Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 24, 2012

ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Mπήκα στις ομαδικές συζητήσεις των νηπιαγωγών (πανελλήνιο σχολικό δίκτυο) για να μιλήσω. Έκανα μια μικρή προσπάθεια και κατάλαβα γρήγορα πως ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΝΟΣ. Κάντε το μόνοι σας λοιπόν και μην περιμένετε τίποτα και από  κανέναν! Παρακάτω, κάποια μηνύματα που άφησα κατά καιρούς εκεί. Μετά; Μετά αισθάνθηκα υποχρεωμένος να τους αποχαιρετήσω και αυτό έπραξα! 

Θέμα: ΕΝΑΡΞΗ


Θέλησα να εγγραφώ στις εκπαιδευτικές κοινότητες και τα ιστολόγια του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου στην ομάδα των νηπιαγωγών. Όπως λέει εκεί: "η επικοινωνία ανάμεσα στους νηπιαγωγούς είναι άμεση ανάγκη". Βέβαια, αυτό υπάρχει στα λόγια και ελάχιστα ισχύει στην πράξη! Λιγοστά μέλη είναι ενεργά εκεί μέσα. Μοιάζουμε σαν να μην θέλουμε να εμπλακούμε με ουσιαστικό τρόπο στην βελτίωση της εργασίας μας. Σαν να μην μας αφορά η επίθεση που δεχόμαστε και σαν να μην θέλουμε να διασώσουμε την τιμή και την υπόληψη της προσχολικής παιδείας!

Εδώ μέσα θα είναι ένας χώρος προβληματισμού για όλες και για όλους. Ξεκινώ, καταθέτοντας προβληματισμούς και απλά ερεθίσματα για την έναρξη διαλόγου στην ομάδα των νηπιαγωγών:


Δύο νήπια έπαιζαν στο οικοδομικό υλικό. Όταν ήρθε η ώρα να μαζέψουν και να τακτοποιήσουν το υλικό μόνο ο ένας έδειξε ιδιαίτερο ζήλο για να το κάνει. Ο άλλος προφασίστηκε πως ήθελε να πάει στην τουαλέτα. Τον έστειλα. Ζήτησα από ένα άλλο παιδί να βοηθήσει. Δεν ανήκε στα παιδιά που εκτελούν αμέσως τις εντολές, αλλά, μάλλον, τον είχα βρει σε μια καλή στιγμή. Πράγματι, βοήθησε. Επιδοκίμασα την στάση του μπροστά στα άλλα παιδιά και αυτός μου απάντησε πως το έκανε με την καρδιά και τον εγκέφαλό του!! Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα πως ακόμη και ένα νήπιο διαισθάνεται πως αυτά τα δύο όργανα είναι απαραίτητα για τις ωραίες πράξεις. Η συγκρότηση μιας ομάδας νηπιαγωγών είναι μια ωραία πράξη.
 
Χαιρετώ τις συναδέλφους!


Παρακάτω θα συνεχίσω με τα υπόλοιπα  μηνύματα:

Θέμα: ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!

Μιλούσα με μια συνάδελφο και μου είπε τα εξής:

Ως νεοδιόριστη είχε μεγάλο ενθουσιασμό στο επάγγελμα και αρκετό άγχος. Όταν πρωτομπήκε στην τάξη ήταν σαν να έμπαινε σε μια μυρμηγκοφωλιά με 28 παιδιά. Ευτυχώς που η διευθύντρια της είχε συμπαρασταθεί.

Η πρώτη εικόνα και η εντύπωση σημαδεύουν μια νεοδιοριζόμενη νηπιαγωγό. Ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μας έχει να κάνει με την σχέση που αναπτύσσουμε με τους άλλους συναδέλφους/συναδέλφισσες. Η φίλη μου την επόμενη χρονιά εφάρμοσε στην πράξη όλα αυτά που είχε μάθει την προηγούμενη χρονιά από την διευθύντρια. Το άγχος της για την όσο το δυνατόν καλύτερη απόδοση της δουλειάς της παρέμενε.


Η φίλη μου πιστεύει πως το πάθος της προσφοράς υπάρχει σε όλους εμάς που ασχολούμαστε με το πολύ σοβαρό θέμα της διαπαιδαγώγησης μικρών παιδιών. Ισχυρίζεται πως η επικοινωνία με τα νήπια είναι μια δύσκολη υπόθεση και αυτό γιατί η μετάδοση των πληροφοριών και εμπειριών γίνεται με όσο το δυνατόν πιο απλά λόγια. Το απλό είναι απλό διανύοντας ένα μεγάλο διάστημα που ήταν σύνθετο.


Δεν χρειάζονται υπερβολικές αναλύσεις με τα παιδιά. Αρκετές φορές υπάρχουν νηπιαγωγοί που κάνουν πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο ανάπτυξης των νηπίων. Μια νηπιαγωγός προερχόμενη από ιδιωτικό νηπιαγωγείο εφάρμοζε όλα αυτά που είχε μάθει και στο δημόσιο.


Για την φίλη μου είναι μεγάλη χαρά να βλέπει τα νήπια να εξελίσσονται. Δεν υπάρχουν μόνο οι υλικές απολαβές αλλά και η ηθική ικανοποίηση που βαραίνει εξίσου!


Η φίλη μου νιώθει κάποιες στιγμές πως δεν μπορεί να κάνει κουμάντο στα παιδιά. Αυτό επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία της. Διευκρινίζει πως δεν είναι αυταρχική και ούτε θέλει να επιβληθεί με την κακή έννοια στα παιδιά. Απλά θέλει να βοηθήσει εκείνα τα παιδιά που θέλουν να μάθουν. Γιατί , ας μην ξεχνάμε, υπάρχουν και εκείνα που δεν ενδιαφέρονται να μάθουν.


Θέμα: ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΜΕΡΕΣ!

Πέρασε και η παγκόσμια μέρα ποίησης- κάποια στιγμή θα πρέπει να συζητήσουμε για όλες αυτές τις παγκόσμιες μέρες που μας κατακλύζουν και επηρεάζουν τα προγράμματα στο νηπιαγωγείο. Κατά την χθεσινή μέρα είχαμε συναθροίσεις ποιητών που εκφώνησαν ποιήματα σε περιορισμένο αριθμό ακροατών και μοιράστηκαν λογοτεχνικές ανησυχίες και απόψεις με τους ομοτέχνους τους. Βέβαια, όλοι αυτοί που γράφουν ποιήματα δεν σημαίνει πως είναι και ποιητές. Προσωπικά πιστεύω στην ποιητική ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων. Αν με ρωτήσετε σε τι συνίσταται αυτή η ιδιοσυγκρασία θα σας απαντούσα με τα λόγια του Μάνου Χατζιδάκι: ποίηση σημαίνει αποχή και ευαισθησία. Καιρός να ξεκινήσουμε από τα νηπιαγωγεία μας! Αξίζει τον κόπο.


Θέμα: ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Κάθε νήπιο είναι φορέας διαφορετικών εμπειριών. Το σύνολο των εμπειριών του και τα βιώματα που συνοδεύουν αυτές τις εμπειρίες συνθέτουν αυτό που ονομάζουμε "προσωπική ιστορία του ανθρώπου". Αυτό το αυτονόητο, όμως, δεν είναι και τόσο αυτονόητο. Βαδίζουμε πάνω σε όλα αυτά που μας δείχνουν τα παιδιά και αυτή είναι μια διαδρομή με μεγάλη κούραση. Προϋποθέτει εκ μέρους μας πνευματική εγρήγορση, ανοιχτά μάτια και αυτιά για να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης των μικρών παιδιών. Τα μικρά παιδιά με τα οποία επικοινωνούμε είναι πιο κοντά στην »πηγή της ζωής».  Αν με ρωτήσετε θα σας πω ότι μέσα από την δυσκολία του επαγγέλματος νιώθω τυχερός που έρχομαι σε επαφή με την σκέψη των παιδιών και έτσι διανοίγονται μέσα μου καινούριοι δρόμοι αυτογνωσίας. Παρατήρηση, καταγραφή, ανοχή, αγάπη, συνεχής ενημέρωση και διάλογος είναι απαραίτητα για την εξέλιξη μας. Σας χαιρετώ.


Θέμα: ΚΑΘΟΛΟΥ ΝΕΑ, ΚΑΛΑ ΝΕΑ;

"Τι νέο στο Νηπιαγωγοί, Ιωάννης;" Η απάντηση είναι εύκολη:"Τίποτα". Επικρατεί μια απέραντη σιωπή. Αυτή η σιωπή μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους αλλά δεν είναι η στιγμή για να γίνει αυτό. Ας μείνουμε και ας επιμένουμε στην δομή της επικοινωνίας που έχουμε δημιουργήσει σε αυτόν τον άυλο χώρο του διαδικτύου. Δεν είμαστε γραφειοκράτες και δεν θεωρητικολογούμε. Δουλεύουμε μέσα σε τάξεις και τα προβλήματα όλο και περισσότερο πλήθαίνουν. Μας δίνεται η δυνατότητα να παράγουμε πρωτογενή γνώση αρκεί να εφαρμόζουμε στην πράξη την ανατροφοδότηση. Τελειώνοντας, διευκρινίζω πως δεν είναι στις προθέσεις μου να ενοχοποιώ στάσεις και συμπεριφορές και επίσης να υπενθυμίσω τα λόγια ενός συγγραφέα που πέθανε προσφάτως: "Για την αληθινή εξέγερση αρκούν από 2 μέχρι πέντε ορκισμένα άτομα". Καλησπέρα σε όλους!

Θέμα: ΣΚΥΤΑΛΟΔΡΟΜΙΑ

Εγώ βλέπω πως στα μεγάλα αστικά κέντρα τα νήπια προσαρμόζονται πολύ εύκολα. Νομίζω πως οι εμπειρίες τους από τους παιδικούς σταθμούς τα βοηθούν. Η σκυτάλη τώρα σε μας! Καλή σχολική χρονιά σε όλους και όλες με ασφάλεια στο σχολείο και με όσο το δυνατό λιγότερα ατυχήματα.


Θέμα: ΤΟ ΖΥΜΑΡΙ Η Ο ΠΛΑΣΤΗΣ;

Είμαστε σε μια εποχή έντονων ζυμώσεων. Ας αφήσουμε κατά μέρος τη συζήτηση για την εθνική μας κατάθλιψη και ας καταλάβουμε πως βιώνουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή κατά την οποία κυοφορούνται πολλές και σημαντικές αλλαγές. Θεσμοθετημένα έχουμε αναλάβει την ευθύνη να μεταδώσουμε την παιδεία στις νεώτερες γενιές. Θα είμαστε το ζυμάρι ή ο πλάστης;

Απάντηση:ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Aκριβώς για αυτό μιλάω. Δίνουμε πολύ μεγάλη έμφαση στις γιορτές και σε όλο αυτό που παρουσιάζουμε στους γονείς. Τώρα τα Χριστούγεννα παρακολούθησα μια γιορτή νηπιαγωγείου και μια μητέρα νηπίου μίλησε στο τέλος για υπερπαραγωγή! Όλο και πιο πλούσιες και φανταχτερές ενδυμασίες, σκηνικά που ταιριάζουν περισσότερο στην αισθητική των γονέων και ένα μεγάλο άγχος και προετοιμασία που αποβαίνει, είναι σίγουρο αυτό, εις βάρος των παιδιών.

Χρειαζόμαστε συζήτηση γιατί οι συνθήκες εργασίας αλλάζουν και επηρεάζουν την ποιότητα της εργασίας μας. Ο/η νηπιαγωγός κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι το καλύτερο για τα νήπια.

Στο χέρι μας είναι να σπάσουμε την απομόνωση!

Θέμα: ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Στην σκέψη ότι οι νηπιαγωγοί έχουν πολλά να μοιραστούν εμφιλοχωρεί και η αντίθετη που την ακυρώνει. Πιθανόν να μην έχουμε να μοιραστούμε τίποτα! Θέλω να πιστεύω πως έχουμε πολλές εμπειρίες και γνώσεις που θέλουμε να μοιραστούμε. Είμαστε μια διαδικτυακή παρέα από επαγγελματίες της προσχολικής γνώσης και πρέπει να αρχίσουμε να κινητοποιούμαστε. Ακόμη και μια απλή πρόταση εδω μέσα είναι Δράση!

ΤΕΛΟΣ






2 σχόλια:

Τη 5:22 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Γιάννη,
όλοι μόνοι είμαστε έτσι κι αλλιώς.
Κάνε αυτό που θέλεις και μην περιμένεις τίποτα.
Γεωργία.

 
Τη 7:35 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ είπε...

Γεωργία όταν νιώσεις ελαφρώς καλύτερα πάρε τηλέφωνο. Μεγάλο πράγμα που σε τέτοιες στιγμές έγραψες το σχόλιο αυτό.Ό,τι χρειαστείς,μην διστάζεις!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα