Κυριακή, Μαρτίου 29, 2009

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ (1)




(Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης μιλάει στα σημερινά Λογοτεχνικά Πρωινά)

Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης έγραψε τα βιβλία " Μάτι φώσφoρο, κουμάντο γερό", "Η ψίχα της μεταλαβιάς", "Η στενωπός των Υφασμάτων", "Ακριανή Λωρίδα", "Πάλι κεντάει ο στρατηγός", "Σαββάτο απόγευμα", "Γερνάω επιτυχώς", "ΟυζερίΤσιτσάνης", "Επί ψύλλου κρεμάμενος" το "Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου", και, πρόσφατα, το "Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας".
Το βιβλίο του "Η Στενωπός των Υφασμάτων" τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 1993 και το "Επί ψύλλου κρεμάμενος", με το βραβείο "Διαβάζω" 2004.
Τα μυθιστορήματά του "Γερνάω επιτυχώς" και "Ουζερί Τσιτσάνης" ανέβηκαν θεατροποιημένα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.
Έγραψε το σενάριο της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη "Όλα είναι δρόμος"σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη και τα κείμενα της μουσικοθεατρικής παράστασης "Σαν τραγούδι μαγεμένο", που ανέβηκε , τον Φεβρουάριο του 2008, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Βιβλία και διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Ο συγγραφέας ζει στη Θεσσαλονίκη κι εργάζεται στην εφημερίδα "Μακεδονία".Εργάστηκε επίσης στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.Διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ-3, διήυθυνε την εφημερίδα "θεσσαλονίκη" και τα περιοδικά "Θ-97"( τιμήθηκε με το βραβείο "Ιπεκτσί"), "Τάμαριξ", "Χίλια Δέντρα", "Πανσέληνος"(τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο "European Awords Newpapersdesing, 2000") και "Επιλογές" της Κυριακάτικης "Μακεδονίας".

('Ενα λιτό βιογραφικό για το πλούσιο έργο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη από το έντυπο των Λογοτεχνικών Πρωινών)

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Τετάρτη, Μαρτίου 25, 2009

ΣΧΟΛΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ-ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ(1)

(Σεμινάριο για τις πρώτες βοήθειες που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς- Η αίθουσα είναι γεμάτη)

Υπάρχει μια μεγάλη αύξηση των ατυχημάτων στο σχολικό περιβάλλον. Το Υπουργείο Παιδείας επιβάλλεται να λαμβάνει γνώση για όλα τα περιστατικά. Οι αναφορές για ατυχήματα που έχουν σαν αιτία ένα κακό σχολικό περιβάλλον που απειλεί τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών, θα αρχειοθετηθούν κατά την πάγια τακτική. Ένα καινούριο σχολείο που θα πληροί τις προϋποθέσεις και θα ανεγερθεί στη θέση του ακατάλληλου σχολείου, κοστίζει και είναι απαγορευτικό για την κίνηση των κεφαλαίων στο χώρο της Παιδείας. Οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί αυτά έχουν και με αυτά πορεύονται! Στη διάρκεια της εργασίας τους θέτουν ως βασική προτεραιότητα την ασφάλεια των παιδιών και εύχονται τα δυσάρεστα περιστατικά που συναντούν να είναι απλά και αντιμετωπίσιμα! Ο χώρος του σχολείου είναι μέρος του αστικού περιβάλλοντος. Τσιμεντένιες αυλές, επικίνδυνες σκάλες και κάγκελα που ορίζουν φυλακές, δεν εμπνέουν τους μαθητές και τις μαθήτριες στην προαγωγή της μάθησης. Η ποιότητα της μάθησης συνδέεται με το περιβάλλον της τάξης (εδώ περιλαμβάνεται και ο νηπιαγωγός-παιδαγωγός) και του αύλειου χώρου. Τελεία και παύλα!

Ο Νίκος Γκούρτσας είναι διασώστης-εκπαιδευτής στο ΕΚΑΒ και μιλάει σε σεμινάριο εκπαιδευτικών για την παροχή πρώτων βοηθειών σε περιπτώσεις σχολικών ατυχημάτων. Πρώτες βοήθειες είναι η άμεση φροντίδα σε κάποιον που αρρωσταίνει ή τραυματίζεται ξαφνικά. Τα συνηθέστερα προβλήματα που μπορούν να συναντήσουν οι εκπαιδευτικοί κατά την διάρκεια του ωραρίου τους είναι οι λιποθυμίες, οι αιμορραγίες, τα σφηνωμένα αντικείμενα στα σώματα των παιδιών, τα μικρά τραύματα, οι κακώσεις κεφαλής, οι επιληπτικές κρίσεις, οι ρινορραγίες, οι πυρετικοί σπασμοί, οι αλλεργικές αντιδράσεις και οι δηλητηριάσεις. Οι εκπαιδευτικοί δεν θα πρέπει να εφησυχάζουν σε καμιά περίπτωση. Τα ατυχήματα μπορεί να οφείλονται σε δική τους αμέλεια ή έλλειψη προσοχής. Η ανάγκη των παιδιών να ανακαλύψουν τις δυνατότητες του σώματός τους, η έμφυτη περιέργεια να εξερευνήσουν το χώρο που τα περιβάλλει, είναι αιτίες πρόκλησης ατυχημάτων.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]




Τρίτη, Μαρτίου 24, 2009

Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΗΝΗ


Η Κ. Κούνεβα έζησε όλη την κτηνωδία του κόσμου στο σώμα της. Αυτό σκέφτομαι από τότε που έμαθα για την εγκληματική ενέργεια εις βάρος της. Η Κούνεβα επιδεικνύει μεγαλείο αξιοπρέπειας . Απορρίπτει τις «προσκλήσεις» των κομμάτων για να κατέβει ως υποψήφια στις ευρωεκλογές. Δηλώνει πως παραμένει πιστή στην συνδικαλιστική-πολιτική της δράση. Η αλλοδαπή συνδικαλίστρια διαθέτει μεγάλα αποθέματα ψυχικής δύναμης και δεν εγκαταλείπει το όραμα (τραγική ειρωνεία να κινδυνεύει αυτή η γυναίκα από την απώλεια της όρασής της!). Βροντοφωνάζει ένα ηχηρό ΟΧΙ στην καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και στην συνεχιζόμενη εξαθλίωση των εργαζομένων. Η θλιβερή προσωπική της περιπέτεια φαίνεται να συγκινεί πολύ κόσμο. Πορείες συμπαράστασης οργανώθηκαν σε χρόνο ρεκόρ, χρήματα συγκεντρώθηκαν σε ειδικό λογαριασμό και συνθήματα αλληλεγγύης ομορφαίνουν τους τοίχους της πόλης.
Σήμερα περνούσα από το κτίριο διοίκησης του Α.Π.Θ* και είδα σε μια μεγάλη επιφάνεια του κτιρίου ένα μεγάλο σύνθημα που ήταν γραμμένο καθέτως. Με μια επιχείρηση που θα ζήλευαν και οι καλύτερα εκπαιδευμένες ομάδες καταδρομέων, κάποια άτομα, πιθανόν μέλη της «Πρωτοβουλία ενάντια στις εργολαβίες», κατέβηκαν με σχοινιά και έγραψαν το σύνθημα:

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ
ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ Α.Π.Θ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ


Ταχεία ανάρρωση στην μαχητική συνδικαλίστρια. Εύχομαι το μικρότερο κακό για την υγεία της.
*Το κτίριο Διοίκησης του Α.Π.Θ.τελεί υπό κατάληψη εδώ και εννιά μέρες.
Υ.Γ. Για την Κούνεβα μπορείτε να διαβάσετε και εδώ:

Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2009

"STOP ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ"

Έχεις άγχος και θέλεις να καπνίσεις; Βιώνεις δυσάρεστες καταστάσεις και θέλεις να πιείς;Ονειρεύεσαι την δικιά σου κατοικία; Θέλεις να ταξιδέψεις με αμάξι επειδή δεν σε χωράει ο τόπος; Είσαι κακό παιδί και τρέμε!Το κράτος είναι "κοντά" σου, πολύ "κοντά" σου! Φορολογεί τις εξαρτήσεις σου και έτσι γεμίζει τα ταμεία του.Τα τσιγάρα, τα ποτά, οι κατοικίες, η βενζίνη είναι οι εύκολοι φόροι για το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών που ποτέ του δεν εφάρμοσε μια αληθινά κοινωνική πολιτική. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί απουσιάζουν ή κάνουν τα στραβά μάτια στις παρανομίες.Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα γίνονται ακόμα πιο ισχυρότερα μέσα σε μια γενικευμένη φαυλότητα και ατιμωρησία. Μέσα σε ένα τέτοιο


βαρύ κλίμα υπάρχουν οι ομάδες πολιτών "stop στην ακρίβεια" που οργανώνονται και αγωνίζονται να βάλουν φρένο στις ορέξεις των κερδοσκόπων. Συγκεντρώνονται , ενημερώνουν, φωνάζουν οργισμένα και διαμαρτύρονται! Κάτι τέτοιο έγινε και σήμερα μπροστά στα γραφεία της ΕΠΑ κεντρικής Θεσσαλονίκης (Παπαναστασίου και Μπότσαρη). Στο ενημερωτικό φυλλάδιο που μοιράστηκε, αναφέρονται τα εξής:

Η λαϊκή κατακραυγή και η δράση των επιτροπών ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP σημείωσαν την πρώτη νίκη στο θέμα του φυσικού αερίου. Μετά την κινητοποίηση μας στις 10/03 ,το Υπ.Ανάπτυξης "διαπιστώνοντας" (καιρό τώρα το γνωρίζει...) την αισχροκέρδεια της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης, ανακοίνωσε ότι οι τιμές του φυσικού αερίου θα μειωθούν από τον Απρίλη 20% σε σχέση με τον Γενάρη. Δεν μας είπαν όμως, ότι οι τιμές του Γενάρη ήταν ως και 60% πάνω από την τιμή του πετρελαίου. Επομένως, η πίεσή μας τούς ανάγκασε σε νέα ψέματα και ελιγμούς που δεν θα πιάσουν τόπο.


Υ.Γ. Και εγώ ψηφίζω Sakis για την Eurovision!!!




Κυριακή, Μαρτίου 22, 2009

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ...


Τα μέρη στα οποία ταξίδευε ο Ανρί Μισό αποτελούσαν "δυνατότητες ύπαρξης". Ο Ηλίας Πετρόπουλος έλεγε πως "η μανία μου ήταν να εξαφανιζόμουν χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου". Η ασυγκράτητη επιθυμία και ορμή για περιπλάνηση και απομάκρυνση από την γονεϊκή εστία θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως "άρνηση της γονεϊκής εξουσίας". Οι τάσεις φυγής αποτελούν ένα από από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αλητείας. Οι άνθρωποι περιπλανιούνται γιατί αναζητούν νέες εμπνεύσεις και καινούριους τρόπους ανθρώπινης συμβίωσης. Με τις διαρκείς μετακινήσεις τους φυγοπονούν από το κέντρο και την ουσία της υπαρξής τους για να ανακαλύψουν την ου-τοπία που είναι φτιαγμένη με στοιχεία μιας πληκτικής εξωτερικής πραγματικότητας και μιας ανήσυχης δημιουργικής φαντασίας. Όσο περισσότερο πλησιάζουν αυτήν την ουτοπία τόσο περισσότερο ακινητοποιούνται. Η ουτοπία είναι ο δικός τους εσωτερικός τόπος-παραμυθία για τον φόβο που προκαλεί η ιδέα του θανάτου. Σε έναν τοίχο στον σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης υπάρχει ένα ξεθωριασμένο από την πολυκαιρία σύνθημα που επικαλύπτεται από άλλα συνθήματα. Σε εκείνον το χώρο όπου οι άνθρωποι τρέχουν πανικόβλητοι για να προλάβουν να μετακινηθούν με τα μέσα συγκοινωνίας (λεωφορεία-τρένα) διαβάζω:

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΛΗΤΕΙΑ*

Το κατάλληλο σύνθημα στον κατάλληλο χώρο...

*Νομίζω πως είναι στίχοι από ρεμπέτικο τραγούδι


*

Τρίτη, Μαρτίου 17, 2009

"ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ"

Όταν καίγονταν τα δάση του Αμαζονίου η Βραζιλία αρνούνταν την βοήθεια από ξένες χώρες. Ισχυριζόταν πως τα πυροσβεστικά αεροπλάνα των ξένων χωρών θα εισέρχονταν στον εναέριο χώρο της για κατασκοπευτικούς λόγους. Αυτή ήταν και η αιτία που απαγόρευε τη διέλευση των αεροπλάνων αλλά και κάθε άλλη βοήθεια. Η ομορφιά καιγόταν για μήνες και ένα τεράστιο σύννεφο καπνού αποτυπωνόταν στις φωτογραφίες των δορυφόρων! Ομοίως, τον Αύγουστο του 2000, η Ρωσία δεν ήθελε να ακούσει λέξη για ξένες χώρες που θα βοηθούσαν στην ανέλκυση του υποβρύχιου "Κουρσκ".Το υποβρύχιο είχε βυθιστεί σε "βάθος 107 μέτρων στην θάλασσα Μπάρεντς, που αποτελεί τμήμα του Αρκτικού Ωκεανού". Τα δύστυχα 118 μέλη του πληρώματος "πλήρωσαν" με την ίδια τη ζωή τους την "εθνική περηφάνια" της χώρας τους! Από αυτά τα 118 άτομα ανασύρθηκαν, μετά από καιρό, οι σοροί μόνο των 12. Αυτός ήταν ένας δεύτερος θάνατος για τις οικογένειες που θα έπρεπε να κηδέψουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα χωρίς να μπορούν να έχουν κοντά τα άψυχα σώματά τους! Για όλους αυτούς τους συντετριμμένους δημιουργήθηκε ένα μνημείο στην Αγία Πετρούπολη. Το μνημείο αυτό "αποτελείται από έναν κύβο από μαύρο γρανίτη όπου πάνω αναγράφεται: "Στη μνήμη του πληρώματος του Κουρσκ". Από την άλλη πλευρά έχει αναρτηθεί μια αράδα από το σημείωμα του μέλους του πληρώματος, Νμίτρι Κολέσνικοβ. Tο σημείωμα το είδα πριν δύο εβδομάδες σε ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού σταθμού Σκάι και ομολογώ πως αληθινά συγκλονίστηκα! Το οξυγόνο μέσα στο υποβρύχιο λιγόστευε και το μελλοθάνατο μέλος του πληρώματος άφηνε σαν διαθήκη μερικές λέξεις που τις έγραφε στα σκοτεινά! Στο σημείωμα φαίνεται καθαρά αυτή η έλλειψη φωτισμού. Οι λέξεις είναι σκόρπιες και ο Νμίτρι είναι απολύτως σίγουρος πως δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα σωτηρίας! Ελπίζει πως το μήνυμα του θα διαβαστεί από τους ζωντανούς, τους οποίους προτρέπει να μην απελπίζονται! Αυτό το τελευταίο "μην απελπίζεστε" είναι αναρτημένο στο μνημείο και αποτελεί το αληθινό κόσμημα της θνητής ανθρώπινης φύσης!
Οι πραγματικοί ήρωες γράφουν την ιστορία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στα σκοτεινά...

Κυριακή, Μαρτίου 15, 2009

ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΙΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Άντε βρε, αξίζει να την δεις! Μπορείς να παρακολουθήσεις τις εκπομπές "καλόπιστης κοινωνικής κριτικής" από κοντά! Βιάσου συμπατριώτη και εξασφάλισε την παρουσία σου στο τηλεοπτικό στούντιο!


Αν δεν προλάβεις, δεν πειράζει! Εσύ να 'σαι καλά!Όχι θα κάτσεις να σκάσεις!


Μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να χάνει την αυτοπεποίθησή του. Μην απελπίζεσαι! Πάντα υπάρχουν οι καλοκάγαθες κυρίες που θα σε μαζέψουν στην συντροφιά τους και θα σε παρηγορήσουν με παραμυθάκια! Μπορείς να κοιτάς μπροστά και να ατενίζεις με αισιοδοξία το μέλλον σου!

Εξάλλου, μην ξεχνάς ποτέ πως έχεις γούστο. Ένας άνθρωπος με γούστο ποτέ δεν χάνεται
και μπορεί να ανήκει και αυτός στον ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ...


DELETE

(Δισέλιδη αναφορά του Αγγελιοφόρου για κτίρια με μεγάλη ιστορική αξία)



Η χρόνια υποκρισία από πλευράς των εκπροσώπων της τοπικής εξουσίας κάνει πολύ μεγάλο κακό. Ολόκληρα τμήματα της ιστορικής μνήμης της πόλης μας χάνονται επειδή αυτοί που έχουν το θεσμικό ρόλο της προστασίας και της διάσωσής τους δεν το κάνουν. Φταίμε! Φταίμε πολύ που δίνουμε το δικαίωμα σε όλους αυτούς τους φαντασμένους να κατέχουν πόστα εξουσίας.Τους επιλέγουμε γιατί είναι ευέλικτοι στις δημόσιες σχέσεις και μας πείθουν πως είναι οι " άνθρωποι της διπλανής πόρτας " (Σύντροφοι και συντρόφισσες, μια μεσοτοιχία μας χωρίζει απ' αυτούς!!!).Τους εκλέγουμε γιατί έχουν φωτογένεια και άνεση στον τηλεοπτικό φακό. Τους διαλέγουμε επειδή μας φλομώνουν στις εξαγγελίες και επειδή μπορούν να αρχειοθετούν τα προβλήματα, συμπαρασύροντας και τις λύσεις τους!Τα προβλήματα λιμνάζουν και τα αρχεία γιγαντώνονται. Η διαγραφή αυτών των γιγαντιαίων αρχείων είναι νομοτελειακά το επόμενο βήμα! Ως πολίτες αισθανόμαστε νάνοι μπροστά στην γραφειοκρατία, την απάθεια, την εγκληματική ημιμάθεια και τον παθολογικό ναρκισσισμό των εκπροσώπων της εξουσίας! Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το είχε πει παλαιότερα: "Αν περιμένουμε από τους πολιτικούς να λύσουν τα προβλήματα είναι σαν να περιμένουμε να τεκνοποιήσουν οι χαντούμηδες".




(Εγκαταλειμμένα στην φθορά του χρόνου ή σε κάτι άλλο;)

Σάββατο, Μαρτίου 07, 2009

ΚΩΣΤΑΣ ΑΞΕΛΟΣ*

(Ο φιλόσοφος Κώστας Αξελός στο τέλος της ομιλίας του με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη)



(Αυτά που μπόρεσα να καταλάβω. Ελπίζω στις μικρότερες παρανοήσεις!)

Είναι η δεύτερη φορά που βλέπω τον Κώστα Αξελό. Τον είχα δει πιο ακμαίο , πριν χρόνια στην Θεσσαλονίκη, να απολαμβάνει το τσιγάρο του μετά το πέρας της διάλεξης στο Πανεπιστήμιο. Στην προχθεσινή εκδήλωση που ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., ο Κώστας Αξελός ζαλίστηκε και παραλίγο να σωριαστεί. Υποβασταζόμενος, αφού άκουσε τις προσφωνήσεις των Σωκράτη Δεληβογιατζή και Αλεξάνδρας Δεληγιώργη, του πρύτανη και του γενικού προξένου της Γαλλίας, ο φιλόσοφος κατευθύνθηκε στο Βήμα για να ξεκινήσει την ομιλία του. Οι πρώτες κουβέντες του κάνουν λόγο για έναν κόσμο ανοιχτό και προσβάσιμο σε όλους τους ανθρώπους. Σε έναν τέτοιο κόσμο δεν υπάρχουν ιδεολογικοί αποκλεισμοί. Ο Αξελός κάνει διαχωρισμό ανάμεσα στο όνομα και τις πράξεις. Χρησιμοποιεί το παράδειγμα του ποτηριού πάνω στο τραπέζι. Το ποτήρι έχει ένα όνομα που του αποδίδουμε αλλά είναι και μια πράξη. Που θα ήταν το ποτήρι αν δεν ήταν αυτή τη στιγμή πάνω στο τραπέζι; Που θα βρισκόταν τώρα το ποτήρι αν δεν ήταν στη συνείδησή μας; Σήμερα, λέει ο Αξελός, ζούμε τον "άλυτο δεσμό ανθρώπων και πραγμάτων". Ο άνθρωπος κυριαρχείται από το μέλλον. Αυτό το μέλλον, ο φιλόσοφος, του δίνει το όνομα "τεχνική". Η τεχνική προηγείται της τεχνολογίας. Το σινεμά είναι η "τεχνική του ονείρου". Η τεχνολογία είναι ένα τεράστιο εγκεφαλικό κατασκεύασμα που δεν είναι πέρα από την τεχνική. Ο κόσμος μας είναι ένα ανοιχτό Όλον που διαστέλλεται όλο και πιο πολύ. Ο Αξελός το ταυτίζει με το τίποτα. Σύμφωνα με τη σκέψη του δεν συναντάμε ποτέ αυτό το Όλον αλλά πάντα τα αποσπάσματά του. Ο χρόνος και ο χώρος μας φανερώνονται πάντα μέσα από αυτά τα αποσπάσματα. Ο φιλόσοφος επιμένει στη χρήση μιας γλώσσας ριζικής και αναστοχαστικής , ενός ποιητικού στοχασμού. Η ποίηση "είναι η ρίζα όλων των επιστημών και εμείς οι άνθρωποι έχουμε την ολέθρια συνήθεια να κάνουμε αυτήν την ποίηση μια ειδικότητα σαν την ανόργανη Φυσική".

Στη συνέχεια της διάλεξης, ο Αξελός κάνει αναφορές στον Ηράκλειτο και στην σπουδαία του ρήση "Ούτε λέει ούτε κρύβει, αλλά μονάχα σημαίνει". Ο Μαρξ είναι κάποιος που καταλαβαίνει εγκαίρως την οικονομική, ψυχολογική και κοινωνική μιζέρια των ανθρώπων αλλά και την αδυναμία να αρθεί αυτή η μιζέρια μέσα από οποιαδήποτε επανάσταση. Ο Νίτσε μιλάει για την εποχή του μηδενός και ο Χάιντεγκερ για την "εποχή της νύχτας". Αυτά τα λαμπρά μυαλά για τα οποία μας μιλάει ο Αξελός, αντικρίζουν πρόωρα την αθλιότητα της ζωής και διανοίγουν με τη σκέψη τους καινούριους δρόμους σε όλους εμάς. Πάνω στη σκέψη του Παρμενίδη, Ηράκλειτου, Πλάτωνα και Αριστοτέλη παίζεται όλη η μοίρα της δυτικοευρωπαϊκής σκέψης. Η εργασία, η θρησκεία, ο μύθος , η γλώσσα, η σκέψη, η πάλη για εξουσία, η πολιτική, η φιλοσοφία, η ποίηση, ο έρωτας και ο θάνατος για την αιωνιότητα και το στιγμιαίο είναι όλα αυτά που μας εξανθρωπίζουν. Η Μεταφυσική και η Φιλοσοφία δεν αποτελούν την τελευταία λέξη της σκέψης. Αυτόματα και αβίαστα επέρχεται μια μη-φιλοσοφική, μη-μεταφυσική αινιγματική σκέψη του ανοίγματος του κόσμου που δεν υπάγεται σε καμμιά αρχή. Αυτό που μας χρειάζεται είναι να ζήσουμε εντός μας τον ρυθμό ενός παλλόμενου κόσμου που ζει και αισθάνεται ποιητικά. Ένας τέτοιος ρυθμός δεν έχει ούτε προοδευτικό ,ούτε αντιδραστικό προσανατολισμό. Ο κόσμος μας δεν πηγαίνει ούτε προς το καλύτερο αλλά ούτε και προς το χειρότερο.

Ο Αξελός είναι ένας φιλόσοφος που υπερασπίζεται τον Ηρακλείτιο λόγο. Διατρανώνει την βαθιά του πίστη στην εξωστρέφεια και δεν φοβάται το Άνοιγμα προς τον Άλλον γιατί βασίζεται πολύ στον εαυτό του.

Το αινιγματικό άνοιγμα στους Άλλους και ο οραματισμός για μια ποιητική γλώσσα είναι από τα πλέον αισιόδοξα στοιχεία της φιλοσοφικής σκέψης του Αξελού.

Μακροημέρευση, Κώστα Αξελέ! Ό, τι μπορούσες να κάνεις, το έκανες!

Ο κόσμος που παραβρέθηκε στο κτίριο της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής. Μέσα ακούγονταν τα λόγια του Αξελού αλλά και οι κρότοι από τα δακρυγόνα των αστυνομικών που καταδίωκαν άτομα που συμμετείχαν στην πορεία-διαμαρτυρία για την επίθεση στο στέκι μεταναστών στην Αθήνα.

(Για την εκδήλωση μπορείτε να δείτε και εδώ:

http://argos.wordpress.com/2009/03/06/axelos/)

*
O Kώστας Aξελός γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1924 στην Αθήνα. Παράλληλα με τις ελληνικές γυμνασιακές του σπουδές παρακολούθησε μαθήματα στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και στη Γερμανική Σχολή. Καθώς η ονομαζόμενη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν παρείχε ικανοποιητική διδασκαλία της φιλοσοφίας, γράφτηκε στη Νομική, αλλά ο πόλεμος τον έστρεψε προς την πολιτική: κατά τη διάρκεια της γερμανο-ιταλικής κατοχής πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση και ακολούθως στον εμφύλιο -στον οποίο είχαν στρατιωτικά εμπλακεί και οι Aγγλοι- ως οργανωτής, δημοσιογράφος και θεωρητικός του κομμουνιστικού κινήματος (1941-1945).
Το ΚΚΕ τον διέγραψε από τις τάξεις του και ένα κυβερνητικό στρατοδικείο τον καταδίκασε σε θάνατο. Στο Παρίσι εγκαταστάθηκε στα τέλη του 1945. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη. Από το 1950 ως το 1957 εργάσθηκε ως ερευνητής στο C.N.R.S. (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας), στο φιλοσοφικό τμήμα. Κατόπιν συνέχισε την ερευνητική του εργασία για τις δύο διδακτορικές του διατριβές στην Εcole Pratique des Hautes studes (Πρακτική Σχολή Ανωτάτων Σπουδών) ως το 1959. Από το 1962 ως το 1973 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη.
Δημοσίευσε (ελληνικά στην αρχή και ακολούθως γαλλικά κατά κύριο λόγο, αλλά και γερμανικά) σειρά βιβλίων που έχουν μεταφραστεί σε δεκαέξι γλώσσες. Δίνει διαλέξεις σε όλον τον κόσμο. Το μεγαλύτερο μέρος των κειμένων και των διαλέξεών του έχει περιληφθεί στα βιβλία του. Ανατρέχοντας στην ποιητική σκέψη του Ηράκλειτου, και πέρα από τον Μαρξ και τον Χάιντεγκερ, προσπαθεί να προωθήσει, ανιχνεύοντας τον ορίζοντα της περιπλάνησης, μια καινούργια σκέψη του παιχνιδιού της αποσπασματικής ολότητας, σκέψη ιστορική και συστηματική, ανοιχτή και πολυδιάστατη, ερωτηματική και πλανητική, που αντιμετωπίζει το διακύβευμα της εποχής της τεχνικής. Ο Κόσμος, που γίνεται μετά το 1984 ο κόσμος, παραμένει το πρόβλημα, μάλλον το ερώτημα, στο οποίο επικεντρώνεται η σκέψη του, άρρηκτα συνδεδεμένη με την ατομική και την ιστορικοπαγκόσμια εμπειρία: οι διαφορετικές του εξουσίες και οι σχέσεις μας μαζί του τίθενται υπό ερώτηση. Πέρα από το κλείσιμο, προτείνεται ένα άνοιγμα.

(Πηγή: Εκδ.Καστανιώτη)

Δευτέρα, Μαρτίου 02, 2009

ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΟΜΟΡΦΑ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ




Το περίπτερο που βλέπετε δεν είχε αυτήν την μορφή παλαιότερα. Βρίσκεται μπροστά από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., δηλαδή εντός της εμπόλεμης ζώνης που ορίζουν οι αυτοαποκαλούμενοι αναρχικοί και οι δυνάμεις της αστυνομίας. Σε κάποια από τα επεισόδια, το περίπτερο κάηκε ολοσχερώς. Ο ιδιοκτήτης του περιπτέρου, μια γλυκύτατη γιαγιά, συγκίνησε πολύ κόσμο με την στωϊκή αποδοχή του γεγονότος. Μόλις δημοσιοποιήθηκε το θέμα ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, ειδικευμένος στις εξαγγελίες και την τηλεοπτική πόζα, βιάστηκε να δηλώσει πως η Νομαρχία θα αναλάβει την αποκατάσταση των ζημιών. Φυσικά, αυτό δεν έγινε ποτέ! Νάναι καλά κάποια μέλη κατασυκοφαντημένων αναρχικών οργανώσεων- κυρίως της Νότιας Ελλάδας- που έκαναν έρανο και διέθεσαν πάνω από 13.000 ευρώ για την επαναλειτουργία του περιπτέρου.

Κυριακή, Μαρτίου 01, 2009

Μ Λ Κ

Προχτές, στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου, είδα γραμμένα με μαρκαδόρο τα λόγια μιας κοπέλας Λυκείου της Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Η κοπέλα απογοητευμένη από μια ερωτική σχέση που βίωνε πραγματικά ή πλατωνικά έγραφε: «ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΑΝΩΡΙΜΑ ΑΓΟΡΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ». Μια έφηβη έχει οπωσδήποτε τα ελαφρυντικά της ηλικίας της. Ανακαλύπτει μέσα από τον ψυχικό της πόνο πως έλκεται από τα ανώριμα αγοράκια και δυναμώνει την κοινή πεποίθηση πως οι άνδρες με παιδαριώδη συμπεριφορά είναι μαγνήτες για αρκετές γυναίκες ανεξαρτήτου ηλικίας. Δεν ξέρω στα αλήθεια που μπορεί να οφείλεται αυτό. Νομίζω, όμως, πως η σύναψη σχέσης με έναν άνδρα που μοιάζει με "παιδί που δεν ενηλικιώνεται" είναι πιο εύκολη και μοιάζει σαν προθέρμανση για τη σχέση των γυναικών με το παιδί που θα φέρουν στον κόσμο. Όπως και να ‘χει, το ανώριμο αγόρι της περίπτωσής μας γίνεται εμβληματική φυσιογνωμία, ένα σύμβολο των απανταχού ανώριμων αγοριών, που υπενθυμίζω, πάντα πληγώνουν. Ο έρωτας για την κοπέλα είναι μια απειλή και επίθεση στον ναρκισσισμό της. Σε αυτήν την επίθεση οπισθοχωρεί και οχυρώνεται σε προγενέστερα στάδια συγκινησιακής ζωής .Απειλεί με οριστική διακοπή αλλά δεν είναι σίγουρο πως θα πραγματοποιήσει την απειλή της . Η αναπαράσταση του ανώριμου αγοριού είναι αρκετά έντονη μέσα της και δύσκολα θα απαλλαχτεί από αυτήν. Η κοπέλα γράφει ακόμη: «ΘΑ ΖΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΡΑΜΙΣΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΛΚ». Η κοπέλα, είναι φανερό, προσπαθεί να συμμαζέψει τα κομμάτια της. Ο εγωισμός της έχει πληγωθεί πολύ. Με τον επόμενο άντρα θα πρέπει να επιλύσει τις άλυτες συγκρούσεις της προηγούμενης σχέσης της και αυτό θα το κάνει με παιχνιδάκια αναδιανομής της εξουσίας. Όσο περισσότερο επιβεβαιώνει την εξουσία της τόσο πιο πολύ τονώνεται ο ναρκισσισμός της .Η αλαζονεία και η ζωογόνος ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας της γίνεται μια γλώσσα με άγνωστες λέξεις. Ο καινούριος φίλος της θα πρέπει να μεταφράσει αυτές τις άγνωστες λέξεις προκειμένου να μην διαλύσει τη σχέση που οικοδομείται, όπως όλα, εντός μιας ζωής που έχει βραχύβια διάρκεια. Η αίσθηση της ματαιότητας κατακλύζει τον ψυχισμό της νεαρής έφηβης. Το ανώριμο αγόρι αποκαλείται ΜΛΚ και όχι μαλάκας (αυτή η συντομογραφία μου δίνει το ερέθισμα να προεκτείνω τη σκέψη μου σε ένα επόμενο ποστ).


Η ζωή είναι πολύ μικρή ή «η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι» (Γιάννης Αγγελάκας). Ο βασιλιάς Καρνάβαλος απεβίωσε…


Υ.Γ Γιατί αναβλήθηκε σήμερα η τιμητική εκδήλωση των Λογοτεχνικών Πρωινών για την Ιωάννα Καρυστιάνη;