Παρασκευή, Ιανουαρίου 30, 2009

Τι Βι ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Κάποιο πρωινό Κυριακής και αγουροξυπνημένος, ακούω στην τηλεόραση για το ατυχές περιστατικό ενός νηπίου που τραυματίστηκε στο μάγουλο από το ψαλίδι ενός άλλου νηπίου. Η μητέρα μιλάει στο τηλέφωνο και δείχνει μεγάλη κατανόηση γι' αυτό που συνέβη στο παιδί της. Στη συνέχεια, ένας δημοσιογράφος εκμεταλλεύεται το ατυχές γεγονός και επιδεικνύει ένα χαρτί που έχει μοιράσει κάποιο νηπιαγωγείο. Αυτό το χαρτί είναι μια λίστα με υλικά που θα πρέπει να αγοράσουν οι γονείς στην αρχή της χρονιάς. Οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι τον ακούν έκπληκτοι και κάνουν σαν να έχουν ανακαλύψει την "τρομερή είδηση"!!! Η φαντασία τους, που κινείται στα όρια της διαστροφής, βλέπει νηπιαγωγούς να κάνουν κύκλωμα με βιβλιοπώλες και να παρακινούν τους γονείς να αγοράζουν συγκεκριμένα υλικά. Ένας από τους παρευρισκόμενους δημοσιογράφους φωνάζει την μαγική λέξη "Διαπλοκή" και ένας άλλος αγανακτεί για το "νταβατζηλίκι" (αυτή είναι η ακριβής λέξη) μέσα στα δημόσια νηπιαγωγεία.
Δυστυχώς, κάπως έτσι γίνεται η ενημέρωση που οδηγεί σταδιακά στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Κριτικές που γίνονται κυριολεκτικά στο πόδι και ρεπορτάζ απαίδευτων δημοσιογράφων που κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους και παραμορφώνουν την αλήθεια μέσα από την ισχύ του μέσου τους.

Από τα τηλεοπτικά Μ.Μ.Ε. δεν μπορούμε να μιλάμε πια για ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ! Το θέμα είναι πάντα στους δικούς μας τρόπους αντίδρασης. Γιατί επιτρέπουμε στον καθένα να μας προσβάλλει και γιατί δεν κατακλύζουμε με εκατοντάδες επιστολές διαμαρτυρίας όλους αυτούς τους αστείους που δηλώνουν με κάμποση αυταρέσκεια πως η δημοσιογραφία ειναι λειτούργημα; Από κάτι τέτοιους μπορούμε να απαλλαγούμε ΜΟΝΟ ΑΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Δεν περιμένω βοήθεια από ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ!!!

Υ.Γ.1 Θεωρώντας ως κριτήριο αξιολόγησης τις επιλογές που κάνουν οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί στην ανάδειξη των αντιπροσώπων τους, αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει καμμιά πίστη που να υποκινεί τους παιδαγωγούς σε ουσιαστικές αλλαγές και καινοτομίες (Ο Πανούσης στην εκπομπή του "Δούρειος Ήχος" κάνει λογοπαίγνιο την εκπαιδευτική κοινότητα ως "εκπαιδευτική κενότητα"!) .

Υ.Γ 2 Τόσα χρόνια ο διάλογος για την εκπαίδευση γίνεται από ένα πολύ μικρό τμήμα της κοινωνίας και γι' αυτό οι μεγαλομανιακές εξαγγελίες για την έναρξη ενός διαλόγου που θα αγγίζει τις πλατύτερες μάζες πολλαπλασιάζονται χρόνια με τα χρόνια. Όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει...

2 σχόλια:

Τη 6:05 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Αντωνία είπε...

Καλημέρα,
μια παρατήρηση πάνω στο θέμα των ατυχημάτων:οι παιδαγωγοί δεν πρέπει να δίνουν σημασία σε αυτές τις "επισημάνσεις" των μέσων. Είναι τραγικό το πως παρουσιάζονται τα ατυχήματα γενικά, όχι μόνο στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και παντού, θα έλεγε κανείς ότι ο άνθρωπος είναι παντοδύναμος ακούγοντάς τους και ότι μπορεί να εμποδίσει οποιοδήποτε ενδεχόμενο.
Θυμάμαι πριν από λίγο καιρό που έδειχναν κάτι αντίστοιχο για ένα παιδάκι που πνίγηκε από ένα γύρω γύρω όλοι καθώς πιάστηκε το κορδόνι του μπουφάν του. Ποιός έφταιγε; όλοι έλεγαν ότι ο παιδικός σταθμός ήταν καλός.θα μπορούσε να μην είχε συμβεί. Αλλά η ζωή δεν είναι έτσι. Τι λένε π.χ. αντίστοιχα για τα τροχαία;

Μου έχει τύχει να ασχοληθώ λίγο με τα ανήψια μου όταν ήταν σε προνηπιακή και νηπιακή ηλικία και ειλικρινά απορώ με την αντοχή των δασκάλων. Και δεν λέω ότι τα κάνουν όλα σωστά. Αλλά τουλάχιστον εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις όπως συμβαίνει και στους άλλους κλάδους κάνουν ό,τι μπορούν στις συνθήκες που υπάρχουν κι ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει ο καθένας.
Η ενοχή και ο φόβος που προστίθενται με αυτή τη λογική της παντοδυναμίας στον κόσμο (γονείς και δασκάλους αδιακρίτως) είναι απίστευτα. Λες και μας υποσχέθηκε κανείς ότι είμαστε άφθαρτοι και αθάνατοι!
Αφήστε που γενικά κατακερματίζουν συνεχώς την κοινωνία λες και ο καθένας ζει σε διαφορετικό κόσμο. Μετά τι να διεκδικήσεις και πώς και με ποιόν και από ποιόν;

Εσείς μην δίνετε σημασία όσο μπορείτε. Συγγνώμη για το κάπως χαοτικό σχόλιο.

 
Τη 10:24 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Aντωνία, όταν ξεκινάει η σχολική χρονιά κάνουμε το σταυρό μας για την ασφάλεια των νηπίων. Παίζουμε με το απρόβλεπτο(πραγματικά λυπάμαι τις κοπέλες που δούλευαν στον παιδικό σταθμό και έζησαν το τραγικό γεγονός του θανάτου του νηπίου από το κορδόνι του μπουφάν)και το άγχος είναι πολύ μεγάλο.Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

καληνύχτα

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα