Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2012

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ

O θεμελιωτής και γενάρχης του υλισμού, Βάκωνας, προσπάθησε στην διάρκεια του βίου του - έζησε από το 1521 μέχρι το 1626-  να αποκομίσει τα μεγαλύτερα πρακτικά οφέλη από την μεριά εκείνων των γνώσεων που προέρχονταν από την φύση και το πείραμα. Διαβάζω στο βιβλίο "Περί Θανάτου-Η πολιτική διαχείριση της θνητότητας" πως ο Βάκωνας πίστευε ότι η "ξηρότητα αποτελεί πρωτεύον χαρακτηριστικό της γήρανσης". Αυτή η πεποίθηση δεν ήταν η μόνη που είχε. Το σεξ, έλεγε, προκαλεί θερμότητα και δεν θα πρέπει να αποφεύγεται. Ακόμη, ισχυριζόταν ότι υπάρχουν φάρμακα (χυμός παπαρούνας, καρύδα της αρέκας, καπνός) που πυκνώνουν το αίμα και ζωηρεύουν το πνεύμα. Τα συναισθήματα του φόβου, του φθόνου και του θυμού συντομεύουν τη ζωή. Ο Βάκωνας αποσκοπούσε -έτσι καταλαβαίνω-σε μια μέθοδο επιστημονική που θα εξασφάλιζε την επιμήκυνση της ζωής. Σε ένα από τα τελευταία πειράματά του γέμισε με χιόνι ένα κοτόπουλο με στόχο να αποδείξει ότι το ψυχρό μπορεί να συντηρήσει τη σάρκα. Ωστόσο, διάλεξε λάθος εποχή για να πραγματοποιήσει το πείραμά του! Ήταν χειμώνας και αρρώστησε. Πιστός και ανυποχώρητος στις πεποιθήσεις του επέλεξε να αναρρώσει σε ένα υγρό και όχι στεγνό κρεβάτι. Το γεγονός αυτό τού προκάλεσε τον θάνατο από βρογχίτιδα σε ηλικία 65 χρονών! Οι θεωρίες και η πίστη του για επιμήκυνση και μέγιστη διάρκεια της ζωής δεν ευοδώθηκαν! Παρά ταύτα, ο Βάκωνας θυσιάστηκε ο ίδιος  για την πίστη του και όχι δια αντιπροσώπων του! Άλλες εποχές και άλλα ήθη...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα