάρχουν εγκλήματα που θέτουν από μόνα τους το παραπάνω ερώτημα. Ποιος εκτός από το ίδιο το θύμα μπορεί να αποδώσει ικανοποιητική δικαιοσύνη σε μια περίπτωση όπως την παραπάνω;«Η εξαίσια ηδονή του βιασμού» φέρνει στο φως ένα έγκλημα του οποίου οι πραγματικές διαστάσεις και η έκτασή του, για διάφορους λόγους, αποσιωπούνται επιμελώς. Παρουσιάζει διαφορετικούς χαρακτήρες ανθρώπων, διαφορετικές αντιδράσεις, τρόπους σκέψης και συμπεριφορές, καθώς και δυο μορφές αυτοδικίας. Το αν και κατά πόσο δικαιολογείται κάτι τέτοιο, παραμένει στη δική μας κρίση, στην ευαισθησία μας και στο αίσθημα δικαίου που έχει ο καθένας μας. Δε νομίζω ότι προσπαθεί να εκβιάσει κάποιο συναίσθημα ή να κατευθύνει τον αναγνώστη. Ό,τι μιλάει από μόνο του, είναι τα ίδια τα γεγονότα.Το βιβλίο τελικά καταφέρνει να συνδυάσει σε άψογη λογοτεχνία, σκληρότητα, βιαιότητα, τρυφερότητα, αξιοπρέπεια και σασπένς. Σελίδα τη σελίδα γίνεται όλο και πιο δυναμικό και σε κρατάει σε αγωνία και σε εγρήγορση, καθώς, όσο πλησιάζει προς το τέλος, διάφορες διεργασίες στο μυαλό σου αποφασίζουν για τη δικαιοσύνη που θέλεις να αποδοθεί και περιμένεις να δεις αν θα ικανοποιηθείς. Καμία σχέση με την κατάθλιψη που νόμιζα ότι θα με τύλιγε όταν το άρχιζα!Άλλο ένα ελληνικό διαμαντάκι! (Φένια)

Wednesday, May 16, 2007

Εικοσιοχτώ χρόνια μετά τα "Αναρχικά",η επανάσταση είναι ακόμη "ένα ποίημα με όπλο" που σημαδεύει τους συμβατικούς θεσμούς μιάς κοινωνίας που-έτσι κι αλλιώς-αμφισβητούμε.Ο Τόλης Νικηφόρου αποδίδει την κοκκινόμαυρη δικαιοσύνη που αδίσταχτα θα επέλεγε κάθε γυναίκα του πλανήτη,αν άκουγε την οργή του κορμιού της και τη δύναμη στη φλέβα της.Βάζει ιδέες...(Λένα Παπαθανασίου)

May 21, 2007 1:00 PM


Πρώτα πρώτα να σας πω πόσο χαίρομαι για την παρέα μας. Πριν από μερικές εβδομάδες είχα γράψει διάφορα κολακευτικά για όλους σας (σιχαίνομαι τις ψεύτικες ευγένειες, είμαι αυτός που φαίνομαι και τίποτα άλλο) αλλά τότε δεν ήμουν τεχνολογικά προηγμένος(αυτοσαρκασμός), τα είχα στείλει αλλού και τα πήρε ο άνεμος (το διαδίκτυο). Να πω και τώρα ότι, όταν η Λένα είχε αναφέρει την ιδέα της λέσχης ανάγνωσης, δεν φανταζόμουν ότι θα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία. Δηλαδή, παιδιά (σε σύγκριση με μένα) ενημερωμένα, προβληματισμένα, συγκροτημένα, αξιόλογα. Και συμπαθητικά. Μπράβο, λοιπόν (πρώτα στη Λένα) και συνεχίζουμε.Το κλειδί για να καταλάβετε ποιος είμαι εγώ δεν είναι Η εξαίσια ηδονή του βιασμού και Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα. Αυτά είναι μέρος της εικόνας μόνον και όχι το σημαντικότερο. Το κλειδί είναι τα ποιήματά μου (τι κρίμα οι περισσότεροι σας να μην διαβάζετε ποίηση) και, ιδίως, οι τελευταίοι στίχοι από το Ένα παιδί (Αναρχικά, 1979). "Κρύβω μέσα μου ένα παιδί απαρηγόρητο που θάθελε να φτιάξει τη ζωή στα μέτρα της καρδιάς του".Τα δύο αυτά μυθιστορήματα είναι μια έκρηξη οργής μεταπλασμένη σε λογοτεχνία. Όταν προσπάθησα να γράψω και ένα τρίτο για να συμπληρώσω την "τριλογία της αυτοδικίας", όπως θα την ονόμαζα, δεν μου έβγαινε με τίποτα. Γιατί είχε στερέψει η οργή μου(προσωρινά). Υπάρχει όμως μέσα μου και ένας ωκεανός αγάπης. 'Ετσι, εκτός από την ποίηση (που είναι ένα απίστευτα άγριο, άστατο μα και ερωτικό θηλυκό), γράφω τώρα ένα ακόμη μυθιστόρημα, μια ερωτική ιστορία μέσα στο πλαίσιο ενός (και πάλι) κοινωνικού προβλήματος.Και βέβαια τα μυθιστορήματα μου είναι πολιτικά βιβλία. Βαθύτατα πολιτικά και υπαρξιακά.Όπως στην ουσία του το κάθε τι. Για καυτά θέματα που η κάθε είδους εξουσία θέλει να κρύβει κάτω από το χαλί. Γι' αυτό, ταυτόχρονα με τη μεγάλη αρχική δημοσιότητα, τα κατέταξαν στα αστυνομικά μυθιστορήματα που γενικά δεν θεωρούνται ως σοβαρή λογοτεχνία (μέθοδος αποσιώπησης).Κάτι ανάλογο συνέβη και με το θαυμάσιο μυθιστόρημα του Απόστολου Λυκεσά, Μπλάνκο (με την ευκαιρία, την άλλη Πέμπτη, 7 Ιουνίου, στις 8.30 μ.μ. παρουσιάζω το βιβλίο του Απόστολου στη Δημοτική Κίνηση, Τσιμισκή 115, α' όροφος. Θα γίνει ο χαμός (έξω απ' τα δόντια) και θα συνιστούσα να μην λείψει κανείς.Δύο πράγματα ακόμη. Δεν νοείται παρέα, λέσχη ανάγνωσης, κ.ο.κ., χωρίς απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη ειλικρίνεια ("ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου, κρίνε για να κριθείς"). Έτσι, περιμένω τις όποιες αντιρρήσεις σας και θα χαρώ πολύ να απαντήσω στις πιο δύσκολες ερωτήσεις σας (τρελαίνομαι για τα δύσκολα).Και το τελευταίο. Η γοητευτικότερη ιστορική φυσιογνωμία για μένα που τα συνοψίζει όλα(την ουτοπία, αν θέλετε) υπήρξε ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ηγέτης των αναρχικών στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ρίξτε μια ματιά στο Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας για να καταλάβετε ποιος ήταν.'Εγραψα ήδη πολλά. Ευχαριστώ τον Δημήτρη που με βοήθησε να στείλω αυτό το μήνυμακαι στέλνω σε όλους τους φιλικούς χαιρετισμούς μου.Τόλης

ΥΓ Χάσατε χθες το βράδυ το ρεσιτάλ Κουτσούκου (διάσημος σολίστ) στην παρουσίαση της ανθολογίας για τις ποιήτριες της Θεσσαλονίκης στην Καλαμαρία (προσοχή στον τονισμό).Εκτός από την πολύ ωραία ομιλία του που προσέλκυσε γύρω στις 60 γυναίκες (οι υπόλοιπες δεν το είχαν μάθει), και μερικά από μας τα αρσενικά, έτσι ως άλλοθι, ακολούθησε τσιμπούσι στο οποίο μετακλήθηκε εσπευσμένως και ο Απόστολος Λυκεσάς. Χρειάζεται να προσθέσω τίποτα άλλο;


Posted by Τολης Νικηφορου at 9.58 πμ

Wednesday, May 30, 2007

Ο Απόστολος Λυκεσάς παραβρέθηκε στις 7/6/2007 στην αίθουσα της Δημοτικής Κίνησης για την παρουσίαση του βιβλίου του «ΜΠΛΑΝΚΟ» από τον ποιητή Τόλη Νικηφόρου.


Που είναι πιο εύγευστο και υγιεινό από το βούτυρο και, στο κάτω κάτω, δεν μας έφταιξε σε τίποτα το καϋμένο το σκυλάκι. Νομίζω ότι χθες ήταν η καλύτερη (ως τώρα) συγκέντρωσή μας και μια πραγματικά απολαυστική βραδιά. Όχι μόνο αναλύσαμε μέχρι λιποθυμίας το "πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου", όχι μόνον είπαμε ιστορίες παλιές και ενημερώθηκαν οι νεώτεροι για τις συνθήκες της σκοτεινής δεκαετίας του "60, όχι μόνον συμφωνήσαμε και διαφωνήσαμε αδελφικά αλλά, ε, ναι, ψιλολύσαμε και το σύνολο σχεδόν των λογοτεχνικών αλλά και των παγκόσμιων προβλημάτων. Κυρίως χάρη στην εύγλωττη και χαριτωμένη παρουσία των Γιώργου Σκαμπαρδώνη και Ηλία Κουτσούκου, στις εύστοχες ερωτήσεις και παρατηρήσεις όλων, και στην προσέλευση τριών νέων μελών εκτός της γνωστής παλιοπαρέας των εθισμένων. Ποιος ήταν εκείνος που πρότεινε να μετονομαστεί η Λέσχη Ανάγνωσης σε Λέσχη Συγγραφέων;


Posted by Τολης Νικηφορου at 12:13 PM

Monday, June 18, 2007

Λένα, ενημέρωσα για τη Λέσχη Ανάγνωσης ένα υποψήφιο μέλος, τον Λεωνίδα Καζάση που έχει εκδώσει και ποιητική συλλογή. Του άρεσε η ιδέα και, φυσικά, του έδωσα το τηλέφωνό σου.

July 2, 2007 9:34 PM

Θα πω μόνο ότι ο Τηλέμαχος Αλαβέρας αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της λογοτεχνίας. Τώρα έχει γυρίσει για πάντα στην παιδική μας γειτονιά της Μητσαίωνκαι της Πλατείας Δικαστηρίων και στην απόλυτη αθωότητα. Αντίο φίλε.

Tuesday, July 3, 2007

Guess who ήταν στο προαύλιο της Αγίας Σοφίας (κατά διαστήματα για τσιγάρο) στην κηδεία του Τηλέμαχου Αλαβέρα. Μεταξύ των άλλων, ο συγγραφέας του "Φάτε Μόνοι" και ο συγγραφέας του "Μπλάνκο". Εθεάθη επίσης η Φωτεινή από τη Λέσχη Ανάγνωσης. Θεωρώ ότι το "Φάτε Μόνοι" είναι στη λίστα από χέρι (που λέγαμε εμείς οι παλιοί τζογαδόροι). Και ο συγγραφέας του θα κληθεί να απαντήσει σε αμείλικτα ερωτήματα (ερωτοσεξουαλικής φύσεως).


July 3, 2007 1:54 AM

Συμφωνώ ότι "κάθε ώρα είναι ώρα για διάβασμα" όπως αναφέρεται πάνω από το μεγάλο ωρολόγιο του Αγίου Σουλπικίου (το οποίο έφερε ο Δημήτρης απευθείας από το Παρίσι). Τώρα λοιπόν που πλησιάζουν μεσάνυχτα και κάνει ζέστη, και φυσικά είναι ώρα για διάβασμα, νομίζω ότι θα ήταν very appropriate να δημιουργήσουμε ένα μεταμεσονύκτιο παράρτημα της Λέσχης Ανάγνωσης. Στο οποίο θα προσφέρεται ρούμι. Μάλιστα, το χo, χo, χo, θα μπορούσε να τροποποιηθεί επί το πειρατικότερον σε yo, ho, ho. (Fifteen men on a dead man's chest, yo, ho, ho, and a bottle of rum. Drink and the devil will take the rest, yo, ho, ho, and a bottle of rum). Από το Treasure Island. To oποίο βεβαίως είναι πλέον η Βιβλιοθήκη μας.

July 4, 2007 11:18 PM

Δεν μπορείς να φανταστείς τα μέσα που μετέρχομαι για να τους προσελκύσω. Εκθειάζω αφειδώς τα μέλη της παρέας μας αλλά φοβάμαι ότι σύντομα θα αναγκαστώ να τους αποκαλύψω και τις πλήρεις αγγελικές διαστάσεις της. Μια μακαρονάδα επίσης θα βοηθούσε. Αλλιώς θα αναγκαστώ να ζητήσω την βοήθεια του Άλμπερτ και της Τάνιας.

July 4, 2007 5:50 PM

Ομολογώ ότι η πρότασή μου δεν ήταν ολοκληρωμένη. Προσοχή. "Το ωρολόγιον του Αγίου Σουλπικίου εσήμανε την δωδεκάτην νυκτερινήν. Όλη η πόλη κοιμάται (όρθια). Μα τι το παράδοξον συμβαίνει εις την σύγχρονο νήσο Τορτούγκα των πειρατών; Τι να συμβεί; Τo άγριο τσούρμο της διαβόητης ανά την Καραϊβικήν Captain Βοοκworm Lena, κάθεται πάνω στο σεντούκι με τους θησαυρούς, διαβάζει βιβλία, πίνει ρούμι απ' το μπουκάλι καιτραγουδάει βραχνά το σουξέ της εποχής "κάθε ώρα είναι ώρα για βιβλίο". Στα δέντρα τριγύρω είναι δεμένοι όσοι σημείωσαν τρεις αναγνωστικές απουσίες. Θα ζητηθούν λύτρα σε βιβλία από τους οικείους τους. Ο πειρατής Νάσος ο Μαυριτανός φωτογραφίζει τη σκηνή."

July 5, 2007 12:41 PM

Διαβάζω ξανά το Κιβώτιο τώρα, μετά από περίπου 30 χρόνια (ναι, ρε πιτσιρίκια!) και δεν ξέρω μα ποιο ψυχοπλακώθηκα περισσότερο. Με τον έγγραφο οχετό του Νόρμαν Μέϊλερ ή με την τραγωδία του κινήματος. Θυμήθηκα κι έναν μαθητή που με ρώτησε γιατί είμαι τόσο απαισιόδοξος σε μια παρουσίαση μου στη βιβλιοθήκη του Ανατόλια. "Δεν κατάλαβες, αγόρι μου", του απάντησα, "εγώ είμαι από τους αισιόδοξους".

July 5, 2007 11:17 PM

τραγωδία του κινήματος και η προσωπική τραγωδία του Άρη Αλεξάνδρου. Παράξενο, πάω να πω, Το Κιβώτιο, και έρχεται στα χείλη μου Η Δίκη. Η εκδήλωση της άλλης Κυριακής θα είναι αναπόφευκτα κάτι παραπάνω από τη συζήτηση του βιβλίου. Η έκδοση του Κιβωτίου που έχω εγώ είναι η β' από τον Κέδρο το 1976. Θα φέρω επίσης τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του, Ποιήματα 1941-1974, Εκδόσεις Καστανιώτη 1978, και έχω ήδη σημειώσει μερικά χαρακτηριστικά (και συγκλονιστικά) για να διαβάσω.

July 8, 2007 7:50 PM

Δίκαιο έχεις, Λένα, κι εγώ από σένα το μαθαίνω τώρα. Πάει κι ο Κάτος. Κρίμα που "βιάστηκε". Δεν έχει σημασία τελικά αν όταν φύγει κανείς τον συνοδεύει όλη η πόλη ή αν είναι μόνο "ντυμένος τη χλωμάδα και την απορία του" που λέει και ο Ρίτσος.

July 10, 2007 5:10 PM

Δυο λόγια ακόμη για τον Γιώργο Κάτο. Τον γνώρισα το 1966, όταν είχαμε γράψει, κατά σύμπτωση, από ένα μεγάλο ποίημα. Εγώ τους Άταφους, εκείνος το Τζον Φ. Κένεντι και τα σκοτάδια (αν θυμάμαι καλά τον τίτλο). Η μητέρα του είχε το βιβλιοπωλείο στη γωνία Εγνατία και Αγίας Σοφίας ενώ εμείς μέναμε λίγο πιο πάνω, Αγίας Σοφίας 54. Ο Γιώργος γνώριζε τα λογο-τεχνικά πράγματα της πόλης και μου έδωσε, με μεγάλη προθυμία, ένα κατάλογο λογοτεχνών για να στείλω το βιβλίο μου. Είμασταν τότε κι οι δύο σχεδόν παιδιά. Στη μεταπολίτευση τον παρουσίασα στη Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών Β.Ε. όταν είχε βγάλει τη συλλογή διηγημάτων Τα καλά παιδιά. Τώρα τι τα λέω όλα αυτά; Παρόλο που δεν ήταν φίλος μου και είχα να τον δω χρόνια, αισθάνομαι σαν να μου έχουν κόψει ένα κομμάτι ακόμη. Γιαυτό.

July 10, 2007 10:03 PM

Οι διακοπές τελείωσαν. "Ο ζεστός μήνας Αύγουστος" συνεχίζεται. Δεν είναι καιρός να αφήσουμε τη θερινή ραστώνη και να αρχίσουμε να συμμαζευόμαστε;

August 20, 2007 4:53 PM

Kaτερίνα και Λένα, γεια σας. Μόλις τώρα είδα τα σχόλια σας. Χαίρομαι που παρακολουθείς και την ανθολογία στο Τρανσλάτουμ, Κατερίνα. Γίνεται μια επίπονη και φιλότιμη προσπάθεια από τη Bίκυ Παπαπροδρόμου, με τη βοήθεια μου, για μια όσο το δυνατόν πιο έντιμη και αντιπροσωπευτική ανθολογία των ποιητών της Θεσσαλονίκης. Έχει πολλή δουλειά ακόμη. Μου λείπουν όμως αρκετές ποιητικές συλλογές σου. Ίσως η Λένα να μπορούσε να μου τις δανείσει. Όσο για το Θηλυκό Πρόσωπο της Ποίησης στη Θεσσαλονίκη, χαρά και τιμή μου θα είναι να παρουσιάσω την ανθολογία μετά τις εκλογές. Μόνο να με ειδοποιήσεις εγκαίρως για να προετοιμαστώ.Λένα, το σκέφτηκες καλά για το Μεγάλο Αλγέρι; Μανιάτισσα είναι αυτή, μην πούμε κανένα λάθος και παρεξηγηθεί. Όσο για την Κατερίνα Γώγου, τι να πω; Θα μπορούσα να την είχα αγαπήσει. Ή, μάλλον, την αγαπώ.

September 10, 2007 10:27 PM

Δεν ξέρετε πώς χαίρομαι που βγήκαν επιτέλους τα μεγάλα μαχαίρια. Καιρός να τα πούμε έξω απ' τα δόντια. Ακριβέστατη και η λέξη «οδυνολαγνεία». Μα δεν υπάρχει κάποιο σχετικό μυθιστόρημα για να συζητήσουμε την επόμενη φορά; Λέναααα.

ΥΓ. Όπου οδυνολαγνεία και σκουπιδολατρεία, εκεί και αυτοδικία (το βιολί μου εγώ).

October 13, 2007 12:40 AM

Φοβερή παρουσίαση, Λένα. Υπάρχει μία θέση βιβλιοκριτικού, μήπως ενδιαφέρεσαι; Συμφωνώ μαζί σου για το βιβλίο του Απόστολου. Μόνο που τι να μας κάνουν τώρα αυτές οι λιγοστές εκκαθαρίσεις; Σαν ορεκτικό έμοιαζαν. Ελπίζω να δικαιώσει τις προσδοκίες μας και να μας παραθέσει το κυρίως γεύμα στο επόμενο βιβλίο του.

October 20, 2007 11:30 PM

Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλα τα παιδιά. Με υγεία και αγάπη και με δημιουργική διάθεση.


December 22, 2007 1:19 AM

Την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2008 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Άνω Τούμπας, στις 20.00 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα "Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη".Θα μιλήσουν η συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου Κατερίνα Καριζώνη και η φιλόλογος - μεταφράστρια και διαχειρίστρια της διαδικτυακής ανθολογίας "translatum" Βίκυ Παπαπροδρόμου.Το συντονισμό θα κάνει ο λογοτέχνης Τόλης Νικηφόρου.Στο τέλος των ομιλιών θα ακολουθήσει απαγγελία ποίησης από τις ανθολογούμενες και τον δημοσιογράφο Ηλία Κουτσούκο.Είστε ευπρόσδεκτοι όλοι.


Wednesday, February 27, 2008