Παρασκευή, Ιουλίου 09, 2010

ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΩΔΗΣ


Ο φυλακισμένος  Σαντάμ Χουσεΐν ήξερε πολύ καλά πως  θα πεθάνει, αλλά δεν ήξερε τον τρόπο με τον οποίο θα πεθάνει. Έζησε το τελευταίο διάστημα της ζωής του ως μελλοθάνατος που γνώριζε  ότι θα λογοδοτούσε με τη ζωή του για όλα τα εγκλήματα που είχαν διαπραχθεί επί διακυβέρνησής του στο Ιράκ. Τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, παλιότερο δημοσίευμα στο οπισθόφυλλο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, στήλη του Χρ. Μιχαηλίδη, ο Χουσεΐν είχε διαλέξει να απασχολείται με δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν ένας μικρός κήπος που φρόντιζε όλα αυτά που φύτευε. Το δεύτερο, μεριμνούσε για το τάϊσμα των  μικρών πουλιών.Τα μικρά πουλιά ήταν τα μοναδικά πλάσματα πέραν των δεσμοφυλάκων, που μπορούσαν να επισκέπτονται τον δικτάτορα. Οι ασχολίες του μελλοθάνατου  υπήρξαν οι ασχολίες ενός ανθρώπου που ήθελε να είναι στα στερνά του χρήσιμος και ουσιώδης. Η τροφοδοσία των μικρών πουλιών είχε να κάνει με τη χρήσιμη πλευρά του ανθρώπου Χουσεΐν. Τα πουλιά τον χρειάζονταν και αυτός έπρεπε κάθε φορά να μην τα αφήνει νηστικά και τα απογοητεύει. Η φροντίδα στον κήπο της φυλακής σχετιζόταν με την ουσία της ύπαρξής του. Στα τελευταία  του ο Ιρακινός δικτάτορας θα επέστρεφε ως αγρότης στην γη.Το λέει πολύ εύστοχα ο Μανώλης Ανδριωτάκης, σχολιάζοντας το βιβλίο του Γιώργου Κοροπούλη ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΟΥ: «Όταν, με τα χρόνια, ο ενήλικος εξασθενήσει μέσα του παραμένει το παιδί – και ζητάει τη μητέρα του. Όμως η μοναδική μητέρα (η μόνη γυναίκα που μπορεί στ’ αλήθεια να συμπονά ένα γέρο) είναι η μητέρα γη». Η επιστροφή, λοιπόν, είναι ουσιαστικά μια επιστροφή στην Μυθική Μητέρα. Ολόκληρη η ζωή μας είναι, ίσως, μια προσπάθεια να αναδείξουμε τη χρήσιμη και ουσιώδη πλευρά της προσωπικότητάς μας. Αν  καθυστερούμε να το πράξουμε αυτό  είναι γιατί ζούμε πάντα με τον φόβο του θανάτου που δημιουργεί στρεβλώσεις και εγκληματίες...

1 σχόλια:

Τη 3:06 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous ad noctum είπε...

Ο Σαντάμ Χουσεΐν υπήρξε απολύτως αχρείος την περίοδο της (24ετούς) παντοκρατορίας του αλλά, έστω και πριν το τέλος, έδειξε κάποια ψήγματα φιλοσοφημένης ανθρωπιάς. Απεναντίας, η πλειονότητα της «καθωσπρέπει» ανθρωπότητας παραμένει αμετανόητα γελοία και ανυποχώρητα μικροπρεπής ακόμη και την ύστατη στιγμή…

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα