Δευτέρα, Ιουνίου 28, 2010

ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ




Η ανάγκη των ανθρώπων να αφήνουν υλικά ίχνη στο πέρασμά τους. Η ανάγκη να καταγράφουν και να οργανώνουν καλύτερα τις κοινωνίες στις οποίες ζουν. Τα κείμενα θυμούνται για εμάς; Θα παθαίναμε αμηνησία αν τα διαγράφαμε μεμιάς;




Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.Οι λέξεις ταπώνουν την ιστορία!





Μαρμαρογραφίες σε χειροποίητο υλικό. Οι δημιουργοί δεν παύουν να συσχετίζουν, να ψάχνουν τις δυνατότητες των υλικών και να αναμένουν την επόμενη έκπληξη. Περνώντας τη ζωή δημιουργικά!





Σφραγίζοντας και τυπώνοντας τις ζωές μας σε χιλιάδες αντίτυπα...






Υδατόσημα για τους επίδοξους παραχαράκτες της πρωτότυπης ζωής μας...







Ένας άνθρωπος που είναι αποκομμένος από την παραγωγική διαδικασία του χαρτιού αδυνατεί να εκτιμήσει τον κόπο που απαιτείται για την παραγωγή αυτού του χαρτιού. Οι δημιουργοί κοπιάζουν τόσο σε επίπεδο σκέψης-τα υλικά και εργαλεία είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης επινόησης και αυτή δεν μας χαρίζεται- όσο και σε επίπεδο σωματικής εργασίας. Είναι λυπηρό αλλά ο κόσμος μας γέμισε από κακούς εκτιμητές. Ο τυπωμένος στο χαρτί κώλος της Τζούλιας Αλεξανδράτου έρχεται να μας το αποδείξει περίτρανα!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα