Τετάρτη, Αυγούστου 24, 2011

"ΨΗΛΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ"

Στον ΧΑΡΤΟΠΟΛΤΟ, παραπλεύρως, είχα γράψει για την μνήμη των γυναικών που τρέφονται από την Ματαιοδοξία ως εξής: 

Δύο κοπελίτσες κατεβαίνουν τον δρόμο. Καθώς διασταυρώνομαι μαζί τους, τις ακούω να μιλάνε για ένα γεγονός του παρελθόντος. Φαίνεται πως υπάρχουν κενά μνήμης και η μία της παρέας αναλαμβάνει να ζωηρέψει τις αναμνήσεις. Η ανάκληση του παρελθόντος γεγονότος γίνεται με την φράση "φορούσα εκείνες τις ψηλές μπότες"! Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, σκέφτομαι, ξετυλίγεται όλο το κουβάρι της μνήμης που είναι όλο τυλιγμένο με το νήμα της υπερβολικής αυταρέσκειας και ματαιοδοξίας.Τελικά, το μόνο νήμα που κόβεται είναι αυτό της ζωής. Πρώτα η ψυχή και μετά το χούι...

Επίσης, θέλοντας να αναδείξω την ασχήμια που αναδύεται στο όμορφο πρόσωπο μιας γυναίκας έγραψα και πάλι στον ΧΑΡΤΟΠΟΛΤΟ τα παρακάτω:

Έχει το προνόμιο της εξωτερικής εμφάνισης. Φαίνεται να μοιράζει απλόχερα την ομορφιά της αλλά γρήγορα σου την παίρνει πάλι πίσω. Η ομορφιά μιας γυναίκας δοκιμάζεται σε συνθήκες ματαίωσης της επιθυμίας και στον τρόπο με τον οποίο η γυναίκα διαχειρίζεται την απώλεια αυτής της επιθυμίας. Στην κοινωνία της υπεραφθονίας τα απωθημένα πολλαπλασιάζονται. Να ξέρεις όμορφη κοπελίτσα με τις χοντροκομμένες μπότες ότι οι επαναστάτες και οι πέστροφες είναι πάντα του γλυκού νερού...
Ένας φίλος μου, προσφάτως, επέστρεψε από ένα μεγάλο νησί του Ιονίου. Σε μια από τις βραδινές εξόδους του βρέθηκε με μια μεγάλη παρέα ανδρών και γυναικών. Κάποιους από αυτούς τους ήξερε και κάποιους άλλους όχι. Γρήγορα έστρεψε το ενδιαφέρον του σε μια όμορφη κοπέλα της παρέας- ο χρόνος πρέπει να περνάει ευχάριστα. Ο φίλος μου πάντα ενδιαφέρεται να μάθει τι ακριβώς υπάρχει πίσω από την εντυπωσιακή εμφάνιση μιας γυναίκας και εγώ πάντα του υπενθυμίζω πως αυτό που βρίσκεται είναι κάτι σαν το τίτλο της ποιητικής συλλογής του Μίμη Σουλιώτη "Βαθιά επιφάνεια". Θέλοντας να εμβαθύνει μέσα της (μου φαίνεται πως βιάζεστε να πάει ο νους σας στο πονηρό!!!) την ρώτησε για τα κριτήρια επιλογής ερωτικού συντρόφου. Η ετοιμόλογη κοπέλα, λες κι ειχε την απάντηση σαν έτοιμη από καιρό, απάντησε "τον θέλω να είναι ψηλός". Ο φίλος μου αν και αντικειμενικά ήταν εκτός κριτηρίου, θέλησε να συνεχίσει την κουβέντα και να μάθει το γιατί αυτού του κριτηρίου. Η κοπέλα εξήγησε πως θέλει να συνοδεύεται από ψηλό άντρα προκειμένου να μπορεί να φοράει τακούνια. Οι φήμες λένε  πως στα ραντεβού με τους ψηλούς άντρες η συγκεκριμένη γυναίκα απαγγέλει στίχους σαν και τους παρακάτω:

Έπαιζες μαζί μου σαν παραίσθηση
το ήξερα και μόνο από διαίσθηση
και από τα σύννεφα σε μια τσουλήθρα
γλίστρησα και πίσω άλλο δεν ήρθα

Θέλω και εγώ λίγο να παίξω
μιας που πάλι έχω πέσει έξω

Τέτοια νύχτα ονειρεμένη
τι γυρεύω ξεβαμμένη
και ξυπόλητη σε μία κούνια
αγκαλιά με τα ψηλά μου τακούνια

Θα βάλω την καρδιά μου στην τραμπάλα
μυαλό δεν μού 'χει μείνει πλέον στάλα
βαρέθηκα στα σκοτεινά ν' ακροβατώ
επάνω σε τακούνια κι ό,τι βρω
 (Στίχοι: Sunny Μπαλτζή-δεν την ξέρω την  κυρία αλλά δεν πειράζει)

2 σχόλια:

Τη 11:00 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

ΨΗΛΟΤΑΚΟΥΝΑ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ

 
Τη 10:43 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger marilia είπε...

:) Μ' αρέσεις, λέμε! :):)

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα