Τρίτη, Φεβρουαρίου 10, 2009

Η ΨΥΧΟΚΙΝΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ


(Αυτή η θέση ανήκει σε όλους μας)


Κάποτε ο Φρέντυ Γερμανός ζήτησε από τον Οδυσσσέα Ελύτη να χορέψει. Ο Ελύτης αρνήθηκε. Δικαιολόγησε την στάση του λέγοντας πως οι ποιητές δεν χορεύουν. Aσφαλώς την άποψη αυτή θα μπορούσε να την υποστηρίξει. Ο Ελύτης δεν ήταν συνθηματολόγος. Ίσως, αν του ζητούσε κάποιος να βαθαίνει στους συλλογισμούς του να εισέπραττε την απάντηση πως οι ποιητές παραμένουν ακίνητοι. Πως η ίδια η γραφή τους είναι μια κίνηση πάνω στο χαρτί και πως τα ποιήματα είναι, εν τέλει, αυτά που χορεύουν. Δεν θα είχε και άδικο! Οι αναγνώστες των ποιημάτων του Ελύτη γίνονται μάρτυρες μιας αξιοζήλευτης κινητικότητας που διαπερνά τις λέξεις. Οι λέξεις για τον ευγενικό αυτόν κύριο δεν ήταν απονευρωμένες από το βιωματικό τους φορτίο. Βυθισμένος στην περιπέτεια της γραφής αναζωογόνησε τον λόγο και μας παρέδωσε κείμενα υψηλής αισθητικής και ύφους που περιμένουν υπομονετικά να αποκαλυφθούν!

Θα πενθώ μόνος μου στον παράδεισο (Ελύτης). Θα χορεύω μόνος μου στον παράδεισο των λέξεων - συμπληρώνω εγώ! Εκεί όπου ο ΛΟΓΟΣ (προφορικός και γραπτός) γίνεται η μοναδική δυνατότητα επανόρθωσης του απωλεσθέντος αντικειμένου (Ε.Γ.Ασλανίδης). Και το απωλεσθέν αντικείμενο είναι, για όλους μας, το πλουσιοπάροχο ενδομήτριο περιβάλλον.

Προφορικός, γραπτός λόγος και σωματική έκφραση είναι γλώσσα. Μια γλώσσα που παλεύει με το σώμα της μητέρας (Ρολάν Μπάρτ). Μέσα από αυτή τη πάλη ζητάμε να κατoνομάσουμε το ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΧΑΜΕΝΟ.

Αν ζούσε τώρα ο Αναγνωστάκης θα έλεγε πως παλεύουμε όχι για το κέρδος αλλά για τις λιγότερες απώλειες.

Η Γραφή είναι ιδιοτελής γιατί στοχεύει στις λιγότερες απώλειες.Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη αμοιβή;

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα