Σάββατο, Μαΐου 05, 2012

"ΚΕΡΑΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ"-ΙΡΒΙΝ ΓΙΑΛΟΜ


Με ό,τι αποκαλούμε συμβάσεις της ζωής, ο Ίρβιν Γιάλομ ξεμπερδεύει γρήγορα. Στα δεκατρία του χρόνια διαισθάνεται πως οι θρησκείες είναι «μύθοι ή αλληγορίες που σταδιακά μετατρέπονται σε ακλόνητες ιστορικές αλήθειες». Οι πιστοί πορεύονται με αυτές τις αναμφισβήτητες ιστορικές αλήθειες και καθοδηγούνται να υιοθετήσουν συγκεκριμένους τρόπους δράσης και σκέψης . Ως αντίδωρο της προσφοράς του εαυτού τους, έχουν να λαμβάνουν την παρηγοριά για την μεταθανάτια ζωή. Στα δεκατρία του χρόνια ο Γιάλομ έχει διαφορετική άποψη. Δηλώνει άθεος , παντρεύεται γρήγορα και υπηρετεί για δύο χρόνια την στρατιωτική του θητεία. Η εισαγωγή του στην Ιατρική Σχολή- ειδικότερα οι σπουδές του στον κλάδο της Ψυχιατρικής - είναι το "διαβατήριο" για να διεισδύσει στην αμερικανική κουλτούρα. Οι γιατροί εκείνης της εποχής  χαίρουν μεγάλης εκτίμησης και είναι κοινωνικά καταξιωμένοι.

Οι σπουδές του ολοκληρώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα ώστε να εξοικονομηθεί χρόνος. Στα 32 του χρόνια ο Γιάλομ διαθέτει αρκετό χρόνο για να καταδυθεί στα βάθη του ανθρώπινου ψυχισμού. Ήδη έχει γίνει ένας δεινός αναγνώστης που δεν κοιμάται αν δεν διαβάσει κάποιο βιβλίο. Η γυναίκα του ασχολείται στο πτυχίο της με Κάφκα, Καμύ και Υπαρξιστές. Ο Γιάλομ εκμεταλλεύεται την ενασχόληση της γυναίκας του για να εμβαθύνει στην Λογοτεχνία και την Φιλοσοφία. Η ανάγνωση του βιβλίου «’Υπαρξη», του Αμερικανού ψυχολόγου Ρολό Μέι, τον επηρεάζει πολύ. Ένας τρίτος δρόμος ανοίγεται μπροστά του. Βρίσκει ανεπαρκή την ψυχαναλυτική σκέψη και την προσέγγιση του ψυχισμού με βιολογικά κριτήρια. Θυμάται πως οι 700 ώρες ψυχανάλυσης με την Όλιβ Σμιθ δεν συνεισφέρουν πολλά στις γνώσεις του. Αντιθέτως, παρακολουθεί τα μαθήματα του πρωτοπόρου στις ομαδικές ψυχοθεραπείες, Τζερόμ Φρανκ, και γοητεύεται. Οριστικά αποφασίζει να εφαρμόσει αυτήν την ψυχοθεραπευτική μέθοδο.

Ο Γιάλομ δουλεύει με εκατοντάδες ασθενείς. Γράφει και διαβάζει πολύ. Κάνει πολύχρονες μελέτες σε καρκινοπαθείς. Η αγάπη του για την Λογοτεχνία και την Φιλοσοφία συνεχίζεται αμείωτη. Η Ψυχιατρική συνδυάζεται γόνιμα μαζί τους. Για τον Γιάλομ δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία οι πρώιμες εμπειρίες των ανθρώπων όσο η ικανότητα τους να αναπτύσσουν σχέσεις και να αποκτούν ένα αίσθημα οικειότητας με τους άλλους ανθρώπους. Το κάθε άτομο βασανίζεται από την διαρκή αναζήτηση νοήματος και ελευθερίας. Ο φόβος του θανάτου και τα υπαρξιακά άγχη είναι μόνιμη πηγή δυστυχίας. Η απώλεια είναι ταυτισμένη πάντα με την κατάρρευση ενός κόσμου που οδηγεί στην υπαρξιακή μοναξιά. Η ομάδα για τον απομονωμένο άνθρωπο είναι ο καθρέφτης και η πηγή των πληροφοριών.

Οι σεξουαλικές ορμές και η ικανοποίησή τους δεν φαίνεται να διαδραματίζουν τόσο σοβαρό ρόλο. Ενώ στην Ψυχανάλυση οι σεξουαλικές ορμές έχουν την πρωτοκαθεδρία, ωστόσο, το ίδιο δεν συμβαίνει στην μέθοδο του Γιάλομ. Ένα άλλο σημείο διαφοροποίησης αφορά και τη στάση του ψυχοθεραπευτή απέναντι στον ασθενή. Ο Γιάλομ υπεραμύνεται της ενεργητικής εμπλοκής του ψυχοθεραπευτή και της κατάργησης των αποστάσεων. Όσο εξαντλητική και αν είναι αυτή η εμπλοκή, ο Γιάλομ την ενθαρρύνει και ζητάει από τους θεραπευτές να μην συγκαλύπτουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις τους και να αποκαλύπτουν πλευρές του εαυτού τους.

Τον βλέπω να μιλάει με την Μικέλα Χαρτουλάρη και τον Ανταίο Χρυσοστομίδη στις "Κεραίες της εποχής μας". Είναι ήρεμος, κατασταλαγμένος και απαντάει με σαφήνεια στις ερωτήσεις. Τα βιβλία του τα χαρακτηρίζει «διδακτικά μυθιστορήματα» που τα γράφει ως μαθήματα διδασκαλίας που απευθύνονται σε σπουδαστές και επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές. Επιμένει πολύ στον φόβο του θανάτου. Για να τον υπερνικήσει καταφεύγει στην επικούρεια φιλοσοφία και στο επιχείρημα της συμμετρίας. Αυτό το επιχείρημα λέει πως «αφού δεν φοβόμαστε όταν γεννιόμαστε, γιατί να φοβόμαστε όταν πεθαίνουμε». Με τον θάνατο, συνεχίζει ο Γιάλομ, ποτέ δεν συναντιόμαστε! Στην συνέχεια, αναφέρεται στις αντιξοότητες που κάνουν τους ανθρώπους πιο δυνατούς και στον εργασιακό καταναγκασμό που δεν αφήνει τον κόσμο να χαλαρώσει… και μετά; Μετά, η εκπομπή διακόπτεται απότομα για να πληροφορηθούμε όλοι εμείς πως ακολουθεί πολιτική διαφήμιση. Σαν να λέμε,  δηλαδή, ότι ακολουθεί υποδειγματικό σποτάκι  για την κατάργηση του νοήματος στην ζωή...



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα