Κυριακή, Μαΐου 16, 2010

"Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Δευτέρα, Μαΐου 03, 2010

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Πάγια τακτική μιας επιχείρησης που θέλει να επιβιώσει είναι να προσαρμόζεται στα καινούρια δεδομένα. Μαθαίνω πως όλο και περισσότεροι στρέφονται στην εκμάθηση της ρωσικής και κινεζικής γλώσσας έτσι ώστε να έχουν την δυνατότητα επικοινωνίας με τους Κινέζους και τους Ρώσους -τα κινεζικά προϊόντα κατακλύζουν την αγορά και οι τουριστικοί πράκτορες λένε πως το φετινό καλοκαίρι θα μας επισκεφτούν αρκετοί Ρώσοι τουρίστες. Κακά τα ψέματα, σαν παγκόσμια γλώσσα αναδεικνύεται η γλώσσα της οικονομίας και σ' αυτήν ολοταχώς μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε. Η γλώσσα με την οποία εκφραζόμαστε καθορίζει τα όρια της δράσης μας αλλά και μας βοηθάει να κατανοήσουμε τις πράξεις μας! Κρίμα! Θυμάμαι πως είχα μείνει έκπληκτος από τον πολύ καλό χειρισμό της ελληνικής γλώσσας από τους μικροπωλητές στο υπαίθριο παζάρι της Φλωρεντίας! Στα βαλκάνια, διάβαζα πάντα, τα ελληνικά ήταν η πιο δημοφιλής γλώσσα και αυτό γιατί αποτελούσε την κατεξοχήν γλώσσα της αγοράς! Οι Έλληνες υπήρξαν σεσημασμένοι σπάταλοι που ξόδεψαν αρκετά στις αγορές των Βαλκανίων. Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Σέρβοι, αλλά και Τούρκοι ευεργετήθηκαν αρκετά χρόνια από την καταναλωτική μανία των συμπατριωτών μας !Τώρα, με τα μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων θα παρουσιάσει μια δραματική μείωση. Για δεκαετίες η χώρα μας ενίσχυσε μέσα από τον τουρισμό και τις επενδύσεις τις οικονομίες των Βαλκανικών χωρών και έτσι εμπόδισε στρατιές πεινασμένων κατοίκων τους να μεταναστεύσουν σε ευημερούσες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Η Ελλάδα υπήρξε το ανάχωμα με την δύναμη της οικονομίας της.Τώρα, με την κατάρρευση της οικονομίας, μας απομένει η δύναμη της γλώσσας και η μακραίωνη παράδοση της γνώσης του Ανθρώπου! Η χώρα μας με αυτήν την βαριά κληρονομιά θα μπορούσε να αποτελέσει ένα οικουμενικό κέντρο ανθρωπιστικών σπουδών. Αφού δεν παράγουμε τίποτα, ας παράγουμε σκέψη για την αυτογνωσία του ανθρώπου και ας αφήσουμε τον υπόλοιπο κόσμο να ασχολείται με επιτόκια, δανεισμούς, τοξικά ομόλογα και χρηματιστηριακές φούσκες!

Υ.Γ Σήμερα ο ΜΕΣΟΚΟΣΜΟΣ κλείνει τα τέσσερα χρόνια! Γίνεται, ας πούμε, ένα παιδάκι προσχολικής ηλικίας που μεγάλωσε μέσα σε ένα κλίμα αγάπης, αφοσίωσης και φροντίδας. Ως νηπιαγωγός έχω χρέος να κοινωνικοποιήσω αυτό το προνήπιο. Αυτή είναι η αίσθηση και η επιθυμία μου τώρα που ξανακοιτάζω τα 679 κείμενα που έχω αρχίσει να γράφω από τις 3 Μαϊου του 2006-στατιστικό στοιχείο τα 170 κείμενα, κατά μέσο όρο, για το καθένα από τα τέσσερα χρόνια διάρκειας αυτού του ιστολογίου.

Κυριακή, Μαΐου 02, 2010

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ(2)

video
(Συνέχεια της ομιλίας του Γεράσιμου Βώκου)

Όποιος μπορούσε να κλέψει και να εξαπατήσει ήταν μάγκας! Ελάχιστοι πολίτες θα προβληματίζονταν για την προέλευση των χρημάτων και τον τρόπο πλουτισμού ενός συμπατριώτη μας. Αρκούσε αυτός να κατέχει περιουσία και αυτομάτως απολάμβανε κοινωνική καταξίωση και εξέχουσα θέση στην πολιτικο-οικονομική ελίτ. Το 2004 , λίγο πριν την διαφαινόμενη νίκη και άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, οι πολίτες δήλωναν στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ πως «αρκετά έφαγαν οι πράσινοι κι είναι καιρός να φάνε και οι άλλοι», λες και ο κόσμος έπρεπε σώνει και καλά να ξεχρεώνει επ’απειρον τις πράσινες και γαλάζιες φατρίες που αναλάμβαναν "εργολαβίες σωτηρίας" της πατρίδας. Οι δηλώσεις των πολιτών -κυνικές ομολογίες για το χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα- είχαν κάτι το ύποπτο. Σαν να τις έκαναν κάποιοι που δεν είχαν οφέλη με το κομματικό κράτος του ΠΑΣΟΚ και περίμεναν τους μηχανισμούς της Δεξιάς για να τους «βάλουν στα κόλπα»! Επιπλέον, αυτές οι δηλώσεις έδειχναν πόσο ελαστικές είχαν γίνει οι συνειδήσεις των ανθρώπων και πόσο βαθιά ήταν βουτηγμένο το κράτος στην παρακμή και την ασυδοσία. Η συνέχεια είναι γνωστή. Χρειάστηκε μόλις μια πενταετία για να «επανιδρυθεί το κράτος»! Οι δεξιόφρονες έμοιαζαν σαν λιμοκτονούντες που ξαφνικά τους έπεφτε το μάννα εξ ουρανού! Αυτοί θα ήταν οι τελευταίοι που θα αποχωρούσαν από το μεγάλο φαγοπότι. Τα κόμματα της μεταπολίτευσης, αναμφιβόλως, υπήρξαν φυτώρια απαίδευτων πολιτών που αντιμετωπίστηκαν ως πελάτες που έφερναν ψήφους. Το συνεχώς διογκούμενο πελατολόγιο των κομμάτων απλά θα επιβεβαίωνε το γεγονός πως τα κόμματα εξουσίας και ο κόσμος συμπορεύονταν (ρίξτε μια ματιά στα ποσοστά των ψήφων που λάμβαναν τα δύο κόμματα στις εκλογικές αναμετρήσεις και θα καταλάβετε). Μπορεί όλοι να αποκαλούσαν το κράτος « μπουρδέλο», αλλά όλοι ήταν τακτικοί επισκέπτες αυτού του μπουρδέλου. Αργόμισθοι, τριπλοθεσίτες και παράσιτα του δημόσιου τομέα, κομπιναδόροι και φοροφυγάδες, οικοπεδοφάγοι που έκαιγαν και έχτιζαν σε χρόνο ρεκόρ, τα βρωμερά κυκλώματα της Υγείας, το πολιτικό σύστημα με τους εκπροσώπους του, όλοι αυτοί έγραψαν μια από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και αποτέλεσαν τους μαχητές μιας "αγωνιστικής δημοκρατίας"-για αυτήν μιλάει η Μουφ στο βιβλίο- που πάλεψαν όχι για την ευημερία του κοινωνικού συνόλου αλλά για το στενό προσωπικό τους συμφέρον! Το μόνο σίγουρο από όλα αυτά είναι πως οι ευθύνες για την κατάντια της χώρας μας δεν επιμερίζονται σε όλους το ίδιο. Αυτό που με εξοργίζει όσο τίποτε άλλο είναι η προσπάθεια διαμόρφωσης ενός συναινετικού κλίματος για την απόδοση των ευθυνών. Ας πούμε, λοιπόν, και για πρώτη φορά ας το εννοήσουμε πως αυτοί που έφεραν την χώρα σε αυτή την δυσμενή θέση να πληρώσουν την λυπητερή...