Δευτέρα, Ιουνίου 22, 2009

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2009

(Έγραψα τα παρακάτω με αφορμή κάποιες κουβέντες που πρόλαβα να ακούσω στο τέλος της παρουσίασης του βιβλίου "Σαν το λίγο το νερό" του Σωτήρη Δημητρίου. Στο κέντρο της φωτογραφίας η πρόσφατα βραβευμένη Σταυρούλα Σκαλίδη που διατηρεί ιστολόγιο- Διεθνής Έκθεση Βιβλίου, Θεσσαλονίκη 2009)



-Θέλω να σε σώσω!
-Δεν θέλω να με σώσεις.
-Όχι, ΕΓΩ είμαι αυτός που θα σε σώσει!
-Μην επιμένεις, δεν θέλω να με σώσεις!

Η παραπάνω στιχομυθία θα μπορούσε να αφορά έναν βουλευτή και έναν απηυδυσμένο πολίτη αυτής της χώρας. Η κατάσταση έχει φτάσει πια στο απροχώρητο.Τα κόμματα μας αντιπροσωπεύουν όλο και λιγότερο.Υπάρχει μια μεγάλη κρίση αντιπροσώπευσης στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Για αυτήν την κρίση που βιώνουμε, μιλάνε πολλοί, οι εξής δύο:

-Θέλω να σε σώσω, εσύ είσαι ανίκανος για κάτι τέτοιο!
-Όχι, δεν σου επιτρέπω να με σώσεις! Προικισμένε, κράτα τις ικανότητες για σένα και κοίταξε να σώσεις, πρώτα απ'όλα, τον ίδιο σου τον εαυτό.
-Σκάσε τιποτένιε! Η σωτηρία της ψυχής είναι κάτι που εσύ δεν μπορείς να το κάνεις από μόνος σου.
-Μεγαλομανιακέ, ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ! Μην με ξαναενοχλήσεις!

Η παραπάνω στιχομυθία θα μπορούσε να αφορά έναν βουλευτή και έναν εξοργισμένο πολίτη. Στο τέλος του ζωηρού διαλόγου ο βουλευτής ορμάει να κατασπαράξει τον πολίτη που τόλμησε να αρνηθεί.


2 σχόλια:

Τη 11:12 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Fegia είπε...

Το ζήτημα της αναγκαστικής σωτηρίας είναι ενδιαφέρον (τουλάχιστον με ψυχαναλυτικούς όρους).

Κορυφαία καταγραφή του, νομίζω οτι αποτελεί το film του Χίτσκοκ "Υπόθεση Παραντάϊν".

Νάστε καλά.

 
Τη 11:40 π.μ. , Ο χρήστης Blogger marilia είπε...

Διαβάζοντας το κείμενο βιαστικά, ήρθε στο μυαλό μου ένα δέντρο να διαφωνεί με ένα μηχάνημα για το ποιος θα σώσει ποιον και ποιος είναι ικανός να σώσει τον άλλο.
Διαβάζοντάς το δεύτερη φορά συνειδητοποιώ ότι η δική σου εκδοχή είναι ασφαλώς σωστότερη.

παγωτοφιλί

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα