Σάββατο, Ιανουαρίου 23, 2010

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΣΙΒΟΠΟΥΛΟΣ*-ΠΡΩΤΗ ΕΙΚΟΝΑ

Στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, με αφορμή την έκθεση «Πρώτη Εικόνα», ο Στέφανος Τσιβόπουλος*(Γεννήθηκε το 1973 στην Πράγα. Ζει και εργάζεται στο Άμστερνταμ) παρουσιάζει την δική του εργασία μέσα από την οποία διερευνά τα «όρια μεταξύ της πραγματικότητας και μυθοπλασίας», αλλά και τον «ρόλο της μνήμης και της υποκειμενικής ερμηνείας». Συμμετέχει με μια συνέντευξη που δομείται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος ένας Σέρβος βετεράνος, που πολέμησε ενάντια στους μουσουλμάνους της Βοσνίας, εξιστορεί όλες τις εμπειρίες του σε έναν άγγλο δημοσιογράφο με την βοήθεια διερμηνέα. Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης είναι μια διασκευή της πρώτης συνέντευξης από ένα Σέρβο σεναριογράφο. Μέσα από τις συνεντεύξεις διερευνάται η ψυχολογική σχέση που αναπτύσσει ένας άνθρωπος με τον πόλεμο. Στην περίπτωση για την οποία μιλάμε, ο Σέρβος είναι ο μοναδικός επιζών από την επίθεση στο αεροδρόμιο του Σεράγεβο, το 1993. Ο ίδιος μας λέει πως κατά την διάρκεια της επίθεσης φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο και δέχτηκε μια σφαίρα που τον τραυμάτισε αλλά δεν τον σκότωσε.Την στιγμή που δέχτηκε την σφαίρα ένιωσε ζέστη και άρχισε να αιμορραγεί χωρίς να πονά. Παραδίπλα του είχε γεμίσει με αίματα τον σύντροφό του Γκλιγκόριτς. Μέσα σε λίγο διάστημα θα έβλεπε το «κεφάλι του Γκλιγκόριτς να σκάει σαν καρπούζι». Μια τέτοια φοβερή εμπειρία δεν μπορεί να μην σημαδέψει τη ζωή ακόμα και του πιο ψύχραιμου ανθρώπου. Ο Σέρβος λέει πως στον «πόλεμο συνηθίζεις τον θάνατο» και αυτό αποτελεί την διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που πολεμούν και σε αυτούς που δεν έχουν βιώσει την εμπειρία του πολέμου. Εξομολογείται-όχι εύκολα είναι η αλήθεια- πως σκότωσε μια μουσουλμάνα. Ακόμη και τώρα νιώθει μίσος και μιλάει με υποτιμητικά λόγια για τους μουσουλμάνους της Βοσνίας.Είναι αμετανόητος (φανταζομαι πως έχει οχυρωθεί σε έναν τρελλό εγωϊσμό. Αν συνειδητοποιούσε τι ακριβώς έπραξε και έζησε ,πιθανόν, να αυτοκτονούσε)! Ο θεός τους είναι το χρήμα και «πάνε πάντα με αυτούς που πληρώνουν καλύτερα». Τις συνέπειες του πολέμου τις αντιλαμβάνεται κάποιος όταν ο πόλεμος τελειώνει και αυτός χαλαρώνει. Τώρα δηλώνει ευτυχισμένος. Επιθυμεί να κάνει ένα ταξίδι στην Νορβηγία για να συναντηθεί με τον φίλο του Όλσον*.

*Ο Όλσον συμμετέχει ενεργά σε ανθρωπιστική οργάνωση. Ο Σέρβος( αν πραγματοποιούσε την επιθυμία του) θα ταξίδευε στην Νορβηγία κουβαλώντας στις αποσκευές του τις ενοχές από την διάπραξη ενός εγκλήματος. Ίσως, να τον βλέπαμε και αυτόν κάποτε να είναι μέλος ανθρωπιστικής οργάνωσης…


Υ.Γ. Στην έκθεση δεν πρόλαβα να τα δω όλα. Είδα το βίντεο του Νίκου Ναυρίδη, τις εικόνες Φάντασμα-Αρνί-Σπίτι του Δημήτρη Τσουμπλέκα, τους επαγγελματικούς φορεαμούς του Γιώργου Χατζημιχάλη ( αρχεία σφραγίδων με πρόσωπα ανθρώπων), ένα δίπτυχο του Μπόρχες με μελάνι, κάρβουνο και μολύβι (αρχές 1950) και την επιρροή των καλλιτεχνών και του Πεσσόα (Βιβλίο της Ανησυχίας) στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου. Δυστυχώς δεν είχα χρόνο για να δω άλλα βίντεο μικρής και μεγάλης διάρκειας.

Από έκθεση βιτρώ της Μαργαρίτας Πάσχου στο Βαφοπούλειο.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα