Κυριακή, Απριλίου 17, 2011

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ , ΠΑΤΕΡΑ

«Καλύτερα να είµαι στάχτη παρά σκόνη!

Καλύτερα η σπίθα µου να γίνει φλογερή φωτιά

παρά να τήνε πνίξει το σαράκι.

Καλύτερα να είµαι ένας θεσπέσιος διάττων,

το κάθε άτοµό µου να λάµπει θαυµαστά,

παρά ένας κοιµισµένος, αιώνιος πλανήτης.

Σκοπός του ανθρώπου είναι να ζει, όχι να υπάρχει.

Δεν θα χάσω τις µέρες µου πασχίζοντας για να τις παρατείνω.

Το χρόνο µου εγώ θα τον αναλώσω».

Jack London (1876-1916) 


Μέσα από την ταινία του Σωτήρη Γκορίτσα «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα» φιλοτεχνείται το πρότυπο του μαχητικού γιατρού που πρέπει να περάσει από «συμπληγάδες πέτρες» για να ασκήσει με συνέπεια και αξιοπρέπεια το επάγγελμά του. Ο πόλεμος είναι διμέτωπος και διεξάγεται εντός και εκτός νοσοκομείου. Ο γιατρός της ιστορίας παλεύει να δουλέψει σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας που οι πόρτες του είναι σφαλιστές και ανοίγουν μόνο για τους γνωστούς και φίλους. Στην αρχή της ταινίας ο νέος και ορεξάτος γιατρός προσπαθεί να καταλάβει την θέση ειδικευόμενου στο νοσοκομείο "Άγιοι Πάντες". Απαραίτητο προσόν να ξέρει κάποιον και να κουβαλάει μαζί του συστατικές επιστολές γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα! Τελικά, στην Ελλάδα των δημοσίων σχέσεων καταλαμβάνει την θέση και πηγαίνει να πάρει τα ρούχα του από την ιματιοθήκη.Εκεί, χρειάζεται να επιμείνει με έμφαση πως είναι απόφοιτος της Ιατρικής σχολής Αθηνών. Βλέπετε, τα πτυχία από τις άλλες Βαλκανικές χώρες κατακλύζουν τα νοσοκομεία και αρκεί να φοράς την λευκή ποδιά ενός γιατρού για να είσαι και τέτοιος! 

Ο γιατρός μπαίνει από νωρίς στα βαθιά. Αντιμετωπίζει ένα έκτακτο περιστατικό συρραφής ενός αυτιού σε έναν άνδρα. Έχει λιγοστή εμπειρία και μικρή αυτοπεποίθηση. Αναζητά εναγωνίως τον επιμελητή ο οποίος είναι αποσυρμένος σε ένα δωμάτιο. Εκεί, τον βλέπει να μπεκροπίνει με άλλους γιατρούς και να παίζει πρέφα για να συμπληρώσει, όπως λέει, τα εισοδήματά του. Εν μέσω καπνού, ο επιμελητής τον ενθαρρύνει να κάνει ο ίδιος την επέμβαση και του ζητάει να μην τον απασχολεί. Ο ειδικευόμενος γιατρός καταλαβαίνει πως πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνος του. Ξαναγυρίζει στον ασθενή που συνοδεύεται από μια τσούλα που φλερτάρει με όλο τον κόσμο. Ο γιατρός πέφτει θύμα αυτής της γυναίκας. Μάρτυρας των ερωτικών τους περιπτύξεων γίνεται μια γιατρός που προστρέχει στα άγρια χαράματα για να βοηθήσει τονγιατρό.Η γιατρός έχει ιδιαίτερα συναισθήματα για τον συνάδελφό της και απογοητεύεται καθώς τον βλέπει να ερωτοτροπεί. Το αντιπαρέρχεται στιγματίζοντας την συμπεριφορά του καινούριου συναδέλφου της και αναρωτιέται αν αξίζουν τον κόπο τέτοιου είδους θυσίες -πληροφορούμαστε πως η γιατρός εγκαταλείπει την άρρωστη μάνα της για να βοηθήσει τον ειδικευόμενο γιατρό στο έκτακτο περιστατικό. Ο γιατρός έχει σαν βασική αρχή να μην παίρνει φακελάκια. Η συνοδός του ασθενή εκμυστηρεύεται στονσύντροφο και τον συγγενή του πως ο γιατρός την φλέρταρε. Αυτό κάνει πυρ και μανία τον άντρα της και ο συγγενής καραδοκεί για να εκδικηθεί.Επιχειρεί να δώσει φακελάκι αλλά ο γιατρός το αρνείται και αποχωρεί. Φεύγοντας, ο συγγενής βρίσκει την ευκαιρία να τοποθετήσει μέσα στην τσέπη του μπουφάν το φακελάκι.Σε έναν αιφνίδιο έλεγχο της αστυνομίας βρίσκεται το φακελάκι στο μπουφάν και ο γιατρός παραπέμπεται στο πειθαρχικό -αργότερα μαθαίνουμε πως αθωώνεται.Αυτό το γεγονός του διδάσκει πως πρέπει να 'χει τα μάτια του δεκατέσσερα επειδή σε κάθε του βήμα υπάρχουν καλοστημένες παγίδες και εκδικητικές πράξεις.

Τα κανάλια και οι κάμερες καραδοκούν. Μια δημοσιογράφος καταγγέλλει πως ο νεκρός συγγενής της μεταφέρθηκε στην Βουδαπέστη για να ενταφιαστεί και όλα αυτά εξαιτίας του λάθους του νοσοκομείου να μπερδέψει τους νεκρούς. Το λάθος χρεώνεται στον ειδικευόμενο γιατρό. Η ψυχολογία του βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο. Η συνάδελφος με την οποία ερωτοτροπεί προσπαθεί μάταια να τον εμψυχώσει! Ο γιατρός βιώνει στιγμές απόλυτης μοναξιάς!Χρεώνεται τις αποτυχίες και αυτό είναι άδικο. Επιπλέον, ο χρόνος κυλά και τον εμπλέκει όλο και βαθύτερα με την σκληρή καθημερινότητα των νοσοκομείων. Ένας οπαδός, χρήστης ναρκωτικών ουσιών, τον απειλεί με σουγιά και ο γιατρός χάνει την ψυχραιμία του και βιαιοπραγεί σε βάρος του. Λίγο μετά, οι φίλοι του οπαδού τον κυνηγούν και ο γιατρός γλιτώνει τον ομαδικό ξυλοδαρμό καθώς κρύβεται σε ένα παράπηγμα. Τα γεγονότα μέσα στον χώρο του νοσοκομείου είναι κωμικοτραγικά: Τραβεστί για τον οποίο υπάρχει διχογνωμία αν θα νοσηλευτεί σε θάλαμο με γυναίκες ή άντρες, ασθενείς που φέρνουν πόρνες μέσα στον θάλαμο, ασθενείς που δελεάζουν τους γιατρούς με μοντέλα και συνευρέσεις στα καλύτερα ξενοδοχεία, ασθενείς που παροτρύνουν τους γιατρούς των δημόσιων νοσοκομείων να επανδρώσουν καινούριες ιδιωτικές κλινικές. Ακόμη, ιατρικοί επισκέπτες που με πρόσχημα τα συνέδρια προσφέρουν στους γιατρούς ταξίδια και πολυτελή διαβίωση σε ξενοδοχεία με αντάλλαγμα την προώθηση των δικών τους φαρμακευτικών σκευασμάτων,γιατροί που δεν ανταλλάσσουν ούτε μια καλημέρα, το αιώνιο πρόβλημα με τις εφημερίες και τα τραγικά λάθη και οι παραλείψεις που στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές.

Όσοι έχουν εμπειρία από τα νοσοκομεία της χώρας μας θα εξοργίζονταν από την σκηνή κατά την οποία μια δασκάλα περιμένει υπομονετικά να εγχειρίσουν την μάνα της.Η δασκάλα δεν προσφέρει το φακελάκι που θα έλυνε με "μαγικό τρόπο" το πρόβλημα και δείχνει να εξοργίζεται από την άδικη μεταχείριση.Ο διευθυντής που εκπροσωπεί την αμερικανική αντίληψη για την νοσηλεία ασθενών -αυτή η αντίληψη παραδέχεται και νομιμοποιεί το δόγμα που θέλει τα πάντα να αγοράζονται και να πουλιούνται -βλέπει την οργισμένη αντίδρασή της και παραπέμπει την σοβαρή εγχείριση σε έναν άπειρο Σουδανό που αιφνιδιάζεται. Δεν γνωρίζουμε το αποτέλεσμα της εγχείρισης αλλά ξέρουμε πως το χειρουργείο της γυναίκας έγινε χωρίς την επίβλεψη αναισθησιολόγου και επιμελητή,πράξη απολύτως παράνομη και εγκληματική για την οποία ουδείς θα πληρώσει. Ξέρουμε επίσης πως η δασκάλα τρυπώνειστο χειρουργείο και σωριάζεται λιπόθυμη στο δάπεδο, μην αντέχοντας την εικόνα του χειρουργείου.

Στο νοσοκομείο μαθαίνουμε ότι υπάρχουν δύο διευθυντές ορθοπεδικής που εκπροσωπούν δύο διαφορετικές νοοτροπίες, την γαλλική και την αμερικανική. Οι δυο διευθυντές βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση για τα κριτήρια εισαγωγής και για το κόστος νοσηλείας των ασθενών.

Ο γαλλοθρεμένος διευθυντής υποστηρίζει την εισαγωγή των ανασφάλιστων, των άπορων και των μεταναστών που έχουν ανάγκη νοσηλείας. Υποστηρίζει ακόμη, την μέχρι τέλους προσφορά της ιατρικής βοήθειας χωρίς να υπολογίζει το οικονομικό κόστος.Στα κριτήρια εισαγωγής συμπληρώνει το «αυξημένο επιστημονικό ενδιαφέρον» έτσι ώστε να μην είναι υπόλογος σε ένα σύστημα που στρέφεται όλο και περισσότερο στον αμερικανικό τρόπο νοσηλείας. Για τον αμερικανοθρεμμένο διευθυντή της άλλης ορθοπεδικής όλα αυτά είναι αδιανόητα. Τα νοσοκομεία δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα αλλά επιχειρήσεις με κέρδη και ζημιές,ισολογισμούς και μπίζνες. Δυστυχώς, κάποια καθάρματα που έχουν ορκιστεί με τον όρκο του Ιπποκράτη επωφελούνται και κάνουν περιουσίες. Με τις λογιστικές καρδιές τους κάνουν συνεχώς τους υπολογισμούς και δεν "θέλουν να ταλαιπωρούν" όλους αυτούς που φαίνονται να μην έχουν ελπίδα σωτηρίας.

Στην ταινία ο διευθυντής που εκπροσωπεί τον γαλλικό τρόπο σκέψης ονομάζεται Κωνσταντίνος Θεοτόκης. Πεθαίνει από έμφραγμα και ιδού τι παθαίνουν οι ευαίσθητοι γιατροί που δίνουν την ψυχή τους για την σωτηρία των ασθενών! Οι γιατροί, λοιπόν, δεν είναι θεοί και πιθανόν να αποτελέσουν και αυτοί θύματα του συστήματος υγείας. Στην ταινία ο μαχητικός γιατρός τρακάρει με την μηχανή του πάνω σε ένα ασθενοφόρο και χρειάζεται επειγόντως χειρουργική επέμβαση. Αυτήν την επέμβαση, όμως, δεν την κάνει στο νοσοκομείο που δουλεύει αλλά σε ένα φίλο και συνάδελφο που εγκατέλειψε το δημόσιο και προσφέρει τις υπηρεσίες του σε μια ιδιωτική κλινική. Αυτό που μετράει στην εκλογή του είναι η εμπιστοσύνη που έχει στον φίλο του και όχι τόσο το δημόσιο ή ιδιωτικό σύστημα υγείας.

Ο Γκορίτσας, με την συνδρομή του γιατρού Δενδρινού, αναδεικνύει την παθογένεια του συστήματος υγείας μέσα από την πάλη του μαχητικού γιατρού που αναδεικνύεται σε φύλακα άγγελο των ασθενών. Το τελευταίο πλάνο με το ζευγάρι των δύο ηλικιωμένων να περιμένουν στο βάθος του διαδρόμου με συγκίνησε απίστευτα. Οι ηλικιωμένοι μοιάζουν σαν να περιμένουν την καλή τους μοίρα,εν προκειμένω τον γιατρό φύλακα-άγγελο που θα τους σώσει. Συναισθηματικά φορτισμένος από την τραγωδία της απώλειας του πατέρα μου, έκανα την πικρή διαπίστωση πως ο γιατρός φύλακας-άγγελος απουσίαζε τις κρίσιμες στιγμές…

Ετικέτες ,

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα