Παρασκευή, Αυγούστου 21, 2009

"ΡΕΥΜΑΤΑ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ"(1)



Στον αναβαθμισμένο χώρο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκε η έκθεση με τίτλο «Ρεύματα κλασικής δημιουργίας». Η έκθεση περιελάμβανε 150 έργα σημαντικών Ελλήνων φωτογράφων και είχε σαν στόχο να «σκιαγραφήσει τάσεις που αναπτύχθηκαν στην ιστορία της ελληνικής φωτογραφίας από τον μεσοπόλεμο μέχρι την δεκαετία του 1970» μέσα από τις πέντε ενότητες «Μάσκα και Σώμα», «Ύλη και Φόρμα», «Άνθρωποι και Τοπία», «Πορτρέτα και Μνήμη» και, τέλος, «Ίχνη και Μαρτυρίες».

Ο ψυχαναλυτής και ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος υπήρξε από τους μανιώδεις της φωτογραφικής τέχνης. Μας κερδίζει αμέσως με τις φωτογραφίες που απεικονίζουν διάφορα μέλη του σώματος να καλύπτονται με μάσκες.-προσωπεία. Για την ιστορία να αναφέρουμε πως τα αγαπημένα θέματα του Εμπειρίκου υπήρξαν οι γυναίκες, τα μικρά κορίτσια και ο γιος του Λεωνίδας, στο αρχείο του οποίου περιλαμβάνονται οι φωτογραφίες της έκθεσης. Ο Κωνσταντινοπουλίτης Σωκράτης Ιορδανίδης ακολούθησε τα βήματα του φωτογράφου πατέρα του. Ο φωτογραφικός του φακός εστίασε, κυρίως, στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι φωτογραφίες με τον Μιναρέ της Ροτόντας, την αψίδα του Γαλερίου, τους ψαράδες και τα καραβάκια κατά μήκος της παραλίας, την κυκλική πλατεία μπροστά στον Λευκό Πύργο που δεν υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια, την Μητρόπολη και την Αγία Σοφία, έμειναν για να προσθέτουν κάτι στην συλλογική μνήμη της πόλης. Στον Σωκράτη Ιορδανίδη χρωστάμε την ανεπανάληπτη εικόνα των περαστικών που περπατούν κατά μήκος της σημερινής Λεωφόρου Νίκης, που αχνοφαίνεται εξαιτίας της ομίχλης. Ο Ιορδανίδης συνεργάστηκε με όλες τις εφημερίδες της πόλης, με το Α.Π.Θ. και με την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών(αυτό το τελευταίο δεν μου άρεσε καθόλου!). Ο Θεσσαλονικιός Γιάννης Στυλιανού φωτογραφίζει σε ώρα ανάπαυσης έναν πωλητή σε λαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης το έτος 1966.Τα μέρη στα οποία είναι τοποθετημένες οι πραμάτειες των εμπόρων διακρίνονται από τις γραμμές με ασβέστη. Στην έκθεση βλέπουμε δύο φωτογραφίες του Στυλιανού από μία σχολική εκδρομή. Στην μία παρατηρούμε τα παιδιά με τους δασκάλους να προχωρούν πειθαρχημένα και στην άλλη τους γονείς με τα καροτσάκια. Και οι δύο φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από ψηλά. Επίσης, υπάρχουν τέσσερις φωτογραφίες με τα νεύρα ενός φύλλου, ένα δέντρο και ξύλα σε μια μεγάλη στοίβα. Να θυμίσουμε πως ο Γιάννης Στυλιανού είναι αυτός που φωτογράφισε τον Γιάννη Σκαρίμπα σε στιγμές ευφορίας να χορεύει. Ο Καβαλιώτης Δημήτρης Χαρισιάδης σπούδασε Χημεία αλλά το ενδιαφέρον του στράφηκε ολοκληρωτικά προς την φωτογραφία. Απεικονίζει φωτογραφικά την Αθήνα του 1955, την Ομόνοια, τους ανθρώπους, τα αυτοκίνητα, τα δωράκια του τροχονόμου μπροστά από το ξενοδοχείο της Μ.Βρετανίας με αφορμή την έλευση του καινούριου χρόνου.Το 1959 φωτογραφίζει ένα καφενείο στους Τοξότες της Ξάνθης και την ίδια χρονιά μια γιαγιά σε μια άθλια παράγκα στην Δραπετσώνα. Ένα χρόνο νωρίτερα ανακαλύπτει ένα καφενείο στην Μυτιλήνη που είναι διακοσμημένο με έργα του ζωγράφου Θεόφιλου. Διαβάζω πως ο Χαρισιάδης υπήρξε ο μοναδικός Έλληνας φωτογράφος που συμμετείχε στην έκθεση «Τhe family of man» του Μ.Ο.Μ.Α.Ο. Ο Βόλος θα πρέπει να αισθάνεται περήφανος για τον Κωνσταντίνο Ζημέρη. Ο Ζημέρης ασχολήθηκε επαγγελματικά με την φωτογραφία. Στην έκθεση βλέπουμε πορτρέτα στρατιωτικών και νοσηλευτριών.Παρατηρώ πως αυτοί που φωτογραφίζονται μόνοι τους δεν κοιτούν προς τον φακό σε αντίθεση με τα ζευγάρια που εστιάζουν το βλέμμα τους στον φακό. Το έργο του Ζημέρη, διαβάζω, «σχολιάστηκε ευμενώς τόσο στον αθηναϊκό όσο και στον γαλλικό τύπο».


[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα