Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2012

Ο ΠΕΝΘΙΜΟΣ ΧΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΑΣ

Περνάει και ξεσηκώνει τον κόσμο τραγουδώντας! Έχει φωνή καμπάνα και λουλουδάκι στο αυτί. Το μουστάκι του είναι περιποιημένο και διανύει το ογδοηκοστό τέταρτο έτος της ηλικίας του. Τον συνάντησα τυχαία στο ψιλικατζίδικο που πήγε να αγοράσει τσιγάρα. Του είπα για τη φωνή του και αυτός έψαχνε ευκαιρία για να ξεδιπλώσει τις αναμνήσεις μιας ζωής. Πρώτα απ'όλα, μού εκμηστηρεύτηκε το μυστικό της καλής του υγείας. Κάθε πρωί και με άδειο στομάχι  πίνει δύο κουταλιές καλαματιανό αγουρέλαιο. Τα ελιξήρια της νεότητας είναι οι γυναικοπαρέες, το σεξ και το πιοτό. Κάποτε έπινε και ήταν πολυγαμικός. Είχε φορές που έβγαινε με 4 γυναίκες και έλειπε για μερόνυχτα από το σπίτι, αναγκάζοντας την μητέρα του να απευθυνθεί στο αστυνομικό τμήμα για να δηλώσει την εξαφάνισή του! Το πιοτό το έχει σταματήσει λόγω γαστρορραγίας. Δεν του απομένει τίποτε άλλο σ' αυτήν ηλικία παρά μόνο το κάπνισμα. Κάπνισμα σεξ και πιοτό, λοιπόν, το τρίπτυχο της ψυχικής αναζωογόνησης των ανθρώπων (Θυμήθηκα τώρα δύο φοιτητές να συνομιλούν για έναν τρίτο και απόντα φοιτητή και να απορούν: "Δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν πάει με γυναίκες, πώς περνάει τη ζωή του;"). Μετά τα ογδόντα -αν προλάβουν να ζήσουν τόσο- οι άνθρωποι περιμένουν τον "ουράνιο ταχυδρόμο". Τα γηρατειά είναι είναι μια ηλικία εξευτελισμού για αυτούς που τα διανύουν! Η βαθμιαία απώλεια των ζωτικών δυνάμεων και το ξεβόλεμα από τις καθημερινές συνήθειες και ασχολίες  κάνει τους ανθρώπους να γίνονται δύστροποι και αγχωτικοί -διάβαζα την προηγούμενη φορά για έναν αιωνόβιο Ιταλό που αυτοκτόνησε επειδή αδυνατούσε, πιά, να αθλείται καθημερινά. Οι νευροεκφυλιστικές νόσοι αυξάνονται στους ηλικιωμένους και τούς οδηγούν σε μια σταδιακή πτώση των ανώτερων νοητικών λειτουργιών όπως η μνήμη, η αντίληψη και η κρίση! Τώρα ο 83χρονος βαριέται να ντυθεί, να ξυριστεί και να μετακινηθεί. Αν κάποιος τον ακούσει να τραγουδάει θα τον θεωρήσει ελαφρόμυαλο και γραφικό. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν πολυενδιαφέρεται για την γνώμη των άλλων και μπορεί ακόμη χάρη στους δυνατούς πνεύμονες και την ισχυρή του μνήμη να κάνει το κέφι του! "Δόξα τω θεώ θα πάω χορτάτος" μού λέει και με αποχαιρετά. Σκέφτομαι πως η επιθυμία για κορεσμό και μεγιστοποίηση της διάρκειας της απόλαυσης στον σύντομο ανθρώπινο βίο υπήρξε ανέκαθεν το σημείο τριβής ανάμεσα σε αυτούς που οριοθετούσαν την ένταση και εκδήλωναν τάσεις αυτοσυγκράτησης των παθών τους και σε αυτούς που αναζητούσαν μόνιμη κατοικία σε ένα ευδαιμονικό παρόν. Δεν έχω παρά να επαναλάβω και να υπενθυμίσω  τα λόγια από τον  Τ.S.Eliot:

Με αυτό τον τρόπο θα τελειώσει το Σύμπαν
Όχι με εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά με ένα λυγμό.


1 σχόλια:

Τη 9:29 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΛΟ.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα