Κυριακή, Απριλίου 21, 2013

Η ΠΑΝΥΨΗΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ






Όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι τόσο μικραίνουν οι διαστάσεις του χώρου της παιδικής τους ηλικίας. Το έχω διαπιστώσει και προσωπικά καθώς ξαναπερνάω από την γειτονιά στην οποία έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Όλα εκεί μου φαίνονται μικρά ενώ όταν ήμουν μικρό παιδί ήταν πολύ μεγάλα. Η ζωή περνάει και απομυθοποιεί τα αντικείμενα και τον κόσμο που κάποτε μας περιέβαλλε! Ίσως γι' αυτό στο περιοδικό ΑΝΤΙ (8/1/1993) ο Χρήστος Βακαλόπουλος αποκαλούσε τον εαυτό του "μικρό". Αν και μεγάλος, ο Χρήστος Βακαλόπουλος είχε διατηρήσει όλη την παιδικότητά του και ζητούσε σε ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη της Καισαρείας να του "μεγαλώσει την τηλεόραση, να την κάνει πανύψηλη μπροστά από την βιβλιοθήκη". Ο αμίλητος Αγιος Βασίλης δεν τού είχε αποκριθεί όσο και αν πιεζόταν να το κάνει! Η ζωή θα κυλούσε από τότε μέσα σε μια απίστευτη φλυαρία που ισοδυναμούσε με την απόλυτη σιωπή. Αντί να μεγαλώσει η τηλεόραση, όπως επιθυμούσε ο Βακαλόπουλος, μεγάλωναν τα μάτια μας που ρουφούσαν άπληστα τις τηλεοπτικές εικόνες -για βιβλία ούτε λόγος! Οπισθοχωρούσαμε στην παιδική μας ηλικία όπου σκεφτόμασταν με εικόνες που διάλεγε η τηλεόραση για εμάς. Ο Χρήστος βακαλόπουλος σε εκείνο το κείμενο καταλήγει: "Εμείς δεν θα ζούμε τότε αλλά φαίνεται ότι θα έρθει μια εποχή που δεν θα βλέπει πια κανείς τηλεόραση". Η τηλεόραση συνεχίζει να υπάρχει και ο Χρήστος Βακαλόπουλος απεβίωσε νωρίς...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα