Τρίτη, Δεκεμβρίου 27, 2011

ΜΗΝ ΜΕ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ



Καλοκαίρι του 2009. Επισκέπτομαι το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται δίπλα στην λίμνη Βιστωνίδα. Το μοναστήρι υπάγεται στην μονή Βατοπαιδίου. Εντυπωσιακό μοναστήρι με ιστορική αξία! Η επέκταση της επέκτασης μέσα στην λιμνοθάλασσα. Έχει μεγάλη επισκεψιμότητα. Βρίσκεται στα όρια των νομών Ξάνθης και Ροδόπης. Είναι κάτι παραπάνω από μοναστήρι αφού αποτελεί αξιοθέατο και πόλο έλξης όχι μόνο για τους θρησκευόμενους αλλά και για τους τουρίστες που πιθανόν περνούν από εκεί.




Τα αισθητήρια όργανα, λοιπόν, είναι η πύλη των θαυμάτων. Αυτή η φυσιοκρατική -η θεωρητική σχολή που δέχεται τη φύση ως τη μοναδική αρχή όλων των πραγμάτων, η οποία αρνείται εντελώς την ύπαρξη μιας υπερφυσικής δημιουργικής δύναμης,Βικιπαιδεια- αντίληψη για το περιεχόμενο των θαυμάτων μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και με εξέπληξε! Τα θαύματα, αίφνης, έγιναν τόσο κοντινά και οικεία και ήταν μετρήσιμα επτά! Τα θαύματα, τελικά, ήταν λογικοφανή. Συντελούνταν εντός μας με τις δικές μας αποκλειστικά δυνάμεις και όχι με την χάρη του θεού. Άρχισα να απομυθοποιώ τους θαυματουργούς και όλους αυτούς που ζητούσαν την δύναμη θεού εκλιπαρώντας "Κύριε ημῶν Ἰησοῦ Χριστέ, διάνοιξον τὰ ὦτα καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας μου". Ως απόφοιτος ανθρωπιστικών σπουδών άρχισα να πιστεύω περισσότερο στις αθέατες δυνάμεις του  εαυτού μου και αναζήτησα τις αναλογίες των θαυμάτων στον  μικρόκοσμο των δικών μου  αισθήσεων. Έτσι,  τα μάτια είναι δυνατά και αυτό μου το είχε επιβεβαιώσει κάποτε ο οφθαλμίατρος που είχα επισκεφτεί! Από ακοή τα πηγαίνω αρκετά καλά ακόμη και μέσα σε ένα περιβάλλον εργασίας που είναι γεμάτο με  τις δυνατές φωνές των νηπίων. Την αφή και την γεύση μου, δύο παραμελημένες και απειλούμενες αισθήσεις, φροντίζω να τις εμπλουτίζω. Ακόμη, μπορώ να γελάω με όλα αυτά που συμβαίνουν στην, άκρως, σουρεαλιστική ελληνική πραγματικότητα. Το γέλιο μου δεν το έχω χάσει και εκτιμώ πάρα πολύ τους ανθρώπους που διαθέτουν μια υγιή αίσθηση του χιούμορ! Για το έβδομο και τελευταίο θαύμα, ομολογώ, μα την πίστη μου, πως είναι φυσικό επιστέγασμα όλων αυτών που προηγούνται! Δεν νοείται θαύμα χωρίς αγάπη! Κοίταξα εντός μου και κατέληξα πως αγαπώ πολύ τη ζωή αλλά και όλους αυτούς που αγαπούν την ζωή!



Ήμουν πλήρης αισθήσεων αλλά κάτι μου έλειπε ακόμη. Ήταν η αίσθηση της μυρωδιάς! Στον κατάλογο με τα  επτά θαύματα, λοιπόν,  θα έπρεπε να προστεθεί και ένα τελευταίο, αυτο του λαγωνικού! Δίχως άλλο, είμαι σπουδαίος ιχνηλάτης μυρωδιών! Έχω την θαυμαστή  ικανότητα να αποκωδικοποιώ ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό περιβαλλοντικών ερεθισμάτων που σχετίζονται με το αισθητήριο όργανο της όσφρησης! Τώρα, νιώθω θαυματοποιός και είμαι έτοιμος να εξαφανίσω την λίμνη Βιστωνίδα και όλα τα παράκτια οικόπεδα. Κάποια θαύματα που έχω να κάνω στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής θα τα αναβάλλω για μετά την γιορτή των Φώτων, από φόβο μην με πάρουν  με τις πέτρες οι Καλικάντζαροι του δωδεκαημέρου...  

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα