Τρίτη, Φεβρουαρίου 03, 2009

"ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΪΔΩΘΟΥΜΕ ΠΙΑ"

Έχω περάσει άπειρες φορές με τα πόδια ή το λεωφορείο από την οδό Παπαναστασίου και μπροστά από το κατάστημα ειδών υγιεινής του Γιώργου Παντελάκη. Ο Παντελάκης για όσους δε γνωρίζουν, υπήρξε πρόεδρος του ΠΑΟΚ τέλη της δεκαετίας του ’70 και αρχές του ’80. Σαν παοκτσής μου ήταν αδιάφορος. Η πολύχρονη απουσία του από τα διοικητικά του ΠΑΟΚ ήταν κάτι που δεν θα μπορούσε να αφορά εμάς τους Αρειανούς.

Χτες, κατά τις 12:30, περνούσα με το λεωφορείο έξω από το μαγαζί του. Τελείως ασυναίσθητα έκανα μια αναδρομή στο παρελθόν. Σκέφτηκα τους πιτσιρικάδες που φωνάζουν για την ομάδα τους στην Τούμπα αλλά είναι σχεδόν σίγουρο πως αγνούν την ιστορία της ομάδας τους. Επίσης, σκέφτηκα πως ο Παντελάκης έφτασε να γίνει πρόεδρος αργά-αργά και θητεύοντας σε διάφορα πόστα. Ακόμη, θυμήθηκα πως πολεμήθηκε από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ που, κάποια στιγμή, δεν ήθελαν να διοικεί την ομάδα τους (οι βιτρίνες του καταστήματός του είχαν «στενάξει» εκείνες τις εποχές)!

Μέσα σε δευτερόλεπτα έκανα τις παραπάνω σκέψεις και γύρισα βιαστικά το κεφάλι μου για να δω αν βρίσκεται στο μαγαζί. Πράγματι, τον διέκρινα να μιλάει με κάποιον άλλον κύριο. Μου φάνηκε καλοδιατηρημένος παρά τα 83 του χρόνια και την εγχείριση καρδιάς που είχε κάνει τα προηγούμενα χρόνια (η πληροφορία από τις εφημερίδες).

Το λεωφορείο έφευγε αλλά κάτι με έσπρωχνε να στρίβω ακόμα περισσότερο το κεφάλι και να συνεχίσω να κοιτάω. Αυτή η επίμονη κίνηση του βλέμματός μου, τελείως ανεξήγητη εδώ που τα λέμε, υπήρξε σαν ο τελευταίος ασπασμός σε έναν άγνωστο μελλοθάνατο. Αυτό το διαπίστωσα χτες το απόγευμα όταν έμαθα πως ο πρώην πρόεδρος παρασύρθηκε από μηχανή και εξέπνευσε στο νοσοκομείο. Καταγράφω το γεγονός συγκινημένος. Είχα κοιτάξει κάποιον ακριβώς σαν να μην τον ξανάβλεπα ποτέ μου. Ένα τέτοιο βλέμμα είναι που έχει χαθεί στις μέρες μας ή αλλιώς "πάνω σε αυτήν τη γη δεν πρόκειται να ξαναϊδωθούμε πια" (Μάριος Μαρκίδης).

3 σχόλια:

Τη 2:28 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger alterapars είπε...

Αν και περιπτώσεις όπως αυτή που περιγράφεις, μου είναι μάλλον αδιάφορες συναισθηματικά, έχω να παρατηρήσω το εξής (κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρο): οι ίδιοι που, τότε, πολέμησαν λυσσαλέα τον Παντελάκη (θυμάσαι, φαντάζομαι, το ρυθμικό σύνθημα "φαλάκρα παραιτήσου-δεν είναι μαγαζί σου"), τώρα τον αποκαλούν "αείμνηστο". Δε θα τους χαρακτήριζα αμνήμονες, παρά μόνο ανεμοδούρες. Ελλάς, η χώρα των αειμνήστων. Πάντως, μεγάλος μου φόβος είναι μήπως κάποτε χαρακτηριστεί "αείμνηστος" και ο ακατανόμαστος Κρητικός από τα Χανιά (το σόι του μέσα!!!).

 
Τη 8:38 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

alterapars, πάρε τώρα εκείνο το άγαλμα του "εθνάρχη" στην πλατεία Αριστοτέλους και ...ησύχασε!!!

 
Τη 2:12 π.μ. , Ο χρήστης Blogger 珊珊李 είπε...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα