Παρασκευή, Απριλίου 13, 2012

ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΡΟΜΠΟΤ


Είχα γράψει παλιότερα-βασιζόμενος σε δημοσιογραφικές πληροφορίες- πως στην Μασαχουσέτη προετοιμάζονται για την πραγματοποίηση γάμων ανάμεσα σε ανθρώπους και ρομπότ το 2050. Αυτό μου ήρθε αμέσως στο μυαλό καθώς παρακολουθούσα την ταινία «Ο άνθρωπος των δύο αιώνων». Σ' αυτήν, ένα ρομπότ έχει αγοραστεί και συμβιώνει με μια τετραμελή οικογένεια. Όπως όλα τα ρομπότ, υπάρχει και είναι προγραμματισμένο για να εκτελεί εντολές. Το ρομπότ δεν λέει ποτέ όχι στα αφεντικά του! Έχει όνομα και τον λένε Άντριου! Το ένα κοριτσάκι της οικογένειας θέλει να δοκιμάσει τα όρια του ρομπότ και του ζητάει να πηδήξει από το παράθυρο! Ένα ρομπότ- το είπαμε αυτό- δεν λέει ποτέ όχι και εκτελεί την εντολή του κοριτσιού. Η πτώση τον αποδιοργανώνει. Είναι ένα ρομπότ που μιλάει αλλά αρχίζει να μπερδεύει τις λέξεις. Ο πατέρας των παιδιών συγκαλεί εκτάκτως οικογενειακή σύσκεψη -έτσι μου φαίνεται- και ανακοινώνει στα κορίτσια του πως το ρομπότ δεν είναι άνθρωπος αλλά ένα αντικείμενο που ανήκει στην ιδιοκτησία τους. Την ιδιοκτησία την παρουσιάζει σαν κάτι σημαντικό και γιαυτό απαιτεί από τα παιδιά του να την σέβονται. Ωστόσο, το ρομπότ δείχνει πως δεν είναι ένα συνηθισμένο ρομπότ. Μπορεί να μιλάει, μπορεί να σμιλεύει στο ξύλο μινιατούρες αλόγων, να αισθάνεται στενοχώρια που άθελά του καταστρέφει τα παιχνίδια των κοριτσιών, να ακούει μουσική από δίσκους βινυλίου, να έχει αίσθηση του χιούμορ και να είναι ανεκδοτολόγος, να διαβάζει, να περιποιείται τον κήπο και να παίζει όμορφες μελωδίες με τα πλήκτρα του πιάνου. Το ρομπότ με τον τεχνητό εγκέφαλο είναι σίγουρα ένα κατασκευαστικό σφάλμα γιατί συμπεριφέρεται ως άνθρωπος που εκφράζεται με στοιχεία μιας λανθάνουσας συναισθηματικής νοημοσύνης! Κατασκευάζει ρολόγια με προτροπή του αφεντικού του και παρακάμπτοντας όλες τις νομικές δυσκολίες ανοίγει τραπεζικό λογαριασμό στον οποίο καταθέτει τα κέρδη από τις πωλήσεις των ρολογιών! Ο Άντριου γίνεται ,σχεδόν , ισότιμο μέλος της οικογένειας αλλά πάντα φροντίζει να διαβεβαιώνει τους ιδιοκτήτες του πως «χαίρεται να τους εξυπηρετεί»! Αλλά ο Άντριου διαβάζει, μορφώνεται και ζητάει να εξελιχτεί. Είναι μια «ισχυρή τράπεζα μνήμης» στην οποία διαφυλάσσει όλο τον πλούτο της ανθρώπινης γνώσης. Το ρομπότ Άντριου γνωρίζει πως οι άνθρωποι θυσιάζονται για την ελευθερία τους και συμπεραίνει πως η ελευθερία είναι η υπέρτατη αξία του ανθρώπινου γένους! Αυτήν θέλει να κατακτήσει και αναρωτιέται για το κόστος της -θυμήθηκα τώρα το τραγούδι των Naked Preywhat price for freedom-. Καταθέτει στο αφεντικό του τα χρήματα του τραπεζικού λογαριασμού για να εξαγοράσει την ελευθερία του! Το αφεντικό τού παραχωρεί την ποθητή ελευθερία επιστρέφοντας τα χρήματα. Ο Άντριου είναι ελεύθερος να αποχωρήσει. Τον βλέπουμε να ζωγραφίζει θαλασσινά τοπία και να μένει σε ένα δικό του σπίτι. Αλλά ο Άντριου είναι ένα άτρωτο ρομπότ που δεν πεθαίνει. Μετά από χρόνια τον ειδοποιούν πως οι ιδιοκτήτες που υπηρετούσε τόσα χρόνια είναι ετοιμοθάνατοι! Παρευρίσκεται στις τελευταίες τους στιγμές. Ο θάνατος τους, τον συγκλονίζει! Δεν μπορεί να δεχτεί «πως οι άνθρωποι που αγαπά πεθαίνουν». Επιθυμεί να αναβαθμιστεί επιδιώκοντας την «μετάβαση από το μηχανικό στο βιολογικό». Σαν να λέμε ,δηλαδή, ότι η πορεία εξανθρωπισμού για τους ανθρώπους έχει ως αφετηρία της  ένα αβάσταχτο πένθος


3 σχόλια:

Τη 9:39 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger katerinanina είπε...

περασα να αφησω τις ευχες μου, λοιπον καλη ανασταση και ευχομαι το αναστασημο φως να φερει την ελπιδα που ολοι αναζητουμε :-)!

 
Τη 3:08 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Eυχαριστώ, Κατερίνα.Ανταποδίδω τις ευχές!

 
Τη 9:09 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger marilia είπε...

Προχθές έλαβα ένα μέιλ και μια φράση του με τάραξε: "...δυστυχώς μόνο μέσα από τον πόνο μαθαίνουμε για εμάς...". Δεν ήθελα να το δεχτώ. Αντιστέκομαι ακόμα. Χμμμ...

Φιλάκι αναστάσιμο. Χρόνια πολλά και καλά!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα