Σάββατο, Ιουλίου 30, 2011

ΜΑΝΟΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ (3)



Το ιδεώδες, λοιπόν, του Μανόλη Τριανταφυλλίδη είναι να υπάρχει μια κοινή εθνική γλώσσα που να είναι προσιτή και να την μιλάει και να την αισθάνεται ο πολίτης αυτής της χώρας. Για τον Τριανταφυλλίδη, η προώθηση της δημοτικής γλώσσας συνιστά μια αληθινά πνευματική επανάσταση. Σ' αυτήν την πορεία για την πραγμάτωση του οράματος φαίνεται να εμπιστεύεται τους πολιτικούς -μιλάμε κυρίως για τον Βενιζέλο με τον οποίο νιώθει να ταυτίζεται. Ωστόσο, δεν φτάνουν μόνο οι καλές προθέσεις και τα κοινά οράματα. Ο Βενιζέλος αποτυγχάνει να θεσπίσει ως επίσημη γλώσσα την δημοτική και ως τέτοια θεωρείται αυτή στην οποία συντάσσεται το πολίτευμα της χώρας(Ειδικότερα το 1911, όταν, μετά από τέσσερις ημέρες συνεδρίασης στη βουλή ο Βενιζέλος υποχωρεί στο κατεστημένο και ορίζει την καθαρεύουσα ως επίσημη γλώσσα του κράτους, επιβεβαιώνεται η δύναμη της συντηρητικής παράταξης και της εκκλησίας. Η υποχώρησή του είναι πολιτικός και προσωπικός συμβιβασμός που υπερκερνά την πραγμάτωση των θεμελιωδών αλλαγών που εκκρεμούν στη κοινωνία. Γενικά, η φίμωση του λόγου κυριαρχεί και ο χρήστης της δημοτικής θεωρείται ότι υποτιμά τις αξίες της παράδοσης, της θρησκείας και πολεμά τη καθιερωμένη κοινωνική τάξη πραγμάτων. Το βαθύ ρήγμα που δημιουργείται ανάμεσα στις μορφωμένες τάξεις και τον απαίδευτο λαό, αποσκοπεί στην κοινωνική διάκριση, καθώς ο λαός αποκλείεται από την εξουσία και καλλιεργείται η υπακοή στο κατεστημένο που θέλει να αποτελεί παράδοση. Η χρήση της σωστής γλώσσας δηλώνει ανωτερότητα, καθώς οι χρήστες της δεν ανήκουν στους κοινούς θνητούς που δυσκολεύονται να χειριστούν την καθαρεύουσα-Βικιπαίδεια).. Είναι μια πρώτη μεγάλη απογοήτευση που δεν γίνεται απελπισία για τον Τριανταφυλλίδη. Ο ίδιος, εξάλλου, πλαισιώνεται από μια πλειάδα αξιόλογων και μορφωμένων ανθρώπων -Γληνός, Σκληρός, Δελμούζος- που τού συμπαραστέκονται σε έναν αγώνα που είναι και δικός τους αγώνας.

Από το 1909 μέχρι το 1920 γίνονται πολλές ζυμώσεις πάνω στο γλωσσικό ζήτημα. Το 1917 ο Βενιζέλος συνεχίζει την γλωσσοεκπαιδευτική του μεταρρύθμιση. Το 1920 έχουμε την ήττα του Βενιζέλου. Ακολουθεί η μικρασιατική καταστροφή, η πολιτική αστάθεια και οι διώξεις των κομμουνιστών. Ο Τριανταφυλλίδης γίνεται αποδέκτης  βαριών κατηγοριών. Του καταλογίζουν "ψευδείς και κακόβουλες προθέσεις". Ο Τριανταφυλλίδης δεν πτοείται. Γίνεται καθηγητής γλωσσολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εκεί, διδάσκει φιλοσοφία από το 1926 μέχρι το 1934.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα