Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2009

ΤΟ "ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ" ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Γνωρίζουμε πως η συμβολική σημασία των δώρων είναι η απενοχοποίηση των δωροληπτών. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μας παίζουν το παιχνίδι της απενοχοποίησης μέσα από τις ανταλλαγές δώρων. Η μακροβιότητα της εκκλησίας οφείλεται, κατά πολύ, στον ρόλο που διαδραματίζει η ίδια πάνω στο ενοχικό υλικό των πιστών της. Η εκκλησία θεμελιώνει την ύπαρξή της στο προπατορικό αμάρτημα. Με το προπατορικό αμάρτημα οι πιστοί νιώθουν προκαταβολικά ένοχοι. Αυτό το αίσθημα της ενοχής η εκκλησία το συντηρεί και το επαυξάνει. Χάρη σ’ αυτό έχει λόγο ύπαρξης. Αν αποφάσιζε τις συστηματικές δωρεές θα έδινε τη δυνατότητα στους πιστούς της να επαναδιαπραγματευτούν τις ενοχές τους και να αποκτήσουν μέσα από αυτήν την διαδικασία την ευθύνη της ύπαρξής τους. Αυτή η ευθύνη των πιστών σημαίνει, αυτομάτως, μείωση της επιρροής και της εξουσίας που ασκεί η εκκλησία.

Γράφω όλα τα παραπάνω με αφορμή τρία ρεπορτάζ που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος». Στο πρώτο ρεπορτάζ ο Δήμος Αγίου Παύλου δίνει για ενοίκιο 4000 ευρώ το μήνα για νηπιαγωγείο που στεγάζεται σε χώρο της εκκλησίας. Στα άλλα δύο ρεπορτάζ της Ευτυχίας Βατάλη (24/5/2009 και 5/6/2009) πρωταγωνιστεί πάλι η εκκλησία. Στην πρώτη περίπτωση βρίσκεται σε διαμάχη με τον Δήμο Χορτιάτη για τη θέση «Ηρώο» που προορίζεται για ανέγερση 2/θέσιου νηπιαγωγείου. Οι δύο εμπλεκόμενοι έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους στο Κτηματολόγιο και διεκδικούν το οικόπεδο. Η δικαστική διαμάχη είναι χρονοβόρα και η ανέγερση του νηπιαγωγείου είναι αμφίβολη εξαιτίας της επιμονής της εκκλησίας να μην χαρίζει τίποτα από αυτά που ισχυρίζεται πως της ανήκουν! Στην δεύτερη περίπτωση , στην λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου 17 και Β.Χατζή, υπάρχει χώρος χαρακτηρισμένος από το 1988 για σχολική στέγη. Το κράτος, που αρέσκεται να δηλώνει πως η Παιδεία είναι στις πρώτες προτεραιότητες, ολιγώρησε όλα αυτά τα χρόνια και δεν κατέβαλλε την αποζημίωση. Σαν συνέπεια αυτής της ολιγωρίας το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ αποχαρακτήρισε το οικόπεδο και άνοιξε το δρόμο για την ανέγερση οκταώροφης οικοδομής από την Εκκλησία. Οι κάτοικοι της περιοχής διαμαρτύρονται και χαρακτηρίζουν την Εκκλησία «στυγνό επιχειρηματία» που σκοπεύει να βγάλει το μέγιστο κέρδος, θυσιάζοντας την μόρφωση των νηπίων. Οι κάτοικοι, βέβαια, δεν μπορούν να αντιληφθούν πως η πρακτική των δώρων είναι κάτι που αντιβαίνει στη φύση της Εκκλησίας. Αυτό το επιβεβαιώνουμε εύκολα, κοιτώντας το «κοινωφελές» έργο της που στηρίζεται, κυρίως, στην εθελοντική εργασία των πιστών και στην οικονομική ενίσχυση όλων αυτών που αγωνιούν για τον μεταθανάτιο προορισμό.

Η εκκλησία βάζει την λεζάντα, ποτέ τα πλούτη της! Δίνετε τον οβολό σας όχι στην αποπεράτωση των ναών αλλά στην αποπεράτωση των νηπιαγωγείων!

1 σχόλια:

Τη 1:01 π.μ. , Ο χρήστης Blogger ange-ta είπε...

καλησπερα φίλε Ιωάννη,

Το 'Δώρο" είναι μια πανάρχαιη ανθρώπινη ανάγκη, είναι η πρώτη σύμβαση που έκαναν μεταξύ τους οι κοιωνίες σαν συνολα και οι άνθρωποι σαν μονάδες. Ο ανθρωπολόγος Μαρσέλ Μως έχει κάνει μια πολύ ωραία και συγκινητική θα έλεγα ανάλυση. Επίσης τόσο ο Αντρε Γκορζ, όσο και ο Μισεά, στηρίζουν πολλές θέσεις τους εναντίον του καπιταλισμού, στην έλειψη ακριβώς πια του δώρου και αντικτάσταση όλων των ανθρώπινων συμβάσεων με χρηματικές ανταλλαγές.

Η εκκλησία, έτσι όπως έχει καταντησει, το δώρο δεν την εκφράζει πια!

Ο Ντίκενσ εκφραζει αυτη την διαστροφη με τα παρακάτω καταπληκτικά λογια:
«Ο Γκραντγριντ είχε μια θεμελιώδη αρχή: κάθε πράγμα έπρεπε να πληρώνεται. Ποτέ κανείς, και σε καμία περίπτωση, δεν έπρεπε να δίνει το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε χωρίς ανταπόδοση. Η ευγνωμοσύνη έπρεπε να καταργηθεί και οι καλές πράξεις που απορρέουν από αυτήν δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης. Κάθε πιθαμή της ύπαρξης των ανθρώπων, από τη γέννηση έως το θάνατο, έπρεπε να είναι μια ρυθμισμένη αγορά, επί πληρωμή. Και αν ήταν αδύνατο να κερδίσει κανείς τους ουρανούς μ αυτό τον τρόπο, τότε οι ουρανοί δεν είναι ο τόπος στον οποίο βασιλεύει η πολιτική οικονομία. Άρα δεν θα είχε κανείς να κάνει οτιδήποτε εκεί.»
Βλέπεις, πως κάποιοι λογοτέχνες πιάνουν το νόημα της εποχής, χωρίς βαριές α\οικονομικές αναλύσεις.

Σε ζάλισα; Αλλά είναι τόσο ωραία αυτη η παράγραφος!

"οι ουρανοί δεν είναι ο τόπος στον οποίο βασιλεύει η πολιτική οικονομία"!!!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα