Κυριακή, Σεπτεμβρίου 11, 2011

ΧΙΛΗ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ

Ένας πολιτισμός για να καταρρεύσει θα πρέπει πρώτα να εμφανίσει σημάδια παρακμής από μέσα του. Για τον Σαλβαδόρ Αλιέντε ο εχθρός ήταν μέσα στην Χιλή και ονομαζόταν Πινοσέτ. Μού φαίνεται αρκετά παράξενο που ο ευφυής Αλιέντε δεν κατάλαβε τις προθέσεις και τα σκοτεινά σχέδια του Πινοσέτ και τον προώθησε στην ηγεσία του στρατού. Από την άλλη, ίσως, ο Αλιέντε ήξερε και διαισθανόταν τους ύπουλους ανθρώπους που τον περιτριγύριζαν και ήθελε να τούς ξεμπροστιάσει ενώπιον του χιλιανού λαού που τού έδειχνε απίστευτη αγάπη και αφοσίωση. Ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος ήθελε να κρατικοποιήσει τα μεταλλεία χαλκού -τα οποία ανήκαν σε Αμερικάνους ιδιώτες- πράγμα αδιανόητο για την πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών που έβλεπε ορατό τον κίνδυνο να πληγούν τα ζωτικά συμφέροντά του στην χώρα. Ο Αλιέντε, ηγέτης με μαρξιστική συνείδηση,  έπρεπε να ανατραπεί πάση θυσία. Το κάθαρμα ο Πινοσέτ αναλαμβάνει να κινητοποιήσει τον στρατοκρατικό μηχανισμό εναντίον του Αλλιέντε. Επιβεβαιώνοντας την εξουσία του στο στράτευμα , στρέφει τους στρατιώτες εναντίον των διαδηλωτών που έχουν το θάρρος να διαδηλώνουν υπέρ του προέδρου τους. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 ο Αλιέντε βρίσκεται εγκλωβισμένος στο προεδρικό μέγαρο μαζί με καμιά 40αρια πιστούς συντρόφους του. Από έξω οι στρατιώτες προτάσσουν τα όπλα στους άοπλους διαδηλωτές και τα τανκς κινούνται σαν δαιμονισμένα. Υπάρχει τρομοκρατία. Ο Πινοσέτ πλήττει τους ραδιοφωνικούς σταθμούς σε μια προσπάθεια να διακόψει καθε επαφή του Αλιέντε με τον χιλιανό λαό. Ο δημοκράτης πρόεδρος γνωρίζει πως τα πράγματα είναι δύσκολα. Ωστόσο, παραμένει μαχητής. Είναι "ο σπόρος που θα φυτευτεί στη συνείδηση του κόσμου". Ο οπλισμένος με καλάσνικοφ Αλιέντε βλέπει πως ο κλοιός όλο και σφίγγει γύρω από το προεδρικό μέγαρο. Ο Πινοσέτ στέλνει αεροπλάνα που βομβαρδίζουν το μέγαρο. Ο Αλιέντε ζητάει από τους πιστούς μαχητές του, που είναι αποφασισμένοι να δώσουν την τελευταία μάχη της ζωής τους, να παραδώσουν τον οπλισμό τους και να παραδοθούν. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες επιζώντων, τούς αποχαιρετά έναν έναν και έπειτα βάζει το όπλο κάτω από το σαγόνι και πυροβολεί. Ο πυροβολισμός διαλύει το κρανίο του. Ο γιατρός Αλιέντε θυσιάζεται για να διασώσει τη ζωή των συντρόφων του και την αξιοπρέπειά του. Την επόμενη μέρα ο Πινοσέτ πανηγυρίζει και δηλώνει πως "απελευθέρωσε την Χιλή από τον μαρξιστικό ζυγό".

Ο δικτάτορας κυβέρνησε την Χιλή για 17 χρόνια. Σε αυτά τα χρόνια πολλοί δημοκράτες δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν. Ο Πινοσέτ πέθανε επειδή η γεροντική καρδιά του -σε ηλικία 90 χρονών -δεν άντεξε την χειρουργική επέμβαση. Το κάθαρμα πέθανε χωρίς να λογοδοτήσει ποτέ για όλα αυτά που έκανε. Υπάρχει, μωρέ, πουθενά δικαιοσύνη;

(Με συγκίνησε το αφιέρωμα της ΕΤ3 για τα γεγονότα του 1973 στην Χιλή)

2 σχόλια:

Τη 12:59 π.μ. , Ο χρήστης Blogger ange-ta είπε...

Και ύστερα σου λένε ότι όλα τα κακά του κόσμου γίνονται εδώ, στη χώρα που ανθίζει το φλισκούνι και η άγρια μέντα

 
Τη 11:13 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

ange-ta ,ως προς αυτό δεν πρωτοτυπούμε!Πάντως, παγκοσμίως, είμαστε μοναδική περίπτωση κράτους.Όποιος αποπειραθεί να μας μιμηθεί, απλά θα αποτύχει!Καληνύχτα.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα