Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2012

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΨΑΣΜΕΝΩΝ

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 90 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή προβάλλονται από τις συχνότητες της ΝΕΤ και της ΕΤ1  ιστορικά ντοκιμαντέρ, ειδικές εκπομπές και σειρές εποχής.


Κάθε εκδίωξη από τις πατρογονικές εστίες συνιστά μια πράξη βαρβαρότητας και κτηνωδίας. Ο εκδιωκόμενος είναι σαν να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Στις επετειακές εκπομπές για την Μικρασιατική Καταστροφή ακούω μια γυναίκα να αφηγείται τον τρόπο της διαφυγής της και την άφιξή της στην Μυτιλήνη. Εκεί, όπως λέει, οι συμπατριώτες της δεν της έδιναν ούτε νερό για να ξεδιψάσει! 'Ενας άλλος κύριος μιλάει για το πόσιμο νερό και το βλέμμα του γεμίζει με λαχτάρα. Αν και τα χρόνια έχουν περάσει, ο ομιλών διατηρεί μέσα του αμετάβλητο το σκηνικό της αποστέρησης του πολύτιμου αγαθού. Λέει "το νεράκι" και όλη η λέξη καθρεφτίζει τις συνθήκες στέρησης, την αγωνία της ύπαρξης και την μεγάλη δίψα που είχαν οι κατατρεγμένοι της μικρασιατικής καταστροφής. Τώρα -η εκπομπή στην ΝΕΤ είναι παλιά παραγωγή- ο συγκεκριμένος κύριος βλέπει το νερό να κυλάει σπάταλα στις βρύσες των σπιτιών και του πιάνεται η καρδιά. Εκτίμησε όσο κανείς άλλος την αξία του νερού επειδή έζησε κάποτε την αφόρητη αίσθηση της δίψας. Καθώς διαπιστώνετε, οι Έλληνες της Σμύρνης δεν υπήρξαν μόνο υλικές υποστάσεις αλλά και φορείς αξιών.  

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα