Παρασκευή, Ιανουαρίου 30, 2009

Τι Βι ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Κάποιο πρωινό Κυριακής και αγουροξυπνημένος, ακούω στην τηλεόραση για το ατυχές περιστατικό ενός νηπίου που τραυματίστηκε στο μάγουλο από το ψαλίδι ενός άλλου νηπίου. Η μητέρα μιλάει στο τηλέφωνο και δείχνει μεγάλη κατανόηση γι' αυτό που συνέβη στο παιδί της. Στη συνέχεια, ένας δημοσιογράφος εκμεταλλεύεται το ατυχές γεγονός και επιδεικνύει ένα χαρτί που έχει μοιράσει κάποιο νηπιαγωγείο. Αυτό το χαρτί είναι μια λίστα με υλικά που θα πρέπει να αγοράσουν οι γονείς στην αρχή της χρονιάς. Οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι τον ακούν έκπληκτοι και κάνουν σαν να έχουν ανακαλύψει την "τρομερή είδηση"!!! Η φαντασία τους, που κινείται στα όρια της διαστροφής, βλέπει νηπιαγωγούς να κάνουν κύκλωμα με βιβλιοπώλες και να παρακινούν τους γονείς να αγοράζουν συγκεκριμένα υλικά. Ένας από τους παρευρισκόμενους δημοσιογράφους φωνάζει την μαγική λέξη "Διαπλοκή" και ένας άλλος αγανακτεί για το "νταβατζηλίκι" (αυτή είναι η ακριβής λέξη) μέσα στα δημόσια νηπιαγωγεία.
Δυστυχώς, κάπως έτσι γίνεται η ενημέρωση που οδηγεί σταδιακά στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Κριτικές που γίνονται κυριολεκτικά στο πόδι και ρεπορτάζ απαίδευτων δημοσιογράφων που κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους και παραμορφώνουν την αλήθεια μέσα από την ισχύ του μέσου τους.

Από τα τηλεοπτικά Μ.Μ.Ε. δεν μπορούμε να μιλάμε πια για ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ! Το θέμα είναι πάντα στους δικούς μας τρόπους αντίδρασης. Γιατί επιτρέπουμε στον καθένα να μας προσβάλλει και γιατί δεν κατακλύζουμε με εκατοντάδες επιστολές διαμαρτυρίας όλους αυτούς τους αστείους που δηλώνουν με κάμποση αυταρέσκεια πως η δημοσιογραφία ειναι λειτούργημα; Από κάτι τέτοιους μπορούμε να απαλλαγούμε ΜΟΝΟ ΑΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Δεν περιμένω βοήθεια από ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ!!!

Υ.Γ.1 Θεωρώντας ως κριτήριο αξιολόγησης τις επιλογές που κάνουν οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί στην ανάδειξη των αντιπροσώπων τους, αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει καμμιά πίστη που να υποκινεί τους παιδαγωγούς σε ουσιαστικές αλλαγές και καινοτομίες (Ο Πανούσης στην εκπομπή του "Δούρειος Ήχος" κάνει λογοπαίγνιο την εκπαιδευτική κοινότητα ως "εκπαιδευτική κενότητα"!) .

Υ.Γ 2 Τόσα χρόνια ο διάλογος για την εκπαίδευση γίνεται από ένα πολύ μικρό τμήμα της κοινωνίας και γι' αυτό οι μεγαλομανιακές εξαγγελίες για την έναρξη ενός διαλόγου που θα αγγίζει τις πλατύτερες μάζες πολλαπλασιάζονται χρόνια με τα χρόνια. Όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει...

Πέμπτη, Ιανουαρίου 29, 2009

ΔΙΑΛΟΓΟΣ (7)

Το μέλος της Ελληνικής Πύλης Παιδείας ,chloi, έγραψε παλιότερα τα εξής:



"οι καθηγητές έχουν φοβερή δουλειά , προετοιμασία , διορθώματα, τεστ, βαθμολογίες, εφημερίες, κα. οι νηπειαγωγοι δεν εχουν να κάνουν εργασία στο σπίτι , ουτε να μελετήσουν , ούτε να διορθώσουν. Τα παιδιά δε θα τους πιάσουν αδιάβαστους, δε θα έχουν το προβλημα να επιβληθούν. Ειναι λάσκα. Το μόνο που χρειάζεται οι νηπειαγωγοί να αγαπάνε τα παιδιά, να έχουν υπομονή και αστειρευτη φαντασία".





Έγραψε και για τους/τις κουτσομπόληδες νηπιαγωγούς και της απάντησα συνολικά:


Παρακολούθησα, chloi, τις παρεμβάσεις σας και θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποιες παρατηρήσεις:


1)Είμαστε υποχρεωμένοι ΟΛΟΙ να σεβόμαστε τη διαφορετική Άποψη. Οι αοριστολογίες, οι υπεραπλουστεύσεις, τα γενικόλογα και οι απόπειρες απαξίωσης των Νηπιαγωγών και των Δασκάλων, δε συνιστούν Άποψη.


2) Μετά από τόσα χρόνια σπουδών, προβληματισμών και εμπειρίας μέσα στην τάξη, μαθαίνω, έκπληκτος, πως τα προσόντα ενός Νηπιαγωγού είναι η αγάπη, η φαντασία και η υπομονή. Ήταν, λοιπόν, τόσο απλό και μου διέφευγε; Τελικά, έκανα λάθος που τόσα χρόνια έλιωνα τα μάτια μου και προσπαθούσα να κατανοήσω γνωστικά αντικείμενα όπως, η Φυσική Αγωγή, η Ψυχολογία, το Κουκλοθέατρο, η Δραματοποίηση, η Δυναμική των Ομάδων, τα Εικαστικά,το θεατρικό παιχνίδι, η Μουσική, τα Μαθηματικά, η Χρήση και Λειτουργία Εποπτικού Υλικού, η Γραφή, η Ανάγνωση, η Γλώσσα, η Οργάνωση και Δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, η Φιλοσοφία της Αγωγής, οι Διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ εκπαιδευτικών και γονέων, η Συμβουλευτική των γονέων, η Διδακτική Μεθοδολογία, η Οργάνωση και διαμόρφωση της τάξης, η γραφειοκρατική δουλειά διευθυντή, ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας με δικαιώματα και υποχρεώσεις, οι πρώτες βοήθειες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.


3) Λέτε πως είστε εκπαιδευτικός και γνωρίζετε όλα αυτά που συμβαίνουν στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Εγώ, πάλι, γνωρίζω για αυτά που συμβαίνουν, κυρίως, στο Νηπιαγωγείο. Για τις υπόλοιπες βαθμίδες της εκπαίδευσης δεν έχω σαφή και ξεκάθαρη εικόνα.



4) Δηλώνετε εκπαιδευτικός αλλά σας βλέπω λιγάκι αποστασιοποιημένη. Γιατί δε συμπεριλαμβάνετε τον εαυτό σας στους εκπαιδευτικούς του eduportal; Για τη νέα πνοή στην εκπαίδευση είμαστε απαραίτητοι όλοι.


5) Καλό είναι να αποφεύγουμε τις συγκρίσεις. Κάθε βαθμίδα είναι αυτόνομη και έχει τα δικά της προβλήματα. Σʼ όλες τις βαθμίδες ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να έχει καλή γνώση του γνωστικού αντικειμένου, να διαθέτει ευχέρεια και ικανότητα μετάδοσης αυτής της γνώσης, να είναι ψύχραιμος και ,τέλος, να μπορεί να υπερασπίζεται το διδακτικό του έργο με ουσιαστικά επιχειρήματα.



6) Ισχυρίζεστε πως οι Νηπιαγωγοί περνάνε ό,τι θέλουν στα μικρά παιδιά. Θα σας έλεγα να μην υποτιμάτε τα νήπια! Αυτά αντιλαμβάνονται, διαισθητικά, πολλά περισσότερα από έναν ενήλικο. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, ήδη, έχουν διαμορφώσει ένα μέρος της ιδεολογίας τους από το σπίτι και την οικογένεια. Ένας/μια καλός/ή Νηπιαγωγός αυτοϋπονομεύει τη δράση του/της προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα στα νήπια να αμφισβητούν την εξουσία που εκπροσωπεί. Ετσι, αποφεύγει την παγίδα του δογματισμού και του στείρου διδακτισμού και διευκολύνει την ελέυθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των νηπίων.



7) Λέτε πως οι Νηπιαγωγοί ουσιαστικά εκμαιεύουν μυστικά και σκηνές της οικογενειακής ζωής των παιδιών! Αυτό, πάλι, ποιός σας το είπε; Σας πληροφορώ πως τα παιδιά χωρίς καμιά παρότρυνση αφηγούνται αυτά που συμβαίνουν στα σπίτια τους. Στο σπίτι, επίσης, το στόμα τους δε μένει κλειστό. Κατά καιρούς έχω δει πολλούς γονείς να ζητούν με πιεστικό τρόπο από τα νήπια να τους αφηγηθούν τι κάνουν μέσα στο Νηπιαγωγείο. Επίσης, θα σας θυμίσω πως όλα αυτά που διαδραματίζονται μέσα στις τάξεις αποτελούν αντικείμενο σχολιασμού από πλευράς των γονέων. Το κουτσομπολιό, από όπου και αν προέρχεται, είναι αξιοκατάκριτο! Ο σωστός/ή Νηπιαγωγός χρησιμοποιεί τις “κρυφές” πληροφορίες για να προσεγγίσει το παιδί με τον καλύτερο τρόπο. Το κουτσομπολιό ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και δείχνει την ποιότητα των ανθρώπων! Χρειάζεται να ειπωθεί κάτι άλλο;

Κυριακή, Ιανουαρίου 25, 2009

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣ

Είμαι ασυγχώρητος! Μόλις χτες το βράδυ είδα ένα ανώνυμο σχόλιο στο ποστ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (2) - Ιούλιος 2007. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε και γι' αυτό θα απαντήσω τώρα. Θα ήθελα να με συγχωρέσει ο σχολιαστής που αντιδρώ έτσι καθυστερημένα, αλλά φταίνε τα μπλόκα των αγροτών, η έντονη βροχόπτωση και το μποτιλιάρισμα στους δρόμους! Αναδημοσιεύω το σχόλιο:

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η γλώσσα του σώματος λαμβάνεται υπόψη από τον/την ψυχολόγο προκειμένου να εκείνος/εκείνη να αποφασίσει με ποιό τρόπο θα σας αντιμετωπίσει στο αίτημά σας να κάνετε ατομική ψυχοθεραπεία.

Έχοντας υπόψη ότι μόνο το 7% της επικοινωνίας μας προέρχεται από την λεκτική επικοινωνία και το υπόλοιπο 93% από τη μη λεκτική επικοινωνία (γλώσσα του σώματος), ο ψυχοθεραπευτής/ η ψυχοθεραπεύτρια ψυχολόγος προσπαθεί να καταλάβει πόσο μ*****ς είναι ο θεραπευόμενος.

Ανάλογα διαμορφώνει την αμοιβή, τη μέθοδο (που συνήθως δεν υπάρχει)και το πόσο θα κρατήσει η θεραπεία.

Επειδή όμως τα συμπεράσματα της γλώσσας του σώματος είναι επισφαλή, προκαλούνται συγκρούσεις μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή που καταλήγουν συνηθέστατα στο να τα μαζεύει ο θεραπευόμενος και να το βάζει στα πόδια. Και αυτό επειδή ακόμα και αν ο θεραπευόμενος διαμαρτύρεται, ο ψυχολόγος μπορεί να πιστεύει στη γλώσσα του σώματος που να λέγει "είμαι μ*****ς, εκμεταλλεύσου με!".

Όταν αυτό γίνει κάμποσες φορές, ο/η ψυχολόγος που ξεκίνησε φέρελπις το επάγγελμα του ψυχοθεραπευτή, καταλήγει να δίνει εξετάσεις στη ΔΕΗ και να αυξάνει τον αριθμό των "ψυχολόγων της ΔΕΗ", που εξακολουθούν παρά ταύτα να πιστεύουν ότι τα μυνήματα που πήραν από τη γλώσσα του σώματος είναι έγκυρα.

Να και η δική μου απάντηση:

Εξωλεκτικέ μας θεραπευτή,

Η μαλακία εξατμίζεται από την υπερθέρμανση που προκαλεί το υπερδιογκωμένο και περισπούδαστο ΕΓΩ των ανθρώπων. Ψηλά στον ουρανό ψύχεται και σχηματίζει βροχοφόρα νέφη. Οι τροβαδούροι των γηρατειών τραγουδούν στα παραθυρόφυλλα το παρακάτω τετράστιχο:

Καλό μας συννεφάκι
σταμάτα και λιγάκι
μη χύνεις άλλο πια
θα χάσουμε μαλλιά

Από μια τέτοια βροχόπτωση, όπως καταλαβαίνεις εξωλεκτικέ θεραπευτή μας, μπορείς να το βάλεις στα πόδια καραφλός! Την επόμενη φορά, θα έρθω παρέα με έναν φίλο μου που έχει μεταπτυχιακό στην κακομοιριά και θα είμαι ζωσμένος με αδιάβροχο. Θα σε περιμένω μες στη μέση της νεροποντής!

Με αγάπη,
ο λεκτικός σου θεραπευόμενος

Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2009

ΑΣΠΡΟ-ΜΑΥΡΟ

Κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες περιπτώσεις ψυχιάτρων στο εξωτερικό (όλα γίνονται στο εξωτερικό, ποτέ στο ellada!!!) που προωθούν φαρμακευτικά σκευάσματα από συγκεκριμένες φαρμακευτικές εταιρείες έναντι ανταλλαγμάτων.Τα ανταλλάγματα αυτά, πείτε τα δωράκια, μπορεί να είναι χρήματα , ταξίδια για συνέδρια που γίνονται σε μέρη εξωτικά, διαμονή σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία. Γενικά, τα δωράκια ποικίλλουν και καταλύουν τις ηθικές αντιστάσεις των ψυχιάτρων που ανταποδίδουν χορηγώντας συγκεκριμένα φάρμακα σε ψυχικά άρρωστους ανθρώπους. Ο ψυχικά διαταραγμένος, βλέπετε, δεν αξίζει τίποτα ως ζωή, αλλά προσφέρει πολλά ως αντικείμενο εκμετάλλευσης. Μπορεί να γίνει πειραματόζωο και να διευρύνει ως καταναλωτής τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών. Το σύστημα δουλεύει άψογα!

Πάντα με εκνεύριζε η αντιμετώπιση της ψυχικής νόσου με φάρμακα. Σίγουρα, υπάρχουν βαριές περιπτώσεις που αντιμετωπίζονται μόνο με χορήγηση φαρμάκων στους ψυχικά ασθενείς! Αυτό, όμως, δε σημαίνει πως πρέπει να περνάμε στην άλλη άκρη. Όλοι γνωρίζουμε πως σήμερα γίνεται κατάχρηση ψυχοφαρμάκων. Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, μαζί με το οικογενειακό περιβάλλον του ασθενή που συναινεί, διαλέγουν τον εύκολο και σύντομο δρόμο. Τα φάρμακα προσφέρουν άμεση ανακούφιση που γίνεται αντιληπτή από όλους. Στο όνομα αυτών των βραχυπρόθεσμων αποτελεσμάτων οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας-ευτυχώς όχι όλοι- μετατρέπονται σε συνταγογράφους. Φορτώνουν με φάρμακα τους ασθενείς και τους κάνουν "φυτά" (Άραγε, αν τους ρωτούσαμε για τα ακριβή αποτελέσματα της αλληλεπίδρασης των φαρμάκων θα γνώριζαν να μας απαντήσουν;). Ένα τέτοιο "φυτό" ήταν και αυτός που περιέφερε το κομμένο κεφάλι της δύστυχης δασκάλας στο αποτρόπαιο έγκλημα το περσινό καλοκαίρι , στην Σαντορίνη. Ένα τέτοιο "φυτό" ήταν και ο 40χρονος που εισέβαλλε σε βρεφονηπιακό σταθμό και μαχαίρωσε θανάσιμα δύο νήπια και μια υπάλληλο του σταθμού (στο ρεπορτάζ του alter αναφέρεται πως τραυμάτισε και 13 παιδιά). Ο σαραντάχρονος είχε ψυχολογικά προβλήματα και είχε βαμμένο το πρόσωπό του. Τα χρώματα του πολέμου ήταν για αυτόν το άσπρο και το μαύρο! Η ζωή του, η οπτική του ήταν το πένθιμο Μαύρο-'Ασπρο...


Δευτέρα, Ιανουαρίου 19, 2009

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ

[ΜΕΡΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΌ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ]
-1-
Δύο τσιγγάνες κουβαλούν τα παιδιά τους μέσα στο λεωφορείο. Μία από αυτές, ρωτάει την κοπέλα που βρίσκεται στην απέναντι θέση να υπολογίσει την ηλικία του παιδιού της. Η τσιγγάνα για να διευκολύνει, αναφέρει την ημερομηνία γέννησης του παιδιού ( Οκτώβριος του 2007). Η κοπέλα απαντά πως το παιδί είναι δύο χρονών. Η τσιγγάνα νιώθει έκπληξη από την απάντηση. Ζητάει να επιβεβαιώσει το αληθές της απάντησης. Η κοπέλα επαναλαμβάνει το ίδιο. Η τσιγγάνα φαίνεται να μην συμφωνεί! Της ζητάει να ακριβολογήσει πάνω στην ηλικία του παιδιού της. Η κοπέλα, δόξα τω θεώ, καταλαβαίνει και αποφασίζει να κάνει τους υπολογισμούς. Σε κάνα λεπτό(!) βγαίνει το...πόρισμα πως το παιδί δεν έχει κλείσει ακόμη τα δύο του χρόνια! Η τσιγγάνα φαίνεται ικανοποιημένη με αυτό που ακούει. Μονολογεί πως αν το παιδί της ήταν δύο χρονών και δε μιλούσε θα έπρεπε να ανησυχεί. Η οριστική απάντηση την ανακουφίζει.

Αυτό που με εντυπωσίασε στο συγκεκριμένο διάλογο δεν είναι η άγνοια της τσιγγάνας για την ηλικία του παιδιού της, αλλά η ταχύτητα αντίδρασης της κοπέλας και ο βαθμός κατανόησης μιας ξεκάθαρης απορίας!

-2-

Φαίνεται χρήστης ναρκωτικών.
Μιλάει στο τηλέφωνο.
Ζητάει από τον συνομιλητή του να του "φτιάξει 25 μέτρα".


-3-
Δύο ηλικιωμένοι λογομαχούν για ασήμαντη αφορμή στο μπροστινό τμήμα του λεωφορείου. Ο ένας ηλικιωμένος έχει μπαστούνι για να διατηρεί την ισορροπία του. Το επεισόδιο λήγει και φτάνει μέχρι τα όρια της φραστικής αντιπαράθεσης. Όταν κατεβαίνει ο ηλικιωμένος, επιτίθεται με το μπαστούνι αιφνιδιαστικά εναντίον του άλλου που τρώει κανα-δυο μπαστουνιές. Οι επιβάτες του λεωφορείου τους χωρίζουν. Αυτός που έφαγε τις μπαστουνιές διατηρεί τη ψυχραιμία του και δε θέλει να δώσει συνέχεια. Ο θερμόαιμος ηλικιωμένος κατεβαίνει στη στάση και τρέμει από την ένταση της στιγμής. Πάει να χάσει την ισορροπία του και κάποιοι τρέχουν να τον κρατήσουν για να μην σωριαστεί στο πεζοδρόμιο.

-4-

Είναι δύο γιοι με την μητέρα τους. Ο μικρότερος γιος, γύρω στα είκοσι, μιλάει σε έντονο ύφος στην μητέρα του. Χωρίς να θέλω τον ακούω να λέει "Σκάσε μην φας καμμιά μπουνιά και σου μαυρίσω το μάτι"! Η μητέρα καταλαβαίνει πως βρίσκεται σε δημόσιο χώρο ,καταπίνει την οργή της και σιγομουρμουρίζει. Σε λίγα δευτερόλεπτα ο ίδιος άνθρωπος βλέπει μια άδεια θέση και πάει να κάτσει. Παρακαλεί, ευγενέστατα, έναν επιβάτη να πάει λίγο πλάγια για να μπορέσει να περάσει. Με την μητέρα του ...μποξέρ και με τους ξένους μελιστάλαχτος!




Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2009

ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΑΛΛΑ ΤΡΟΜΑΞΑ!!!



Η τάση των ενηλίκων να "επιστρέφουν" στην παιδική τους ηλικία ηταν ανέκαθεν ισχυρή! Στις μέρες μας έχει πάρει τις διαστάσεις ενός ψυχαναγκαστικού αιτήματος. Βάζω σε εισαγωγικά την λέξη "επιστρέφουν" και αυτό επειδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά επιστροφή. Ό,τι φεύγει είναι οριστικό και ό,τι μένει είναι, επίσης, οριστικό! Φεύγουμε από την παιδική ηλικία παραμένοντας σ' αυτήν και βιώνοντας το πένθος του αποχωρισμού. "Φεύγουμε παραμένοντας", είναι ο μοναδικός τρόπος για να ενηλικιωθούμε! Η παιδική μας ηλικία είναι μια αιωνιότητα που πρέπει να συγκροτείται μέσα μας ως μια ενιαία αίσθηση του χρόνου. Αν το πένθος μας είναι ανεπεξέργαστο, τότε η παραμονή στην παιδική μας ηλικία προσλαμβάνει τον χαρακτήρα μιας παθολογικής προσκόλλησης η οποία εκδηλώνεται με μια νοσταλγία για την παιδικότητά μας. Αν καταφέρναμε να ζήσουμε σε βάθος το πένθος της παιδικής μας ηλικίας δεν θα την νοσταλγούσαμε! Το παρατηρώ και στον εαυτό μου: νοσταλγώ εκείνα τα κομμάτια του παρελθόντος με τα οποία έχω κάποιου είδους εκκρεμότητα! Η επιτάχυνση των ρυθμών της ζωής, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν μας βοηθάει να διευθετούμε τις εκκρεμότητες του παρελθόντος. Όλο αυτό μοιάζει με μια βίαιη αποκοπή, με μια εξορία από την παιδική μας ηλικία. Στην Αμερική ενήλικες και των δύο φύλων επισκέπτονται παιδικούς σταθμούς και παίζουν στην άμμο με τα κουβαδάκια. Η χρονολογική ηλικία, βλέπετε, δε συμπίπτει πάντα με αυτό που ονομάζουμε ενηλικίωση! Στην Ελλάδα, τώρα που μιλάμε, δημιουργείται η πρώτη σχολή γέλιου στην Αίγινα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού alpha τα παιδιά γελάνε 300 φορές την ημέρα και οι ενήλικες μόλις 15! Οι μεγάλοι άνθρωποι έχουν ξεχάσει πως το γέλιο είναι πηγαίο και αυθόρμητο και τρέχουν σε συνεδρίες. Αυτοί παλιμπαιδίζουν και γελάνε, αλλά εγώ αρχίζω να τρομάζω !!!

Πέμπτη, Ιανουαρίου 15, 2009

ΓΑ-ΜΑ-ΤΑ

Ένα νήπιο θέλησε να αντιγράψει την λέξη "ΓΡΑΜΜΑΤΑ".

Κατά την αντιγραφή, αγνόησε τα γράμματα Ρ και Μ.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η λέξη "ΓΑΜΑΤΑ".

Ανάλογα με την ψυχική διάθεση και την αντικειμενική πραγματικότητα που βιώνετε, μπορείτε να επιλέξετε τον τονισμό της λέξης...


Κυριακή, Ιανουαρίου 11, 2009

ΠΕΝΘΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΜΑΥΡΟ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ

Όχι, δεν πέθανε από τις βομβιστικές επιθέσεις που εξαπολύουν οι Ισραηλινοί!

Δεν υπήρξε πράκτορας για να δολοφονηθεί από τις απανταχού μυστικές υπηρεσίες!

Δεν πέθανε από καρκίνο (τα ζωάκια πεθαίνουν από καρκίνο;).

Δεν ψόφησε από την πείνα ή την δίψα!

Δεν της συνέβη κανένα δυστύχημα!

Ο θάνατός της επήλθε από φυσιολογικά αίτια.Έζησε για δύο ολόκληρες δεκαετίες και γέρασε! Ο καταβεβλημένος οργανισμός της δεν άντεξε, αν και είχε όλα του Λευκού Οίκου τα αγαθά! Η γάτα που συντρόφευσε τον Μπους για είκοσι χρόνια ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ! Άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο σε μια στιγμή που ο πλανητάρχης ετοιμάζεται να παραχωρήσει τη θέση του στον νεοεκλεγέντα Ομπάμα. Ο πρόεδρος είναι διπλά συντετριμμένος από τη διαδοχική απώλεια της εξουσίας και της γάτας. Ψυχολόγοι, ειδικευμένοι σε ζητήματα πένθους, σπεύδουν επειγόντως για να βοηθήσουν τον Μπους να αντιμετωπίσει τις διαταραχές ύπνου, φαγητού και νυχτερινής ενούρησης! Έχει διαρρεύσει η πληροφορία πως η ακράτεια των ούρων οφείλεται σε νυχτερινούς εφιάλτες που εμφανίζουν την αγαπημένη του γάτα με το σώμα ενός μικρού παιδιού που δολοφονείται στην Λωρίδα της Γάζας...




Πέμπτη, Ιανουαρίου 08, 2009

Η Λ Ι Θ Ι Ο Ι

Οι Παλαιστίνιοι, βιαστικά, μεταφέρουν τα φέρετρα με τους νεκρούς!

Σ κ ε φ τ ό μ α σ τ ε τ η ζ ω ή

μ ε α ν υ π ο μ ο ν η σ ί α

κ αι δ ε β λ έ π ο υ μ ε κ α ν έ ν α ν

ν α κ λ α ί ε ι το χ α μ ό κ α ν ε ν ό ς


"Η πτώση του φεγγαριού"-Μαχμούντ Ντάργουιτς

Παρασκευή, Ιανουαρίου 02, 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΣΕΙΧ ΣΟΥ(3)

Δεν χρειάζομαι ξυπνητήρι. Κάθε πρωί με ξυπνάνε οι μηχανές των αυτοκινήτων που μουγκρίζουν. Κάθε πρωί ανοίγω τα παράθυρα της μπαλκονόπορτας για να εισπνεύσω τα μικροσωματίδια ΡΜ 10. Οι πνευμονολόγοι ισχυρίζονται πως μια μικρή δόση από αυτά τα μικροσωματίδια είναι ικανή να μου χαρίσει ευεξία για το υπόλοιπο της ημέρας. Οι δρόμοι είναι κατειλημμένοι από τα αυτοκίνητα. Αγαπώ να κάνω σλάλομ ανάμεσα σε αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα άτσαλα στο πεζοδρόμιο. Κάμποσες φορές, κατεβαίνω από το πεζοδρόμιο για να περπατήσω στο δρόμο. Τα αυτοκίνητα περνούν ξυστά κι η αδρεναλίνη μου ανεβαίνει κατακόρυφα. Ανάμεσα στους ανθρώπους και τα αυτοκίνητα, προτεραιότητα, πάντα, έχουν τα αυτοκίνητα. Αισθάνομαι μια απέραντη ευγνωμοσύνη για τα αυτοκίνητα και για τους οδηγούς που αγανακτούν στους φρακαρισμένους δρόμους. Αγαπώ και την Πολιτεία που θέλει να κατασκευάσει παντού αυτοκινητόδρομους. Τι να τα κάνουμε τα δέντρα ,τη χλωρίδα και την πανίδα; Ο σύγχρονος τρόπος ζωής επιβάλλει την ευκολία και την ελεύθερη πρόσβαση με το αυτοκίνητο. Ο Θεσσαλονικιός θέλει να απολαύσει τη φύση χωρίς να καταπονείται. Ο θεσσαλονικιός θέλει σύγχρονους σκουπιδότοπους για να εναποθέτει τα απορρίμματά του. Ο θεσσαλονικιός θέλει τσιμεντένιους χώρους αναψυχής μέσα στο δάσος και αθλητικές εγκαταστάσεις για να γυμνάζεται (προσοχή στις κράμπες!!!). Ποιόν αφορά, λοιπόν, και ποιόν ενδιαφέρει η προστασία και η αισθητική του δάσους; Εκστασιάζομαι βλέποντας μέσα στο δάσος εκσκαφείς, μπουλντόζες και τρυπάνια. Η ιδέα της προόδου και της εξέλιξης με ενθουσιάζει. Το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, σήμερα που μιλάμε, εκτελεί έργα οδοποιίας στο Σέιχ Σου. Εργάζεται αθόρυβα για την ποιότητα ζωής των Θεσσαλονικέων. Για να μην χρονοτριβεί, "δεν έχει συντάξει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ούτε και έχει αναρτήσει πληροφοριακές πινακίδες για τον σκοπό και τον φορέα υλοποίησης αυτών των έργων". H δασική έκταση του Σέιχ Σου είναι 30.188 στρέμματα . Τη διαπερνούν 150.000 μ. δασικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών. Το Δασαρχείο θεσσαλονίκης, όμως, κρίνει πως το δάσος χρειάζεται έργα διαπλάτυνσης σε 18 δασικούς δρόμους. Επίσημα, αυτοί οι δρόμοι θα έχουν πλάτος 6 μέτρα. Στην πραγματικότητα, το πλάτος αυτό δεν τηρείται και μπορεί να φτάσει μέχρι και τα δέκα μέτρα. Χωρίς περιβαλλοντική μελέτη κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τον ακριβή αριθμό των κομμένων δέντρων ή την «επίπτωση των φραγμάτων στη χλωρίδα του δάσους (κυπαρίσσια, πλατάνια, συκιές) που έχουν αναπτυχθεί στην κοίτη των ρεμάτων».Το Δασαρχείο ισχυρίζεται πως τα έργα που κάνει συμβάλλουν στην καλύτερη προστασία του δάσους από τον κίνδυνο των πυρκαγιών. Η επιτροπή για την προστασία του δάσους μας ενημερώνει πως «Στον δασικό δρόμο «Χίλια δέντρα-Εξοχή» προβλέπεται κατασκευή ασφαλτοτάπητα και χαλύβδινου προστατευτικού στηθαίου ασφαλείας καθώς και τοποθέτηση σωληνωτών οχετών (τσιμεντοσωλήνες οπλισμένοι τύπου καμπάνας ανάλογοι αυτών της Εγνατίας οδού) που ο αριθμός τους φτάνει τους 39 για το δασικό δρόμο «Χίλια δέντρα-Εξοχή» και τους 33 για τον δασικό δρόμο Γέφυρα Περαιβού-Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου». Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των οχετών έχει τοποθετηθεί. Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί ασφαλτοστρώνονται οι δρόμοι μέσα στο δάσος; Ο ισχυρισμός πως αυτό θα γίνει για να διευκολύνονται τα πυροσβεστικά οχήματα είναι ελάχιστα πειστικός. Εδώ δημιουργούνται ΔΟΜΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ με ότι συνεπάγεται αυτό! Ασελγήσαμε στην αγαπημένη μας πόλη και τώρα πάμε να κάνουμε το ίδιο και στο πολύτιμο δάσος μας;

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ



O θρησκευτικός ηγέτης της πόλης μας εκφωνεί, μέσω της τηλεόρασης, το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα αγάπης. Προσβλέπει μελλοντικά στον θερμό εναγκαλισμό των αντιεξουσιαστών με ομάδες πιστών που αγανακτούν μπροστά στη βεβήλωση των ιερών εικόνων.

Μ ε τ α ν ο ε ί τ ε!!!

Πέμπτη, Ιανουαρίου 01, 2009

Ο ΤΟΚΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ


(Από την έκθεση για το νερό στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης)



Συνειδητό είναι η γνώση, μια γνώση πραγματοποιούμενη όμως δια της λήθης. Ασυνείδητο είναι η γνώμη της επιθυμίας διαρκώς ελλείπουσα απόλαυση- η γνώμη δεν είναι ποτέ ολόκληρη, γιατί το κύμα, καθώς αποσύρεται, πάντα παίρνει κάτι από την Αλήθεια πίσω. Συνειδητό, Ασυνείδητο, ενόρμηση, απόλαυση- και πέραν της απόλαυσης τι; Πέρα από την αρχή της απόλαυσης είναι η αρχή του λόγου. Κάθε έλλειψη περιμένει την ιστορία της για να τη γεμίσει με λόγια, προστρέχει στον τόπο των σημαινόντων, κάνει έκκληση δια της γλώσσας.Ψυχαναλυτής είναι αυτός που ακούει την έκκληση μέσα στην έλλειψη. Κι αν η Ψυχανάλυση δεν μπορεί να κάνει χωρίς μια έλλειψη στη γλώσσα, και η ψυχογλωσσολογία δεν μπορεί να κάνει χωρίς μια γλώσσα για την έλλειψη. Ο Φρόυντ, βέβαια, δε συνάντησε τον Κρατύλο, ούτε τον Ερμογένη, ούτε καν τον Σωσσύρ, μα ένα πράγμα τουλάχιστον το είδε- και μάλιστα από την πλεονεκτικότερη σκοπιά: Ε κ ε ί ν ο (Das Es) μιλάει όταν πάψει να απολαμβάνει, όπως κι αντίστροφα όσο Εκείνο απολαμβάνει δεν έχει λόγο να μιλήσει. Το σπίτι μας, είπε ο ποιητής, μέσα στα πεύκα και στις χαρουπιές:

Μεγάλα παράθυρα.Μεγάλα τραπέζια
για να γράφουμε τα γράμματα, που σου γράφουμε
τόσους μήνες και τα ρίχνουμε
μέσα στον αποχωρισμό για να γεμίσει
Όλο το ζήτημα είναι με ποιον τρόπο γεμίζουν οι αποχωρισμοί...


Δεν είναι εδώ η θέση να μιλήσω λεπτομερέστατα για τον αποχωρισμό, τι βγαίνει κάποτε βίαια απ' τη ζωή μας για να φωνάξει στη γλώσσα την απουσία του, για να μιλήσει ως εμπειρία του κενού- η πιο σημαντική εμπειρία έλλειψης στη ζωή του ανθρώπου. Ένα μόνο θα πω, η γλώσσα είναι ο τόκος της απουσίας. Γι' αυτό λέει ο Λακάν πως "απλώνεται ΠΕΡΑΝ της αρχής της απόλαυσης, πέραν των ορίων της ζωής, κι είναι γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο που ο Φρόυντ την ταυτίζει με την ενόρμηση του θανάτου". Η γλώσσα είναι ο θάνατος του πράγματος , γιατί είναι σαν εποικισμός του θανάτου που υπάρχει η γλώσσα- και τότε ονομάζεται λόγος. Και ψυχογλωσσολογία δεν υπάρχει. Αυτό που μπορεί να υπάρχει είναι μια "λογολογία", κάτι σαν λογοψυχία, σαν λογοεπιθυμία, κοινώς μπλα μπλα.

(Ο Εξανθρωπισμός της Γλώσσας, Μάριος Μαρκίδης, εκδ. Έρασμος, β' 'εκδοση, 1997)