Κυριακή, Νοεμβρίου 29, 2009

ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ

Όταν θέλω να λαμπυρίσει το μέσα μου

ακούω μουσικές σαν την "Ποδηλάτισσα",

τραγουδίστριες σαν την Αφροδίτη Μάνου,

και ποιητές σαν τον Οδυσσέα Ελύτη.

Τις μέρες που είχα πυρετό άκουγα επί δύο ώρες την Ποδηλάτισσα*.

Καλησπέρα σ' όλους!


ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

*Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της

Τη ζώνη της την βρήκα σε μιαν άκρη

μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε δάκρυ

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα

κι έλεγα που 'ναι που 'ναι η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ' τα κύματα
την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτωσ' έχασα τ' αχνάρια της

στους ουρανούς ανάψαν τα φανάρια της.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 09, 2009

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Για να δεις πρέπει να έχεις μάτια. Για να ζήσεις πρέπει να έχεις ψυχή. Δωμάτιο με θέα αλλά μέσα σε ένα νοσοκομείο. Χαμηλός φωτισμός για να μην γίνονται εμφανή τα σημάδια της παραμόρφωσης.Τα βασανισμένα μάτια της κ.Κούνεβα τα βλέπουν όλα επίπεδα και θολά.Τι σόι δικαιοσύνη είναι αυτή; Ένας άνθρωπος με τέτοια ποιότητα και περιεχόμενο είναι δυνατόν να τα βλέπει όλα θολά και επίπεδα; Τι σόι παιχνίδια παίζει η ζωή; Γιατί η κ.Κούνεβα να αντιλαμβάνεται το παιδί της από τον ρυθμικό βηματισμό του; Η ίδια καταλογίζει στον δράστη της κτηνωδίας ΦΟΒΟ! Δηλώνει απόλυτα και χωρίς κανένα περιθώριο αμφισβήτησης πως είναι κατά της βίας. Πιστεύει πως μόνο ο Λόγος ξεκουνάει τους ανθρώπους από το τέλμα, την παρακμή και την αφασία. Μόνο όταν μιλάμε γίνεται ο κόσμος καλύτερος! Η κ.Κούνεβα νοσταλγεί την εργασία της νοικοκυράς στο σπίτι.Της λείπουν τα βιβλία. Δεν μπορεί να μελετήσει. Μια κακιά συνήθεια χρειάζεται μια στιγμή, μια καλή συνήθεια χρειάζεται ολόκληρη ζωή. Κρατήθηκε στη ζωή επειδή ήθελε να ζήσει. Η κ.Κούνεβα είναι κατά της απόλαυσης γιατί αυτή αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους από τα σημαντικά ζητήματα της ζωής. Σε μια άφωνη κοινωνία που αναζητά μανιωδώς τρόπους απόλαυσης, ο λόγος της Κούνεβα συνιστά μια ηχηρή παραφωνία. Η συνέντευξη που παραχώρησε η άτυχη συνδικαλίστρια στον Σταύρο θεοδωράκη είναι ένα μικρό σεμινάριο για ανθρώπους!

Κυριακή, Νοεμβρίου 08, 2009

ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

-1-

Είναι ακινητοποιημένος με το τζιπάκι του στο κόκκινο φανάρι (στα γομάρια πάντα υπάρχει μια επίφαση νομιμοφροσύνης!). Από τα φιμέ τζάμια πετάει τα αποτσίγαρά του έξω (Όλα κι όλα, το σπίτι μας πρέπει να το διατηρούμε καθαρό!). Ο φίλος μου που περνάει τυχαία, του κάνει παρατήρηση γι' αυτήν του την κίνηση. Αυτός απαντά με το πασίγνωστο ύφος του θρασύδειλου τσαμπουκά "Κι εσένα τι σε νοιάζει;"
-2-
Ένας συμπολίτης μας θέλει να ξεφορτώσει κάποιες οικιακές συσκευές σε ένα σπίτι.Το φορτηγάκι του αναγκαστικά θα μπλοκάρει τον δρόμο. Ο οδηγός για να μην προκαλέσει κόρνες, αγανάκτηση και εκνευριστική αναμονή σε εκείνους τους οδηγούς που θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν το συγκεκριμένο δρόμο, σκαρφίζεται την "μεγαλοφυή" ιδέα να τοποθετήσει σε όλο το πλάτος του δρόμου διάφορα εμπόδια. Ο κάδος των απορριμμάτων, προφανώς, του φαίνεται βαρύς στην μετακίνηση. Αποφασίζει να τοποθετήσει ως προειδοποιητικά σημάδια τις σακούλες των σκουπιδιών. Μερικοί οδηγοί δεν αντιλαμβάνονται τέτοιες προχωρημένες ιδέες και, στρίβοντας, πατάνε τις σακούλες.Τα σκουπίδια διασκορπίζονται. Μια σακούλα παγιδεύεται στο μπροστινό τμήμα ενός αυτοκινήτου και σέρνεται κατά μήκος του δρόμου.
-3-
Μια γυναίκα είναι παρκαρισμένη με το αυτοκίνητό της ανάμεσα σε δύο άλλα αυτοκίνητα. Δεν έχει άνεση χώρου. Πότε μπροστά, πότε πίσω και πότε βγαίνοντας ελαφρώς στο δρόμο, η οδηγός προσπαθεί να φύγει. Εκείνη την ώρα περνάει ένας άντρας οδηγός φορτωμένος με κάμποση μαγκιά και άνεση.Την επιπλήττει που τον αναγκάζει(!!!) να μειώσει την ταχύτητά του και να πατήσει φρένο. Ο "άντρακλας" είναι έτοιμος να αρπαχτεί για ασήμαντη αφορμή (εκτός και αν νομίζει πως ο δρόμος είναι δικής του ιδιοκτησίας και απαλλαγμένος από εμπόδια).Της μιλάει απρεπώς και η γυναίκα ταράζεται. Η οδηγός, καθώς φεύγει, ξύνει πλαγίως το αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο μπροστά της.
-4-
Οι Νεοέλληνες ιδιωτεύουν σε δρόμους που είναι δημόσιοι χώροι. Ο δημόσιος χώρος εκλαμβάνεται ως σκουπιδότοπος.Το επίπεδο της παιδείας μας αξιολογείται καθημερινώς.

Κυριακή, Νοεμβρίου 01, 2009

ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ

Στην ταινία "Οι Γερμανοί ξανάρχονται" τα όνειρα γίνονται πραγματικοί εφιάλτες. Ο ηθοποιός Λογοθετίδης, κάπου στο τέλος ενός κακού ονείρου που τον αναστατώνει, βρίσκεται ανάμεσα σε έναν σκληροπυρηνικό κομμουνιστή (Φωτόπουλος) και σε έναν τρελό(Τσαγανέας). Με τον Τσαγανέα ο Λογοθετίδης νιώθει πως μπορεί να επικοινωνήσει και δηλώνει ενθουσιασμένος που επιτέλους βρίσκει έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορεί να συνεννοηθεί. Ο Φωτόπουλος μιλάει μια γλώσσα με συγκεκριμένη φρασεολογία και ακατάληπτη. Εκφράζει την επίσημη γραμμή του κόμματος για την κεφαλαιοκρατία και την εργατική συνείδηση. Ο ασυνάρτητος λόγος του θα μπορούσε να κατανοηθεί μόνο ως ο λόγος ενός διωκόμενου που μέσα στο πλαίσιο των κανόνων της συνομωσίας δομεί έναν λόγο κρυπτογραφικό για τους διώκτες του. Εδώ στην ταινία δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Ο Φωτόπουλος θέλει να προσηλυτίσει και μάχεται κατά τρόπο απόλυτο για την κυριαρχία της δικής του ιδεολογίας. Οι δυσνόητες αναλύσεις του δυσχεραίνουν την επικοινωνία σε τέτοιο βαθμό που ο Λογοθετίδης αναρωτιέται ποιός από τους δύο συνομιλητές του είναι στα αληθινά ο ψυχικά διαταραγμένος. Ο λόγος του Τσαγανέα είναι λιτός και περιεκτικός, κάτι σαν απόσταγμα σοφίας. Θυμηθείτε τα καταληκτικά του λόγια: "Η κοινή μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος". Για μένα ο Τσαγανέας που υποδύεται τον ρόλο του τρελού, είναι μια ποιητική ιδιοσυγκρασία που πληρώνει βαρύ τίμημα για την αποδοχή της θνητής του φύσης. Ο Φωτόπουλος βάζει ένα παραπάνω λιθαράκι στη σύγχυση και μπερδεύει περισσότερο τα πράγματα αντί να τα αποσαφηνίζει. Ναι μεν υφίσταται ο ταξικός αγώνας, η ταξική πάλη και η αγωνία, αρκεί όμως να προσδιορίσουμε πως αυτή η τάξη είναι η "τάξη των θνητών" και όχι των εργαζομένων...