Τετάρτη, Αυγούστου 31, 2011

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ-ΣΤΕΡΝΟ ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ


Κατέλαβε στο σπίτι μια καλή θέση για να μπορεί να βλέπει το ήρεμο και γαλήνιο πρόσωπο του νεκρού πατέρα του . Το 1926 0 δωδεκάχρονος Λυκούργος Καλλέργης ρουφάει άπληστα τις τελευταίες εικόνες από το πρόσωπο του πατέρα του στο φέρετρο, πιστεύοντας πως οι εικόνες συναιρούνται σε μια μόνο εικόνα που είναι ανεξίτηλη στο πέρασμα του χρόνου. Ο Καλλέργης αν και μικρός δικαιώνεται στο πέρασμα του χρόνου .Το πρόσωπο του πατέρα του μένει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη του.



Είναι το σημείο από το οποίο αρχίζω να παρακολουθώ τον Καλλέργη να ξετυλίγει τις αναμνήσεις του στην εκπομπή της ΕΤ1 (παραγωγή του 2008) και στον Άρη Σκιαδόπουλο. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του, συνεχίζει ο ηθοποιός, τα ζει στο φυσικό περιβάλλον της γενέτειρας Κρήτης. Στα δέκα του χρόνια μετακομίζει στην Αθήνα.  Διαβάζει μανιωδώς και έχει καλλιτεχνικές ανησυχίες. Με την προτροπή ενός φίλου του επισκέπτεται την Λαϊκή Σκηνή της Δραματικής Σχολής. Τον δρόμο δεν τον γνωρίζει και ευτυχώς που βρίσκεται ένας σαλεπιτζής που τον κατευθύνει. Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Οι υποψήφιοι ηθοποιοί είναι αρκετοί. Όλοι φιλοδοξούν να περάσουν την πρώτη κρίση επιτυχώς. Ο Καλλέργης διαγωνίζεται στην δραματοποίηση ενός σκληρού γεγονότος. Ένας άνθρωπος με χυμένα μυαλά είναι ξαπλωμένος στον δρόμο και ο Καλλέργης θα πρέπει να το αποδώσει όλο αυτό χρησιμοποιώντας το σώμα και την ομιλία του.Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει το φανταστικό γεγονός κρίνεται ικανοποιητικός και συμπεριλαμβάνεται σε μια ομάδα 15 ανθρώπων που θα σπουδάσουν ηθοποιοί. Ο Καλλέργης τίθεται υπό την εποπτεία ενός νέου δασκάλου που δεν του γεμίζει το μάτι. Ο νέος είναι ένας σπουδαγμένος άνθρωπος που ονομάζεται Κάρολος Κουν. Εκ των υστέρων, ο Καλλέργης εκτιμά τα προσόντα του Κουν και τον χαρακτηρίζει ως «μικρό διάβολο».


Η πρώτη συμμετοχή του γίνεται στην Ερωφίλη. Αποστηθίζει 850 στίχους και η ερμηνεία του είναι τόσο καλή που δέχεται τα συγχαρητήρια του Σικελιανού. Με τον ζωγράφο Τσαρούχη βρίσκεται στο αλβανικό μέτωπο. Ο πόλεμος είναι ένα «τρομακτικό γεγονός». Για έξι ολόκληρους μήνες φοράει τα ίδια ρούχα. Τα ρούχα που φοράει βρέχονται από την βροχή και στεγνώνουν πάνω του. Οι άλλοι στρατιώτες παθαίνουν κρυοπαγήματα και παντού ο θάνατος μοιάζει να τούς κυκλώνει. Την επιστροφή του από το αλβανικό μέτωπο την χαρακτηρίζει θαύμα.


Ο Λυκούργος Καλλέργης είναι προορισμένος να ζήσει και να δοθεί ψυχή και σώμα στην θεατρική τέχνη. Το 1942 η Ελλάδα βρίσκεται υπό γερμανική κατοχή. Εκείνο το διάστημα δημιουργείται το Θέατρο Τέχνης και ένα από τα ιδρυτικά του μέλη είναι και ο Καλλέργης. Στο θέατρο Τέχνης παίζει τον πρώτο μεγάλο ρόλο στην «Αγριόπαπια» του Ίψεν. Η παράσταση κάνει μεγάλη εντύπωση και συζητιέται. Η τριβή με τα κείμενα των κλασσικών θεατρικών συγγραφέων, όπως του Ίψεν, Γκόγκολ, Πιραντέλλο και Τσέχωφ διευρύνει τους ορίζοντες της θεατρικής του παιδείας. Ιδιαίτερα για τον Τσέχωφ νιώθει μια μεγάλη εκτίμηση. Πηγαίνει στην Ρωσία και παρακολουθεί παραστάσεις των έργων του Τσέχωφ. Ενθουσιασμένος θέλει να κοινωνήσει στον υπόλοιπο κόσμο το περιεχόμενο των έργων. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που αρχίζει να μεταφράζει τα έργα του συγκεκριμένου συγγραφέα. Τώρα πια είναι ηθοποιός και μεταφραστής .Ωστόσο, δεν αρκείται μόνο σε αυτά. Κάνει σκηνοθετικές απόπειρες και ασχολείται ενεργά με τον συνδικαλισμό. Χάρη σε δικές του πρωτοβουλίες θεσπίζεται η αργία της Δευτέρας για τους ηθοποιούς των θεάτρων. Τα τέσσερα χρόνια της βουλευτικής του θητείας με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας τα θεωρεί ένα «παράξενο» και ανέλπιστο, συμπληρώνω, γεγονός. Λέει πως «η ευγλωττία του πολιτικού δεν έχει καμιά σχέση με την ευγλωττία του ηθοποιού».

Βραβεύεται με τα βραβεία Πιραντέλο και Βεάκη αλλά και με πλήθος τιμητικών διακρίσεων. Εγκαταλείπει την θεατρική δράση το 1984 αλλά το πνεύμα του επαγρυπνεί. Γράφει βιβλία και το 2001 ,τιμής ένεκεν, υποδύεται τον ρόλο του Σωκράτη στο Ηρώδειο. Υπήρξε δύο φορές παντρεμένος. Μία με την Μαρία Φωκά με την οποία απέκτησε μια κόρη και μία με την αρχιτέκτονα και ηθοποιό Τζένη Κολλάρου με την οποία απέκτησε ένα γιο. Χαρακτηριστικά λέει ότι «το σόι συνεχίζεται».

Ο Λυκούργος Καλλέργης έπαιξε σε 500 έργα στο θέατρο και συμμετείχε σε 100 ταινίες στον κινηματογράφο. Χρησιμοποίησε όλα τα μέσα επικοινωνίας για να μεταδώσει την θεατρική παιδεία στα πλατύτερα στρώματα του λαού. Με το περιποιημένο μουσάκι του, την καθαρότητα της μορφής του και την σταθερότητα στην εκφορά του λόγου, οραματίστηκε την εγκαθίδρυση του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού μέσα από «την γνώση, τη συνείδηση, τον αγώνα και την πίστη». Μοναδικός και αξεπέραστος ο ρόλος του στο «Χριστός Ξανασταυρώνεται». Τώρα, όπου και αν βρίσκεται, να  μην αμελήσει να ξαναπαίξει τον μοχθηρό και τραγογένη παπά. Ο πρώτος και φανατικός θεατής θα είναι ο συχωρεμένος ο πατέρας μου…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα