Κυριακή, Αυγούστου 21, 2011

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Αυτό το καλοκαίρι το πέρασα σε ένα κατ' οίκον περιορισμό. Σαν κάποιος να με αλυσόδεσε και να μου απαγόρευσε τις μετακινήσεις. Αυτές υπήρξαν μετρημένες. Κανα-δυό φορές επισκέφτηκα το πατρικό σπίτι της μητέρας μου.

Είναι γνωστό πια σε όλους πως αυτό που  εγκαταλείπουμε μάς εγκαταλείπει και αυτό. Μια τέτοια διαπίστωση δεν ήθελα να κάνω με τίποτα για το σπίτι. Ο συχωρεμένος ο πατέρας μου -πόσο παράξενα ηχεί αυτό στα αυτιά μου!!!- έκανε μεγάλο αγώνα για να δει ολοκληρωμένο το σπίτι και εγώ δεν ανέχομαι να βλέπω σκουριές και λοιπά σημάδια εγκατάλειψης σε αυτό. Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από την αυλή του σπιτιού.
Οι μέλισσες πρόλαβαν και έκαναν το σπιτικό τους στο κλαδί της ελιάς!
Μια απρόσκλητη γάτα ηρεμεί στο γρασίδι. Την πλησίασα προσεκτικά για να μην της χαλάσω την απόλαυση. Η αυλή του σπιτιού, έρημος χώρος για  μεγάλο διάστημα του χρόνου,  είναι πέρασμα για τις γάτες.
 

Νομίζω πως τον Νοέμβριο θα μαζέψουμε ελιές από τα δεντράκια. Χωρίς να απόλαυσαν ιδιαίτερη φροντίδα, μάς δωρίζουν τους καρπούς τους.
 
Κάτι ζούφιους καρπούς έκανε η αμυγδαλιά. Η λιγοστή περσινή παραγωγή δεν επαναλήφθηκε και φέτος.
Ελάχιστα τα αχλάδια στο δέντρο. Την περσινή χρονιά είχε κάνει περισσότερα. Κάποιοι από τους καρπούς φαίνονταν γεροί από έξω αλλά από μέσα ήταν χαλασμένοι.

Τα μισά από τα ροδάκινα άντεξαν και τα μαζέψαμε. Τα υπόλοιπα μαράθηκαν και σάπισαν πάνω στο δέντρο.


Αυτή η ροδακινιά φυτεύτηκε από μόνη της. Πέρσι μάς είχε κάνει πολλά ροδάκινα. Θυμάμαι πως τα κλαδιά της ήταν βαρυφορτωμένα σε τέτοιο σημείο που μερικά δεν είχαν αντέξει και έσπασαν από τον δυνατό αέρα. Φέτος η ποσότητα ήταν περιορισμένη.
Όταν φτάσαμε στο σπίτι η τριανταφυλλιά ήταν χωρίς λουλούδια. Για κάμποσο καιρό ποτιζόταν μόνο από το νερό της βροχής. Μόλις την ποτίσαμε, άνθισε. Κάτι τέτοιο θα ήταν  πολύ καλό να συμβαίνει και με τους ανθρώπους...

Υ.Γ. Η κερασιά που καμάρωνα, ξεράθηκε! Τα εφήμερα άνθη της κερασιάς...



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα