Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 28, 2009

ΣΕΡΧΑΤ ΜΠΑΠΙΡ

video

(Συνάντησα τον Κούρδο καλλιτέχνη στο Βαφοπούλειο και στην έκθεση με χαρακτικά που πραγματοποιήθηκε το διάστημα από 23/4/2009 έως 17/5/2009)


Σε μια διαδήλωση παλαιότερων ετών ένας Αλγερινός κρατούσε ένα πλακάτ που έγραφε "Είμαι εδώ γιατί κάποτε ήσασταν εσείς εκεί". Η διαδήλωση γινόταν στην Γαλλία και προφανώς θα ήταν μια διαδήλωση διαμαρτυρίας για τις ρατσιστικές συμπεριφορές των Γάλλων. Ο Αλγερινός με επιχείρημα της μιας πρότασης όχι μόνο έπειθε αλλά και αποστόμωνε όλους εκείνους τους Γάλλους που διέθεταν μια στοιχειώδη νοημοσύνη και μπορούσαν να κρίνουν και να αποδεχτούν το αποικιοκρατικό παρελθόν τους!

Σήμερα, μπουλούκια εξαθλιωμένων ανθρώπων εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους για μια καλύτερη τύχη και ζωή. Όποιος νομίζει πως αυτό το κάνουν με χαρές και πανηγύρια είναι απολύτως γελασμένος! Αφγανοί, Πακιστανοί, Ιρακινοί, Παλαιστίνιοι και Κούρδοι ουσιαστικά εξαναγκάζονται να φύγουν από τις πατρίδες τους που αποτελούν θέατρα μιας παράλογης βίας. Εκεί, ο "πολιτισμένος" κόσμος τους δείχνει τα δόντια του και με κτηνωδίες προσπαθεί, δήθεν, να τους εκπολιτίσει και να εκδημοκρατίσει.

Ο γεννημένος το 1964 στο Tetwan του Κουρδιστάν, Σερχάτ Μπαπίρ, διαμένει στην Ελλάδα από το 1984. Ο Σερχάτ δανείζεται και τελειοποιεί τα εκφραστικά του μέσα κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Παρακολουθεί τα εργαστήρια ζωγραφικής των καθηγητών Δ.Κοντού και Β.Δημητρέα. Συνεχίζει την μαθητεία του στην χαρακτική της ίδιας σχολής με καθηγητή τον Ξ. Σαχίνη.Το πληθωρικό έργο του Σερχάτ "έρχεται για μια ακόμα φορά να πιστοποιήσει ότι η μετανάστευση είναι πρώτα από όλα υπόθεση εσωτερική. Εμπεριέχει το αμετάκλητο ενός παρελθόντος , όταν ξεκληρίζεται ο οικογενειακός και κοινωνικός ιστός και ο εγκλιματισμός σε μια άλλη χώρα, μια χώρα υποδοχής, δίνει δυνατότητες αναδιαπραγμάτευσης για να μη χαθούν οι μνήμες" (Έλλη Κοκκίνη-Καπλάνη, ιστορικός-κριτικός τέχνης). Ο Σερχάτ Μπαπίρ, πολιτικός πρόσφυγας από το Κουρδιστάν, στερείται μια πατρίδα που, όμως, αναδημιουργεί κάθε ώρα και στιγμή. Η χαρακτική του είναι οι χαρακιές και τα σημάδια που αφήνει το συλλογικό τραύμα ενός λαού που επιμένει σε μια πατρίδα που δεν του αναγνωρίζουν.

3 σχόλια:

Τη 9:17 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!
ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΑΡΘΡΟ.

 
Τη 9:45 π.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Eυχαριστώ, ανώνυμε.

 
Τη 7:19 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Δεν ήσαν περαστικοί κομήτες
ούτε καν στιγμιαίοι διάττοντες
τ’ αστέρια που ονειρευτήκαμε
το πολύ καύτρες μέσα στη νύχτα
απ’ τα τσιγάρα που τινάζαμε
κι η πύρινη τροχιά τους
μόλις που πρόφταινε να λάμψει.
Αυτό το λίγο ήταν που γέμιζε τη ζωή μας
κι αν κάποτε μιλούσαμε για θάνατο
με σιγουριά τον βάζαμε γι’ αργότερα.
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα