Δευτέρα, Φεβρουαρίου 02, 2009

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Η λέξη πένθος ακούστηκε μια φορά και αυτή με το στανιό. Η ψυχίατρος κ.Οικονόμου-Λαλιώτη και ο ψυχίατρος κ.Θελερίτης ενημέρωσαν το τηλεοπτικό κοινό για τη ψυχική πάθηση της κατάθλιψης μέσα από την εκπομπή της ΝΕΤ «Υγεία για όλους». Στη συζήτηση συμμετείχε και η καθηγήτρια Νατάσα Βασιλάκη που μίλησε για την προσωπική της εμπειρία και για τη θεραπεία που ακολούθησε προκειμένου να ξεπεράσει το «μείζον καταθλιπτικό της επεισόδιο».

Αρχικά ακούσαμε στην εκπομπή πως η κατάθλιψη είναι η νόσος του σύγχρονου πολιτισμού.Υπολογίζεται πως ένας στους έξι ανθρώπους θα παρουσιάσει κατάθλιψη μέχρι το 2020. Η εμφάνιση της κατάθλιψης ,είπαν οι ψυχίατροι, αποτελεί συνδυασμό ψυχολογικών, βιολογικών ,ψυχοκοινωνικών παραγόντων, διαταραχής της σεροτονίνης και ανατροπής της χημικής ισορροπίας του εγκεφάλου. Φαίνεται να απασχολεί περισσότερο τις γυναίκες και λιγότερο τους άντρες.Οι ηλικίες που πλήττονται πιο πολύ είναι οι παραγωγικές από τα 31 μέχρι τα 44. Η απόλυση από την εργασία, οι ερωτικές απογοητεύσεις, η απώλεια φίλων και αγαπημένων προσώπων, οι φυσικές καταστροφές, η εγκατάλειψη ενός οικείου περιβάλλοντος για ένα περιβάλλον ξένο, το γήρας με τα σημάδια που αφήνει, ο χρόνος που περνάει ανεπιστρεπτί, η βαθμιαία απώλεια της ζωτικότητάς μας, όλα αυτά είναι εξαιρετικά αγχογόνες καταστάσεις στο ψυχισμό των ανθρώπων. Όταν το άγχος που προκαλείται από τις παραπάνω καταστάσεις επιμένει για πάνω από ένα τετράμηνο, τότε δημιουργείται μια ολόκληρη συμπτωματολογία που εκδηλώνεται με έλλειψη ενδιαφερόντων, χρόνια κόπωση, διαταραχές ύπνου, αδυναμία στη λήψη αποφάσεων και έλλειψη συγκέντρωσης, υπερένταση και αγωνία χωρίς συγκεκριμένο λόγο και αιτία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ακινησία ή υπερκινητικότητα και έμμονη ιδέα θανάτου που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην αυτοκτονία. Η βουλιμία και ανορεξία στις γυναίκες είναι δύο τάσεις που πολύ πιθανόν να συγκαλύπτουν κατάθλιψη.

Στη συνέχεια της εκπομπής η καθηγήτρια πήρε τον λόγο και εξομολογήθηκε τα δικά της συμπτώματα. Η κ.Βασιλάκη μίλησε για μια καθημερινότητα γολγοθά και για μια αδυναμία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.Το διάστημα της κατάθλιψης η καθηγήτρια απασχολούνταν με την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών της, ένιωθε ασφυξία από την έλλειψη ελεύθερου χρόνου, δεν ψυχαγωγούνταν και δεν είχε φίλες για να μοιράζεται τις εμπειρίες της. Παράλληλα, είχε και ένα φορτωμένο πρόγραμμα από τις μεταπτυχιακές της σπουδές. Αρκετές φορές, εξομολογείται, πέρασε από το μυαλό της η σκέψη να αυτοκτονήσει. Στην πραγματικότητα, αγαπούσε τη ζωή και στο βάθος του μυαλού της δεν ήθελε την αυτοκτονία.

Το κομμάτι της θεραπείας ήταν το αμέσως επόμενο θέμα που έθιξαν οι ψυχίατροι και η καθηγήτρια. Θεραπεία, είπαν, δε σημαίνει και οριστική εξάλειψη της αιτίας που οδηγεί έναν άνθρωπο στην κατάθλιψη αλλά, κυρίως, αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που συνοδεύουν την αρρώστια. Η θεραπεία γίνεται είτε με ψυχοθεραπείες είτε με χορήγηση αγχολυτικών ή αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Η κ.Οικονόμου λέει πως «η φαρμακοθεραπεία άνοιξε το δρόμο στις ψυχοθεραπείες». Η καθηγήτρια κ.Βασιλάκη έκανε συνδυασμό ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής. Μετά τη θεραπεία της μπορεί να θεσπίζει και να αναγνωρίζει τα όρια στις διαπροσωπικές της σχέσεις, να αντλεί ευχαρίστηση από τα ενδιαφέροντά της και να βρίσκει νόημα στη ζωή της. Τόνισε με έμφαση την υποστήριξη και τη συμπαράσταση του οικογενειακού της περιβάλλοντος και ζήτησε να «δίνουμε ελεύθερο χρόνο στα παιδιά για να παίζουν ελεύθερα».Αυτό το τελευταίο ας το προσέξουμε όλοι…

Υ.Γ Βαρέθηκα να διαβάζω επιστημονικά συγγράμματα και να ακούω επιστήμονες να διαπραγματεύονται το θέμα της κατάθλιψης. Οι επιστήμονες κάνουν χρήση μιας γλώσσας που είναι γεμάτη με αριθμούς, στατιστικές, κατηγορίες και υποκατηγορίες, πίνακες, πορίσματα ερευνών (φτάνει πια με αυτήν την ατέλειωτη «εμπιστοσύνη στους ειδικούς») .Δυστυχώς, δεν βρίσκω καθόλου ελκυστικές τις συζητήσεις της επιστημονικής κοινότητας και γι’ αυτό καταφεύγω σε λογοτεχνικά περιοδικά που κάνουν υπέροχα αφιερώματα για την Μελαγχολία («Διαβάζω», «Δέντρο»).

7 σχόλια:

Τη 10:22 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ange-ta είπε...

καλησπερίζω την Β.Ελλάδα,

μας λένε οι κυρίες ψυχογιατρίνες:

Υπολογίζεται πως ένας στους έξι ανθρώπους θα παρουσιάσει κατάθλιψη μέχρι το 2020.
Των πεινασμένων και λιμοκτονούντων αφαιρουμένων ή συμπεριλαμβανομένων;;

Μάλλον το πρώτο γιατί αυτοί που πεινάνε τόσο ώστε να μην παθαίνουν κατάθλιψη είναι πολύ περισσότεροι απο 1 στους 6.

Και μένα τώρα αισχάτως μου τη δίνουν οι ειδικοί!

 
Τη 8:21 π.μ. , Ο χρήστης Blogger rose είπε...

η καταθλιψη είναι υπαρκτή ψυχική νόσος και μαλιστα αρκετα παρεξηγημένη σε σημείο που ελαχιστοι αναζητούν βοηθεια στα αρχικα σταδια της ή την αντιλαμβανονται.

θα συμφωνήσω ωστόσο ότι όταν οι "ειδικοι" προσεγγίζουν θεματα υγείας αδιαφορωντας για το άτομο η θεση τους συχνα απαξιώνει το ατομο.
Πολύ θα ηθελα να δω ότι η δυναμη του ατομου επιστρεφει στα χέρια του σε καθε μορφή ασθενειας.

στον αντιποδα υπάρχει και η τεραστια δυνατότητα αυτο-ιασης που έχει ο ψυχισμός μας εκτός απο τον οργανισμό μας, ιδιαιτερα όταν ενισχύεται το περιβαλλον του ατόμου με ουσιαστικές επιλογές.

Η ανα-ψυχή και η ψυχ-αγωγία περιλαμβανουν ενα ευρυ φασμα δραστηριοτητων και εσωτερικων καταστάσεων...

απο τη αναγνωση ενος ποιηματος, σε μια συζητηση με ουσια, σε σχεσεις με ουσια και ειλικρίνια προς τον/ην εαυτό/ή

η καταθλιψη πολλές φορές είναι ενας μηχανισμός προστασίας του ατόμου απέναντι σε αυτα που διαφορετικά θα τον "σκοτωναν" λίγο πιο γρήγορα...

 
Τη 12:31 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger nellinezi είπε...

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΗ ROSE ... KAΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

 
Τη 3:01 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Καλό είναι να εξαλείψουμε τις αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Σε ένα αστικό περιβάλλον, στο άγριο σύστημα του καπιταλισμού η χαρά και ο ελεύθερος χρόνος είναι απώλεια χρημάτων

 
Τη 10:08 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Αngeta, οι πεινασμένοι θεμελιώνουν δικαίωμα ύπαρξης πάνω στην έλλειψη.Αυτοί δεν νομίζω πως απειλούνται από κατάθλιψη.Τα πράγματα γίνονται σκούρα για αυτούς που τα έχουν όλα αλλά δεν έχουν, τελικά, τίποτα!

rose,ό,τι νιώθουμε έχεισημασία και σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να υποβαθμίζεται.Κουράζομαι να ακούω αυτές τις διαρκείς προτροπές να ακούμε τους ειδικούς.Έτσι, οι αληθινά πάσχοντες εναποθέτουν τις ελπίδες τους πάντα στους άλλους.

Γειά σου Νέλλη.Κάποια στιγμή θα παίξω την ιστορία με τα χρώματα στα νήπια.Σε χαιρετώ, αγαπητή.

Απάντηση στο ανώνυμο σχόλιο:Πως καταφέρνουμε εμείς οι άνθρωποι να "φτιάχνουμε" μια ζωή στην οποία να υποφέρουμε;Πως τα καταφέρνουμε;

 
Τη 2:48 π.μ. , Ο χρήστης Blogger ATHENA είπε...

ΜΙΛΟΥΝ ΔΥΟ ΕΚΠΡΟΖΩΠΟΙ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΑΚΗΔΩΝ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΖΤΕ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΖΥΝΑΙΘΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΗ 8ΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΖΕΖ ΧΟΥΦΤΕΖ ΧΑΠΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΟΥΜΕ.

 
Τη 8:56 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Athena, αυτές οι χούφτες χάπια έχουν σακατέψει κόσμο και κόσμο!Σε χαιρετώ.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα