Πέμπτη, Ιανουαρίου 27, 2011

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΑΤΕΡΑ

Βλέπω κάποια ολιγόλεπτα βίντεο από το καλοκαίρι του 2009 και την πρωτοχρονιά του 2010. Σε αυτά ο πατέρας μου φαίνεται σε καλή κατάσταση. Από τους πρώτους μήνες του 2010 άρχισε να παραπονιέται για πόνο στην δεξιά ωμοπλάτη. Με δυσκολία τον βλέπαμε να φοράει τις μπλούζες και τα σακάκια. Μέχρι την Άνοιξη του 2010 είχαν πρηστεί τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού και είχε ένα ελαφρύ σύρσιμο στο δεξί του πόδι. Αρχίσαμε να ανησυχούμε για κάποιο πιθανό εγκεφαλικό. Παράλληλα, τον βλέπαμε να αποσύρεται από τα ενδιαφέροντά του και να γίνεται άβουλος. Μερικές φορές τον παρατηρούσα να βυθίζεται στις σκέψεις του και να μην έχει διάθεση για συζήτηση. Είπαμε να τον αφήσουμε να απολαύσει το καλοκαίρι του, προετοιμάζοντάς τον παράλληλα για νοσοκομεία και εξετάσεις κατά την επιστροφή το Σεπτέμβριο στην Θεσσαλονίκη. Η αλήθεια ήταν πως ο πατέρας μου απεχθανόταν το περιβάλλον των νοσοκομείων. Τακτικά, όμως, έκανε τις απαραίτητες αιματολογικές εξετάσεις που, κατά τα λεγόμενα της γιατρού που τον παρακολουθούσε, έδειχναν τιμές που είχε ένας νεότατος άνθρωπος. Ο πατέρας μου απέφευγε τα νοσοκομεία. Πριν χρόνια είχε γριπωθεί και ενώ είχε αποφασιστεί η εισαγωγή του έβαλε υπογραφή και έφυγε. Προσπαθούσε να ζήσει με πρακτικούς τρόπους και δεν κατέφευγε με το παραμικρό στα φάρμακα. Μόλις τα τελευταία χρόνια έπαιρνε φάρμακα για την ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και του ζαχάρου. Για τον σακχαρώδη διαβήτη έπαιρνε χάπι για να μπορεί να απολαμβάνει τα γλυκά. Ήταν απείθαρχος-τώρα  λέω πως καλά έκανε αυτό που του άρεσε- και αρκετές φορές προσπαθούσα ,επί ματαίω, να του εξηγήσω πως μετά τον σακχαρώδη διαβήτη ακολουθεί η αρτηριοσκλήρυνση. Το μόνο ανησυχητικό στις αιματολογικές εξετάσεις ήταν η τιμή του σιδήρου που παρέκκλινε από τα κανονικά όρια. Θυμάμαι πως ,τότε, το είχαμε αποδώσει στην κακή πέψη της τροφής και στην αδυναμία απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών. Σε εξετάσεις του Σεπτεμβρίου 2010 ο σίδηρος ήταν μέσα στις κανονικές τιμές. Ένα μήνα μετά, στις 19 Οκτωβρίου 2010, θα άρχιζε το σακατιλίκι  για όλους μας…

Ετικέτες ,

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα