Παρασκευή, Ιανουαρίου 02, 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΣΕΙΧ ΣΟΥ(3)

Δεν χρειάζομαι ξυπνητήρι. Κάθε πρωί με ξυπνάνε οι μηχανές των αυτοκινήτων που μουγκρίζουν. Κάθε πρωί ανοίγω τα παράθυρα της μπαλκονόπορτας για να εισπνεύσω τα μικροσωματίδια ΡΜ 10. Οι πνευμονολόγοι ισχυρίζονται πως μια μικρή δόση από αυτά τα μικροσωματίδια είναι ικανή να μου χαρίσει ευεξία για το υπόλοιπο της ημέρας. Οι δρόμοι είναι κατειλημμένοι από τα αυτοκίνητα. Αγαπώ να κάνω σλάλομ ανάμεσα σε αυτοκίνητα που είναι παρκαρισμένα άτσαλα στο πεζοδρόμιο. Κάμποσες φορές, κατεβαίνω από το πεζοδρόμιο για να περπατήσω στο δρόμο. Τα αυτοκίνητα περνούν ξυστά κι η αδρεναλίνη μου ανεβαίνει κατακόρυφα. Ανάμεσα στους ανθρώπους και τα αυτοκίνητα, προτεραιότητα, πάντα, έχουν τα αυτοκίνητα. Αισθάνομαι μια απέραντη ευγνωμοσύνη για τα αυτοκίνητα και για τους οδηγούς που αγανακτούν στους φρακαρισμένους δρόμους. Αγαπώ και την Πολιτεία που θέλει να κατασκευάσει παντού αυτοκινητόδρομους. Τι να τα κάνουμε τα δέντρα ,τη χλωρίδα και την πανίδα; Ο σύγχρονος τρόπος ζωής επιβάλλει την ευκολία και την ελεύθερη πρόσβαση με το αυτοκίνητο. Ο Θεσσαλονικιός θέλει να απολαύσει τη φύση χωρίς να καταπονείται. Ο θεσσαλονικιός θέλει σύγχρονους σκουπιδότοπους για να εναποθέτει τα απορρίμματά του. Ο θεσσαλονικιός θέλει τσιμεντένιους χώρους αναψυχής μέσα στο δάσος και αθλητικές εγκαταστάσεις για να γυμνάζεται (προσοχή στις κράμπες!!!). Ποιόν αφορά, λοιπόν, και ποιόν ενδιαφέρει η προστασία και η αισθητική του δάσους; Εκστασιάζομαι βλέποντας μέσα στο δάσος εκσκαφείς, μπουλντόζες και τρυπάνια. Η ιδέα της προόδου και της εξέλιξης με ενθουσιάζει. Το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, σήμερα που μιλάμε, εκτελεί έργα οδοποιίας στο Σέιχ Σου. Εργάζεται αθόρυβα για την ποιότητα ζωής των Θεσσαλονικέων. Για να μην χρονοτριβεί, "δεν έχει συντάξει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ούτε και έχει αναρτήσει πληροφοριακές πινακίδες για τον σκοπό και τον φορέα υλοποίησης αυτών των έργων". H δασική έκταση του Σέιχ Σου είναι 30.188 στρέμματα . Τη διαπερνούν 150.000 μ. δασικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών. Το Δασαρχείο θεσσαλονίκης, όμως, κρίνει πως το δάσος χρειάζεται έργα διαπλάτυνσης σε 18 δασικούς δρόμους. Επίσημα, αυτοί οι δρόμοι θα έχουν πλάτος 6 μέτρα. Στην πραγματικότητα, το πλάτος αυτό δεν τηρείται και μπορεί να φτάσει μέχρι και τα δέκα μέτρα. Χωρίς περιβαλλοντική μελέτη κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τον ακριβή αριθμό των κομμένων δέντρων ή την «επίπτωση των φραγμάτων στη χλωρίδα του δάσους (κυπαρίσσια, πλατάνια, συκιές) που έχουν αναπτυχθεί στην κοίτη των ρεμάτων».Το Δασαρχείο ισχυρίζεται πως τα έργα που κάνει συμβάλλουν στην καλύτερη προστασία του δάσους από τον κίνδυνο των πυρκαγιών. Η επιτροπή για την προστασία του δάσους μας ενημερώνει πως «Στον δασικό δρόμο «Χίλια δέντρα-Εξοχή» προβλέπεται κατασκευή ασφαλτοτάπητα και χαλύβδινου προστατευτικού στηθαίου ασφαλείας καθώς και τοποθέτηση σωληνωτών οχετών (τσιμεντοσωλήνες οπλισμένοι τύπου καμπάνας ανάλογοι αυτών της Εγνατίας οδού) που ο αριθμός τους φτάνει τους 39 για το δασικό δρόμο «Χίλια δέντρα-Εξοχή» και τους 33 για τον δασικό δρόμο Γέφυρα Περαιβού-Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου». Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των οχετών έχει τοποθετηθεί. Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί ασφαλτοστρώνονται οι δρόμοι μέσα στο δάσος; Ο ισχυρισμός πως αυτό θα γίνει για να διευκολύνονται τα πυροσβεστικά οχήματα είναι ελάχιστα πειστικός. Εδώ δημιουργούνται ΔΟΜΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ με ότι συνεπάγεται αυτό! Ασελγήσαμε στην αγαπημένη μας πόλη και τώρα πάμε να κάνουμε το ίδιο και στο πολύτιμο δάσος μας;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα