Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2009

ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΜΟΥΝΤΖΑ

Ένας εργαζόμενος σε βιοτεχνία ενδυμάτων σιδέρωνε τα ρούχα. Κάποια στιγμή έκαψε ελαφρώς ένα ρούχο. Η μυρωδιά δεν ήταν τόσο έντονη για να το καταλάβει ο εργοδότης. Μια γυναίκα που δούλευε στην βιοτεχνία ήταν το άγρυπνο μάτι του αφεντικού της. Κάθε φορά που περνούσε το αφεντικό η γυναίκα έλεγε πως κάτι μύριζε! Μία, δύο φορές και το αφεντικό υποψιάστηκε πως κάτι είχε συμβεί. Ρώτησε, έμαθε και ο εργαζόμενος αναγκάστηκε να παραδεχτεί το λάθος του.Την επόμενη μέρα ήταν έτοιμος να παραλάβει την απόλυσή του.
Το παραπάνω πραγματικό γεγονός συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του '70 στη Θεσσαλονίκη. Οι εποχές από τότε δεν έχουν αλλάξει (νομίζω πως στα ανθρώπινα δεν υπάρχει τίποτα για να αλλάζει)! Προσφάτως, ένας φίλος μου απηύδυσε από το κλίμα που επικρατούσε στον χώρο της εργασίας του. Οι μισοί από τους συναδέλφους του ήταν ρουφιάνοι των εργοδοτών και "βασιλικότεροι του βασιλέως". Οι υπόλοιποι ήταν δουλοπρεπείς και υποτακτικοί. Δυο, τρεις ήταν αυτοί που αντιδρούσαν στο ελαστικό ωράριο και στην παραβίαση βασικών εργασιακών δικαωμάτων. Ανάμεσα σε αυτούς τους λίγους εργαζόμενους ήταν και ο φίλος μου που γνώριζε πολύ καλά πως οι γνωστοί στους αιώνες ρουφιάνοι δημιουργούσαν ένα αρνητικό κλίμα σε βάρος του. Η απόλυσή του ήταν αναμενόμενη! Ένας άλλος φίλος μου, στο κοντινό παρελθόν, έδωσε αίμα που χρειάστηκε ένας συνάδελφός του. Στην αιμοδοσία δεν παραβρέθηκε κανείς άλλος. Με παράπονο και αρκετό θυμό μου εξιστορούσε πως σε ανάλογη περίπτωση με τον εργοδότη του είχαν προστρέξει αρκετοί συνάδελφοι για να προσφέρουν αίμα!
Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας λέει πως αποτελεί "ασπίδα προστασίας" στους ανυπεράσπιστους και μονίμως αδύναμους εργαζόμενους τι ακριβώς εννοεί;

4 σχόλια:

Τη 11:57 π.μ. , Ο χρήστης Blogger rose είπε...

μαλλον ο φιλος σου ειναι του Συνασπισμου

για ολους τους αλλους ισως κατι να εκανε το ΚΚΕ

 
Τη 2:40 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger nellinezi είπε...

και μετά μιλάμε για πολιτισμό.... Στη ζούγκλα μεγαλύτερος σεβασμός υπάρχει..

 
Τη 7:10 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger e-mego είπε...

Mα το αναφέρεις στο κείμενό σου: (νομίζω πως στα ανθρώπινα δεν υπάρχει τίποτα για να αλλάζει). υπάρχουν και εποχές πριν το πως τόπες αυτό το κόμα.

 
Τη 10:38 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

rose,ο φίλος μου μπορεί να ανήκει και στον εαυτό του.Πρώτα από όλα ανήκει σε αυτόν!

nellinezi:Είμαστε τυχεροί που ασχολούμαστε με νήπια!Είμαστε πιο κοντά στη ζωή και πιο μακριά από όλους αυτούς που έχουν κάνει τον πολιτισμό μας μια μεγάλη ξεφτίλα.

e-mego, σε χαιρετώ και καλοτάξιδο το ιστολόγιο σου.Ναι, οι άνθρωποι δεν άλλαξαν ποτέ.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα