ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ 2011

{Κείμενο που εκφωνήθηκε στην εισαγωγή της γιορτής στο νηπιαγωγείο}

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ 2011

Οι γιορτές είναι πάντα χαρούμενες για τα παιδιά.

Για τους ηλικιωμένους οι γιορτές είναι περισσότερο μελαγχολικές.

Τα παιδιά ανυπομονούν να παραλάβουν τα δώρα τους και οι παππούδες και οι γιαγιάδες ξαναγίνονται παιδιά, προσφέροντας δώρα και χαρά στα εγγόνια τους.

Παραδοσιακά, οι γιαγιάδες θεωρούνται οι καλύτερες παραμυθούδες. Κάτι τέτοιες γιορτινές μέρες περιμένουν πως και πως για να αγκαλιάσουν τα εγγόνια τους και να αφηγηθούν τις όμορφες και διδακτικές ιστορίες που πάντα ψυχαγωγούν.

Αν κάτι είναι όμορφο συνεχίζει να υπάρχει με το πέρασμα του χρόνου. Τα παραμύθια διασώθηκαν από γιαγιάδες που μπορεί να γνώριζαν ελάχιστα για την γραφή και την ανάγνωση αλλά αγαπούσαν με πάθος την γλώσσα.

Πριν την έλευση της τηλεόρασης οι γιαγιάδες ξόδευαν αρκετό χρόνο για την αφήγηση των παραμυθιών. Οι συνθήκες της ζωής και της Οικονομίας άλλαξαν και συμπαρέσυραν τις ανάγκες των ανθρώπων. Ωστόσο, οι άνθρωποι εξακολουθούν να γοητεύονται από την παρηγορητική λειτουργία των παραμυθιών. Μέσα από τα παραμύθια σμιλεύεται το νόημα του κόσμου και ξορκίζεται η ασχήμια της ζωής.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει, «Αν ξέρεις παραμύθια μην τα κρατάς για τον εαυτό σου». Τα νήπια του Ολοήμερου ξέρουν ένα όμορφο παραμύθι και δεν θέλουν να το κρατήσουν μυστικό για τον εαυτό τους…

Ένα θερμό χειροκρότημα στα παιδιά που κόπιασαν και υπέμεναν τις δυσκολίες από την οργάνωση της γιορτής.