Παρασκευή, Απριλίου 22, 2011

ΠΑΡΒΑΣ ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ*



Μόνο στις φωτογραφίες παραμένουμε ζωντανοί. Μας αποθανατίζουν εν ζωή για να μας ζωντανεύουν μετά θάνατον. Στο μικρό παραδοσιακό καφενεδάκι της Αμοργού οι τοίχοι είναι γεμάτοι με φωτογραφίες του άλλοτε  νέου και ακμαίου Δημήτρη Γιαννακού- ιδιοκτήτη του καφενείου. Ο Δημήτρης Γιαννακός- αλλιώς Πάρβας- ζει στο καφενείο το τελευταίο διάστημα της ζωής του. Έχει καρκίνο στους πνεύμονες -αυτό συμπεραίνω-, είναι μεγάλος σε ηλικία και οι γιατροί αποφαίνονται πως καμιά παρέμβασή τους δεν είναι ικανή να τον βοηθήσει και να τον σώσει.

Στο μικρό παραδοσιακό καφενεδάκι της Αμοργού ο Χειμώνας είναι βαρύς. Το χιόνι στα κυκλαδονήσια είναι ασυνήθιστο και η ξυλόσομπα καίει συνεχώς. Η μυρωδιά του καφέ, ο ήχος από το κουταλάκι με το οποίο ανακατεύεται ο καφές μέσα στο μπρίκι, τα τσιγάρα που θολώνουν την ατμόσφαιρα του μικρού μαγαζιού, η συνάθροιση των πελατών, οι σιωπές, τα βλέμματα, οι προβληματισμοί για το κλάδεμα των αμπελιών, η ανοιχτή τηλεόραση με τα ειδησεογραφικά δελτία, όλα είναι στιγμές που συμπιέζονται σε ένα και μοναδικό παρόν για τον Πάρβα. Όλα είναι ίδια και επαναλαμβανόμενα. Σαν τους στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη:
Εφτά μέρες
Η μία πάνω απ’ την άλλη
Δεμένες
Ολόιδιες
Σα χάντρες κατάμαυρες
Κομπολογιών του Σεμιναρίου

Μία, τέσσερις, πενηνταδυό

Έξι μέρες όλες για μία
Έξι μέρες αναμονή
Έξι μέρες σκέψη
Για μια μέρα
Μόνο για μια μέρα
Μόνο για μιαν ώρα
Απόγευμα και ήλιος

Ο ήλιος δύει. Ο ήλιος ανατέλλει πιο νωρίς και ζεσταίνει. Ο Χειμώνας αναχωρητής, και στην θέση του η Άνοιξη. Η διαδοχή των μηνών και η περιοδική αίσθηση του χρόνου. Τώρα ο καιρός καλοσυνεύει!

Ο βιότοπος του Πάρβα είναι το χώμα. Από χώμα είμαστε και στο χώμα καταλήγουμε. Ο ετοιμοθάνατος Πάρβας τσαπίζει, οργώνει τα περγαλίδια, ανοίγει αυλάκια, ξεριζώνει αγριόχορτα και φυτεύει πατάτες και κρεμμύδια. Η γη τον θρέφει. Θα ‘ρθει ο καιρός που θα θρέψει κι αυτός την γη, που θα την πλουτίσει με το λίπασμά του.

Ο Πάρβας δούλευε πολύ στο παρελθόν. Βαθμιαία τον βλέπουμε να χάνει τις δυνάμεις του. Η αυτοεκτίμησή του μειώνεται και αποκαλεί τον εαυτό του «τενεκέ ξεγάνωτο». Περπατάει με μπαστουνάκι, λαχανιάζει, κοντοστέκεται. Οι αναπνοές δεν του φτάνουν! Κοιμάται σταθερές ώρες. Η γυναίκα του Φλώρα, μητέρα τριών παιδιών, τον βλέπει να αργοσβήνει. Η αρτηριακή της πίεση είναι υψηλή. Αν είναι ο χάρος να την πάρει, ας κοπιάσει. Θα του παραδοθεί, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς τον σύντροφό της. Ο Πάρβας την μαλώνει: «Δεν ήρθε ακόμα η ώρα σου».
Μία, τέσσερις, πενηνταδυό

Έξι μέρες όλες για μία
Έξι μέρες αναμονή
Έξι μέρες σκέψη
Για μια μέρα
Μόνο για μια μέρα
Μόνο για μιαν ώρα

Και έρχεται το Πάσχα. Παραδοσιακός ο εορτασμός του. Σφάγια, μαγειρίτσα, περιφορά του Επιταφίου, αναμμένα κεριά στον δρόμο. Ο Πάρβας τακτοποιεί τις κληρονομικές του εκκρεμότητες. Προαισθάνεται το τέλος του! Το σώμα του τον εγκαταλείπει. Τέρμα οι αγροτικές εργασίες και το καφενείο. Τα πνευμόνια του τον προδίδουν. Αδυνατεί να βήξει. Στο κρεβάτι τον επισκέπτεται ο φίλος του ο Γεράσιμος.Είναι ο τελευταίος επισκέπτης! Ανταλλάσσουν λιγοστές κουβέντες. Ο Πάρβας επιμένει στο κέρασμα. Μπισκότα και ρακί στην υγεία και στην ζωή του. Μια ζωή που χάνεται οριστικά στις 2 τα ξημερώματα της 29ης Ιουνίου του 2006.

Ο Πάρβας ενταφιάζεται και η γυναίκα του φεύγει για την Νάξο. Οι στιγμές του πένθους είναι σκληρές. Στην Νάξο θα φιλοξενηθεί για λίγο καιρό από την κόρη της Ρηνιώ. Επιστρέφει στην Αμοργό για το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο. Ξαναφεύγει οριστικά- οι αναμνήσεις είναι πολλές! Η Νάξος έχει νοσοκομείο και αυτή πρέπει να προσέχει τώρα την υγεία της. Η άλλη της κόρη, η Ντίνα, μένει για να συνεχίσει την λειτουργία του παραδοσιακού καφενείου. Στην Ντίνα «κληρώνει» για  να διατηρήσει τις αναμνήσεις των σαράντα χρόνων του μαγαζιού. Η ζωή συνεχίζεται!

Μία, τέσσερις, πενηνταδυό

Έξι μέρες όλες για μία
Έξι μέρες αναμονή
Έξι μέρες σκέψη
Για μια μέρα
Μόνο για μια μέρα
Μόνο για μιαν ώρα


*Στο ντοκιμαντέρ "Πάρβας 'Αγονη Γραμμή" η σκηνοθεσία και η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Γεράσιμου Ρήγα, το μοντάζ του Γιώργου Τριανταφύλλου, ο ήχος του Κώστα Βαρυμποπιώτη και η μουσική του Νίκου Κυπουργού.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα