Κυριακή, Αυγούστου 30, 2009

ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ

Φανταστείτε- όταν η πραγματικότητα ατροφεί η φαντασία οργιάζει- πως το κράτος λειτουργεί υποδειγματικά με την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, μιας στοιχειώδους προεργασίας. τα συναρμόδια υπουργεία έχουν απορροφήσει όλα τα κονδύλια της ευρωπαϊκής ένωσης που προορίζονται για την προστασία των δασών και έχουν καταρτίσει-άκουσον, άκουσον!!!- ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών. Ακόμη, η Πυροσβεστική, η Δασική Υπηρεσία, η τοπική αυτοδιοίκηση και η κεντρική εξουσία έχουν παραμερίσει τους εγκληματικούς μικροεγωϊσμούς και μιλιούνται μεταξύ τους- θεέ και κύριε!!! Φανταστείτε, λοιπόν, αυτήν την ιδεατή πραγματικότητα να υπάρχει κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου, τότε που οι φωτίτσες ανάβουν σαν λαμπάδες την ώρα της Ανάστασης. Οι φωτιές βέβαια ανάβουν, αλλά και σβήνουν προτού θεριέψουν και καρβουνιάσουν τα πάντα στο διάβα τους, γιατί, μην ξεχνάς, μιλάμε για μια ιδεατή κατάσταση. Μια τέτοια επιτυχή αντιμετώπιση των φωτιών καμιά κυβέρνηση στην χώρα του εφαρμοσμένου σουρεαλισμού (τρέμε Μπρετόν με τα μανιφέστα και τις φλύαρες θεωρίες σου!) δεν θα μπορούσε να την διαχειριστεί επικοινωνιακά. Τι θέλω να πω; Απλά ότι μια καλή λειτουργία του κρατικού μηχανισμού δεν αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός για τους πολίτες αυτής της χώρας. Αυτοί θα πουν νέτα σκέτα ότι «το κράτος πράττει το αυτονόητο». Δυστυχώς, ένα κράτος αξιολογείται όταν καταφέρνει να δείξει το καλύτερο πρόσωπό του σε μια κρίση. Όσο άσχημο είναι ένα γεγονός, τόσο πιο εντυπωσιακοί φαίνονται οι επιδέξιοι χειρισμοί του κρατικού μηχανισμού. Επίσης, το κράτος φαίνεται να μην επενδύει και πολλά στην πρόληψη. Κάτι τέτοιο θα έκρινε αναγκαία τη δημιουργία υποδομών. Οι υποδομές είναι ένας μεγάλος μπελάς γιατί απαιτεί καινούριες θέσεις εργασίας, επαγγελματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων και έναν ολόκληρο στρατό εργαζομένων που θα είχε την ευθύνη για την φύλαξη του δασικού πλούτου. Οι υποδομές δύσκολα φτιάχνονται και ακόμα πιο δύσκολα συντηρούνται. Τα κονδύλια στο όνομα του δασικού πλούτου (τι είναι αυτό;) είναι δυσεύρετα και πάντως όχι αρκετά για να καλύψουν τις λειτουργικές ανάγκες των υπαρχουσών υποδομών που, σταδιακά, απαξιώνονται και καταντούν ανενεργές! Το κράτος αποσύρει την άμυνά του και προσπαθεί με φακιρικά τεχνάσματα και προσευχές στον Ύψιστο να ξορκίσει την έλευση των φωτιών! Αυτές, όμως, πάντα ανάβουν στην ώρα τους και διαλύουν τους ευσεβείς πόθους του κράτους που επιμένει να πιστεύει πως οι φωτιές θα λυπηθούν το κακό μας ριζικό και δεν πρόκειται να ανάψουν. Αγαπητοί και αγαπητές, δεν υπάρχει κανένας οίκτος! Οι εμπρησμοί και οι καταστροφές αφανίζουν τα ωραιότερα τμήματα της χώρας μας και οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες και σίγουρα πολλαπλάσιες από τα έξοδα που θα έκανε το κράτος για την δημιουργία υποδομών.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι απίστευτη η ταχύτητα και η ευκολία με την οποία ξεπουλήθηκαν οι γενιές μας. Χαίρε Αλέξανδρε Παπαδιαμάντη, που τα υπάρχοντα σου στη ζωή και στο θάνατο ήταν μετρημένα στα δάχτυλα των δύο χεριών. Με δύο τέτοια καθαρά χέρια ας ρίξουμε ένα μεγάλο φάσκελο στον ξεπουλημένο εαυτό μας...



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα