Κυριακή, Απριλίου 01, 2012

"Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ"-ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ



(Είναι Σάββατο απόγευμα και πολλοί από εμάς αποκαλούν αυτό το χρονικό διάστημα «νεκρό χρόνο». Αν το σαββατιάτικο απόγευμα είναι και ηλιόλουστο, τότε, η αθρόα προσέλευση του κόσμου στην αίθουσα τελετών του Α.Π.Θ. αποκτάει πολύ μεγάλη σημασία. Η φωτογραφία είναι από την αίθουσα τελετών στην οποία πραγματοποιείται το Ι΄Πανελλήνιο Συνέδριο που οργανώνει η Επιτροπή Παιδείας σε συνεργασία με τον Τομέα Μεσαιωνικών και Νεοελληνικών Σπουδών και τους Συλλόγους Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής «ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ» και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης «ΜΙΛΤΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΣ» με θέμα: «Η γλώσσα της Παιδείας και των Μεταρρυθμίσεων»).


Ο Γιάννης Παρίσης είναι ένα ενεργό μέλος της εκπαιδευτικής κοινότητας και τον ακούμε στην εισήγηση με θέμα «Προτάσεις για μια ουσιαστική ανανέωση του μαθήματος της Λογοτεχνίας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση». Στην αρχή της ομιλίας του δηλώνει τη συγκίνηση που νιώθει καθώς επισκέπτεται την πόλη στην οποία έχει σπουδάσει. Το συνέδριο, συν τοις άλλοις, είναι μια καλή αφορμή για να επιστρέψει στα παλιά λημέρια και να συναντήσει τους παλιούς φίλους των φοιτητικών του χρόνων. Για πέντε χρόνια ζει στο Παρίσι. Στην εκπαίδευση δουλεύει δεκαπέντε χρόνια. Σε όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη τον βασικό στόχο της παιδείας που παρέχεται στους μαθητές και τις μαθήτριες όλων των βαθμίδων. Η διδακτέα ύλη διδάσκεται και οι διδακτικές μέθοδοι εφαρμόζονται μέσα σε ένα περιβάλλον με «σκόρπιες και αντιφατικές ιδέες» στο οποίο πρωταγωνιστούν «η υπερβολή, η βιασύνη και η προχειρότητα». Για τον Παρίση το ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον είναι ένα κείμενο που περιμένει να το διαβάσουμε και να το ερμηνεύσουμε. Στόχος της Λογοτεχνίας θα πρέπει να είναι η δημιουργία επαρκών αναγνωστών που θα μαθαίνουν να σκέφτονται. Η κρίση, ανώτερη νοητική λειτουργία, είναι μια ικανότητα που μαθαίνεται μέσα από την εμπλοκή και την ενασχόληση των μαθητών με σπουδαία λογοτεχνικά κείμενα. Διαβάζοντας και αναλύοντας σωστά ένα λογοτεχνικό κείμενο, ο αναγνώστης καταφέρνει να «κινείται με άνεση μέσα στον κόσμο». Ο Γιάννης Παρίσης χαρακτηρίζει ως «αδαείς» όλους αυτούς που θεωρούν ανιαρό το μάθημα της Λογοτεχνίας και θέτει ως προβληματισμό την ασύμπτωτη πορεία της πληθώρας των ερεθισμάτων με την ποιότητα. Τα εξαίρετα λογοτεχνικά κείμενα θα μπορούσαν, κατά κάποιο τρόπο, να αποτελέσουν το φίλτρο για την επεξεργασία των ερεθισμάτων. Ανάμεσα σε ένα παιδί που βλέπει στον υπολογιστή 200 με 300 ταινίες του Χόλυγουντ και σε μια καλοκαιρινή ανάγνωση του βιβλίου «Ο Πύργος» του Κάφκα, ο Γιάννης Παρίσης, αισθάνεται πιο κερδισμένος! Η αληθινή λογοτεχνία αποκαλύπτει ενώ οι χολυγουντιανές υπερπαραγωγές συγκαλύπτουν το κίνητρο της μέγιστης κερδοσκοπίας και εμπορικής απήχησης με μια επίφαση ποιοτικού! Η λογοτεχνία οδηγεί τον αναγνώστη σε καινούριους κόσμους.

Στην συνέχεια της ομιλίας γίνεται αναφορά στα σχολικά εγχειρίδια, στον τρόπο διδασκαλίας, στην εμμονή πάνω στην ομαδοσυνεργατική μέθοδο και στον «θρησκευτικό φανατισμό» με τον οποίο υπερασπιζόμαστε τις νέες τεχνολογίες που τις θεωρούμε πανάκεια για την ανανέωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Για τον Γιάννη Παρίση οι υπολογιστές είναι «το μέσο που πρέπει να υποτάξουμε για να προλάβουμε την αλλοίωση της διδασκαλίας». Αληθινή επανάσταση στην διδασκαλία της λογοτεχνίας θα ήταν η στοχοθεσία που θα έκανε πιο συγκεκριμένες τις δεξιότητες τις οποίες θα έπρεπε να κατακτήσουν οι μαθητές!

Τελειώνοντας την ομιλία, ο Γιάννης Παρίσης έκανε κάποιες προτάσεις που συνοψίζονται στα εξής:
 
διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων θα πρέπει να στεγαστεί κάτω από την ευρύτερη ονομασία «Λογοτεχνία».

- Να υπάρχει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση των μυθιστορημάτων, των ποιητικών συλλογών ώστε οι μαθητές να έχουν μια συνολική και όχι αποσπασματική αντίληψη των έργων.
 
-Το μάθημα της Λογοτεχνίας να ξεφύγει από τον κανόνα και τα καθιερωμένα πρότυπα και να στραφεί στην παραλογοτεχνία- την αποκαλεί «εμπορική λογοτεχνία» που θυσιάζει την λογοτεχνία στον βωμό του χρήματος-. Η ένταξη της παραλογοτεχνίας στην σχολική ύλη θα είχε σαν σκοπό να βοηθήσει τους μαθητές και τις μαθήτριες να γίνουν «υποψιασμένοι καταναλωτές».

-Το μάθημα της Λογοτεχνίας δεν θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη ύλη αλλά συγκεκριμένους στόχους και δεξιότητες που θα αποκτούν οι μαθητές καθώς υλοποιούν αυτούς τους στόχους.
 
-Το μάθημα της Λογοτεχνίας να διδάσκεται με τέτοιο τρόπο που να αναδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς του με τα άλλα είδη τέχνης.

1 σχόλια:

Τη 12:42 π.μ. , Ο χρήστης Blogger katerinanina είπε...

μπηκα να μπω ενα γεια, τυχαια εβλεπα ποιοι νηπιαγωγοι εχουν blog, με τραβηξε το οτι εισαι αντρας και αρχικα μπηκα σε ενα αλλο σου blog για την εκπαιδευση και ειδα αυτο που εγραφες σαν περιγραφη σου και μου εκανε περιεργεια, επειτα μπηκα σε αυτο και ειδα τα λογια στο τιτλο σου και ειπα οκ σε βρηκα...
περασα το ιδιο πριν 3 χρονια...
χαρηκα που σε βρηκα :-)
(ασχετο με την αναρτηση απλα ειπα να πω ενα γεια)!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα