Κυριακή, Ιουνίου 07, 2009

ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΡΙΞΤΟ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΟ ΓΥΑΛΟ

Σύνθημα εντός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης-"Θα ήθελα το μυαλό μου να πηγαίνει καλήτερα"


Βλέποντας για πολλοστή φορά τον «Μαυρογιαλούρο» που υποδύεται ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, θυμήθηκα τα μνημειώδη λόγια του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τους «παραπλανηθέντες υπουργούς» στην υπόθεση του Βατοπαιδίου. Έχει γίνει πια παράδοση η συγκεκριμένη ταινία να προβάλλεται τις παραμονές εκλογών. Ο υπουργός Μαυρογιαλούρος περιστοιχίζεται από συνεργάτες που δημιουργούν μια ειδυλλιακή πραγματικότητα όπου όλα λειτουργούν άψογα. Τα λεφτά των φορολογουμένων πολιτών πιάνουν τόπο, η διαχείριση του δημοσίου χρήματος γίνεται με υποδειγματικό τρόπο και οι ψηφοφόροι είναι απολύτως ευχαριστημένοι με την θητεία και το έργο του υπουργού. Ο υπουργός Εθνικής Ανασυγκροτήσεως και Περιθάλψεως βρίσκεται κλεισμένος μέσα σε ένα γραφείο και αρκείται στην πληροφόρηση των συνεργατών του. Εξάλλου, αυτός είναι που είχε την ευθύνη να τους επιλέξει. Οι συνεργάτες του θεωρούνται έμπιστοι μέχρι τη στιγμή που ο Μαυρογιαλούρος έρχεται σε άμεση επαφή με τα προβλήματα του κόσμου. Τότε, όλα αλλάζουν. Μαθαίνει από πρώτο χέρι για τις πρωτόγονες συνθήκες κάτω από τις οποίες διαβιούν οι κάτοικοι ενός χωριού. Κλονίζεται η σχέση εμπιστοσύνης με τους συνεργάτες του που, πάντα, φρόντιζαν να εξωραΐζουν τις καταστάσεις. Ο υπουργός νιώθει αηδιασμένος με τα όσα βιώνει. Αποχωρεί από το χωριό εξαπατημένος και με φοβερές ενοχές. Δηλώνει παραίτηση. Οι αυλοκόλακες που έκαναν περιουσίες με τα χρήματα του λαού νιώθουν ανήσυχοι. Ο υπουργός αποφασίζει να βάλει μια τάξη και να καθίσει στο σκαμνί όλους αυτούς που τον έχουν εκθέσει. Αναζητά αποδείξεις και τεκμήρια για την ενοχή τους. Είναι τόσο εξαγριωμένος που από το γραφείο τούς διώχνει κλοτσηδόν. Υπόσχεται πως μαζί με την σαπίλα θα εξαφανίσει και τα σκουλήκια. Είναι εντυπωσιακό πως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας δεν συμπάσχουν και δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει! Ο καλλωπισμός, τα χόμπυ και η διασκέδασή είναι η μόνη τους έγνοια. Ο Μαυρογιαλούρος αποτυγχάνει να διοικήσει το υπουργείο, αλλά σκοπεύει να γίνει ένας τυραννικός νομοθέτης που θα απαιτεί από την οικογένειά του την απόλυτη υποταγή στους νόμους.

Η ταινία φιλοτεχνεί το πορτρέτο ενός φιλότιμου υπουργού που έχει συναίσθηση του καθήκοντος. Ο υπουργός είναι δίκαιος και αμερόληπτος. Δεν αποποιείται των ευθυνών του. Ο ίδιος φαίνεται ανίκανος να συντάξει το κείμενο ενός λόγου του. Αυτήν την δουλειά την αναλαμβάνουν τα τσιράκια του, με το αζημίωτο φυσικά! Γενικώς, η εικόνα του υπουργού είναι εξιδανικευμένη! Φαίνεται πως πριν από πέντε δεκαετίες περίπου, σε μια περίοδο έντονων πολιτικών ζυμώσεων, οι υπουργοί δεν ήταν και τόσο αθώες περιστερές και έπαιζαν περίεργα παιχνίδια σε βάρος του κόσμου!

Η ταινία ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη. Θα χρειαστούν ακόμη κάμποσες προβολές της για να καταλάβουμε όλοι εμείς πως τις κυβερνήσεις που παραπαίουν ανάμεσα στα σκάνδαλα και τις γκάφες τις εκλέγουμε εμείς και μόνο εμείς!


Καλή αποχή σε όσους θα απέχουν!

Καλή ψήφο σε όσους θα ψηφίσουν!


Και οι δύο στάσεις κοστίζουν!


1 σχόλια:

Τη 5:20 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous ab irato είπε...

http://www.eksegersi.gr/eksofila/9.jpg

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα