Πέμπτη, Αυγούστου 25, 2011

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ(1)



Ο Στέλιος Λουκάς φιλοξενεί στην εκπομπή της δημοτικής τηλεόρασης τον Αντώνη Φωστιέρη. Ο Αντώνης Φωστιέρης είναι βραβευμένος ποιητής και διευθυντής του περιοδικού «Λέξη». Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα ζητήματα της Ποίησης. Ο Λουκάς «εκμεταλλεύεται» την φιλία του Φωστιέρη με τον Ρίτσο και ζητάει από τον προσκεκλημένο να ξεδιπλώσει κάποιες από τις αναμνήσεις του με τον πολυγραφότατο Ρίτσο. Ο Ρίτσος ,μαθαίνουμε, είχε σαν καθημερινή συνήθεια να αποσύρεται και να γράφει από το πρωί εώς και τις ώρες του μεσημεριού. Ήταν σαν «να χτυπούσε κάρτα στον αόρατο εργοδότη της Ποίησης». Οι συνομιλητές διερωτώνται κατά πόσο μπορεί να υπάρχει σταθερό ωράριο στην ποιητική δημιουργία -Ο Φωστιέρης αποκαλεί την καθημερινή ποιητική γραφή του Ρίτσου ως « πνευματική χειρωναξία»- και συμφωνούν πως δεν πρέπει να υφίστανται κανόνες στην συγγραφή. Ο συγγραφέας έχει τους προσωπικούς του ρυθμούς και ο Φωστιέρης παραφράζει το «τρώγοντας έρχεται η όρεξη» με το «γράφοντας έρχεται η έμπνευση».Η ποίηση σε γενικές γραμμές δεν γράφεται κατά παραγγελία ούτε εντός κάποιου συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου. Προσωπικά συμφωνώ με όλους αυτούς που λένε πως τα ποιήματα κυοφορούνται για καιρό μέχρι να πάρουν την οριστική τους μορφή. Αυτή η οριστική μορφή είναι ανοιχτή και δεν αποκλείει καινούριες εγγραφές στο ποίημα.
 

Η Ποίηση δεν απαντά αλλά διερωτάται. Ο Φωστιέρης μιλάει για την τρομοκρατία των ειδικών και την κοινή γνώμη που εμποδίζουν τις γόνιμες αντιπαραθέσεις, θεωρώντας τις αρνητικές κριτικές σε ποιητές μεγάλου διαμετρήματος ως καθαρή ιεροσυλία. Ο ίδιος αναφέρει σαν παραδείγματα τα σατιρικά ποιήματα του Σολωμού και κάποια από την ποίηση του Ελύτη που δεν ήταν πάντοτε πετυχημένα. Το ποίημα μπορεί να είναι ένα διανοητικό εύρημα το οποίο, ωστόσο, έχει την ανάγκη να φορτιστεί συναισθηματικά. Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε το ποίημα παραμένει ανενεργό και δεν μπορεί να διεγείρει συγκινησιακά τον παραλήπτη. Χρησιμοποιεί τα λόγια του Σολωμού: «Πρέπει πρώτα με δύναμη να συλλαμβάνει ο νους και έπειτα η καρδιά θερμά να αισθανθεί ό,τι ο νους συνέλαβε». Ο Φωστιέρης απεχθάνεται τις μεγαλοστομίες και τις ποιητικίζουσες λέξεις και πιστεύει πως η φράση του Μαλλαρμέ «η ποίηση γράφεται με λέξεις και όχι με ιδέες» είναι μια υπερβολική διατύπωση. Η Ποίηση δεν έχει χρηστική και πρακτική αξία και για αυτό θα αποτελεί εσαεί το καταφύγιο της ύπαρξής μας… .

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα