Σάββατο, Αυγούστου 07, 2010

ΟΙ ΑΝΑΠΝΟΕΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ

Κάποτε υπήρχε μόνο το κρατικό κανάλι που το κατηγορούσαμε ότι μονοπωλεί τις ειδήσεις και μεροληπτεί υπέρ της κυβέρνησης. Μετά "άλλαξαν" τα πράγματα. Ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση για να μας διδάξει τι εστί ελευθερία της έκφρασης και πολυφωνία! Τα πολλά κανάλια υποτίθεται πως θα μας παρουσίαζαν τα γεγονότα με ένα διαφορετικό τρόπο. Υποτίθεται πως  στα  μικρά συμβούλια οι επαγγελματίες της είδησης θα είχαν την ικανότητα να ιεραρχήσουν την αξία των ειδήσεων και θα προσπαθούσαν μέσα από την εμβριθή επεξεργασία αυτών των ειδήσεων να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή ενημέρωση στο τηλεοπτικό κοινό. Δυστυχώς οι ειδήσεις  πρώτα κατασκευάζονται στα γραφεία των δημοσιογράφων  και έπειτα ξαμολιούνται οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ για να  κάνουν ρεπορτάζ που πρέπει πάση θυσία να επιβεβαιώνουν τις προκατασκευασμένες ειδήσεις. Εδώ και μια δεκαετία ξέρουμε εκ των προτέρων αυτά που θα μας πλασάρουν ως ειδήσεις. Ακρίβεια, η τρόικα πιέζει για καινούριες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις,  ο τζίρος πεσμένος, η αγορά αναστενάζει, η έρημη πόλη πού πήγαν όλοι, πόλη παραδομένη στο έλεος των κακοποιών, οι παραλίες γέμισαν, τιμοκατάλογοι των προϊόντων -άσε κάτω το τοστ με το ζαμπόν και το τυρί!- καταγγελίες για αισχροκέρδεια, φοράτε ανοιχτόχρωμα ρούχα και πίνετε πολλά υγρά , ένας ανελέητος καθημερινός βομβαρδισμός λες και προσπαθούν να διακριβώσουν τα όρια των αντοχών και των ανοχών μας! Αγαπητοί και αγαπητές τα ανέμπνευστα δελτία ειδήσεων που ανακυκλώνουν διαρκώς τα ίδια και τα ίδια αποτελούν απειλή  για την φαντασία και την γλώσσα μας. Επικαιρότητα που επαναλαμβάνεται παύει να είναι επικαιρότητα, ακριβώς   όπως το πρωτότυπο που επαναλαμβάνεται παύει να είναι πρωτότυπο...
 
Υ.Γ. Η πιο επείγουσα ανάγκη στα δελτία των ειδήσεων είναι οι διαφημίσεις που δίκαια αποκαλούνται "ανάσες". Το θέμα είναι αν μπορούμε να φτάσουμε στην Αλήθεια με τέτοιες ανάσες; 

Παρασκευή, Αυγούστου 06, 2010

ΒΟΣΠΟΡΟΣ



[ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΒΟΣΠΟΡΟ]

ΤΡΩΓΕ ΚΑΙ ΣΚΑΣΕ!

Η Ελλάδα απαγορεύει την καλλιέργεια μεταλλαγμένων αλλά είναι υποχρεωμένη να επιτρέπει την εισαγωγή τους. Ακόμα, όμως, και να απαγόρευε την εισαγωγή και την διάθεση των μεταλλαγμένων δεν θα ήξερε να τα αναγνωρίσει ως τέτοια. Βλέπετε οι φωστήρες της Ευρωπαϊκής επιτροπής έχουν προνοήσει και  δεν θεωρούν απαραίτητη την αναγραφή της  σήμανσης με την οποία θα ενημερώνονται οι καταναλωτές! Επομένως, άνθρακες ο θησαυρός ή το παιχνίδι είναι στημένο-λες και δεν το ξέραμε! Τα καλόπαιδα της Ευρωπαϊκής επιτροπής είτε από λιγοψυχία , είτε γιατί το χρήμα είναι ένα "ωραίο αγαθό" που διακινείται από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, μας εισάγουν σε μια σχιζοφρενική κατάσταση.Τώρα, κάθε χώρα μπορεί να λέει ΟΧΙ  στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει αυτά να κατακλύζουν  την αγορά. Εγώ λέω να αρχίσουμε με τις σημάνσεις στα κούτελα αυτών που λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις...

Υ.Γ Στις 3-7-2007 είχα γράψει πάλι για αυτήν την αθλιότητα!

Τετάρτη, Αυγούστου 04, 2010

ΓΚΟΛ ΚΑΙ... ΑΡΓΙΑ

Στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου της Τούμπας γίνεται κάθε Τετάρτη λαϊκή αγορά. Μικροπωλητές και παραγωγοί στήνουν τους πάγκους τους και πουλούν τα προϊόντα τους. Πριν μέρες, όμως, ο Οργανισμός Λαϊκών Αγορών  ειδοποίησε τους μικροπωλητές πως η σημερινή Λαϊκή δεν θα γίνει. Ο Οργανισμός δεν προσδιόρισε επακριβώς την αιτία αλλά είναι κοινό  μυστικό πως έχει να κάνει με τον σημερινό ποδοσφαιρικό αγώνα που θα διεξαχθεί αργά το βράδυ ανάμεσα στον Παοκ και τον Άγιαξ. Προφανώς, η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης αποφάσισε να καθαρίσει το τοπίο ώστε να μπορεί να το αστυνομεύσει καλύτερα -δεν μπορώ να βρω άλλη αιτία για την μη λειτουργία της Λαϊκής. Έτσι, λοιπόν, με ελαφρά τη καρδία κάποιοι αποφάσισαν πως η συγκέντρωση 25 χιλιάδων οπαδών του Παοκ -νομίζω πως μόλις 200 Ολλανδοί οπαδοί θα έρθουν- είναι ένα αθλητικό και κοινωνικό γεγονός που μπορεί να επισκιάσει αλλά και να καταργήσει ουσιαστικά  το Δικαίωμα σε κάποιες εκατοντάδες ξάγρυπνων μικροπωλητών να βγάλουν το μεροκάματό τους. Άραγε αυτοί που πήραν την απόφαση θα στερηθούν το δικό τους μεροκάματο;
Υ.Γ Τι δύναμη φωνής μπορούν να έχουν κάποιες εκατοντάδες μικροπωλητών μέσα στην οχλοβοή ενός γηπέδου; Η σημερινή ημέρα θα περάσει αλλά θα έχει μείνει η αίσθηση πως κανένας αρμόδιος φορέας δεν προστάτεψε τα συμφέροντα μιας επαγγελματικής ομάδας.
Καλημέρα!

ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ


[To εξώφυλλο από την εργασία που πραγματοποιήθηκε  και ολοκληρώθηκε σε νηπιαγωγείο της Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2010. Οι ήρωες για τους οποίους μάθαμε περισσότερες πληροφορίες ήταν ο Μπομπ ο Μάστορας, η Μπάρμπι, ο Μπεν Τεν, η Φραουλίτσα και ο Μπάτμαν. Επιλέχθηκαν ήπιες και πιο δυναμικές μορφές τηλεοπτικών ηρώων που ανήκαν και στα δύο φύλα ]




ΕΙΣΑΓΩΓΗ


Οι εικόνες από τους ήρωες της τηλεοπτικής πραγματικότητας κατακλύζουν το φαντασιακό των παιδιών. Ομάδες συγκροτούνται με κριτήριο το ενδιαφέρον για τον Μπεν Τεν. Δύο νήπια μπορούν να μαλώνουν γιατί η στάμπα που απεικονίζει τον Μπάτμαν σε μπλούζα του ενός, είναι μεγαλύτερη από την στάμπα του ίδιου ήρωα που υπάρχει στις κάλτσες του άλλου παιδιού. Τα παιδιά εμπλέκονται σε συζητήσεις και διαφωνούν. θέλοντας να υπερασπιστούν τους ήρωες που συμπαθούν αναπτύσσουν τον προφορικό τους λόγο. Τα κορίτσια προτιμούν την Μπάρμπι ενώ τα αγόρια επιλέγουν πιο δυναμικές μορφές γεμάτες δράση. Τα παπούτσια ενός Μπάτμαν μεταφέρουν την παντοδυναμία του συγκεκριμένου ήρωα στα πόδια των παιδιών που τα φοράνε. Είναι πράγματι εντυπωσιακή η διαπίστωση να βλέπουμε αποτυπωμένες τις μορφές των ηρώων σε χάρακες, σβηστήρες, σκουφάκια, παγουρίνο, τσάντες, μπλούζες και κάλτσες. Κυριολεκτικά, οι τηλεοπτικοί ήρωες «ντύνουν» τα νήπια!


Τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε ως νηπιαγωγοί μέσα από τα ιχνογραφήματα, τις κινήσεις και την γλώσσα των νηπίων είναι πολλά και αποδεικνύουν πως το οπτικό υλικό της τηλεόρασης έχει περάσει και εντυπωθεί στον συμβολικό τους κόσμο! Από εκεί τα μηνύματα που εκπέμπονται είναι πολλά και διαρκή. Τα νήπια προσπαθούν να οικειοποιηθούν τους ήρωες και να αποκτήσουν τις μαγικές δυνάμεις τους.


Η σύνθεση του μαθητικού δυναμικού της τάξης- 12 αγόρια και 2 κορίτσια- και το διαρκές και αμείωτο ενδιαφέρον των παιδιών οδήγησε στην υλοποίηση ενός σχεδίου εργασίας που είχε σαν βασικό στόχο να εκλογικεύσει και να απομυθοποιήσει- όσο αυτό είναι δυνατόν- την παντοδυναμία των τηλεοπτικών προτύπων και να καταστήσει ακόμη πιο σαφείς τις αντιλήψεις των παιδιών γι’ αυτά τα πρότυπα μίμησης. Σε ένα σύγχρονο νηπιαγωγείο που είναι μαθητοκεντρικό χρειάζεται να εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία για μάθηση, διατηρώντας πάντα στην μνήμη μας ότι η μάθηση που βασίζεται στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών δύσκολα ξεχνιέται.



Νηπιαγωγός, Ξενίδης Ιωάννης


 


Δίνεται στα νήπια ένα χαρτί με τους λογότυπους των τηλεοπτικών παιδικών προγραμμάτων. Τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διακρίνουν τα προγράμματα των ηρώων που παρακολουθούν στην τηλεόραση.




[Παρακάτω βλέπετε ότι οι τηλεοπτικοί ήρωες δηλώνουν πανταχού παρόντες σε σβηστήρες, παγουρίνο, τσάντες, κάρτες, σκουφάκια, κάλτσες, μπλούζες].

  


[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]






Τρίτη, Αυγούστου 03, 2010

ΒΟΣΠΟΡΟΣ




(Συνέχεια από Βόσπορο)

Κυριακή, Αυγούστου 01, 2010

ΒΛΑΣΗΣ ΚΑΝΙΑΡΗΣ

(O Βλάσης Κανιάρης στην ΝΕΤ)
Ο Βλάσης Κανιάρης γεννιέται το 1928 στην Αθήνα. Σπουδάζει από το 1946 και για σχεδόν πέντε χρόνια  στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η αγάπη και το πάθος για τη ζωγραφική, όμως,  υπερισχύουν των σπουδών της ιατρικής. Ο Κανιάρης δείχνει αποφασισμένος να εγκαταλείψει την προοπτική της άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος. Δίνεται ολοκληρωτικά στην ζωγραφική με τις ευλογίες της γυναίκας του, Μαρίας Κανιάρη. Η επιλογή του να διαλέξει την ζωγραφική δυσαρεστεί τους γονείς του. Ο Βλάσης Κανιάρης δεν πηγαίνει στο θέατρο αλλά ,ωστόσο, τον συναρπάζουν τα σκηνικά των θεατρικών παραστάσεων. Αυτός, ίσως, να είναι και ο λόγος που οι μεγάλες τρισδιάστατες κατασκευές του στο χώρο παραπέμπουν σε σκηνικά παραστάσεων. Ο Κανιάρης μας λέει πως τα σχέδια δεν είναι μόνο αυτά που σχεδιάζονται στα χαρτιά αλλά και αυτά που γίνονται στον χώρο. Ο ζωγράφος θεωρεί πως δεν χρειάζονται επεξηγήσεις για τα έργα του. Ευχής έργο, βέβαια, είναι οι θεατές να προχωρούν λίγο παραπάνω στην ερμηνεία αυτών των έργων και όχι απλά να τα κοιτούν. Φαίνεται πως δεν εκτιμά τους «πολιτικούς του μπλα μπλα» και τους χρεώνει ότι συνειδητά κατέστρεψαν την φυσιογνωμία των πόλεων. Οι άνθρωποι του Κανιάρη δεν έχουν πρόσωπα. Κάθονται, δουλεύουν, σκαρφαλώνουν και κατουρούν στους τοίχους. Ρούχα και σεντόνια απλωμένα σε μπουγάδα περιμένουν να στεγνώσουν για να ξαναχρησιμοποιηθούν. Στο αφιέρωμα της ΝΕΤ-μάλλον επανάληψη- σήμερα το απόγευμα ο Κανιάρης επιβλέπει το στήσιμο και τον τρόπο παρουσίασης των έργων του στην αναδρομική έκθεση του 1999 στην Δημοτική Πινακοθήκη. Με την ευκαιρία αυτή  μιλάει για την πολύχρονη φιλία του με τον Τσαρούχη. Έχει δάσκαλο τον Ουμβέρτο Αργυρό, τον Γιάννη Παπά, τον Πάνο Σαραφιανό και κυρίως τον Γιάννη Μόραλη. Από το 1956 μέχρι το 1960 ζει στην Ρώμη και από το 1960 εγκαθίσταται μόνιμα στο Παρίσι.Το 1969 πραγματοποιεί στην "Νέα Γκαλερί" έκθεση με γύψινα πλακάκια και πάνινα γαρύφαλα, καθαρό υπονοούμενο για τον γύψο της χούντας και την επακόλουθη στέρηση της ελευθερίας ενός ολόκληρου λαού. Φεύγοντας από την έκθεση,  οι επισκέπτες παίρνουν τα γύψινα πλακάκια και τα γαρύφαλα αποδεικνύοντας πως η τέχνη μπορεί να παίρνει πολιτική θέση στα προβλήματα της εποχής της. Για τον Βλάση Κανιάρη υπάρχει ένας διαρκής προβληματισμός για τις δυνατότητες της τέχνης και για την εμπλοκή των καλλιτεχνικών έργων στο κύκλωμα της αγοράς. Το αντικείμενο της ζωγραφικής, θα μας πει, βρίσκεται πάντα υπό αναθεώρηση.  Ο ζωγράφος είναι αποσυρμένος από τα κοσμικά γεγονότα και τις δημόσιες σχέσεις (Λιλή Μαραγκού). Δεν έχει εργαστήριο και δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.Αυτό το τελευταίο μου άρεσε πολύ!




Υ.Γ.Τα «Νέα της Τέχνης» που θα βγουν έχουν εξώφυλλο ένα πλακάτ μου που γράφει «Όλοι μαζί, συμμετοχή, συνενοχή». Είχε φτιαχτεί μέσα στο πλαίσιο εκείνου του «Ό,τι θέλει ο λαός, από πίσω κι από μπρος». Αυτός ο περιβόητος λαός είναι εξίσου υπεύθυνος με την εξουσία. Η ικανοποίηση των αιτημάτων του, η συνενοχή είναι ένα ενέχυρο. Ας μη βαυκαλιζόμαστε. Είμαστε εξίσου πονηροί και παλιάνθρωποι. Όλοι επιζούμε με τα ψέματα, κλέβοντας τον άλλο.
(Από συνέντευξη του Κανιάρη στην Δέσποινα Ζευκιλή στο Αθηνόραμα)