Τρίτη, Νοεμβρίου 15, 2011

ΜΑΙΡΗ ΠΟΠΙΝΣ


Η τράπεζα έχει βαριές πόρτες.'Oλες οι επιφάνειες μέσα της λαμποκοπούν και είναι καλογυαλισμένες! Οι καθαρίστριες πιάνουν δουλειά νωρίς το πρωί για να προφτάσουν τους τελειομανείς τραπεζίτες που τα θέλουν όλα στην εντέλεια! Η εμφάνιση των τραπεζιτών είναι προσεγμένη. Πρέπει να είναι ευπρεπείς και πλήρως υποταγμένοι στα πρωτόκολλα συμπεριφοράς! Η πειθαρχία στους κανονισμούς, η αυστηρή προσήλωση στην εκπλήρωση των στόχων και οι ατέλειωτες λογιστικές πράξεις δημιουργούν ένα καταπιεστικό κλίμα για τους εργαζόμενους στην τράπεζα . Πουθενά μια χαραμάδα για χιούμορ και χαλάρωση! Η σοβαροφάνεια και η τυπολατρία κάνουν θραύση και καταπνίγουν κάθε πράξη αυθορμητισμού.

Η οικογένεια είναι τετραμελής. Ο πατέρας δουλεύει σε τράπεζα. Τα παιδιά του, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, τον βλέπουν ελάχιστα. Ο πατέρας δεν ξέρει άλλη διαδρομή από το σπίτι στην τράπεζα και αντίστροφα. Πουθενά καιρός για προσωπική ενασχόληση με τα παιδιά. Ποτέ δεν έχει βγει βόλτα μαζί τους και σπάνια απαντά στις ερωτήσεις και τις απορίες τους. Η γυναίκα και μάνα των παιδιών είναι μία από τα ίδια! Ενδιαφέρεται περισσότερο για τις κοινωνικές συναναστροφές και λιγότερο για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών της. Αυτήν την μεταθέτει πάντα στους άλλους!

Η παραμυθένια Μαίρη Πόπινς που νικά με την ομπρέλα της τους νόμους της βαρύτητας είναι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος στην πιο σωστή στιγμή. Η Μαίρη Πόπινς είναι μια νεράϊδα που γίνεται γκουβερνάντα. Δουλεύει στο υπηρετικό προσωπικό και αναλαμβάνει την διαπαιδαγώγηση των δύο παιδιών. Όλα αλλάζουν με τον ερχομό της! Τα παιδιά βγαίνουν βόλτες και εκπαιδεύονται να παρατηρούν τις λεπτομέρειες! Ένας καινούριος κόσμος φανερώνεται μπροστά τους! Νιώθουν ενθουσιασμένα που κάποιος ενήλικος τα βοηθάει να ζήσουν μια παιδική ηλικία που περνάει με ταχύτητα από μπροστά τους!

Αρχίζουν οι πρώτες συγκρούσεις! Ο πατέρας τραπεζικός υπάλληλος δεν συμφωνεί με την διαπαιδαγώγηση που κάνει η Μαίρη Πόπινς. Την καλεί για εξηγήσεις. Την προειδοποιεί πως τα παιδιά δεν πρέπει να σαχλαμαρίζουν αλλά να είναι σοβαρά. Της απαγορεύει να παρασέρνει τα παιδιά.Αυτά πρέπει να διδάσκονται συμπεριφορές και στάσεις που αρμόζουν και δεν προσβάλλουν την εξέχουσα κοινωνική του θέση. Η Μαίρη Πόπινς είναι σταθερή και ακλόνητη σε όλα αυτά που πιστεύει. Τον ακούει αλλά δεν του δίνει σημασία. Τα παιδιά είναι καταγοητευμένα μαζί της και θα σταθούν εμπόδιο στις προθέσεις του πατέρα τους !

Η Μαίρη Πόπινς είναι μια προβοκατόρισσα σε ένα σπίτι όπου όλα είναι καλοκουρδισμένα και τακτοποιημένα! Τα λόγια και η δύναμη των πράξεων της ανατρέπουν την θέαση της ζωής για τα δύο μικρά παιδιά. Όλα είναι μαγικά και ονειρεμένα. Η πονηριά της Πόπινς είναι ακαταμάχητη. Καταφέρνει να εμπλέξει τον πατέρα στο δικό της παιχνίδι. Για πρώτη φορά αυτός θα πάρει τα παιδιά του στην τράπεζα! Εκεί τα παιδιά είναι εκπαιδευμένα να ψάχνουν στις λεπτομέρειες. Ενημερωμένα από την Πόπινς, αναζητούν μια γιαγιά που πουλάει σακουλάκια με σπόρια για το τάισμα των πουλιών. Τα σακουλάκια κοστίζουν μια δεκάρα και τα παιδιά έχουν φροντίσει να προμηθευτούν το μικρό ποσό από τον κουμπαρά τους! Ο πατέρας τους, ωστόσο, έχει διαφορετική άποψη. Όλα αυτά που σκέφτονται τα παιδιά είναι χάσιμο χρόνου. Ονειρεύεται πως κάποια στιγμή θα τον ακολουθήσουν στο επάγγελμά του και γι' αυτό πρέπει να τα προετοιμάσει! Παντού κυριαρχεί ο στόχος. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται στην τύχη. Οι συνάδελφοι τραπεζίτες τα υποδέχονται και ο πατέρας τους για να δικαιολογήσει την παρουσία τους λέει: «Ήρθαν για να καταθέσουν τις δεκάρες τους»!

Ο διευθυντής της τράπεζας, γνωστός με το παρατσούκλι «ο γίγας της οικονομίας», μυρίζεται χρήμα! Δεν τον ενδιαφέρει το ποσό! Τον ενδιαφέρει η πράξη της κατάθεσης!Κι αυτός ξεκίνησε με μια δεκάρα και έκανε πλούτη. Προσπαθεί να πείσει τα παιδιά να καταθέσουν τις δεκάρες τους. Τα παιδιά αρνούνται! Οι δεκάρες είναι για την σίτιση των πουλιών. Ο ξεμωραμένος διευθυντής με τα τρεμάμενα πόδια και το μπαστουνάκι τούς ανταπαντά, «θα παχύνουν»! Για αυτόν υπάρχουν μόνο τα χρήματα, οι καταθέσεις, οι μετοχές, οι επενδύσεις, η ισχυροποίηση της τράπεζάς του! Τα παιδιά επιμένουν και εμμένουν στην απόφασή τους! Εγκαταλείπουν την τράπεζα και ρεζιλεύουν τον πατέρα τους. Περιπλανιούνται στην πόλη και τα συναντά ένας καπνοδοχοκαθαριστής που αναλαμβάνει να τα οδηγήσει σπίτι!

Η Μαίρη Πόπινς είναι η πηγή του κακού. Ο πατέρας είναι πεπεισμένος πως για όλα αυτά που συμβαίνουν ευθύνεται αυτή. Η μη κατάθεση των ελάχιστων χρημάτων από τα παιδιά είναι μια «επαίσχυντη πράξη» για τους τραπεζίτες. Καλούν τον πατέρα για να του ανακοινώσουν την απόλυσή του. Πηγαίνει στην τράπεζα ακριβώς στην ώρα που έχει συμφωνηθεί, ούτε λεπτό πιο αργά! Μπροστά στα κορυφαία στελέχη της τράπεζας απολύεται και εξευτελίζεται. Ωστόσο, μπροστά στο στραπάτσο και την απώλεια της εργασίας του δεν υποκύπτει! Αντιθέτως, βρίσκει την δύναμη και το κουράγιο να ανταποδώσει τον εξευτελισμό. Η γλώσσα του λύνεται και μιλάει με τα λόγια της Πόπινς. Οι τραπεζίτες δεν καταλαβαίνουν αυτήν την γλώσσα και αποφαίνονται πως έχει τρελαθεί. Ο απολυμένος πατέρας αποχωρεί χαρούμενος και ευτυχισμένος. Τα λόγια του χωρίς να το υποψιάζεται κάνουν τον γέροντα αρχιτραπεζίτη να πεθάνει κυριολεκτικά από τα γέλια .

Στο σπίτι ο πατέρας νιώθει απελευθερωμένος από τα πρέπει και τις συμβάσεις της βιοπάλης. Παίρνει τα παιδιά του και φεύγουν για να πετάξουν χαρταετό. Από δίπλα πετούν χαρταετό και οι τραπεζίτες που τον είχαν απολύσει. Τον ενημερώνουν για τον ευτυχισμένο θάνατο του αρχιτραπεζίτη και τον επαναπροσλαμβάνουν ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για το πρώτο και τελευταίο γέλιο που πρόσφερε στον αγέλαστο και μονόχνωτο αρχιτραπεζίτη! Κάπου παραπέρα, ανάμεσα στους χαρταετούς, πετάει η Μαίρη Πόπινς. Είναι λυπημένη για τον αποχωρισμό και κρατάει μια ομπρέλα και μια τσάντα στα χέρια της…


Μου άρεσε πολύ το μιούζικαλ του 1964 στην ΕΤ1, απόγευμα της Κυριακής.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα