Παρασκευή, Μαΐου 04, 2012

"ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΦΕΙΣΜΠΟΥΚΑΚΙΑ"*-TZIMHΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ



 Οι πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδας ή οι πρωθυπουργοί της πρώην Ελλάδας; Οι πολιτικές δυνάμεις της πρώην Ελλάδας ή οι πρώην πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας; Ακόμη και ο ίδιος ο θεός θα τρελαινόταν σ' αυτήν την χώρα με την κατάργηση της κοινής λογικής και την παράδοσή της στους κακοποιούς της γλώσσας. Ο ορθολογισμός -θα συμφωνείτε- δεν μπορεί να δώσει αξιόπιστες απαντήσεις. Ο Τζίμης Πανούσης, μια από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις σάτυρας, προσπαθεί επί 30 συναπτά έτη να δώσει απαντήσεις αποδομώντας θεσμούς και σατυρίζοντας  το πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο, τους  παπάδες, τους  καλλιτέχνες, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τη δικαστική εξουσία. Όλοι και όλα τίθενται κάτω από το άγρυπνο βλέμμα μιας ανελέητης σάτυρας που ασκείται με αξιοπρέπεια και συνέπεια από τον Τζίμη Πανούση.

Το κράτος-φούσκα αρχίζει να ξεφουσκώνει! Ο εξηντάχρονος Πανούσης, γιορτάζοντας τα 30 χρόνια της συνεχούς του παρουσίας, υποδέχεται το κοινό της Θεσσαλονίκης μασώντας τσιχλόφουσκα. Η οθόνη στο κέντρο της σκηνής δείχνει τον Πανούση να σχηματίζει τσιχλόφουσκες διαφόρων μεγεθών. Άλλες σκάνε προτού σχηματιστούν και άλλες είναι πετυχημένες! Για όλες απαιτείται φύσημα του αέρα και ένα αγριεμένο στόμα που όταν δεν απασχολείται με φούσκες μένει άδειο, τρομερό και έτοιμο να μας κατασπαράξει. 

Το μάσημα της τσιχλόφουσκας είναι επαναστατική γυμναστική για γενιές και γενιές του "αδούλωτου" ελληνικού λαού. Ο Πανούσης αναρωτιέται πόσος πρέπει να είναι ο προσδοκώμενος χρόνος της ζωής για να μπορέσει να αντικρίσει μια "άσπρη μέρα". Κάνοντας τον απολογισμό όλων αυτών των χρόνων, διαπιστώνει πως εξακολουθούμε να βρισκόμαστε μέσα σε μια ολονυκτία. Οι πολιτικές δυνάμεις είναι σκυταλοδρόμοι της καταστροφής. Ο θρησκευτικός ηγέτης της χώρας είναι ένας καταθλιπτικός άνθρωπος που δεν μοιάζει σε τίποτε με τον αποθανόντα προκάτοχό του . Η Τζούλια Αλεξανδράτου έχει κυτταρίτιδα Β που δεν είναι μεταδοτική! Η Αριστερά "γηράσκει αεί διασπώμενη"! Η μουνοκρατία, οι ομαδοποιήσεις των αιδοίων, η αποκαθήλωση συμβόλων (Κολοκοτρώνης, μέγας Αλέξανδρος) , οι πόρνες, και οι  τραβεστί, οι  επιδειξιομανείς και  οι μπανιστηρτζήδες, όλα συγκροτούν την προσωπική γλώσσα του Πανούση. Η οργιώδης φαντασία του, οι πνευματώδεις ατάκες, το πανούργο και σπινθηροβόλο βλέμμα του είναι σαν πολύτιμες εισπνοές οξυγόνου σε συνθήκες ασφυξίας.

 Με αξιοζήλευτη νεανικότητα και ορμή, κόντρα στην βιομηχανία των μηνύσεων, ο Πανούσης επιμένει στην παιδική ηλικία της ανθρωπότητας, εκεί όπου το θεμελιώδες ζήτημα της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας παίρνει σάρκα και οστά. Σε μια παλιά συνέντευξη, ο απηυδισμένος Μάνος Ελευθερίου διατυπώνει με μια ασυνήθιστη  φρασεολογία την επιθυμία "να κόψει τον πούτσο του άντρα και να ρίξει τσιμέντο στο μουνί της γυναίκας"! Ναι, οι ορμόνες τρελαίνουν τους ανθρώπους. Ο  Πανούσης μιλάει για όλους τους τρελαμένους εκστομίζοντας ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο και φτάνοντας τη γλώσσα στα άκρα και την υπερβολή! Όλες οι απωθημένες λέξεις-βρισιές πρέπει να περάσουν στην κυκλοφορία του λόγου ώστε να απαλλαχτούν από το ενοχικό τους φορτίο!

 Αγαπώ τα γλωσσικά παιχνίδια του Πανούση και το ψηφιακό alter-ego του, μια ολόγυμνη γυναίκα με κεφάλι υπολογιστή! Θα ήθελα να ήμουν παρών και να τον βλέπω να απαγγέλλει στίχους του μακαρίτη Γιάννη Βαρβέρη. Αν κατάλαβα κάτι από τον Πανούση είναι πως τα παιχνίδια της πολιτικής, οικονομικής και θρησκευτικής ελίτ είναι κατά βάση παιχνίδια σαδομαζοχιστικά! Αν υπάρχουν οι σαδιστές είναι γιατί βρίσκουν το ταίρι τους, τους μαζοχιστές.

Μακροημέρευση στον Τζίμη Πανούση και καθαρό μυαλό στο εκλογικό σώμα που θα κληθεί να ψηφίσει την Κυριακή. 


*Αγαπημένη προσφώνηση του Πανούση

2 σχόλια:

Τη 5:28 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Katerina είπε...

Δεν υπήρξε καθαρότητα μυαλού στο εκλογικό σώμα. Μα δεν υπάρχει καθαρότητα νου στην καθημερινότητα, πόσο μάλλον πίσω από το παραβάν. Κρίμα. Για αυτούς που είχαν ιδανικά και αγωνίστηκαν για αυτά, αλλά και για αυτούς που έρχονται και πρέπει να πασχίσουν διπλά: Για τα λάθη του παρελθόντος αλλά και για να επιβιώσουν με νέα δεδομένα, χαοτικά και συνεχώς εξελισσόμενα. Καλημέρα

 
Τη 2:07 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

O θρύλος λέει, Κατερίνα, πως λίγο πριν βυθιστεί ο Τιτανικός η ορχήστρα έπαιζε μουσική προς τέρψη των μελλοθανάτων. Στο κρουαζιερόπλοιο στην Τοσκάνη της Ιταλίας, το πλήρωμα διαβεβαίωνε τον κόσμο πως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας και τούς ζητούσε να επιστρέψουν στις καμπίνες(αλήθεια, ποιός μπορούσε να πιστέψει ότι ένα σύγχρονο πλοίο είναι δυνατόν να βυθιστεί;). Οι αξιωματούχοι των Ες-Ες γλεντοκοπούσαν στα καταφύγια λίγο προτού εισέλθουν τα συμμαχικά στρατεύματα στο Βερολίνο. Οι άνθρωποι είναι δέσμιοι του "ευδαιμονικού παρόντος"(τον άκουγα σήμερα τον Ράμφο-μερικές φορές ξεφεύγει αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα) που τούς εμποδίζει να έχουν μια καθαρή ματιά στα πράγματα. Η καθαρή ματιά τους απομακρύνει από το ευδαιμονικό παρόν και γι' αυτό είναι ανεπιθύμητη.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα