Σάββατο, Δεκεμβρίου 24, 2011

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΣΕΠΗΣ


Όταν είσαι μικρό παιδί οι παράδοξες συμπεριφορές των ενηλίκων εντυπώνονται με μεγαλύτερη ευκολία στο μυαλό και διατηρούνται επί μακρόν ως ζωηρές αναμνήσεις. Μια τέτοια ανάμνηση μου αφηγήθηκε η μητέρα μου όταν ήταν μικρό κορίτσι και αφορούσε τον ιερέα του χωριού. Κάθε Πρωτοχρονιά ο εκπρόσωπος του θεού- η διαμεσολάβηση υπήρξε πάντα κερδοφόρα στον χώρο της εκκλησίας- έπαιρνε σβάρνα τα σπίτια του χωριού και απρόσκλητος έμπαινε και έραινε τις οικογένειες με τον αγιασμό. Φυσικά, δεν ήταν καθόλου απρόσκλητος! Ο κόσμος γνώριζε πως ο παπάς με την έλευση του καινούριου χρόνου δεν θα έχανε την ευκαιρία να κάνει την γυροβολιά του και προσποιούμενος τα έθιμα και τις παραδόσεις θα ερχόταν να ραντίσει με το αζημίωτο τα σπίτια και τους νοικοκυραίους. Αυτοί, έπρεπε να είναι έτοιμοι να προσφέρουν τον οβολό τους εμβαπτίζοντάς τον μέσα στον αγιασμό. Μια πρωτοχρονιά, λοιπόν, ο παπάς πέρασε από το σπίτι της μητέρας μου και αυτήν τον ακολούθησε για να δει που πάει. Σε μια στροφή του δρόμου ο παπάς κοντοστάθηκε και κοίταξε δεξιά και αριστερά για να δει αν τον παρακολουθεί κανείς. Κατόπιν, έριξε τον αγιασμό στο χώμα και αφαίρεσε τα κέρματα. Στην συνέχεια, γέμισε το μπακιρένιο δοχείο με νερό της βρύσης  και συνέχισε το θεάρεστο έργο του .

Κοντά στον βασιλικόγεμίζει και η τσέπη

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα