Κυριακή, Ιουλίου 24, 2011

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΠΑΤΕΡΑ-ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ

 Τον περασμένο Σεπτέμβριο μερίμνησες για την μπαταρία στο τυχερό και αγαπημένο σου ρολόι. Οι δείκτες του ρολογιού εξακολουθούν μέχρι σήμερα να μετρούν τον συμβατικό χρόνο στην γωνιά του σπιτιού με τα προσωπικά σου αντικείμενα.Έξι μήνες και 2 μέρες από τότε που απεβίωσες στον σιχαμένο θάλαμο της μονάδας εντατικής θεραπείας και αναισθησιολογίας!

Ξέραμε, λοιπόν, πως η εγχείριση καλώς εχόντων των πραγμάτων θα γινόταν στις 12 ή 15 Νοεμβρίου 2010. Ο χρόνος που μας απέμενε μεχρι τις συγκεκριμένες ημερομηνίες ήταν χρόνος ψυχολογικής προετοιμασίας του πατέρα μας! Είχαμε αποφασίσει ότι σε περίπτωση αναβολής   θα κάναμε την εγχείριση επί πληρωμή σε ιδιωτική κλινική. Διαρκώς νιώθαμε τον φόβο για την επιτυχή έκβαση της εγχείρισης. Συγγενής ενός ασθενή αναρωτιόταν αν ο πατέρας μας θα μπορούσε να αντέξει όλη αυτήν την δοκιμασία της επέμβασης. Την ίδια αμφιβολία βίωναν και οι συγγενείς ενός παππού που είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο τον μήνα Οκτώβριο. Τότε, οι συγγενείς είχαν αποφασίσει να τον πάρουν και να μην τον υποβάλλουν στην δοκιμασία της εγχείρισης για την εξαγωγή των δύο όγκων στο κεφάλι. Μόνο που η κατάσταση δυσκόλευε και ο παππούς επέστρεψε ξανά στο νοσοκομείο με επιδείνωση των συμπτωμάτων -ήδη είχε κλείσει το αριστερό μάτι και είχε κινητικά προβλήματα. Ακόμη και έτσι, οι συγγενείς δεν είχαν πάρει την τελική απόφαση για την εγχείριση και δεν ξέρω αν τελικά αυτή πραγματοποιήθηκε.

Οι όγκοι στον εγκέφαλο δεν μπορούν να περιμένουν. Η μεγάλη  ηλικία του ασθενή δυσκολεύει την απόφαση για την χειρουργική επέμβαση. Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο: Ή αφήνουμε τον άνθρωπό μας να φτάσει στα όρια του εγκεφαλικού θανάτου με ό,τι αυτό συνεπάγεται ή το παλεύουμε για να διασώσουμε ό,τι μπορούμε από τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Τίποτα δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων. Η ορθότητα των επιλογών μας κρίνεται μόνο εκ του αποτελέσματος. 

Ο όγκος στο κεφάλι είναι σαν μια κατάρα που συνοδεύει τον άτυχο ασθενή σε όλη τη ζωή του. Ο ασθενής θα πρέπει να  έχει το μυαλό του στην εξέλιξη της υγείας του και στη  πιθανή επανεμφάνιση των όγκων. Δυστυχώς, ό,τι παράγει ο οργανισμός το αναπαράγει.

Ετικέτες ,

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα