Σάββατο, Μαρτίου 10, 2012

ΓΟΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ

  "Το πρωί είναι το ξεκίνημα της νύχτας. Η γέννηση είναι το ξεκίνημα του θανάτου".
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Ερωτήσεις, σκέψεις και απορίες επανέρχονται διαρκώς μέσα μας και δεν τολμούμε να τις εξωτερικεύσουμε από φόβο μην μας παρεξηγήσουν: Γιατί κατοικούμε σε αυτό το σώμα και όχι σε κάποιο άλλο; Γιατί δεν έχουμε την ψυχή των ζώων; Γιατί γεννηθήκαμε από συγκεκριμένους γονείς και όχι από κάποιους άλλους; Γιατί οι άλλοι δεν γεννήθηκαν από τους δικούς μας γονείς; Πόσο βαθιές είναι οι υπαρξιακές μας ρίζες στο γενεαλογικό μας δέντρο; Γιατί γεννηθήκαμε, τέλος πάντων, σε αυτόν τον τόπο και σ’ αυτόν τον χρόνο; Όπως και να έχει, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μας ρωτήσει αν θέλουμε να γεννηθούμε. Για εμάς δεν αποφάσισαν ούτε καν οι γονείς μας! Στο εξαιρετικό βιβλίο της Abra Macroli "O παιδικός θυμός"σε επιμέλεια Μελή Μελετιάδη η εξάχρονη Λουκία δηλώνει στην μητέρα της πως δεν θέλει να κάνει παιδιά επειδή η τεκνοποίηση θα συνοδευτεί με την ενηλικίωσή της αλλά και με τα γηρατειά και τον θάνατο της μητέρας της!  Η ηθοποιός Ειρήνη Παππά στην ερώτηση "γιατί δεν έχει παιδιά;" (αν θυμάμαι σε συνέντευξη της δεκαετίας του '90 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία) απαντά, «δεν θέλω να κληροδοτήσω στο παιδί μου το πένθος του αναπόφευκτου αποχωρισμού». Η εξαιρετική Φωτεινή Τσαλίκογλου "παίζει" με τις αντοχές μας  μπροστά στην "φυσική φθίνουσα πορεία των ανθρώπων"! Η Κική Δημουλά μας υπενθυμίζει πως ο θάνατος είναι αυθαίρετος διότι συμβαίνει ανεξαρτήτως της θέλησής μας! Δεν ερωτηθήκαμε ποτέ αν επιθυμούμε την γέννησή μας - κάποιος που εκλαμβάνει τη ζωή και το θάνατο ως απλό βιολογικό γεγονός θα έπρεπε να επαναξιολογήσει την στάση του- και με το δεδομένο αυτό θα ήταν πιο δίκαιο να ερωτηθούμε για την αποδοχή του θανάτου μας!

Πριν από τον θάνατό μας υπάρχουμε και δεν είναι καθόλου ίδια η ανυπαρξία πριν την γέννησή μας με την ανυπαρξία μετά τον θάνατό μας…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα